1 Coríntios 9
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH
1 Mlɩkɩ mlɩaa mmetsie mɩ́ ɩwɩsʋ? Ntɛ́ɛ megyí sumbí ɔyɔpʋ́ ngyi? Mmɔkʋ́wun anɩ Wíe Yesu kɩ? Megyí mɩ́ gyumagyihɛ sʋ́ mlɩlamlí anɩ Wíe klɛ́ ndɛ?
1 Será que eu não sou um homem livre? Por acaso não sou um apóstolo ? Será que eu não vi Jesus, o nosso Senhor? Por acaso vocês não são o resultado do trabalho que faço para o Senhor?
2 Nɩ́ mmegyí sumbí ɔyɔpʋ́ há akʋ á, mlɩ mʋ́ mlɩyin ánɩ́ sumbí ɔyɔpʋ́ ngyi. Tsúfɛ́ ɩ́nɩá mlɩgyí Akristofɔ á, ilegyi adánsɩɛ ánɩ́ anɩ Wíe sumbí ɔyɔpʋ́ ngyi.
2 Mesmo que outros não me aceitem como apóstolo, vocês me aceitam! Vocês mesmos, pelo fato de estarem unidos com o Senhor, são a prova de que sou um apóstolo.
3 Ɩ́nɩ gyí tɔ́á ntɔpʋ́lɛ́ mɩ́ ɩwɩ ɔnɔ́ súná ahá ánɩ́ bʋtɛlɛ́ mɩ́ ɩlá nɩ́.
3 Quando as pessoas me criticam, eu me defendo, dizendo assim:
4 Mɩ́a Barnaba mʋ́ anɩmágyi atɔ́, nu ntsu?
4 Será que eu não tenho o direito de receber comida e bebida pelo meu trabalho?
5 Anɩmá ɔkpa tsía ohógyipʋ, kpá mʋ buo ɩwɩ, fɛ́ sumbí ayɔpʋ́ atráhɛ amʋ pʋ́ anɩ Wíe apíó mʋ́a Petro aná?
5 Será que nas minhas viagens eu não tenho o direito de levar comigo uma esposa cristã, como fazem os outros apóstolos, os irmãos do Senhor Jesus e também Pedro?
6 Ntɛ́ɛ mɩ́a Barnabanyɔ mʋ́ ayɔ́ɔ agyʋ́má kɩ anɩ ɩwɩsʋ?
6 Ou será que Barnabé e eu somos os únicos que temos de trabalhar para nos sustentar?
7 Ɩsá ɔkɔpʋ́ onutó tɛ́ká ɩwɩ ɩkɔ? Ɛkɛkɛɛkɛ! Ɔdɔtɔpʋ ɔmɔmʋ tamagyi mʋ ndɔtɔ-atɔ́? Mbwɩ ɔyaɩ́pʋ́ ɔmɔmʋ tamagyi mʋ ɔbwɩ yáɩ́hɛ́?
7 Quem já ouviu falar de algum soldado que pagou as suas próprias despesas no exército? Ou qual é o fazendeiro que não come das uvas da sua própria plantação? Ou qual é o pastor que não toma do leite do seu gado?
8 Anyánkpʋ́sa agywɩɩn ndɛpʋblɩ́ ɩ́nɩ? Yɛ́ɛ Mose Mbla óó ɩlɛblɩ́ alɩ á?
8 Não pensem que eu me apoio somente nesses exemplos da vida diária, pois a lei diz a mesma coisa.
9 Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n wá Mose Mbla ámʋtɔ bɛɛ, “Bʋtamawá ɔnantswieá ɔdɛ ayó da ɔnɔ́ ɩkan.” Fahogyi fɛɛ nnantswie ɩwɩ dɛ́ Bulu hián sʋ́ ɔlɛblɩ́ asʋ́n ánfɩ?
9 Na Lei de Moisés está escrito assim: “Não amarre a boca do boi quando ele estiver pisando o trigo.” Por acaso Deus está interessado nos bois?
10 Megyí anɩ sʋ́ ɔdɛ asʋ́n ánfɩ blɩ́? Anɩ sʋ́ ɔdɛ mʋ́ blɩ́ a. Bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, “Ɩflɛ́ ɔwɔ́pʋ mʋa atɔ́ ɔkpɔtɩ́pʋ́ fɛ́ɛ́ bʋgyo tɔ́á bénya tsú agyʋ́má ámʋ́ʋ́ bayɔ́ ámʋtɔ.”
10 Ou foi a nosso respeito que ele disse isso? É claro que isso está escrito em nosso favor! Tanto a pessoa que planta como a que colhe fazem o seu trabalho na esperança de receber a sua parte da colheita.
11 Nɩ́ anɩlabláa mlɩ asʋn wankláán ámʋ, igyi ɔŋɛ́tɔ́ abíá anɩladú wá mlɩtɔ á, anɩ mʋ́ anɩmá ɔkpa nyá anɩ ɔyɩ́tɔ́ atohiánhɛ tsú mlɩ wá?
11 Se temos semeado entre vocês a semente espiritual, será demais se recebermos de vocês alguma recompensa material?
12 Nɩ́ akʋ bʋbʋ ɔkpa nyá atɔ́ tsú mlɩ wá á, anɩmá ɔkpa dʋn amʋ́?
12 Se outros têm o direito de esperar isso de vocês, será que nós não temos muito mais direito do que eles? No entanto, nós não temos usado esse direito. Pelo contrário, temos aguentado tudo para não atrapalhar o
13 Mlɩméyín mlɩaa, Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ agyʋ́má ayɔpʋ́ ɛ́ bʋbʋ ogyíkpá ɩnʋ? Ntɛ́ɛ mlɩméyín ánɩ́ afɔdɩɛ-asubwi amʋ asɩ asúmpʋ́ bʋtegyi mʋ́ asɩ atɔ́?
13 Certamente vocês sabem que os que trabalham no Templo é do Templo que recebem os seus alimentos. E sabem também que os que oferecem sacrifícios no altar recebem uma parte da carne dos animais que são sacrificados ali.
14 Alɩ kɛ́n anɩ Wíe lɛ́hɩɛ ánɩ́ mʋ asʋn wankláán ámʋ ɔkan adapʋ́ ɛ́ bʋgyíi atɔ́ tsu ahá ánɩ́ bʋdɛ labi nya tsú asʋ́n ámʋtɔ wá nɩ́.
14 Assim o Senhor mandou também que aqueles que anunciam o evangelho vivam do trabalho de anunciar o evangelho.
15 Támɛ mɩ́ mʋ́ mmɔkʋ́pʋ́ alɩ ɔkpa ánfɩ mbʋ anfɩ nyá tɔtɔ tsú mlɩ wá. Megyí bɛɛ ndekléá néfi mʋ́ asɩ, sʋ́ ndɛ asʋ́n ánfɩ wanlɩ́n sɩ́sɩ́ mlɩ. Ɩbʋ mɩ́ alɛ́á nówu, dʋn ánɩ́ nɔ́hʋlɩ́ɩ ɩtɔ́ ánfɩ nɔ́pʋtsú ɩwɩ ánfɩ.
15 Mas eu não tenho usado nenhum desses direitos, nem estou escrevendo isso agora para exigir esses direitos para mim mesmo. Eu preferiria morrer a fazer isso! E ninguém vai me tirar o orgulho que eu tenho de agir assim!
16 Támɛ nɩ́ ndɛ asʋn wankláán ámʋ ɔkan da a, imegyí tɔ́á nɔ́pʋtsú ɩwɩ. Tsúfɛ́ ɔhɩ́ɛ́ igyi há mɩ́. Bulu ɔbɛ́bɩtɩ́ mɩ́ ɩsʋ nɩ́ mmɛda mʋ́ ɔkan.
16 Eu não tenho o direito de ficar orgulhoso por anunciar o evangelho. Afinal de contas, fazer isso é minha obrigação. Ai de mim se não anunciar o evangelho!
17 Nɩ́ mɩ́ onutó lɛ́blɩ́ mbɛ́ɛ nɔ́bwɛ mʋ́ á, tɛkɩ Bulu ɔbɛ́da mɩ́ ɩpán. Támɛ megyí mɩ́ onutó apɛ́tɔ́ ndɛ mʋ́ bwɛ. Ɔkpábi ngyi, Bulu lóbu mɩ́ ɔnɔkwalɩpʋ pʋ́ agyʋ́má ánfɩ wá mɩ́ ɩbɩtɔ.
17 Por isso, se eu faço o meu trabalho por minha própria vontade, então posso esperar algum pagamento. Porém, se faço como um dever, é porque é um trabalho que Deus me deu para fazer.
18 Ɩkɔká mɔmʋ nénya tsú mʋ́tɔ́ ngya? Mʋ́gyí nɛ́da asʋn wankláán ámʋ ɔkan, bʋmɛ́ɛka mɩ́ tɔtɔ. Tɛkɩ mbʋ ɔkpa pʋ́kle tɔkʋ há mɩ́ ɩwɩ, támɛ mmɔ́ɔbwɛ mʋ́ alɩ.
18 Nesse caso, qual é o pagamento que recebo? É a satisfação de anunciar o evangelho sem cobrar nada e sem exigir os direitos que tenho como pregador do evangelho.
19 Ntsie mɩ́ ɩwɩsʋ. Mma ɔhaa asɩ, támɛ nabwɛ́ ɩwɩ ɔkpábi há ɔhagyíɔha, mɛ́nɩ nɛ́kpa ahá tsɔtsɔɔtsɔ ba Kristo.
19 Sou um homem livre; não sou escravo de ninguém. Mas eu me fiz escravo de todos a fim de ganhar para Cristo o maior número possível de pessoas.
20 Ntɔbwɛ́ ɩwɩ fɛ́ Yudayin nɩ́ mbʋ Yudafɔtɔ, mɛ́nɩ nɛ́talɩ́ nyá Yudafɔ ámʋ. Mma Mose mbla asɩ, támɛ ntɔbwɛ́ ɩwɩ fɛ́ ahá ánɩ́ bʋbʋ mʋ́ asɩ, mɛ́nɩ nɛ́talɩ́ nyá amʋ́tɔ́ akʋ.
20 Quando trabalho entre os judeus, vivo como judeu a fim de ganhá-los para Cristo. Não estou debaixo da Lei de Moisés; mas, quando trabalho entre os judeus, vivo como se estivesse debaixo dessa Lei para ganhar os judeus para Cristo.
21 Alɩ kɛ́n nɩ́ mɩ́a ɔmátɔ́fɔá bʋma Mose mbla asɩ anɩná á, ntɔbwɛ́ ɩwɩ fɛ́ amʋ́, mɛ́nɩ nɛ́talɩ́ kpá amʋ́ ba Kristo nɩ. Ɩ́nɩ medésuná ánɩ́ mma Bulu mbla ámʋ asɩ, tsúfɛ́ ntobú Kristo mbla ámʋ.
21 Assim também, quando estou entre os não judeus, vivo fora da Lei de Moisés a fim de ganhar os não judeus para Cristo. Isso não quer dizer que eu não obedeço à lei de Deus, pois estou, de fato, debaixo da lei de Cristo.
22 Ntɔbwɛ́ ɩwɩ fɛ́ ahá ánɩ́ amʋ́ hógyi ɔnɔ́ ma ɔnlɩn, mɛ́nɩ nɛ́talɩ́ há amʋ́ bɛ́dan Kristotɔ. Ntɛdamlí ɩwɩ ɔkpa ɔtsan-ɔtsansʋ há ahá fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ nɛ́talɩ́ kpá amʋ́tɔ́ akʋ ba Kristo.
22 Quando estou entre os fracos na fé, eu me torno fraco também a fim de ganhá-los para Cristo. Assim eu me torno tudo para todos a fim de poder, de qualquer maneira possível, salvar alguns.
23 Asʋn wankláán ámʋ sʋ́ ntɔbwɛ́ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ mɩ́ ɛ́ nénya ogyíkpá mʋ́tɔ́.
23 Faço tudo isso por causa do evangelho a fim de tomar parte nas suas bênçãos.
24 Mlɩkaɩn ánɩ́ nɩ́ ahá bʋsrɩ́ a, okugyíɔkʋ tɛyɩ́rɩ ɩwɩ, támɛ ɔbakʋ́lɛ tégyi ɩsʋ, bʋtekíé mʋ atɔ́? Mlɩ ɛ́ mlɩyɩrɩ ɩwɩ srɩ, mɛ́nɩ mlégyi ɩsʋ, békie mlɩ atɔ́.
24 Vocês sabem que numa corrida, embora todos os corredores tomem parte, somente um ganha o prêmio. Portanto, corram de tal maneira que ganhem o prêmio.
25 Ɔsrɩ́ɩ otsiípʋ́ okugyíɔkʋ tɛkɩ́tá ɩwɩ, mɛ́nɩ ɔbɛ́srɩ́ pʋ́hɔ ɩdá ánɩ́ ɩtamatsíá yɔ́. Támɛ anɩ mʋ́ anɩdɛ́ ɩ́nɩ bwɛ, mɛ́nɩ abɔ́hɔ ɩdá ánɩ́ ɩmɔ́ɔfwɩ ɛkɛkɛɛkɛ.
25 Todo atleta que está treinando aguenta exercícios duros porque quer receber uma coroa de folhas de louro, uma coroa que, aliás, não dura muito. Mas nós queremos receber uma coroa que dura para sempre.
26 Ɩ́nɩ sʋ megyí kpaalɩ nsrɩ́. Mɩ́ ansɩ́ dɩn tɔkʋsʋ. Ntamatswɩ atswɛ wá afútɔ́.
26 Por isso corro direto para a linha final. Também sou como um lutador de boxe que não perde nenhum golpe.
27 Ntesen ansɩ́tɔ́, bwɛ́ mɩ́ ɩwɩ ɔkpábi, mɛ́nɩ nɩ́ nɛdá asʋ́n ámʋ ɔkan súná ahá ta á, Bulu mɛ́ɛbláa mɩ ɔbɛ́ɛ, nabwɛ́ tsítsá.
27 Eu trato o meu corpo duramente e o obrigo a ser completamente controlado para que, depois de ter chamado outros para entrarem na luta, eu mesmo não venha a ser eliminado dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.