Hebreus 11

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hógyi gyí ansɩ́ pʋdɩ́nká tɔ́á fʋmɔkʋ́wun, támɛ fʋdɛ mʋ́ ɔkpa kɩ́sʋ.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Ahá ámʋ́ʋ́ betsiá bɩ́mbɩ́ ámʋ hógyi sʋ́ Bulu ansɩ́ légyi amʋ́ ɩwɩ.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Anɩ hógyi sʋ́ anɩlɛ́bɩ ánɩ́ asʋ́n Bulu lɛ́blɩ́ pʋ́lɛ́ ɔyɩ́. Mʋ́ sʋ tɔ́á ansíbi towun lɛdalɩ tsu tɔ́á ansíbi tamawuntɔ.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Hógyitɔ Habel lɔ́pʋ mʋ atɔ hahɛ́ ánɩ́ ɩbʋ alɛ́ dʋn mʋ dɛhɛn Kain klɛ́ há Bulu igyí. Mʋ hógyi sʋ Bulu ansɩ́ legyi mʋa mʋ atɔ hahɛ́ ámʋ ɩwɩ, olotsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á olowu dodoodo, támɛ mʋ hógyi amʋ sʋ ɔtráa ɔdɛtɔɩ́ bɔfʋn ndɛ.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Hógyi sʋ Enok mówu asa Bulu lótsu mʋ, ɔhaa mówun mʋ. Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ legyi mʋ ɩwɩ adánsɩɛ ánɩ́ olegyi Bulu ansɩ́ asa olotsu mʋ nátɩ́.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Mlɩkɩ, ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ gyi Bulu ansɩ́ nɩ́ ɔmɔhɔ mʋ gyi. Tsúfɛ́ ilehián ánɩ́ ɔhá ánɩ́ ɔbɛ́ba Bulu wá obóhogyi ánɩ́ Bulu bʋ ɩnʋ, ɔtɛká ahá ánɩ́ bʋtodúnká mʋ ɩkɔ.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Hógyitɔ Noa lónu asʋ́n ánɩ́ Bulu lɛ́bláa mʋ tsú tɔ́á ɩmɔkʋ́nyá ba ɩwɩ. Olobu Bulu, sré dáka kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ, pʋ́hɔ mʋa mʋ wóyítɔ́ ahá nkpa, brɛ́á ntsu lɔbʋlá. Mʋ hógyi amʋ sʋ́ ɔyɩ́tɔ́ ahá begyi pɔ́n, ɔlɔbwɛ ɔhá ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa Bulu ansɩ́tɔ́.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Hógyi lɛ́ha Abraham lóbu Bulu brɛ́á Bulu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ɔdálɩ mʋ ɔmátɔ́, ɔyɔ ɔsʋlʋ́ʋ ánɩ́ mʋ Bulu lɛ́hɩɛ há mʋsʋ. Ɔlɛnatɩ́ dálɩ mʋ ɔmátɔ́, omeyín ɔtɩ́nɛ́á ɔyɔ́.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Hógyi lɛ́ha ɔlɔyɔ́bwɛ ɔfɔɔ́ ɔsʋlʋ́ʋ amʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́ há mʋ amʋsʋ. Tati-obuto oletsiá ɩnʋ. Alɩ kɛ́n Isak mʋa Yakob ánɩ́ Bulu lɛ́hɩɛ ɔsʋlʋ́ʋ amʋ yáɩ́ há ɛ́ betsiá tati-mbuto ɔsʋlʋ́ʋ amʋsʋ nɩ́.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Tsúfɛ́ Abraham létsiá tati-obuto, ogyo wúlu kpɔnkpɔɔnkpɔntɩá Bulu lɛ́da, imóobwie ɛkɛkɛɛkɛ.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Hógyi lɛ́ha Abraham mʋa mʋ ka Sara benya obí kwɩ́ɩ́. Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ badan tsʋn ɩkwɩ́ɩsʋ, Sara ɛ́ ménya ɩkwɩ́ɩ. Abraham lóhogyi ánɩ́ Bulu obégyi tɔ́á alahɩ́ɛ́ yáɩ́sʋ́.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Ɩ́nɩ sʋ ɔmá kɛ́ɩ́n ánɩ́ bʋma ɩklátɔ, bʋtsɔ fɛ́ ntsrakpabi ntɛ́ɛ ɔpʋ ɔnɔ́ ɩsɩ bɛlɩn tsu Abraham ánɩ́ aladan tsʋn ɩkwɩ́ɩsʋtɔ.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Hógyitɔ ahá ánfɩ fɛ́ɛ́ bowu. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á amʋ́ ɩbɩ mɛda atɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́ há amʋ́ asa bowu. Támɛ bowun mʋ́ sɩ́sɩ́, amʋ́ ansɩ́ légyi mʋ́ ɩwɩ. Botsu mʋ́ ánɩ́ afɔɔ́ pʋ́ ɔkpa atupʋ́ bʋgyi ɔyɩ́ ánfɩtɔ.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Ahá ánɩ́ botsú mʋ́ alɩ bʋdɛlɛ súná ánɩ́ bʋdɛ ɔmá ánɩ́ ɩbɔ́bwɛ amʋ́ onutó klɛ́ dunká.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Nɩ́ bʋdɛ ɔmá ámʋ́ʋ́ bɛdalɩ tsu mʋ́tɔ́ ámʋ ɩwɩ susúu a, tɛkɩ bodunká ɔkpa yínkí yɔ́ ɩnʋ.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Támɛ ɔsʋ́sʋ́ ɔmá ánɩ́ ɩbʋ akɩ́lɛ dʋn mʋ́ ámʋ́ʋ́ bɛdalɩ mʋ́tɔ́ ámʋsʋ amʋ́ ansɩ́ dɩn. Mʋ́ sʋ ɩma Bulu pɛ́lɩ ánɩ́ bɛ́tɩ mʋ bɛɛ, amʋ́ Bulu. Tsúfɛ́ alalá wúlu kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ yáɩ́ há amʋ́.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Hógyi lɛ́ha Abraham lɛ́kɩtá mʋ bi Isak ɔyɔ́bɔ afɔdɩɛ há Bulu brɛ́á Bulu lɔ́sɔ mʋ kɩ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á obí ánfɩ Bulu lɛ́hɩɛ mʋ ánɩ́ ɔbɔ́kwɩɩ́ nɩ́, támɛ ɔmɔtswɛ mʋ́ kpʋ́kpʋ. Ɔlɔkʋsʋ́ pʋ́ mʋ bi ɔkʋkʋ́nʋ́ ɔkʋlɛ amʋ ɔyɔ́bɔ afɔdɩɛ ámʋ.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Bulu labláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ bí Isak abí-aná ɔbɔ́bwɛ fʋ́ abí-aná nɩ́.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Támɛ Abraham lótsu mʋ́ ánɩ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ tsínkí Isak. Lɛ́lɛ́ mʋ́, ɔkpa ɔkʋsʋ á, ɔlɛlanyá Isak fɛ́ ɔhá ánɩ́ Bulu lakʋ́sʋ́a tsu afúlitɔ.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Hógyi lɛ́ha Isak lóyulá mʋ atabí Yakob mʋa Esau. Mʋ ansɩ́ dɩn ánɩ́ Bulu ɔbɔ́bwɛ tɔ́á ɔlɛhɩɛ há amʋ́ ɛkɛkʋ́.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Hógyitɔ brɛ́á Yakob ɔbá bowu á, oloyulá Yosef abi anyɔ ámʋ, olobun mʋ oyi yiáhɛ́sʋ súm Bulu.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Hógyitɔ brɛ́á Yosef ɔbá bowu á, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, Bulu ɔbɛ́lɛ Israelfɔ tsú Egyipte ɔmátɔ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛda amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, bʋmási mʋ awú tswɩ ɩnʋ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Hógyi lɛ́ha brɛ́á bɔkwɩɩ́ Mose a, bɔpʋ mʋ ŋáín tsra asa. Tsúfɛ́ bowun ánɩ́ ɔbʋ akɩ́lɛ. Mʋ́ sʋ bʋmenya owíe amʋ mbla ánɩ́ ɔlɔwa tswɩ ifú.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Hógyi lɛ́ha Mose lékiná ánɩ́ bʋmátɩ mʋ Egyipte owíe mʋ bi tsɩ́hɛ́ mʋ bi brɛ́á ɔlɛdan.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Olotsulá ánɩ́ bʋwáa mʋa Bulu ahá ɩwɩɔsɩntɔ, dʋn ánɩ́ obénya lakpanbwɛ ɩwɩ ansigyí brɛ́ itinbí.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Olotsulá ánɩ́ bʋsʋ́pa mʋ Kristo sʋ. Tsúfɛ́ ɩbɛ́hɩɛ wá labi há mʋ dʋn ánɩ́ obénya Egyipte atonyahɛ́ fɛ́ɛ́. Mʋ ansɩ́ dɩn ɩkɔá Bulu ɔbɛ́ka mʋ ɛkɛkʋ́sʋ́.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Hógyi lɛ́ha Mose lɛ́natɩ́ Egyipte ɔmátɔ́, omenya owíe amʋ ɔblɔ́ ifú. Mʋ ansɩ́ dɩn Bulu ánɩ́ ɔhaa tamapʋ́ ansíbi wunsʋ. Mʋ́ sʋ olotomi, omeyinkí ɔma.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Hógyi lɛ́ha mʋ ɔlɛha Israelfɔ befi Katsʋn Nkɛ gyí asɩ. Ɔlɛha amʋ́ bɔpʋ obugya kpá amʋ́ obu-ɔnɔ́, mɛ́nɩ Bulu-ɔbɔpʋá ɔtɔmɔ́ ahá ɔmɔ́ɔpʋ ɩbɩ da amʋ́ bitɩ́.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Hógyi lɛ́ha Israelfɔ bɔtsʋn Ɔpʋ Pɛpɛ amʋtɔ fɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ wʋlɩhɛsʋ bʋ́na. Támɛ brɛ́á Egyiptefɔ ɛ́ bɛɛ abʋtsʋn a, ɔpʋ amʋ lɛ́kɩtá amʋ́.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Hógyi lɛ́ha Israelfɔ bɛnatɩ́ bómlí abuntíi ánɩ́ bɔpʋgyi ɩban wá Yeriko wúlu nkensíénɔ́, ilobwie bun gbloo.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Hógyi lɛ́ha obu-ɔnɔ́ otsiápʋ́ Rahab mówu tsɩ́a ahá ánɩ́ bʋmɔhɔ Bulu gyitɔ. Tsúfɛ́ ɔlɔhɔ Israelfɔ ansɩ́ awakɩpʋ afɔɔ́ wankláán.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Ilehián ánɩ́ nɛ́trá wanlɩ́n ɩkʋ ɛ́? Brɛ́ mɔtsɔ́ ánɩ́ nɔ́wanlɩ́n Gideon mʋa Barak pʋ́ Samson, Yefta mʋa Dawid, Samuel mʋa Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ hógyi ɩwɩ asʋ́n.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Hógyi lɛ́ha amʋ́ bɔkɔ ɔmá-ɔmá gyi amʋ́sʋ́, bɔbwɛ tɔ́á ɩda ɔkpa. Benya atɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ há amʋ́, bɛha agyatá ndatɔ lɛklɩ́.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Bodun ogyá kpɔnkpɔntɩ, bʋmesin ɩsá. Hógyi lɛ́ha amʋ́á bɔpɔn benya ɔwʋnlɩ́n, amʋ́ akʋ benya ɩkɔ́ túmi, gyi amʋ́ anyabásʋ́.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Bulu létsinkí atsɩ akʋ afúli há amʋ́. Ahá bɛpɩtɩ́ amʋ́ akʋ atɔ́ alɩɩ mɔ́ amʋ́. Mʋ́ óó á, bʋmotsulá kíná Bulu. Ɩlɔwa amʋ́ ɔdwɛá bɔ́mɔ amʋ́ dʋn ánɩ́ béyinkí Bulu ɔma, mɛ́nɩ Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a amʋ́, bénya nkpa ánɩ́ ɩbʋ alɛ́ dʋn.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Bɔbwɛ amʋ́tɔ́ akʋ ahinlá, pɩ́tɩ́ amʋ́ mplɩ. Bɔwa amʋ́ akʋ ɩkan, pʋ́ amʋ́ tswɩ obu.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Bɛda amʋ́tɔ́ akʋ abwi mɔ́, pʋ́ sáa bɔ́ɩ́ akʋtɔ, akʋ ɛ́ besin ɔdayí ɔnɔ́. Amʋ́ akʋ ɛ́ bɛdɩ akúfa mʋ́a akpaláa nwʋlʋ́-kpákpátɔ́ nátɩ́ kí, akʋ bɛdɩ akʋ́n. Bɛdɩnká akʋsʋ, wá amʋ́ akʋ ɛ́ ɩwɩɔsɩntɔ.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Tɛkɩ megyí ɔyɩ́ ánfɩ odutɔ ahá ánfɩ bétsiá asa. Adimbítɔ́ mʋ́a abʋsʋ bɛnatɩ́ kí fɛ́ ɔkʋn abɔpʋ́, tsíá dɩ́ abwi alatɔ mʋ́a mbɔ́tɔ́.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Amʋ́ hógyi sʋ́ Bulu ansɩ́ légyi amʋ́ fɛ́ɛ́ ɩwɩ. Ɔkʋkʋ ɩbɩ mɛda tɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Tsúfɛ́ atɔ́á ɩbʋ alɛ́, ɩbɔ́wa labi ɩwɩ Bulu lɔ́bwɛ agywɩɩn yáɩ́ há anɩa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́. Mʋ́ sʋ amʋ́ nkʋlɛ bʋmɛ́ɛtalɩ́ nyá mʋ́, yɔ́fʋn brɛ́á Bulu labwɛ́ anɩa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́ anɩlafʋn mʋ ansɩ́tɔ́.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.