2 Coríntios 5

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Anɩ ɔyʋlʋ́ʋ anfɩ igyi fɛ́ kantankpa ánɩ́ anɩtsie mʋ́tɔ́. Nɩ́ bobwíé mʋ́ á, Bulu ɔbɛ́ha anɩ obu bámbá ɔsʋ́sʋ́. Mʋ́mʋ́ á, megyí nyankpʋsa léyi mʋ́. Mʋ onutó léyi mʋ́, imóobwie ɛkɛkɛɛkɛ.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Tsúfɛ́ séi kʋ́ráá ɩdɛ anɩ ipian ɔsʋlʋ́sʋ-ɔyʋlʋ́ʋ anfɩtɔ. Anɩhɩ́ɛ́ anɩgyó ɛkɛá ɔbɔ́pʋ anɩ ɔsʋ́sʋ́-ɔyʋlʋ́ʋ wá anɩ fɛ́ atadɩɛ.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Mʋ́mʋ́ anɩmɔ́ɔbwɛ fɛ́ ɔŋɛ́á ɩma ɔyʋlʋ́ʋ, anɩná yayá.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Ɩdɛ anɩ ipian, anɩdɛ́kɩmɩ́ brɛ́ ánfɩ anɩtráa anɩbʋ anɩ ɔyʋlʋ́ʋ dada anfɩtɔ. Megyí bɛɛ anɩdékléá awú, adalɩ ɔyʋlʋ́ʋ anfɩtɔ. Mboún anɩdékléá Bulu ɔwáa anɩ ɔsʋ́sʋ́ klɛ́ amʋ́ʋ́ ɩtamawú plɔ́ ámʋ, mɛ́nɩ ibégyi mʋ́ ánfɩ itowú plɔ́ ánfɩsʋ.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Bulu onutó lɛ́la anɩ yáɩ́ há mʋ́, ɔlɔpʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ wá anɩtɔ. Mʋ́gyí ibwiá ɔlɛdɩnká mʋ́sʋ́ nɩ́.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Mʋ́ sʋ anɩtɔwá klʋn brégyíbrɛ́. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á brɛ́ ánfɩ anɩbʋ ɔsʋlʋ́sʋ-ɔyʋlʋ́ʋ anfɩtɔ á, anɩbʋ ɩfɔ́ anɩ Wíe wá.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Ɩ́nɩ sʋ hógyi anɩlapʋ́ anɩtsie nkpa, megyí tɔ́á ansíbi dewúun.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Ee! Anɩhɩ́ɛ́ anɩdɛ́ klʋn wa, tsúfɛ́ tɔ́á anɩhɩ́ɛ́ anɩdédunká gyí abɔ́wa ɩfɔ́ ɔsʋlʋ́sʋ-ɔyʋlʋ́ʋ anfɩ wá, ayetsiá anɩ Wíe wá.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩbʋ ɔsʋlʋ́sʋ nfɩ o, ɔtɩnɛ bambá o, tɔ́á ɩdɩn anɩ klʋnsʋ brɛ́ fɛ́ɛ́ gyí, abɔ́bwɛ tɔ́á ibégyi anɩ Wíe ansɩ́.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Tsúfɛ́ anɩ fɛ́ɛ́ abɛ́yɛ́lɩɩ́ Kristo ansɩ́tɔ́, obégyi anɩtɔ okugyíɔkʋ asʋ́n, ká mʋ ɩkɔ anɩ ɔsʋlʋ́sʋ-ɔyʋlʋ́ʋ anfɩ bwɛhɛ́ ɔnɔ́. Yilé igyi o, lalahɛ igyi o.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Anɩhɩ́ɛ́ anɩyin ánɩ́ ilehián ánɩ́ abénya anɩ Wíe ifú. Mʋ́ sʋ anɩdɛ́tɔɩ́ kplá ahá anɩaa, amʋ́ ɛ́ bʋnyáa mʋ ifú. Bulu hɩ́ɛ́ oyin anɩ. Nahogyi ánɩ́ mlɩ ɛ́ mlɩyin anɩ mlɩ klʋntɔ.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Megyí ɩwɩ anɩtráa anɩdétsu súná mlɩ. Mboún anɩdɛ́ mlɩ ɔkpa suná, mɛ́nɩ mlótsu ɩwɩ anɩ sʋ. Fówun nɩ́ ahá bʋdɛ ɩwɩ tsu tɔ́á ɔha tɔpʋ́ ansíbi wun sʋ, imegyí tɔ́á ɩbʋ ɔha klʋntɔ sʋ á, mlénya kʋ bláa amʋ́.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Tsúfɛ́ nɩ́ bɛɛ anɩ nwun layíntá kʋ́ráá á, Bulu asʋ́n igyi. Támɛ nɩ́ bɛɛ anɩ ansɩ́tɔ́ da mʋ́ á, ɩda ha mlɩ.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Ɔdwɛ ámʋ́ʋ́ Kristo bʋ ha anɩ ámʋ dɛ́ anɩ kpa, tsúfɛ́ anɩlanú ɩwɩasɩ ánɩ́ mʋ nkʋlɛ lówu há ahá fɛ́ɛ́. Mʋ́ sʋ mʋa ahá fɛ́ɛ́ bawú.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Olowu há ahá fɛ́ɛ́ lɛ́lɛ́, mɛ́nɩ ahá ánɩ́ bénya nkpa pɔpwɛ amʋ bʋmɛ́ɛtrá tsiá nkpa alɩá bʋdeklé. Mboún bétsiá nkpa há Kristo amʋ́ʋ́ olowu, Bulu lɔ́kʋsʋ́a mʋ há amʋ́ ámʋ.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Ɩ́nɩ sʋ anɩtráa anɩmɛ́dɛ́ ɔhaa kɩ́ɩ fɛ́ alɩá ɔyɩ́tɔ́ ahá bʋtɛkɩ mʋ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á brɛ́ ámʋ anɩlétsiá kɩ Kristo fɛ́ alɩá ɔyɩ́tɔ́ ahá bʋtɛkɩ mʋ, támɛ anɩtráa anɩmɛ́dɛ́ mʋ kɩ́ɩ alɩ.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Mʋ́ sʋ nɩ́ ɔha mʋa Kristo bɔbwɛ́ ɩkʋlɛ a, alabwɛ́ ɔha pɔpwɛ. Mʋ tsiátɔ́ dada amʋ fɛ́ɛ́ ɩlatsʋn. Mʋ tsiátɔ́ labwɛ́ pɔ́pwɛ!
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Nkpa pɔpwɛ anfɩ itsú Bulu wá. Mʋlɔ́tsʋn Kristosʋ bwɛ́ anɩ ánfɩ anɩgyí mʋ alupʋ́ ánfɩ mʋ anyawíe. Alapʋ́ agyʋ́má ánfɩ wá anɩ ɩbɩtɔ, ɔbɛ́ɛ alɛ́ɛ aha bambá ɛ́ anyawíe ha mʋ.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Tsúfɛ́ Bulu lɔ́tsʋn Kristosʋ ɔdɛ ɔyɩ́tɔ́ ahá damlí bwɛ́ mʋ anyawíe. Ɔtráa ɔmɛdɛ́ amʋ́ lakpan ɩwɩ akúnta bu há amʋ́. Ɩ́nɩ ɔlɔpʋwá anɩ ɩbɩtɔ ɔbɛ́ɛ, abláa ahá nɩ.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Kristo atsɩámɩ anɩgyí, Bulu dɛ́tɔɩ́ tsʋn anɩsʋ há mlɩ. Mʋ́ sʋ anɩlɩ́ɩ́ Kristo ɔlɩɩ́kpá anɩdɛ́ mlɩ kokóli anɩaa, “Mlɩha Bulu ɔbwɛ mlɩ mʋ anyawíe!”
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Tsúfɛ́ Kristo mɔ́bwɛ lakpan kʋkʋ! Támɛ Bulu lɔ́pʋ mʋ bɔ́ afɔdɩɛ anɩ lakpan sʋ, mɛ́nɩ ɔbɔ́tsʋn anɩa mʋnyɔ ɩkʋlɛbwɛsʋ tsú anɩ ánɩ́ anɩ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.