2 Coríntios 8
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Apíó, anɩdékléá mlɩbɩ́ɩ awɩtɔlɛá Bulu lawá há ɔpasua ámʋ́ʋ́ bʋbʋ Makedonia ɔmátɔ́ ámʋ.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus que foi dada às igrejas da Macedônia;
2 Ɩ́nɩá bʋbʋ ipian mʋ́a asʋn wunhɛ tsɔtsɔɔtsɔtɔ kʋ́ráá á, bɔpʋ amʋ́ ohian futútúútú lɛ́ amʋ́ awɩtɔlɛ kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ súná ansigyísʋ́ tsʋn amʋ́ atokiehɛ́tɔ́.
2 como, em muita prova de tribulação, a abundância do seu gozo e sua profunda pobreza abundaram em riquezas da sua generosidade.
3 Nɛ́blɩ́ mbɛ́ɛ, bekie atɔ́ dʋn alɩá bɛ́talɩ́ kʋ́ráá, tsú amʋ́ klʋntɔ.
3 Porque, dou-lhes testemunho de que, segundo as suas posses, e ainda acima das suas posses, deram voluntariamente,
4 Betsiá kʋ́lɩ́ anɩ ɔkpa bɛɛ, ahá amʋ́ ɛ́ abʋnya ɔkpa wa awɩtɔlɛ ha Bulu ahá ánɩ́ bʋbʋ Yerusalem. Fówun amʋ́ ɛ́ amʋ́ ɩbɩ bówie osum agyʋ́má ánfɩtɔ.
4 pedindo-nos, com muito encarecimento, o privilégio de participarem deste serviço a favor dos santos;
5 Bɔbwɛ dʋn alɩá anɩlósusúu. Gyankpapʋ a, besi amʋ́ ɩwɩ há anɩ Wíe, bɛlasí amʋ́ ɩwɩ há anɩ Bulu apɛ́tɔ́.
5 e não somente fizeram como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós pela vontade de Deus;
6 Mʋ́ sʋ anɩlahá Tito amʋ́ʋ́ olegyankpá bɛha mlɩlɔ́wa nsi ámʋ anɩaa, ɔtráa yinki bɛha amlɩwa nsi mɔ mlɩ awɩtɔlɛ agyʋ́má ámʋ ɔnɔ́ wankláán.
6 de maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também completasse entre vós ainda esta graça.
7 Mlɩlafʋn ɔkpagyíɔkpasʋ, tsúfɛ́ mlɩhɩ́ɛ́ mlɩbʋ hógyi, mlɩyin tɔɩ́, mlɩlɛ́tɩn ansɩ́. Tɔtɔ tamakpɔn mlɩ, mlɩtɛhɩ́ɛ́ dwɛ́ anɩ ɛ́. Ndekléá mlɩbɔ́ɔ mbɔ́dɩ́ awɩtɔlɛ agyʋ́má ánfɩ ɛ́tɔ́ dʋn ɔhagyíɔha.
7 Ora, assim como abundais em tudo: em fé, em palavra, em ciência, em todo o zelo, no vosso amor para conosco, vede que também nesta graça abundeis.
8 Mmɛdɛ́ mlɩ hɩɛ mbɛ́ɛ, mlɩbwɛ́ɛ mʋ́. Mboún ndɛpʋ mlɩ ɔdwɛ kápʋ́ akʋá bʋdɛprɩ́ɩ ánɩ́ amʋ́ ɛ́ bɔ́bʋá.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, mediante o zelo de outros, a sinceridade de vosso amor;
9 Tsúfɛ́ mlɩyin alɩá anɩ Wíe Yesu Kristo lɔ́dwɛ ahá, wá awɩtɔlɛ. Ɩwɩ onyapʋ́ ogyi tɛkɩ, támɛ anɩ sʋ ɔlɔbwɛ ɩwɩ ohiáni, mɛ́nɩ abɔ́tsʋn mʋ ohian ámʋsʋ bwɛ́ ɩwɩ anyapʋ́.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre, para que pela sua pobreza fôsseis enriquecidos.
10 Mɩ́ agywɩɩn gyí, nɩ́ mlɔmɔ́ agyʋ́má ámʋ́ʋ́ mlɩléfi asɩ ofíkʋ ámʋ ɔnɔ́ á, ɩbɔ́wa labi há mlɩ. Tsúfɛ́ mlɩgyí ɔpasua gyankpapʋ ánɩ́ mlɩlɔ́bwɛ agywɩɩn ámʋ, mlɩ kɛ́n léfi mʋ́ asɩ.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto vos convém a vós que primeiro começastes, desde o ano passado, não só a participar mas também a querer;
11 Mlɩwuna bwɛ mʋ́ mɔ ɔnɔ́. Mlɩlɛ ɩklʋntɔ bwɛ mʋ́, fɛ́ alɩá mlɩléfi mʋ́ asɩ. Mlɩkie mʋ́ mlɩ ɔwʋnlɩ́n ɔnɔ́, mɛ́nɩ ɩbɛ́kanáa agywɩɩn ámʋ́ʋ́ mlɩlɔ́bwɛ ámʋ.
11 agora, pois, levai a termo a obra, para que, assim como houve a prontidão no querer, haja também o cumprir segundo o que tendes.
12 Nɩ́ ɩhɩ́ɛ́ igyi mlɩ apɛ́á mlɛ́ha á, mlɩkie tɔ́á mlɩbʋ. Mʋ́tegyi Bulu ansɩ́, megyí mʋ́á mlɩmá.
12 Porque, se há prontidão de vontade, é aceitável segundo o que alguém tem, e não segundo o que não tem.
13 Megyí bɛɛ, anɩdékléá abɛ́ha ɩwɩ bólwií akʋ, ɩwɩ ɩklɩ mlɩ mʋ́; mboún alɩá ɩwɩ bólwií mlɩa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́ kɛ́kɛ́ɛ.
13 Pois digo isto não para que haja alívio para outros e aperto para vós,
14 Séi mlɩbʋ atɔ́ tsɔtsɔá mlɛ́talɩ́ pʋ́bʋ́a amʋ́. Mʋ́mʋ́ nɩ́ ɩwá alɛ́ há amʋ́, ɩwɩ lɛklɩ́ mlɩ ɛ́ á, amʋ́ ɛ́ bɛ́talɩ́ bʋ́a mlɩ, mɛ́nɩ mlɩa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́ mlénya kɛ́kɛ́ɛ.
14 mas para que haja igualdade, suprindo, neste tempo presente, na vossa abundância a falta dos outros, para que também a abundância deles venha a suprir a vossa falta, e assim haja igualdade;
15 Mlɩkaɩn ánɩ́ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɛkpa tsɔtsɔɔtsɔ ámʋ ménya mʋ́ dʋbɩ. Ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɛkpa kpalobí ámʋ ɛ́ klɛ́ lɔfʋn mʋ.”
15 como está escrito: Ao que muito colheu, não sobrou; e ao que pouco colheu, não faltou.
16 Adá Bulu ɩpán ánɩ́ alahá Tito ɛ́ latsúlá dɩ́nká mlɩ klɛ́sʋ fɛ́ mɩ́.
16 Mas, graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por vós;
17 Brɛ́á anɩlɔ́wa mʋ anɩaa ɔbá mlɩ wá á, olotsulá. Mʋ onutó óó, ɩbʋ mʋ ɔdwɛ ánɩ́ ɔbɛ́trá ba ɩnʋ.
17 pois, com efeito, aceitou a nossa exortação; mas sendo sobremodo zeloso, foi por sua própria vontade que partiu para vós.
18 Anɩdɛ́ mʋa opíó ɔkʋ wa sɩ́sɩ́ mlɩ. Ɔpasua ámʋ fɛ́ɛ́ bʋdɛ mʋ kanfʋ́, asʋn wankláán ámʋ ɔkan da sʋ.
18 E juntamente com ele enviamos o irmão cujo louvor no evangelho se tem espalhado por todas as igrejas;
19 Makedonia ɔpasua ámʋ fɛ́ɛ́ lɛ́lɛ mʋ ánɩ́ anɩa mʋnyɔ anátɩ ki, ahɔ atokiehɛ́ ámʋ ya Yerusalem. Anɩdɛ́ atɔ́ ánfɩ bwɛ pʋ́wá anɩ Wíe numnyam, mɛ́nɩ ibósuná ánɩ́ anɩ onutó latsú dɩ́nká ɩwɩsʋ ánɩ́ abɔ́bwɛ mʋ́.
19 e não só isto, mas também foi escolhido pelas igrejas para ser nosso companheiro de viagem no tocante a esta graça que por nós é ministrada para glória do Senhor e para provar a nossa boa vontade;
20 Anɩdɛ́ anɩ ɩwɩ kɩ́ɩ wankláán, mɛ́nɩ ɔhaa mɛ́ɛlɛ anɩ ɩlá, tsú alɩá anɩlɔ́pʋ anɩdɛ́ atokiehɛ́ ámʋsʋ kɩ́ɩ.
20 assim evitando que alguém nos censure com referência a esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Tɔ́á anɩdésusúu gyí, alɩá abɔ́bwɛ mʋ́á ɩda ɔkpa Bulu mʋa anyánkpʋ́sa fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́.
21 pois zelamos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Ɩ́nɩ sʋ anɩlapʋ́ anɩ apíó ámʋtɔ ɔkʋ mántá Tito anásʋ́. Anɩlasɔ mʋ kɩ, anɩlawun ánɩ́ ɔhɩ́ɛ́ ɔbʋ nsi. Alahɔ mlɩ gyi séi. Mʋ́ sʋ ɔhɩ́ɛ́ odekléá ɔbɛ́tsa anɩ agyʋ́má ámʋ yɔ.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes e em muitas coisas já experimentamos ser zeloso, mas agora muito mais zeloso ainda pela muita confiança que vós tem.
23 Nɩ́ ɔkʋ lɛ́fɩtɛ́ mʋsʋ á, mlɩbla mʋ mlɩaa, mɩ́a mʋnyɔ dɛ́ agyʋ́má yɔ pʋ́súm mlɩ. Makedonia ɔpasua lɔ́wa apíó atráhɛ amʋ́ʋ́ mʋa amʋ́nyɔ bɛbá ámʋ. Ɩ́nɩ désuná ánɩ́ Kristo bʋdɛ numnyam wa.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas, glória de Cristo.
24 Mʋ́ sʋ mlɩlɛ mlɩ ɔdwɛ suna amʋ́. Isuna ɔpasua ámʋ fɛ́ɛ́ ánɩ́ mlɩ sʋ anɩbʋ ɔkpa tsú ɩwɩ.
24 Portanto mostrai para com eles, perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória a vosso respeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.