2 Coríntios 1

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɩ́ Paulo ánɩ́ ɩna Bulu apɛ́tɔ́ nabwɛ́ Kristo Yesu sumbí ɔyɔpʋ́ mʋa anɩ píó Timoteo dɛ́ ɔwʋlʋ́ ánfɩ wanlɩ́n. Anɩdɛ́ mʋ́ wanlɩ́n sɩ́sɩ́ Bulu ɔpasua ánɩ́ ɩbʋ Korinto wúlutɔ pʋ́ Bulu ahá ánɩ́ bʋbʋ Akaia ɔsʋlʋ́sʋ fɛ́ɛ́.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Anɩ Sɩ́ Bulu mʋa anɩ Wíe Yesu Kristo bʋgyíi mlɩ bʋalɛ, abʋha mlɩ iwilwii.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Mlɩha akanfʋ Bulu. Mʋgyí anɩ Wíe Yesu Kristo mʋ Sɩ pʋ́ mʋ Bulu. Mʋgyí anɩ Sɩ́á otowun anɩ nwɛ pʋ́ anɩ Buluá otolwíí anɩ klʋn ɔkpagyíɔkpasʋ!
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Otolwíí anɩ klʋn anɩ asʋn wunhɛ kugyíkʋtɔ, mɛ́nɩ anɩ ɛ́ abɛ́talɩ́ pʋ́ klʋn lwiíhɛ́ ámʋ́ʋ́ anɩlanyá tsú mʋ wá ámʋ lwíí anɩ aba klʋn amʋ́ asʋn wunhɛtɔ.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Alɩ ámʋ́ʋ́ Kristo lɛ́hɩɛ wun ipian kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ, anɩ ɛ́ anɩdɛ́ mʋ́ kʋ wúun amʋ a, alɩ́ kɛ́n Bulu ná Kristosʋ ɔhɩ́ɛ́ ɔdɛ anɩ klʋn lwií nɩ́.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩdɛ́ ipian wúun a, mlɩ iwilwii pʋ́ mlɩ nkpahɔ́ɔ sʋ anɩdɛ́ mʋ́ wúun. Tsúfɛ́ Bulu dɛ́ anɩ klʋn lwií, mɛ́nɩ anɩ ɛ́ abólwií mlɩ klʋn, fówun mlɛ́talɩ́ nyá klʋn, tomi wun anɩ ipian ámʋ odu kɛ́n.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Ifú mɛdɛ́ anɩ mlɩ sʋ, tsúfɛ́ anɩyin ánɩ́ anɩa mlɩnyɔ dɛ́ ipian ámʋ wúun. Mʋ́ sʋ Bulu obólwií mlɩ klʋn fɛ́ anɩ.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Apíó, ɩbʋ alɛ́á mlɛ́bɩ ánɩ́ ɩwɩɔsɩn ámʋ́ʋ́ anɩlówun Asia ɔmátɔ́ ámʋ ɔnɔ́ lɛhɩɛ wá ɔnlɩn. Ilekle dʋn anɩ. Ifú lɛkɩtá anɩ, anɩkɩ́ ánɩ́ abówu kokooko.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Ɔnɔkwalɩ asʋ́n, ɩlɔbwɛ anɩ fɛ́ bahá anɩ lowu ɩpɔ́n. Támɛ alɩá anɩmɔ́ɔpʋ ansɩ́ dɩ́nká anɩ ɩwɩsʋ, mboún Buluá ɔtɔkʋ́sʋ́a awupʋ́sʋ́, sʋ ɩlɛba alɩ.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, ɔlɛlɛ anɩ tsú lowutɔ. Anɩlahogyi ánɩ́ obétsiá lɛ́ anɩ brégyíbrɛ́.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Ɔbɛ́lɛ anɩ, tsúfɛ́ mlɩdɛ́ mpáɩ bɔ anɩ nwunsʋ. Ɩ́nɩ sʋ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛ́da Bulu ɩpán anɩ nwunsʋ, tsúfɛ́ alawá awɩtɔlɛ há anɩ, mpáɩ ámʋ́ʋ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bʋdɛbɔ há anɩ ámʋ sʋ.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Abɛ́talɩ́ pʋ́ ɩbɩ sí kántɔ́ anɩaa anɩ klʋn mɔ́kʋ́há anɩ pɔ́n anɩ nkpatɔ, títriu anɩa mlɩnyɔ nátɩtɔ. Megyí anɩ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ nyánsa anɩlɔ́pʋ anɩdɛ́ anɩ agyʋ́má yɔ, mboún Bulu awɩtɔlɛ sʋ́ anɩlatálɩ́ lɛ́ ɩwɩtɔ anɩdɛ́ tógyítɔ́ bwɛ ɔnɔkwalɩsʋ.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Tsúfɛ́ megyí asʋ́n ánɩ́ mlɩmɛ́ɛtalɩ́ kla, nu mʋ́ asɩ anɩtɔwánlɩ́n sɩ́sɩ́ mlɩ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á mlɩmɛ́dɛ́ mʋ́ asɩ nu yi, támɛ nahogyiá mlóbonu mʋ́ asɩ wankláán ɛkɛkʋ́. Fówun mlɩ ɛ́ mlɛ́talɩ́ pʋ́ anɩ tsú ɩwɩ, fɛ́ alɩá anɩ ɛ́ abɔ́pʋ mlɩ tsú ɩwɩ anɩ Wíe ɔbákɛ amʋ.
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 — ausente —
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Mɩ́ ansɩ́ dɩn asʋ́n ánfɩsʋ. Mʋ́ sʋ nɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ nɛ́ba mlɩ wá, mɛ́nɩ mlénya oyúla anyɔ.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Mʋ́gyí, nɔ́tsʋn mlɩ wá yɔ́ Makedonia. Nɩ́ neyínkí ɛ́ nɛ́latsʋn mlɩ wá; fówun mlɛ́talɩ́ sí mɩ́ ɔkpa, néyinkí ba Yudea ɔmátɔ́.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Mlɛ́fɩtɛ́ mlɩaa, ntogyi sʋ́ nalátsɛ mɩ́ agywɩɩn. Ntɛ́ɛ nabwɛ́ fɛ́ ɔyɩ́tɔ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋtɛblɩ́ bɛɛ, “Ee” latsɛ́ amʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ “Ó-o” amʋtɔ ɔkʋ?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Alɩ ámʋ́ʋ́ Bulu bʋ ɔnɔkwalɩ, ɔtamawá afunu amʋ a, alɩ́ mɩ́ “Ee” igyi mɩ́ “Ee” nɩ́.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Tsúfɛ́ Bulu mʋ Bi Yesu Kristo amʋ tamablɩ́ ɔbɛ́ɛ “Ee” latsɛ́ mʋ́ ɔbɛ́ɛ “Ó-o.” Mʋ mʋ́ á, “Ee” kóún ototsúlá. Mʋ ɩwɩ asʋ́n ɔkan mɩ́a Silas pʋ́ Timoteo anɩlɛ́da súná mlɩ nɩ́.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Tsúfɛ́ mʋtótsúlá “Ee” há Bulu nhɩhɩɛ́ kugyíkʋ ɩtɛba mʋ́tɔ́. Mʋ́ sʋ́ akánfʋ́ Bulu tá á, anɩtɛblɩ́ anɩaa, “Amen!” nɩ.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Bulu tɛ́há anɩa mlɩnyɔ anɩtɛtálɩ́ lɩ́ɩ́ kínkíínkín anɩa Kristonyɔ ɩkʋlɛbwɛtɔ. Mʋgyí ɔhá ánɩ́ ɔlɛda anɩ ofúli.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 Mʋ kɛ́n lɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ wá anɩ klʋntɔ, pʋ́hɩ́ɛ anɩ nsʋ; isuna ánɩ́ mʋbʋ́ anɩ, ɔbɔ́bwɛ tɔ́á ɔlɛhɩɛ há anɩ.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Bulu ɔbɩ́tɩ mɩ́ ɩsʋ nɩ́ megyí ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Alɩá mmɛ́ɛba bowun tsitsa kʋkʋ blɩ́ tsú mlɩ ɩwɩ sʋ́ mmɛtrá bɔtsʋn ɩnʋ.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Anɩmédékléá ɩbɔ́bwɛ fɛ́ anɩdɛ́ mlɩ hɩɛ alɩá mlɔ́pʋ mlɩ hógyi yɔ́ agyʋ́má. Mboún alɩá ansɩ́ bégyi mlɩ sʋ́ anɩa mlɩnyɔ anɩdɛ́ agyʋ́má yɔ. Anɩyin ánɩ́ mlɩ hógyi sʋ mlɩlɩ́ɩ́ kínkíínkín dodo.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.