Atos 11
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Yesu sumbí ayɔpʋ́ ámʋ pʋ́ ahógyipʋ amʋ́ʋ́ bʋbʋ Yudea ɔmátɔ́ ámʋ bonu ánɩ́ ɔmá bámbátɔ́fɔ ɛ́ bahɔ Bulu asʋ́n ámʋ.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Mʋ́ sʋ brɛ́á Petro lɔ́yɔ Yerusalem wúlutɔ á, mʋa ahógyipʋ akʋá bʋtekleá ahá bʋtɩ́ɩn keté asa abʋwie ɔpasua ámʋtɔ bɛbɩtɩ́ asʋ́n. Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ,
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 “Ntogyi sʋ fayɔ́ ahá ánɩ́ bʋmɛtɩn keté wóyí, fʋ́a amʋ́nyɔ mlɩlawá ɩbɩ gyi atɔ́?”
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Mʋ́ sʋ Petro lɛ́lɛ asʋ́n ánɩ́ ɩlɛbatɔ súná amʋ́ ɩkʋlɛ-kʋlɛ ɔbɛ́ɛ,
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Mbʋ Yopa wúlutɔ ndɛ mpáɩ bɔ nowun atɔ́. Mʋ́tɔ́ á, nowun ánɩ́ tɔkʋá igyi fɛ́ ɔhráda tɛ́ɩ́hɛ́, bʋdɛ mʋ́ nsiebí ana lɛ́kplɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ bá mɩ́ wá.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 Nowun pututɔ-mbwɩ pʋ́ wúlutɔ mbwɩ, mbwɩá bʋbʋ ayín, támɛ bʋtɛká abɔnɔ pʋ́ ɔyɩ́tɔ́ mbubwi fɛ́ɛ́ ɔhráda ámʋtɔ.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ɩnʋ nonu ɔmɛ kʋ lɛdalɩ bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Petro, kʋsʋ mɔ mbwɩ ánfɩ afʋwɩ.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 “Mʋ́ʋ́ nɛblɩ́ mbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ Wíe, ɛkɛkɛɛkɛ. Bɔkwɩɩ́ mɩ́ ɔpá á, mmɔkʋ́gyi tɔ́á Yudafɔ amándɩ́ɛ́ lekisí ntɛ́ɛ mʋ́ ɩwɩ mɛtɩn kɩ.’
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 “Mʋ́ʋ́ ɔmɛ amʋ lótsu ɔsʋ́sʋ́ lábláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Mátɩ tɔ́á Bulu latɩn mʋ́ ɩwɩ atokisíhɛ́.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Tsesa sɔ́ɔ́n nowun atowunhɛ anfɩ. Mʋ́ ɔma a, ɩlɛlayínkí yɔ́ ɔsʋ́sʋ́.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 “Alɩ brɛ́ ámʋtɔ kɛ́n á, ayin abasá akʋá bɔwa mɩ́ wá tsú Kaesarea baba bʋlɩɩ́ wóyí ámʋ́ʋ́ ntsie mʋ́tɔ́ ámʋ ɔnɔ́.
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, mbúo amʋ́ yɔ, mmágyi nwɛ́ɛn. Apíó abasíé ánfɩ botsú Yopa anfɩ ɛ́ bobuo mɩ yɔ́ Kaesarea, anɩ fɛ́ɛ́ anɩlɔ́yɔ Konelio wóyítɔ́.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Konelio lɛ́bláa anɩ ɔbɛ́ɛ, mowun Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ mʋ wóyítɔ́, ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Wa abí abʋyɔ Yopa yɛtɩ oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon Petro ba.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Ɔbɛ́bláa fʋ asʋ́n ánɩ́ fʋ́a fʋ́ wóyítɔ́ ahá fɛ́ɛ́ mlɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ nyá nkpa.’
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 “Nenya tsú ɔnɔ́ ndɛtɔɩ́ alɩ, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́ba amʋ́sʋ́ fɛ́ alɩá ɩlɛba anɩsʋ ɛkɛ gyankpapʋ amʋ.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 Ɩnʋ nɛkaɩ́n anɩ Wíe asʋn blɩ́hɛ́sʋ. Ɔbɛ́ɛ, ‘Yohane lɔ́pʋ ntsu bɔ́ ahá asú. Támɛ mlɩ mʋ́ á, Bulu ɔbɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ bɔ́ mlɩ asú.’
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Mʋ́ sʋ nɩ́ Bulu lapʋ́ mʋ atokiehɛ́ ámʋ kíé amʋ́, fɛ́ alɩá ɔlɔpʋkíé anɩ ahá ámʋ́ʋ́ anɩlɔ́hɔ anɩ Wíe Yesu Kristo gyi amʋ a, mɩ́gyí ma ánɩ́ nétin Bulu ɔkpa?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Brɛ́á sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, besi Petro tɔ́ɩ wa, bɛkanfʋ́ Bulu bɛɛ, “Mʋ́mʋ́ Bulu lahá ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, amʋ́ ɛ́ bʋdámli klʋntɔ, abʋnya nkpa.”
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Stefano lowu ɔma a, bɛdɩnká ahógyipʋ amʋsʋ. Mʋ́ sʋ bɛdasáɩ́n yɔ́ Foinike mʋ́a Kipro ɔsʋlʋ́sʋ pʋ́ Antiokia wúlutɔ. Yudafɔ nkʋlɛ bɛbláa Bulu asʋn wankláán ámʋ.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ mʋ́ botsu Kipro pʋ́ Kirene ɔmátɔ́ ba Antiokia bɛbláa Griikifɔ ámʋ anɩ Wíe ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Anɩ Wíe Bulu lɛ́lɩɩ́ amʋ́ ɔma. Mʋ́ sʋ amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bohogyi, dámlí klʋntɔ ba anɩ Wíe Yesu wá.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Yerusalem ɔpasua ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ. Mʋ́ sʋ bɔwa Barnaba sɩ́sɩ́ Antiokia.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 — ausente —
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 — ausente —
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Mʋ́ ɔma a, Barnaba lɔ́yɔ Tarso wúlutɔ yódunká Saulo.
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 Brɛ́á olowun mʋ a, ɔlɛkpa mʋ ba Antiokia. Betsiá ɩnʋ ofi ɔkʋlɛ, tsíá fía ɔpasua ámʋ, súná amʋ́ atɔ́. Antiokia begyankpá tɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛɛ “Akristofɔ” nɩ́.
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ akʋ botsu Yerusalem ba Antiokia alɩ brɛ́ ámʋtɔ kɛ́n.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛ dá gyí Agabo. Ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́, blɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ túmitɔ tswɩ ɔbɛ́ɛ, “Akʋ́n kpɔnkpɔntɩ kʋ bɛ́ba Roma ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́.” Ɩlɛba mʋ́tɔ́ brɛ́á Roma Owíe Klaudio tsie obíásʋ́.
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ, amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋ obódunká tɔ́á obénya, abʋpʋ yekie apíó ahógyipʋ ánɩ́ bʋbʋ Yudea ɔmátɔ́.
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 Begyi dɩnká mʋ́sʋ́, bɔpʋhá Barnaba mʋa Saulo bɔpʋya ɔpasua ámʋ ahandɛ.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.