1 Coríntios 13
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Nɩ́ ntɛtálɩ́ blɩ́ anyánkpʋ́sa pʋ́ Bulu-abɔpʋ ɔblɩ́ɩ fɛ́ɛ́, támɛ ntamadwɛ́ mɩ́ aba á, ngyi fɛ́ ɔkan ntɛ́ɛ gbɛ́mgblɛ́ɩ́n ánɩ́ bʋdɛ mʋ́ da, ɩdɛlɩ́n kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́.
1 Ainda que eu falasse as línguas dos homens e dos anjos, se não tiver caridade, sou como o bronze que soa, ou como o címbalo que retine.
2 Nɩ́ mbʋ Bulu ɔnɔ́ asʋ́nblɩ́, Bulu asʋn ŋaínhɛ́ bɩ pʋ́ hógyi kpɔnkpɔntɩá ntɛtálɩ́ pʋ́púlí abʋ, támɛ mma mɩ́ bá ɩwɩ ɔdwɛ á, mʋ́mʋ́ mma labi kʋkʋ.
2 Mesmo que eu tivesse o dom da profecia, e conhecesse todos os mistérios e toda a ciência; mesmo que tivesse toda a fé, a ponto de transportar montanhas, se não tiver caridade, não sou nada.
3 Nɩ́ nɔpʋ́ mɩ́ atɔ́ fɛ́ɛ́ kíé ahiánfɔ, nɔpʋ́ mɩ́ ɩwɩ há mbɛ́ɛ bʋwáa mɩ́ ogyá, támɛ mma mɩ́ bá ɩwɩ ɔdwɛ á, mma labi há ɔhaa.
3 Ainda que distribuísse todos os meus bens em sustento dos pobres, e ainda que entregasse o meu corpo para ser queimado, se não tiver caridade, de nada valeria!
4 Ahá ɔdwɛpʋ́ tenyá ɩklʋn, ɔbʋ awɩtɔlɛ. Ɔma olu, ɔtamaká ɔnɔ́tɔ́, ɔtamatsú ɩwɩ.
4 A caridade é paciente, a caridade é bondosa. Não tem inveja. A caridade não é orgulhosa. Não é arrogante.
5 Otobú atɔ́, ɔma ɔnsɩ́pɛ. Ɔtamakɔ́sɩ́ nyá ɔblɔ́, ɔtamahɔ asʋ́n wá ɩwɩtɔ.
5 Nem escandalosa. Não busca os seus próprios interesses, não se irrita, não guarda rancor.
6 Ɔtamatsúlá asʋkpan, ɔnɔkwalɩ otobuo.
6 Não se alegra com a injustiça, mas se rejubila com a verdade.
7 Otenyá klʋn há tógyítɔ́, ɔtɔhɔ asʋ́nsʋ́ gyi. Mʋ ansɩ́ tɛdɩ́nká asʋ́nsʋ́, ototomi ɛ́.
7 Tudo desculpa, tudo crê, tudo espera, tudo suporta.
8 Ɔdwɛ mʋ́ ɩtamatá, támɛ Bulu ɔnɔ́ asʋ́nblɩ́ bɔ́mɔ ɔnɔ́. Ɔblɩ́ɩ bámbá blɩ́ bɛ́ka itin, asʋ́nbɩ ɛ́ ɩbɛ́ba bɔtsʋn.
8 A caridade jamais acabará. As profecias desaparecerão, o dom das línguas cessará, o dom da ciência findará.
9 Tsúfɛ́ anɩmɔ́kʋ́nyá bɩ́ tógyítɔ́ tá, anɩmɔ́kʋ́nyá blɩ́ Bulu ɔnɔ́ asʋ́n ɛ́ yi.
9 A nossa ciência é parcial, a nossa profecia é imperfeita.
10 Támɛ ɔŋɛ́tɔ́ atokiehɛ́ ánfɩ fɛ́ɛ́ ɩmɔfʋn. Nɩ́ mʋ́á ɩlɔfʋn yi ɩbá á, ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ bɔ́fwɩ.
10 Quando chegar o que é perfeito, o imperfeito desaparecerá.
11 Igyi fɛ́ ɩ́nɩ. Brɛ́á ngyi kebi á, nɔtɔɩ́ fɛ́ kebi. Mɩ́ atɔ bwɛhɛ́ pʋ́ mɩ́ asʋn susúhɛ fɛ́ɛ́ lɔbwɛ fɛ́ kebi. Támɛ séi ánfɩ nadan a, nasí nyebitɔ bwɛhɛ́ ámʋ fɛ́ɛ́ bwɛ.
11 Quando eu era criança, falava como criança, pensava como criança, raciocinava como criança. Desde que me tornei homem, eliminei as coisas de criança.
12 Séi á, anɩdɛ́ atɔ́ kɩ́ɩ fulaa fɛ́ ogyásitɔ anɩdɛ́ mʋ́ kɩ́ɩ. Brɛ́ ɩkʋ bɛ́ba a, abówun mʋ́ wankláán. Séi á, anɩ atɔ́bɩ mɔfʋn. Ɔma a, abɛ́ba bɛbɩ mʋ́ fɛ́ alɩá Bulu yin anɩ.
12 Hoje vemos como por um espelho, confusamente; mas então veremos face a face. Hoje conheço em parte; mas então conhecerei totalmente, como eu sou conhecido.
13 Ɔnɔkwalɩ a, atoku asa ánfɩ obétsiá nɩ́. Hógyi, ɔkpakɩ́ɩ pʋ́ ɔdwɛ, támɛ ɔdwɛ dʋn mʋ́ fɛ́ɛ́.
13 Por ora subsistem a fé, a esperança e a caridade - as três. Porém, a maior delas é a caridade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.