Atos 10

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Oyin ɔkʋ létsiá Kaesarea ɩnʋ, bʋtɛtɩ́ mʋ Konelio. Ogyi Romafɔ ɩsá akɔpʋ́ ɔpasua kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Italia ɔhandɛ.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Ɔbʋ nsi Bulusúm ɩwɩ. Mʋa mʋ wóyítɔ́fɔ fɛ́ɛ́ bʋtosúm Bulu. Konelio tekíé Yudafɔ ahiánfɔ atɔ́. Ɔtɔbɔ́ mpáɩ há Bulu brégyíbrɛ́.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Ɛkɛ ɔkʋ Konelio lówun atɔ́ ntʋ́pwɛ dɔsatɔ. Mʋ atowunhɛ amʋtɔ á, olowun Bulu-ɔbɔpʋ ansɩ́ káɩ́n, Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lókpolí mʋ ɔbɛ́ɛ, “Konelio!”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Ifú lɛkɩtá mʋ. Mʋ́ sʋ olesi ɔdɛ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ kɩ́ɩ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nkálɩ́ igyi?”
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Wa abí abʋyɔ Yopa yɛtɩ Simon Petro ba.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Ɔlɔyɔ́swɩɩ́ ɔwʋlʋ́-kpákpá ɩwɩ agyʋ́má ɔyɔpʋ́ Simon wóyítɔ́, mantáa ɔpʋ ɔnɔ́.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Brɛ́á Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́natɩ́ á, Konelio lɛ́tɩ mʋ asúmpʋ́ abanyɔ́ ánɩ́ bʋbʋ mʋ wóyítɔ́ pʋ́ mʋ ɔbɩsʋfɛ ánɩ́ ogyi ɩsá ɔkɔpʋ́, otenyá Bulu ifú.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Ɔlɛbláa amʋ́ asʋ́n ánɩ́ ɩlaba fɛ́ɛ́, ɔlɔwa amʋ́ sɩ́sɩ́ Yopa.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ bɔkʋsʋ́ bɔyɔ́ Yopa. Bɛta ɩnʋ wie tá á, ɩbɔ́bwɛ fɛ́ ɔpa dódúanyɔtɔ. Petro ɛ́ dɛ́dʋ ɔyɔ́ obu awunso mpáɩ ɔbɔkpá.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Akʋ́n ɩhɩ́ɛ́ dɛ mʋ. Mʋ́ sʋ olekle ánɩ́ obénya tɔkʋ wá ɔnɔ́. Brɛ́á bʋdɛ atɔ́ ámʋ nɩná há mʋ a, Petro lówun atɔ́.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Atowunhɛ amʋtɔ á, olowun ánɩ́ ɔsʋ́sʋ́ lafínkí, tɔkʋá igyi fɛ́ ɔhráda tɛ́ɩ́hɛ́, bʋdɛ mʋ nsiebí ana, ɩdɛkplɩ́ ɩbá ɔsʋlʋ́sʋ.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Ɔyɩ́tɔ́ mbwɩ ɔtsan-ɔtsan, mbwɩá bʋbʋ ayín, támɛ bʋtɛká abɔnɔ pʋ́ ɔyɩ́tɔ́ mbubwi fɛ́ɛ́ bʋbʋ ɔhráda ámʋtɔ.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Mʋ́ʋ́ olonu ɔmɛ kʋ lɛ́dalɩ ɔbɛ́ɛ, “Petro, kʋsʋ mɔ mbwɩ ánfɩ afʋwɩ.”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Támɛ Petro lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ó-o! Mɩ́ Wíé, bɔkwɩɩ́ mɩ́ ɔpá á, mmɔkʋ́gyi tɔ́á Yudafɔ amándɩ́ɛ́ lekisí ntɛ́ɛ mʋ́ ɩwɩ mɛtɩn kɩ.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Ɔmɛ amʋ lɛ́la bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mátɩ tɔ́á Bulu latɩn mʋ́ ɩwɩ atokisíhɛ́.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Atowunhɛ amʋ pʋ́ ɔmɛ amʋ lɛ́ba tse sa. Mʋ ansɩ́tɔ́ ɩnʋ á, botsu ɔhráda ámʋ ya ɔsʋ́sʋ́ ɔtsáwʋlɛ pɛ́.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Brɛ́á Petro dɛ́ nwuntɔ bu tsú atowunhɛ anfɩ ɩwɩ á, Konelio abí ámʋ ɛ́ bafɩ́tɛ́ wun Simon wóyítɔ́, ba bʋlɩɩ́ ɔkpa ɔnɔ́.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Konelio abí ámʋ bokpolí fɩ́tɛ́ bɛɛ, “Ɔfɔɔ́ ɔkʋ tsie nfɩ, bʋtɛtɩ́ mʋ Simon Petro?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Petro trá ɔdɛ nwuntɔ bu tsú atowunhɛ amʋ ɩwɩ, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Simon, ahá abasá akʋ baba bʋdɛ fʋ́ dunká.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Kʋsʋ bwɛ, afʋkplɩ yefia amʋ́ amlɩnatɩ. Mágyi nwɛ́ɛn, tsúfɛ́ mɩ́lawá amʋ́ fʋ́ wá.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Ɩnʋ Petro lɛ́kplɩ́ yɔ́tʋ amʋ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́gyí ɔhá ámʋ́ʋ́ mlɩdédunká ámʋ nɩ. Ntogyi sʋ́ mlɩná?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ahá ámʋ bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Anɩmɛ́dɛ́ tsitsa. Ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ Konelio ánɩ́ otenyá Bulu ifú, Yudafɔ fɛ́ɛ́ bʋtɛtɩ́ mʋ ɩdayilé lɔ́wa anɩ fʋ́ wá. Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ labɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ɔbá bɛtɩ fʋ́ afʋba mʋ wóyítɔ́, mɛ́nɩ obónu asʋ́n ánɩ́ fʋ́bʋ blɩ́.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Mʋ́ʋ́ Petro lɛ́kpa amʋ́ wá wóyítɔ́, ɔlɛha amʋ́ ɔdɩkpa.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, boyówie Kaesarea wúlutɔ. Botsutsúa abʋwie ɩnʋ á, Konelio latɩ́ mʋ wóyítɔ́ ahá pʋ́ mʋ anyawíe kláklá befia, ɔdɛ amʋ́ ɔkpa kɩ́ɩ.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Brɛ́á Petro lówie wóyí ámʋ ɔnɔ́ á, Konelio lɔ́kʋsʋ́ yéfia mʋ, dá akpawunu mʋ ayabitɔ súm mʋ.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Támɛ Petro lɛ́ha mʋ ɔlɔkʋsʋ́. Ɔlɛbláa Konelio ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ, máda akpawunu há mɩ́. Nyankpʋsa mɩ́ ɛ́ ngyi.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Petro mʋa mʋnyɔ bʋna bʋdɛtɔɩ́ alɩɩ olowie wóyítɔ́. Ɩnʋ olowun ánɩ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bafia.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ onutó mlɩyin ánɩ́ Yudafɔ mbla mɛha ɔkpa ánɩ́ Yudayin mʋa ɔmá bámbátɔ́yin bʋbwɛ́ɛ anyawíe ntɛ́ɛ ɔbɔ́yɔ mʋ wá kpán. Támɛ Bulu lahá mɩ́ nabɩ́ ánɩ́ mmákɩ mbɛ́ɛ ɔkʋ ɩwɩ mɛtɩn ntɛ́ɛ ɔmɔfʋn amándɩ́ɛ́ ɔkpasʋ.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Mʋ́ sʋ́ brɛ́á fɔwa abí fɛ́ɛ́ bʋbɛ́tɩ mɩ́ á, mmɔkpʋkpʋ́ʋ nwuntɔ nɩ́. Amansʋ igyi? Bla mɩ.”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Mʋ́ʋ́ Konelio lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛ ɛkɛ náásɩ́, ntʋ́pwɛ dɔsatɔ mbʋ wóyítɔ́ ndɛ mpáɩ bɔ. Ɔtsáwʋlɛ pɛ́ á, nowun oyin ɔkʋ lɩ́ɩ́ mɩ́ ansɩ́tɔ́. Oyin ámʋ lɔ́wa atadɩɛ futútú.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Oyin ámʋ lɛ́bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Konelio, Bulu lanú fʋ́ mpáɩ. Fʋ́ ahá atɔ́ kie ɛ́ lagyi mʋ ansɩ́.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Mʋ́ sʋ wa abí abʋyɔ Yopa wúlutɔ yɛtɩ Simon Petro ba. Ɔwʋlʋ́-kpákpá ɩwɩ agyʋ́má ɔyɔpʋ́ Simon wóyí ɔlɔswɩɩ́. Otsie mantáa ɔpʋ ɔnɔ́.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Mʋ́ sʋ ɩnʋnʋ nɔwa abí sɩ́sɩ́ fʋ́. Ɩbʋ alɛ́á faba. Séi á, anɩ fɛ́ɛ́ anɩlafia Bulu dátɔ́. Anɩgyó anɩ Wíe asʋ́n ánɩ́ alapʋ́há fʋ́ ɔbɛ́ɛ, fʋbláa anɩ.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Mʋ́ʋ́ Petro lótsu ɔnɔ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nawun ánɩ́ lɛ́lɛ́ Bulu tamakɩ ɔhaa ansɩ́tɔ́.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Mboún ɔhá ánɩ́ otenyá mʋ ifú, ɔtɔbwɛ́ yilé asʋ́n otekle ɔmágyíɔmátɔ́.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Mlɩyin asʋn wankláán ánɩ́ Bulu lɔ́pʋhá Israelfɔ. Asʋ́n ámʋ gyí, Bulu lapʋ́ iwilwii ba tsʋn Yesu Kristo, ahá fɛ́ɛ́ Owíe amʋsʋ.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Mlɩyin asʋ́n kpɔnkpɔntɩ ánɩ́ ɩlɛba Yudea ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́. Ilotsu asɩ tsú Galilea ɔmátɔ́, brɛ́á Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lɛ́da asúbɔ ɔkan ɔma.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Mlɩyin anɩ Wíe Yesu Nasaretyin amʋ. Mlɩyin ánɩ́ Bulu lɔ́pʋ mʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ pʋ́ túmi wá mʋtɔ, oleki ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́ bwɛ́ yilé, tsá ahá ánɩ́ bʋbʋ ɔbʋnsám túmi asɩ ɩlɔ, tsúfɛ́ Bulu buo mʋ.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Anɩgyí ahá ánɩ́ anɩlówun mʋ bwɛhɛ́ ánɩ́ ɔlɔbwɛ Yudea pʋ́ Yerusalem ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́ nɩ́. Bɛda mʋ mántá oyikpalíhɛsʋ mɔ́ mʋ.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Támɛ mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ a, Bulu lɔ́kʋsʋ́a mʋ, lɛ́ mʋ ɔwan, ahá bowun mʋ.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Megyí ɔyɩ́tɔ́ ahá fɛ́ɛ́ lówun mʋ, támɛ anɩ ahá ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́lɛ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ, abwɛ́ɛ mʋ adansɩfɔ ámʋ mʋ́ anɩlówun mʋ. Mʋ kʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ ɔma a, anɩa mʋnyɔ légyi, anɩlɔ́wɩ nɩ́.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Ɔlɛhɩɛ anɩ ɔbɛ́ɛ, adáa mʋ asʋn wankláán ámʋ ɔkan suna ahá, agyi mʋ ɩwɩ adánsɩɛ ánɩ́ mʋgyí ɔhá ánɩ́ Bulu lalɛ́á obégyi akɩankpapʋ pʋ́ awupʋ́ fɛ́ɛ́ asʋ́n nɩ́.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ bɛblɩ́ bɛɛ lɛ́lɛ́, ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ Kristo gyi a, Bulu obési mʋ lakpan fɛ́ɛ́ kíé mʋ Kristo dátɔ́.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Brɛ́á Petro dɛ́ asʋ́n ánfɩ blɩ́ á, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bá ahá ámʋ́ʋ́ bʋdɛ mʋ asʋ́n ámʋ nu ámʋ fɛ́ɛ́sʋ́.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Ɔnɔ́ lobwie Yudafɔ ahógyipʋ amʋ́ʋ́ bobuo Petro ba ɩnʋ ámʋ ánɩ́ Bulu lapʋ́ mʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ kíé ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Tsúfɛ́ bowun ánɩ́ ahá ámʋ bʋdɛ ɔblɩ́ɩ bámbá blɩ́, bʋhɩ́ɛ́ bʋdɛ Bulu kanfʋ́. Mʋ́ sʋ Petro lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Bulu lahá ahá ánfɩ ɛ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ fɛ́ anɩ. Ɔkʋ ɔbɛ́talɩ́ tin amʋ́ ɔkpa ɔbɛ́ɛ bʋmábɔ amʋ́ asú?”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Mʋ́ sʋ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, bʋbɔ́ amʋ́ asú Yesu Kristo dátɔ́. Mʋ́ ɔma a, bokokóli Petro bɛɛ, otsía amʋ́ wá kpalobí.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.