1 Coríntios 9

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mlɩkɩ mlɩaa mmetsie mɩ́ ɩwɩsʋ? Ntɛ́ɛ megyí sumbí ɔyɔpʋ́ ngyi? Mmɔkʋ́wun anɩ Wíe Yesu kɩ? Megyí mɩ́ gyumagyihɛ sʋ́ mlɩlamlí anɩ Wíe klɛ́ ndɛ?
1 Acaso não sou livre como qualquer outro? Não sou apóstolo? Não vi Jesus, nosso Senhor, com meus próprios olhos? Não são vocês resultado de meu trabalho no Senhor?
2 Nɩ́ mmegyí sumbí ɔyɔpʋ́ há akʋ á, mlɩ mʋ́ mlɩyin ánɩ́ sumbí ɔyɔpʋ́ ngyi. Tsúfɛ́ ɩ́nɩá mlɩgyí Akristofɔ á, ilegyi adánsɩɛ ánɩ́ anɩ Wíe sumbí ɔyɔpʋ́ ngyi.
2 Mesmo que outros pensem que não sou apóstolo, certamente o sou para vocês. Vocês mesmos são prova de que sou apóstolo do Senhor.
3 Ɩ́nɩ gyí tɔ́á ntɔpʋ́lɛ́ mɩ́ ɩwɩ ɔnɔ́ súná ahá ánɩ́ bʋtɛlɛ́ mɩ́ ɩlá nɩ́.
3 Esta é minha resposta aos que questionam minha autoridade.
4 Mɩ́a Barnaba mʋ́ anɩmágyi atɔ́, nu ntsu?
4 Acaso não temos o direito de receber comida e bebida por nosso trabalho?
5 Anɩmá ɔkpa tsía ohógyipʋ, kpá mʋ buo ɩwɩ, fɛ́ sumbí ayɔpʋ́ atráhɛ amʋ pʋ́ anɩ Wíe apíó mʋ́a Petro aná?
5 Não temos o direito de levar conosco uma esposa crente, como fazem os outros apóstolos, e como fazem os irmãos do Senhor e Pedro?
6 Ntɛ́ɛ mɩ́a Barnabanyɔ mʋ́ ayɔ́ɔ agyʋ́má kɩ anɩ ɩwɩsʋ?
6 Ou será que só Barnabé e eu precisamos trabalhar para nos sustentarmos?
7 Ɩsá ɔkɔpʋ́ onutó tɛ́ká ɩwɩ ɩkɔ? Ɛkɛkɛɛkɛ! Ɔdɔtɔpʋ ɔmɔmʋ tamagyi mʋ ndɔtɔ-atɔ́? Mbwɩ ɔyaɩ́pʋ́ ɔmɔmʋ tamagyi mʋ ɔbwɩ yáɩ́hɛ́?
7 Que soldado precisa pagar pelas próprias despesas? Que agricultor planta uma videira e não tem direito de comer de seus frutos? Que pastor cuida de um rebanho e não tem permissão de tomar de seu leite?
8 Anyánkpʋ́sa agywɩɩn ndɛpʋblɩ́ ɩ́nɩ? Yɛ́ɛ Mose Mbla óó ɩlɛblɩ́ alɩ á?
8 Será que expresso apenas uma opinião humana ou a lei diz o mesmo?
9 Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n wá Mose Mbla ámʋtɔ bɛɛ, “Bʋtamawá ɔnantswieá ɔdɛ ayó da ɔnɔ́ ɩkan.” Fahogyi fɛɛ nnantswie ɩwɩ dɛ́ Bulu hián sʋ́ ɔlɛblɩ́ asʋ́n ánfɩ?
9 Pois está escrito na lei de Moisés: “Não amordacem o boi para impedir que ele coma enquanto trilha os cereais”. Deus estava pensando apenas nos bois quando disse isso?
10 Megyí anɩ sʋ́ ɔdɛ asʋ́n ánfɩ blɩ́? Anɩ sʋ́ ɔdɛ mʋ́ blɩ́ a. Bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, “Ɩflɛ́ ɔwɔ́pʋ mʋa atɔ́ ɔkpɔtɩ́pʋ́ fɛ́ɛ́ bʋgyo tɔ́á bénya tsú agyʋ́má ámʋ́ʋ́ bayɔ́ ámʋtɔ.”
10 Será que, na verdade, não estava se referindo a nós? Sim, essas palavras foram escritas a nosso respeito e, portanto, quem ara e quem trilha o cereal deve ter a esperança de receber uma parte da colheita.
11 Nɩ́ anɩlabláa mlɩ asʋn wankláán ámʋ, igyi ɔŋɛ́tɔ́ abíá anɩladú wá mlɩtɔ á, anɩ mʋ́ anɩmá ɔkpa nyá anɩ ɔyɩ́tɔ́ atohiánhɛ tsú mlɩ wá?
11 Se plantamos sementes espirituais entre vocês, não temos direito a uma colheita material?
12 Nɩ́ akʋ bʋbʋ ɔkpa nyá atɔ́ tsú mlɩ wá á, anɩmá ɔkpa dʋn amʋ́?
12 Se vocês sustentam outros que pregam a vocês, não temos ainda mais direito de receber o mesmo sustento? Mas nunca fizemos uso desse direito. Preferimos suportar qualquer coisa a fim de não sermos obstáculo para as boas-novas a respeito de Cristo.
13 Mlɩméyín mlɩaa, Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ agyʋ́má ayɔpʋ́ ɛ́ bʋbʋ ogyíkpá ɩnʋ? Ntɛ́ɛ mlɩméyín ánɩ́ afɔdɩɛ-asubwi amʋ asɩ asúmpʋ́ bʋtegyi mʋ́ asɩ atɔ́?
13 Vocês não sabem que os que trabalham no templo se alimentam das ofertas levadas ao templo, e os que servem diante do altar recebem uma parte dos sacrifícios oferecidos no altar?
14 Alɩ kɛ́n anɩ Wíe lɛ́hɩɛ ánɩ́ mʋ asʋn wankláán ámʋ ɔkan adapʋ́ ɛ́ bʋgyíi atɔ́ tsu ahá ánɩ́ bʋdɛ labi nya tsú asʋ́n ámʋtɔ wá nɩ́.
14 Da mesma forma, o Senhor ordenou que os que anunciam as boas-novas vivam pelas boas-novas.
15 Támɛ mɩ́ mʋ́ mmɔkʋ́pʋ́ alɩ ɔkpa ánfɩ mbʋ anfɩ nyá tɔtɔ tsú mlɩ wá. Megyí bɛɛ ndekléá néfi mʋ́ asɩ, sʋ́ ndɛ asʋ́n ánfɩ wanlɩ́n sɩ́sɩ́ mlɩ. Ɩbʋ mɩ́ alɛ́á nówu, dʋn ánɩ́ nɔ́hʋlɩ́ɩ ɩtɔ́ ánfɩ nɔ́pʋtsú ɩwɩ ánfɩ.
15 Contudo, nunca usei de nenhum desses direitos. Não escrevo isso para sugerir que desejo agora começar a fazê-lo. De fato, prefiro morrer a perder o privilégio de me orgulhar de pregar sem cobrar nada.
16 Támɛ nɩ́ ndɛ asʋn wankláán ámʋ ɔkan da a, imegyí tɔ́á nɔ́pʋtsú ɩwɩ. Tsúfɛ́ ɔhɩ́ɛ́ igyi há mɩ́. Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ mɩ́ ɩsʋ nɩ́ mmɛda mʋ́ ɔkan.
16 E, no entanto, não posso me orgulhar de anunciar as boas-novas, pois sou impelido por Deus a fazê-lo. Ai de mim se não anunciar as boas-novas!
17 Nɩ́ mɩ́ onutó lɛ́blɩ́ mbɛ́ɛ nɔ́bwɛ mʋ́ á, tɛkɩ Bulu ɔbɛ́da mɩ́ ɩpán. Támɛ megyí mɩ́ onutó apɛ́tɔ́ ndɛ mʋ́ bwɛ. Ɔkpábi ngyi, Bulu lóbu mɩ́ ɔnɔkwalɩpʋ pʋ́ agyʋ́má ánfɩ wá mɩ́ ɩbɩtɔ.
17 Se o fizesse por minha própria iniciativa, mereceria pagamento. Mas não tenho escolha, pois Deus me confiou essa responsabilidade.
18 Ɩkɔká mɔmʋ nénya tsú mʋ́tɔ́ ngya? Mʋ́gyí nɛ́da asʋn wankláán ámʋ ɔkan, bʋmɛ́ɛka mɩ́ tɔtɔ. Tɛkɩ mbʋ ɔkpa pʋ́kle tɔkʋ há mɩ́ ɩwɩ, támɛ mmɔ́ɔbwɛ mʋ́ alɩ.
18 Qual é, então, minha recompensa? É a oportunidade de anunciar as boas-novas sem cobrar nada de ninguém, de modo a não desfrutar os direitos que tenho por anunciar as boas-novas.
19 Ntsie mɩ́ ɩwɩsʋ. Mma ɔhaa asɩ, támɛ nabwɛ́ ɩwɩ ɔkpábi há ɔhagyíɔha, mɛ́nɩ nɛ́kpa ahá tsɔtsɔɔtsɔ ba Kristo.
19 Embora eu seja um homem livre, fiz-me escravo de todos para levar muitos a Cristo.
20 Ntɔbwɛ́ ɩwɩ fɛ́ Yudayin nɩ́ mbʋ Yudafɔtɔ, mɛ́nɩ nɛ́talɩ́ nyá Yudafɔ ámʋ. Mma Mose mbla asɩ, támɛ ntɔbwɛ́ ɩwɩ fɛ́ ahá ánɩ́ bʋbʋ mʋ́ asɩ, mɛ́nɩ nɛ́talɩ́ nyá amʋ́tɔ́ akʋ.
20 Quando estive com os judeus, vivi como os judeus para levá-los a Cristo. Quando estive com os que seguem a lei judaica, vivi debaixo dessa lei. Embora não esteja sujeito à lei, agi desse modo para levar a Cristo aqueles que estão debaixo da lei.
21 Alɩ kɛ́n nɩ́ mɩ́a ɔmátɔ́fɔá bʋma Mose mbla asɩ anɩná á, ntɔbwɛ́ ɩwɩ fɛ́ amʋ́, mɛ́nɩ nɛ́talɩ́ kpá amʋ́ ba Kristo nɩ. Ɩ́nɩ medésuná ánɩ́ mma Bulu mbla ámʋ asɩ, tsúfɛ́ ntobú Kristo mbla ámʋ.
21 Quando estou com os que não seguem a lei judaica, também vivo de modo independente da lei para levá-los a Cristo. Não ignoro, porém, a lei de Deus, pois obedeço à lei de Cristo.
22 Ntɔbwɛ́ ɩwɩ fɛ́ ahá ánɩ́ amʋ́ hógyi ɔnɔ́ ma ɔnlɩn, mɛ́nɩ nɛ́talɩ́ há amʋ́ bɛ́dan Kristotɔ. Ntɛdamlí ɩwɩ ɔkpa ɔtsan-ɔtsansʋ há ahá fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ nɛ́talɩ́ kpá amʋ́tɔ́ akʋ ba Kristo.
22 Quando estou com os fracos, também me torno fraco, pois quero levar os fracos a Cristo. Sim, tento encontrar algum ponto em comum com todos, fazendo todo o possível para salvar alguns.
23 Asʋn wankláán ámʋ sʋ́ ntɔbwɛ́ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ mɩ́ ɛ́ nénya ogyíkpá mʋ́tɔ́.
23 Faço tudo isso para espalhar as boas-novas e participar de suas bênçãos.
24 Mlɩkaɩn ánɩ́ nɩ́ ahá bʋsrɩ́ a, okugyíɔkʋ tɛyɩ́rɩ ɩwɩ, támɛ ɔbakʋ́lɛ tégyi ɩsʋ, bʋtekíé mʋ atɔ́? Mlɩ ɛ́ mlɩyɩrɩ ɩwɩ srɩ, mɛ́nɩ mlégyi ɩsʋ, békie mlɩ atɔ́.
24 Vocês não sabem que, numa corrida, todos competem, mas apenas um ganha o prêmio? Portanto, corram para vencer.
25 Ɔsrɩ́ɩ otsiípʋ́ okugyíɔkʋ tɛkɩ́tá ɩwɩ, mɛ́nɩ ɔbɛ́srɩ́ pʋ́hɔ ɩdá ánɩ́ ɩtamatsíá yɔ́. Támɛ anɩ mʋ́ anɩdɛ́ ɩ́nɩ bwɛ, mɛ́nɩ abɔ́hɔ ɩdá ánɩ́ ɩmɔ́ɔfwɩ ɛkɛkɛɛkɛ.
25 O atleta precisa ser disciplinado sob todos os aspectos. Ele se esforça para ganhar um prêmio perecível. Nós, porém, o fazemos para ganhar um prêmio eterno.
26 Ɩ́nɩ sʋ megyí kpaalɩ nsrɩ́. Mɩ́ ansɩ́ dɩn tɔkʋsʋ. Ntamatswɩ atswɛ wá afútɔ́.
26 Por isso não corro sem objetivo nem luto como quem dá golpes no ar.
27 Ntesen ansɩ́tɔ́, bwɛ́ mɩ́ ɩwɩ ɔkpábi, mɛ́nɩ nɩ́ nɛdá asʋ́n ámʋ ɔkan súná ahá ta á, Bulu mɛ́ɛbláa mɩ ɔbɛ́ɛ, nabwɛ́ tsítsá.
27 Disciplino meu corpo como um atleta, treinando-o para fazer o que deve, de modo que, depois de ter pregado a outros, eu mesmo não seja desqualificado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.