Hebreus 11

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hógyi gyí ansɩ́ pʋdɩ́nká tɔ́á fʋmɔkʋ́wun, támɛ fʋdɛ mʋ́ ɔkpa kɩ́sʋ.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Ahá ámʋ́ʋ́ betsiá bɩ́mbɩ́ ámʋ hógyi sʋ́ Bulu ansɩ́ légyi amʋ́ ɩwɩ.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Anɩ hógyi sʋ́ anɩlɛ́bɩ ánɩ́ asʋ́n Bulu lɛ́blɩ́ pʋ́lɛ́ ɔyɩ́. Mʋ́ sʋ tɔ́á ansíbi towun lɛdalɩ tsu tɔ́á ansíbi tamawuntɔ.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Hógyitɔ Habel lɔ́pʋ mʋ atɔ hahɛ́ ánɩ́ ɩbʋ alɛ́ dʋn mʋ dɛhɛn Kain klɛ́ há Bulu igyí. Mʋ hógyi sʋ Bulu ansɩ́ legyi mʋa mʋ atɔ hahɛ́ ámʋ ɩwɩ, olotsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á olowu dodoodo, támɛ mʋ hógyi amʋ sʋ ɔtráa ɔdɛtɔɩ́ bɔfʋn ndɛ.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Hógyi sʋ Enok mówu asa Bulu lótsu mʋ, ɔhaa mówun mʋ. Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ legyi mʋ ɩwɩ adánsɩɛ ánɩ́ olegyi Bulu ansɩ́ asa olotsu mʋ nátɩ́.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Mlɩkɩ, ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ gyi Bulu ansɩ́ nɩ́ ɔmɔhɔ mʋ gyi. Tsúfɛ́ ilehián ánɩ́ ɔhá ánɩ́ ɔbɛ́ba Bulu wá obóhogyi ánɩ́ Bulu bʋ ɩnʋ, ɔtɛká ahá ánɩ́ bʋtodúnká mʋ ɩkɔ.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Hógyitɔ Noa lónu asʋ́n ánɩ́ Bulu lɛ́bláa mʋ tsú tɔ́á ɩmɔkʋ́nyá ba ɩwɩ. Olobu Bulu, sré dáka kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ, pʋ́hɔ mʋa mʋ wóyítɔ́ ahá nkpa, brɛ́á ntsu lɔbʋlá. Mʋ hógyi amʋ sʋ́ ɔyɩ́tɔ́ ahá begyi pɔ́n, ɔlɔbwɛ ɔhá ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa Bulu ansɩ́tɔ́.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Hógyi lɛ́ha Abraham lóbu Bulu brɛ́á Bulu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ɔdálɩ mʋ ɔmátɔ́, ɔyɔ ɔsʋlʋ́ʋ ánɩ́ mʋ Bulu lɛ́hɩɛ há mʋsʋ. Ɔlɛnatɩ́ dálɩ mʋ ɔmátɔ́, omeyín ɔtɩ́nɛ́á ɔyɔ́.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Hógyi lɛ́ha ɔlɔyɔ́bwɛ ɔfɔɔ́ ɔsʋlʋ́ʋ amʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́ há mʋ amʋsʋ. Tati-obuto oletsiá ɩnʋ. Alɩ kɛ́n Isak mʋa Yakob ánɩ́ Bulu lɛ́hɩɛ ɔsʋlʋ́ʋ amʋ yáɩ́ há ɛ́ betsiá tati-mbuto ɔsʋlʋ́ʋ amʋsʋ nɩ́.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Tsúfɛ́ Abraham létsiá tati-obuto, ogyo wúlu kpɔnkpɔɔnkpɔntɩá Bulu lɛ́da, imóobwie ɛkɛkɛɛkɛ.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Hógyi lɛ́ha Abraham mʋa mʋ ka Sara benya obí kwɩ́ɩ́. Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ badan tsʋn ɩkwɩ́ɩsʋ, Sara ɛ́ ménya ɩkwɩ́ɩ. Abraham lóhogyi ánɩ́ Bulu obégyi tɔ́á alahɩ́ɛ́ yáɩ́sʋ́.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Ɩ́nɩ sʋ ɔmá kɛ́ɩ́n ánɩ́ bʋma ɩklátɔ, bʋtsɔ fɛ́ ntsrakpabi ntɛ́ɛ ɔpʋ ɔnɔ́ ɩsɩ bɛlɩn tsu Abraham ánɩ́ aladan tsʋn ɩkwɩ́ɩsʋtɔ.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Hógyitɔ ahá ánfɩ fɛ́ɛ́ bowu. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á amʋ́ ɩbɩ mɛda atɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́ há amʋ́ asa bowu. Támɛ bowun mʋ́ sɩ́sɩ́, amʋ́ ansɩ́ légyi mʋ́ ɩwɩ. Botsu mʋ́ ánɩ́ afɔɔ́ pʋ́ ɔkpa atupʋ́ bʋgyi ɔyɩ́ ánfɩtɔ.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Ahá ánɩ́ botsú mʋ́ alɩ bʋdɛlɛ súná ánɩ́ bʋdɛ ɔmá ánɩ́ ɩbɔ́bwɛ amʋ́ onutó klɛ́ dunká.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Nɩ́ bʋdɛ ɔmá ámʋ́ʋ́ bɛdalɩ tsu mʋ́tɔ́ ámʋ ɩwɩ susúu a, tɛkɩ bodunká ɔkpa yínkí yɔ́ ɩnʋ.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Támɛ ɔsʋ́sʋ́ ɔmá ánɩ́ ɩbʋ akɩ́lɛ dʋn mʋ́ ámʋ́ʋ́ bɛdalɩ mʋ́tɔ́ ámʋsʋ amʋ́ ansɩ́ dɩn. Mʋ́ sʋ ɩma Bulu pɛ́lɩ ánɩ́ bɛ́tɩ mʋ bɛɛ, amʋ́ Bulu. Tsúfɛ́ alalá wúlu kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ yáɩ́ há amʋ́.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Hógyi lɛ́ha Abraham lɛ́kɩtá mʋ bi Isak ɔyɔ́bɔ afɔdɩɛ há Bulu brɛ́á Bulu lɔ́sɔ mʋ kɩ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á obí ánfɩ Bulu lɛ́hɩɛ mʋ ánɩ́ ɔbɔ́kwɩɩ́ nɩ́, támɛ ɔmɔtswɛ mʋ́ kpʋ́kpʋ. Ɔlɔkʋsʋ́ pʋ́ mʋ bi ɔkʋkʋ́nʋ́ ɔkʋlɛ amʋ ɔyɔ́bɔ afɔdɩɛ ámʋ.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Bulu labláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ bí Isak abí-aná ɔbɔ́bwɛ fʋ́ abí-aná nɩ́.”
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Támɛ Abraham lótsu mʋ́ ánɩ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ tsínkí Isak. Lɛ́lɛ́ mʋ́, ɔkpa ɔkʋsʋ á, ɔlɛlanyá Isak fɛ́ ɔhá ánɩ́ Bulu lakʋ́sʋ́a tsu afúlitɔ.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Hógyi lɛ́ha Isak lóyulá mʋ atabí Yakob mʋa Esau. Mʋ ansɩ́ dɩn ánɩ́ Bulu ɔbɔ́bwɛ tɔ́á ɔlɛhɩɛ há amʋ́ ɛkɛkʋ́.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Hógyitɔ brɛ́á Yakob ɔbá bowu á, oloyulá Yosef abi anyɔ ámʋ, olobun mʋ oyi yiáhɛ́sʋ súm Bulu.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Hógyitɔ brɛ́á Yosef ɔbá bowu á, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, Bulu ɔbɛ́lɛ Israelfɔ tsú Egyipte ɔmátɔ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛda amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, bʋmási mʋ awú tswɩ ɩnʋ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Hógyi lɛ́ha brɛ́á bɔkwɩɩ́ Mose a, bɔpʋ mʋ ŋáín tsra asa. Tsúfɛ́ bowun ánɩ́ ɔbʋ akɩ́lɛ. Mʋ́ sʋ bʋmenya owíe amʋ mbla ánɩ́ ɔlɔwa tswɩ ifú.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Hógyi lɛ́ha Mose lékiná ánɩ́ bʋmátɩ mʋ Egyipte owíe mʋ bi tsɩ́hɛ́ mʋ bi brɛ́á ɔlɛdan.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Olotsulá ánɩ́ bʋwáa mʋa Bulu ahá ɩwɩɔsɩntɔ, dʋn ánɩ́ obénya lakpanbwɛ ɩwɩ ansigyí brɛ́ itinbí.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Olotsulá ánɩ́ bʋsʋ́pa mʋ Kristo sʋ. Tsúfɛ́ ɩbɛ́hɩɛ wá labi há mʋ dʋn ánɩ́ obénya Egyipte atonyahɛ́ fɛ́ɛ́. Mʋ ansɩ́ dɩn ɩkɔá Bulu ɔbɛ́ka mʋ ɛkɛkʋ́sʋ́.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Hógyi lɛ́ha Mose lɛ́natɩ́ Egyipte ɔmátɔ́, omenya owíe amʋ ɔblɔ́ ifú. Mʋ ansɩ́ dɩn Bulu ánɩ́ ɔhaa tamapʋ́ ansíbi wunsʋ. Mʋ́ sʋ olotomi, omeyinkí ɔma.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Hógyi lɛ́ha mʋ ɔlɛha Israelfɔ befi Katsʋn Nkɛ gyí asɩ. Ɔlɛha amʋ́ bɔpʋ obugya kpá amʋ́ obu-ɔnɔ́, mɛ́nɩ Bulu-ɔbɔpʋá ɔtɔmɔ́ ahá ɔmɔ́ɔpʋ ɩbɩ da amʋ́ bitɩ́.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Hógyi lɛ́ha Israelfɔ bɔtsʋn Ɔpʋ Pɛpɛ amʋtɔ fɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ wʋlɩhɛsʋ bʋ́na. Támɛ brɛ́á Egyiptefɔ ɛ́ bɛɛ abʋtsʋn a, ɔpʋ amʋ lɛ́kɩtá amʋ́.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Hógyi lɛ́ha Israelfɔ bɛnatɩ́ bómlí abuntíi ánɩ́ bɔpʋgyi ɩban wá Yeriko wúlu nkensíénɔ́, ilobwie bun gbloo.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Hógyi lɛ́ha obu-ɔnɔ́ otsiápʋ́ Rahab mówu tsɩ́a ahá ánɩ́ bʋmɔhɔ Bulu gyitɔ. Tsúfɛ́ ɔlɔhɔ Israelfɔ ansɩ́ awakɩpʋ afɔɔ́ wankláán.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Ilehián ánɩ́ nɛ́trá wanlɩ́n ɩkʋ ɛ́? Brɛ́ mɔtsɔ́ ánɩ́ nɔ́wanlɩ́n Gideon mʋa Barak pʋ́ Samson, Yefta mʋa Dawid, Samuel mʋa Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ hógyi ɩwɩ asʋ́n.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Hógyi lɛ́ha amʋ́ bɔkɔ ɔmá-ɔmá gyi amʋ́sʋ́, bɔbwɛ tɔ́á ɩda ɔkpa. Benya atɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ há amʋ́, bɛha agyatá ndatɔ lɛklɩ́.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Bodun ogyá kpɔnkpɔntɩ, bʋmesin ɩsá. Hógyi lɛ́ha amʋ́á bɔpɔn benya ɔwʋnlɩ́n, amʋ́ akʋ benya ɩkɔ́ túmi, gyi amʋ́ anyabásʋ́.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Bulu létsinkí atsɩ akʋ afúli há amʋ́. Ahá bɛpɩtɩ́ amʋ́ akʋ atɔ́ alɩɩ mɔ́ amʋ́. Mʋ́ óó á, bʋmotsulá kíná Bulu. Ɩlɔwa amʋ́ ɔdwɛá bɔ́mɔ amʋ́ dʋn ánɩ́ béyinkí Bulu ɔma, mɛ́nɩ Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a amʋ́, bénya nkpa ánɩ́ ɩbʋ alɛ́ dʋn.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Bɔbwɛ amʋ́tɔ́ akʋ ahinlá, pɩ́tɩ́ amʋ́ mplɩ. Bɔwa amʋ́ akʋ ɩkan, pʋ́ amʋ́ tswɩ obu.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Bɛda amʋ́tɔ́ akʋ abwi mɔ́, pʋ́ sáa bɔ́ɩ́ akʋtɔ, akʋ ɛ́ besin ɔdayí ɔnɔ́. Amʋ́ akʋ ɛ́ bɛdɩ akúfa mʋ́a akpaláa nwʋlʋ́-kpákpátɔ́ nátɩ́ kí, akʋ bɛdɩ akʋ́n. Bɛdɩnká akʋsʋ, wá amʋ́ akʋ ɛ́ ɩwɩɔsɩntɔ.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Tɛkɩ megyí ɔyɩ́ ánfɩ odutɔ ahá ánfɩ bétsiá asa. Adimbítɔ́ mʋ́a abʋsʋ bɛnatɩ́ kí fɛ́ ɔkʋn abɔpʋ́, tsíá dɩ́ abwi alatɔ mʋ́a mbɔ́tɔ́.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Amʋ́ hógyi sʋ́ Bulu ansɩ́ légyi amʋ́ fɛ́ɛ́ ɩwɩ. Ɔkʋkʋ ɩbɩ mɛda tɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Tsúfɛ́ atɔ́á ɩbʋ alɛ́, ɩbɔ́wa labi ɩwɩ Bulu lɔ́bwɛ agywɩɩn yáɩ́ há anɩa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́. Mʋ́ sʋ amʋ́ nkʋlɛ bʋmɛ́ɛtalɩ́ nyá mʋ́, yɔ́fʋn brɛ́á Bulu labwɛ́ anɩa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́ anɩlafʋn mʋ ansɩ́tɔ́.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.