Mateus 22
Nkangala NT (NKN_TWF) vs ARIB
1 Kaha naua Yesu uahandekele kuli vakevo mu visimo nguendi,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Vumuene vua muilu vunapu kusetekesa ngue muene uje ualingile ciuano ca vulo vua munendi ua yala,
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 kaha uatumine vangamba vendi mukusana vaje valaniene ku ciuano ca vulu, vuno honi kuvezileko.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Kaha uatumine vangamba vakuavo naua nguendi, ‘Lekeni vaje vavanalania, Taleni njavuahesa laja viakulia viange, vangombe vange na vimuna vange vakuhindala vanavatsihi, kaha viuma vioshe vinavuaha laja, ijeni ku ciuano ca vulo!’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Vuno honi kuvahakeleleko mana, vaile kuavo, umo ku lihia liendi, mukuavo kumingoso yendi,
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 vakuavo vakuatele vaje vangamba vendi nakuvayandesa mua mupi, kaha va vatsihile.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Kaha muene uanienguele cikuma, kaha uatumine masualale vendi nakukavanongesa vaje vatsihile vangamba vendi nakukatsimika vinganda viavo.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Kaha uahandekele kuli vangamba vendi nguendi, ‘Ciuano ca vulo cavuaha laja, vuno honi vaje valaniene kuvezile.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Nankuma yemuye mu vimbango via vitapalo, kaha mukalanie voshe vaje vamukauana veje ku ciuano ca vulo’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Kaha vaje vangamba vaile mu vitapalo nakukungulula voshe vaje vavauanene, voshe vacili na vaje va vapi, kaha ije njivo ya ciuano ca vulo yashulile na vangezi.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Vuno honi omo muene uezile nakukovela mukumona vaje vangezi, uamuene ngeci yala umo kazalele vuzalo via ha vulo,
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 kaha uahandekele kuli ikeye nguendi, ‘Kavusamba uakovela vati muno kuakuhona kuzala vuzalo vua ha vulo?’ Kaha uahonouele viakuhandeka.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Ambahoni muene uahandekele kuli vaje vaka kukuasa vangezi nguendi, ‘Mukuteni ku mavoko na ku mikono, mutualeni hambanza mu milima, kuje vantu vaka lila na kulishumanga ku mazo avo.’”
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 “Omuo vavengi vanavalania, vuno honi vavandende lika vavanahangula.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ambahoni Vafaliseo vaile nakutumba vutumbe ngeci vakamueseke navihandeka viendi.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Kaha vatumine vandongisi vavo kuli ikeye hamo na Helonde nguavo, “Mulongisi tutantekeya nguetu u yala uavusunga kaha ukalongesa vingila via Njambi mu vusunga, cakuhona kuteua muntu hali uoshe, omuo kuuekutala muntu muafuilamo.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Tuleke vika usinganieka? Nkuma cinapu lishiko kufueta lisimu kuli Sezale, indi kuahi?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Vuno honi Yesu uatantekeyele laja vupi vuavo kaha uahandekele nguendi, “Yeni vaka civembulu, vika honi munjesekela?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Njimueseni vimbongo via lisimu.” Kaha vamunehelele mbongo ya muuaya uaya.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Kaha Yesu uahandekele kuli vakevo nguendi, “Cihanga ceya eci?” “Kaha lizina lieya vanasonekaho?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Vahandekele nguavo, “Via Sezale.” Ambahoni uahandekekele kuli vakevo nguendi, “Haneni viuma via Sezale kuli Sezale, kaha haneni viuma via Njambi kuli Njambi.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Omo vovuile eci valikomokelele cikuma kaha vamusezele vaile.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Ha litangua lije vene Vasanduki vezile kuli Yesu, vaje vakatsiliela nguavo kuesi kusanguka kuvatsi. Kaha vamuhuile cihula nguavo,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 Mulongisi, Mosesa uahandekele nguendi, “Nga yala atsa kuakuhona kuseza vana, kaha uje muanaye napande kuambata uje ntuluue, linga asemeneko vana vaje vanapandele kusemenako muanaye.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Ambahoni vapuile vatanu na vavali vamuanaye, kaha uakulivanga uambatele, kaha uatsile, kaha kasezele vana kaha uasezele uje mpueyendi kuli muanaye.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Cuma cakulifua calingiuile kuli uamucivali na kuli uamucitatu, nakuli uje uamu citanu na vavali.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Kumamanuisilo uje mpuevo uatsile.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Kaha mukusanguka, nankuma, akapua mpuevo yeya ha vantu ava vatanu na vavali? Omuo voshe vamuambatele.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Vuno honi Yesu uavakumbuluile nguendi, “Yeni muapihisa, omuo kumutantekeya visoneka cipue nzili ya Njambi.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Omuo mukusanguka ku vatsi kukukakala kuambata cipue kushombuesa, vuno honi vakapua ngue tungelo va muilu.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Kaha ngue ha kusanguka kuvatsi, nkuma kumuatandele vije viahandekele Njambi kuli yeni nguendi,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Yange Njambi ua Avilahama, na Njambi ua Isake, na Njambi ya Yakomba.’ Keti Njambi ua vaka kutsa, vuno honi Njambi ua vaka kuyoya.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Kaha omo vivunga via vantu vovuile eci, valikomokelele cikuma ha kulongesa cendi.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Vuno honi omo Vafaliseo vevuile nguavo naholuesa Vasanduki, kaha valikunguluile hamo lika.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Kaha umo uavo, uje uapuile muka kuimanena mashiko, uamuhuile cihula cakumueseka nguendi,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Mulongisi, nkuma lishiko muka liakama ku mashiko oshe?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 “Kaha Yesu uahandekele kuli ikeye nguendi, ‘Ukazanga Muene Njambi yove na mutima uove uoshe, na muono uove uoshe, na mana ove oshe.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Eli likelio lishiko liakama lia kulivanga.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Kaha lia mucivali eli, ‘Zanga mukueni ngue muje muualizangela yove vavenia.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Ha mashiko aua avali hakeho hanemana mashiko oshe na tunanguizi va Njambi.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Honi omo Vafaliseo valikunguluile hamo, Yesu uavehuile cihula,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 uahandekele nguendi, “Vika musinganieka hali Kilistu? Uapua Muna iya?” Vamukumbuluile nguavo, “Muna Ndaviti.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Kaha Yesu uavehuile nguendi, “Capuile vati honi, nkuma Ndaviti” vamulongesele kuli Cimbembesi, linga amusane Muene, omo uahandekele nguendi,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 — ausente —
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Nga Ndaviti amusana nguendi Muene, nkuma akapua vati naua munendi?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Kaha naumo uahi uasele kumutava lizi, nankuma kuhuma ha litangua lije vene naumo uahi uesekele kumuihula cihula naua.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.