2 Coríntios 1

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mɩ́ Paulo ánɩ́ ɩna Bulu apɛ́tɔ́ nabwɛ́ Kristo Yesu sumbí ɔyɔpʋ́ mʋa anɩ píó Timoteo dɛ́ ɔwʋlʋ́ ánfɩ wanlɩ́n. Anɩdɛ́ mʋ́ wanlɩ́n sɩ́sɩ́ Bulu ɔpasua ánɩ́ ɩbʋ Korinto wúlutɔ pʋ́ Bulu ahá ánɩ́ bʋbʋ Akaia ɔsʋlʋ́sʋ fɛ́ɛ́.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Anɩ Sɩ́ Bulu mʋa anɩ Wíe Yesu Kristo bʋgyíi mlɩ bʋalɛ, abʋha mlɩ iwilwii.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Mlɩha akanfʋ Bulu. Mʋgyí anɩ Wíe Yesu Kristo mʋ Sɩ pʋ́ mʋ Bulu. Mʋgyí anɩ Sɩ́á otowun anɩ nwɛ pʋ́ anɩ Buluá otolwíí anɩ klʋn ɔkpagyíɔkpasʋ!
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Otolwíí anɩ klʋn anɩ asʋn wunhɛ kugyíkʋtɔ, mɛ́nɩ anɩ ɛ́ abɛ́talɩ́ pʋ́ klʋn lwiíhɛ́ ámʋ́ʋ́ anɩlanyá tsú mʋ wá ámʋ lwíí anɩ aba klʋn amʋ́ asʋn wunhɛtɔ.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Alɩ ámʋ́ʋ́ Kristo lɛ́hɩɛ wun ipian kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ, anɩ ɛ́ anɩdɛ́ mʋ́ kʋ wúun amʋ a, alɩ́ kɛ́n Bulu ná Kristosʋ ɔhɩ́ɛ́ ɔdɛ anɩ klʋn lwií nɩ́.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩdɛ́ ipian wúun a, mlɩ iwilwii pʋ́ mlɩ nkpahɔ́ɔ sʋ anɩdɛ́ mʋ́ wúun. Tsúfɛ́ Bulu dɛ́ anɩ klʋn lwií, mɛ́nɩ anɩ ɛ́ abólwií mlɩ klʋn, fówun mlɛ́talɩ́ nyá klʋn, tomi wun anɩ ipian ámʋ odu kɛ́n.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Ifú mɛdɛ́ anɩ mlɩ sʋ, tsúfɛ́ anɩyin ánɩ́ anɩa mlɩnyɔ dɛ́ ipian ámʋ wúun. Mʋ́ sʋ Bulu obólwií mlɩ klʋn fɛ́ anɩ.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 Apíó, ɩbʋ alɛ́á mlɛ́bɩ ánɩ́ ɩwɩɔsɩn ámʋ́ʋ́ anɩlówun Asia ɔmátɔ́ ámʋ ɔnɔ́ lɛhɩɛ wá ɔnlɩn. Ilekle dʋn anɩ. Ifú lɛkɩtá anɩ, anɩkɩ́ ánɩ́ abówu kokooko.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Ɔnɔkwalɩ asʋ́n, ɩlɔbwɛ anɩ fɛ́ bahá anɩ lowu ɩpɔ́n. Támɛ alɩá anɩmɔ́ɔpʋ ansɩ́ dɩ́nká anɩ ɩwɩsʋ, mboún Buluá ɔtɔkʋ́sʋ́a awupʋ́sʋ́, sʋ ɩlɛba alɩ.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, ɔlɛlɛ anɩ tsú lowutɔ. Anɩlahogyi ánɩ́ obétsiá lɛ́ anɩ brégyíbrɛ́.
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 Ɔbɛ́lɛ anɩ, tsúfɛ́ mlɩdɛ́ mpáɩ bɔ anɩ nwunsʋ. Ɩ́nɩ sʋ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛ́da Bulu ɩpán anɩ nwunsʋ, tsúfɛ́ alawá awɩtɔlɛ há anɩ, mpáɩ ámʋ́ʋ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bʋdɛbɔ há anɩ ámʋ sʋ.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Abɛ́talɩ́ pʋ́ ɩbɩ sí kántɔ́ anɩaa anɩ klʋn mɔ́kʋ́há anɩ pɔ́n anɩ nkpatɔ, títriu anɩa mlɩnyɔ nátɩtɔ. Megyí anɩ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ nyánsa anɩlɔ́pʋ anɩdɛ́ anɩ agyʋ́má yɔ, mboún Bulu awɩtɔlɛ sʋ́ anɩlatálɩ́ lɛ́ ɩwɩtɔ anɩdɛ́ tógyítɔ́ bwɛ ɔnɔkwalɩsʋ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 Tsúfɛ́ megyí asʋ́n ánɩ́ mlɩmɛ́ɛtalɩ́ kla, nu mʋ́ asɩ anɩtɔwánlɩ́n sɩ́sɩ́ mlɩ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á mlɩmɛ́dɛ́ mʋ́ asɩ nu yi, támɛ nahogyiá mlóbonu mʋ́ asɩ wankláán ɛkɛkʋ́. Fówun mlɩ ɛ́ mlɛ́talɩ́ pʋ́ anɩ tsú ɩwɩ, fɛ́ alɩá anɩ ɛ́ abɔ́pʋ mlɩ tsú ɩwɩ anɩ Wíe ɔbákɛ amʋ.
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 — ausente —
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Mɩ́ ansɩ́ dɩn asʋ́n ánfɩsʋ. Mʋ́ sʋ nɔbwɛ agywɩɩn ánɩ́ nɛ́ba mlɩ wá, mɛ́nɩ mlénya oyúla anyɔ.
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Mʋ́gyí, nɔ́tsʋn mlɩ wá yɔ́ Makedonia. Nɩ́ neyínkí ɛ́ nɛ́latsʋn mlɩ wá; fówun mlɛ́talɩ́ sí mɩ́ ɔkpa, néyinkí ba Yudea ɔmátɔ́.
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Mlɛ́fɩtɛ́ mlɩaa, ntogyi sʋ́ nalátsɛ mɩ́ agywɩɩn. Ntɛ́ɛ nabwɛ́ fɛ́ ɔyɩ́tɔ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋtɛblɩ́ bɛɛ, “Ee” latsɛ́ amʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ “Ó-o” amʋtɔ ɔkʋ?
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Alɩ ámʋ́ʋ́ Bulu bʋ ɔnɔkwalɩ, ɔtamawá afunu amʋ a, alɩ́ mɩ́ “Ee” igyi mɩ́ “Ee” nɩ́.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Tsúfɛ́ Bulu mʋ Bi Yesu Kristo amʋ tamablɩ́ ɔbɛ́ɛ “Ee” latsɛ́ mʋ́ ɔbɛ́ɛ “Ó-o.” Mʋ mʋ́ á, “Ee” kóún ototsúlá. Mʋ ɩwɩ asʋ́n ɔkan mɩ́a Silas pʋ́ Timoteo anɩlɛ́da súná mlɩ nɩ́.
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 Tsúfɛ́ mʋtótsúlá “Ee” há Bulu nhɩhɩɛ́ kugyíkʋ ɩtɛba mʋ́tɔ́. Mʋ́ sʋ́ akánfʋ́ Bulu tá á, anɩtɛblɩ́ anɩaa, “Amen!” nɩ.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 Bulu tɛ́há anɩa mlɩnyɔ anɩtɛtálɩ́ lɩ́ɩ́ kínkíínkín anɩa Kristonyɔ ɩkʋlɛbwɛtɔ. Mʋgyí ɔhá ánɩ́ ɔlɛda anɩ ofúli.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 Mʋ kɛ́n lɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ wá anɩ klʋntɔ, pʋ́hɩ́ɛ anɩ nsʋ; isuna ánɩ́ mʋbʋ́ anɩ, ɔbɔ́bwɛ tɔ́á ɔlɛhɩɛ há anɩ.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Bulu ɔbɩ́tɩ mɩ́ ɩsʋ nɩ́ megyí ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Alɩá mmɛ́ɛba bowun tsitsa kʋkʋ blɩ́ tsú mlɩ ɩwɩ sʋ́ mmɛtrá bɔtsʋn ɩnʋ.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Anɩmédékléá ɩbɔ́bwɛ fɛ́ anɩdɛ́ mlɩ hɩɛ alɩá mlɔ́pʋ mlɩ hógyi yɔ́ agyʋ́má. Mboún alɩá ansɩ́ bégyi mlɩ sʋ́ anɩa mlɩnyɔ anɩdɛ́ agyʋ́má yɔ. Anɩyin ánɩ́ mlɩ hógyi sʋ mlɩlɩ́ɩ́ kínkíínkín dodo.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.