Marcos 6
Nkangala NT (NKN_TWF) vs NAA
1 Kaha Yesu uahumine kuje na kuya ku lifuti liendi, na vandongisi vendi vamukavele.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Kaha ha litangua lia sapalalo uaputukile kulongesa mu njivo ya malombelo, kaha vavengi vamuivuile valikomokelele, nakuhandeka nguavo, “Ou yala kulihoni kuanauana evi vioshe? Mana muka vamuhanene ikeye? Vikomouesa muka viali nakupanga na mavoko endi!
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Nkuma ou keti ikeye muka kushonga, muna Maliya na muanaye Tiango na Yosefa na Yundasa na Simoni ndi? Kaha vandumbueni kutuesi navo hano ndi?” Kaha vakevo vamuvianene.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Kaha Yesu uahandekele kuli vakevo nguendi, “Kananguizi kuvamusingimika mu cifuti cendi, naku vantu vendi na mu njivo yendi vavenia.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Kaha kalingile vikomoueso viakama kuje, kuvanga lika kusaleka mavoko endi ku vantu vavandende vaka kuvavala na kuvakanguisa.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Kaha ualikomokelele omuo hakuhona lutsiluelo luavo. Yesu Atuma Vandongisi Likumi na Vavali (Mateu10:5-15; Luka9:1-6) Kaha uendanganene mu membo na kulongesa.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Kaha uasanene vaje likumi na vavali uaputukile nakuvatuma vaye vali na vavali, nakuvahana nzili yakama ha vimbembesi viavipi.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Uavashikile nguendi “Keti vambate cimo mu vungenzi vuavo kuvanga lika mbueti, kuakuhona mbolo, cipue njeke, cipue vimbongo mu miva yavo,
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 vuno honi muzale vinkaku keti kuzala vikovelo vivali.”
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 kaha mu njivo yoshe mukovela, “tumamenimo kutuala noho mukahuma mu cihela cije.
10 E recomendou-lhes:
11 Kaha nga cihela coshe cije kuvamitambula na kuviana kumivuilila, omo mukahumamo, litotomoneni likungu lili kuviliato vieni linga vupue vukaleho vueni hali vakevo!”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Kaha vaile nakuambulula nguavo vantu vapande kutenguluka.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Kaha vahumisile mahamba vavengi, nakuvuavesa vantu vavengi vaka kuvavala na mazi nakuvakanguisa.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Omo muene Helonde uevuile nguendi lizina lia Yesu liatsimanene cikuma. Kaha vamo vahandekele nguavo, “Iuano mukakumbuitika na sanguka kuvatsi, mukemo eyi nzili ili nakupanga muli ikeye.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Vuno honi vamo vahandekele nguavo, “Ikeye Eliya.” Veka naua nguavo, “Ikeye kananguizi, ngue ua vamo va vaje tunanguizi va Njambi va laja.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Vuno honi omo Helonde vovuile eci uahandekele nguendi, “Iuano uje njavatuile mutue nasanguka.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Omuo Helonde uatumine linga vakuate Iuano, na kumukuta na kumutuala mu kamenga, ualingile eci omuo ya Helondiya, mpuevo ya muanaye Filipu omuo uamuambatele.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Omuo Iuano uahandekele kuli Helonde nguendi, “Keti lishiko kuambata mpuevo ya muanove.”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Kaha Helondiya uakele na citela nendi, kaha uatondele kumutsiha vuno honi uahonouele,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 omuo Helonde uateuele Iuano, omuo uatatentekeyele nguendi uapua ua vusunga na uakulela, kaha ua muniungile muacili. Omo vamuivuile, ualikomokelele mu mutima uendi, vuno honi cipue ngoco uamutolililile.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Halitangua lije liasemukile Helonde ua uavuahesele viakulia vakakuyula na vakakushika vaje vahumine ku Ngalileya.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Kaha kuezile muna Helondiya ua mpuevo na kukina, uavuahelesele Helonde na vangezi vendi, kaha muene uahandekele kuli uje mumbanda nguendi. “Njilombe coshe cije utonda, kaha njikakuhanaco.”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Kaha ua lisingile kuli ikeye nguendi, “Coshe ulomba kuli yange njikakuhana, cipue mbazuvuila ya vumuene vuange.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Kaha uaile hambanza, nakuihula vaina nguendi, “Vika njikalomba?” Kaha vaina vamukumbuilile nguavo, “Lomba mutue ua Iuano mu kakumbuitika.”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Hajevene uezile kuli muene nakulomba nguendi, “Njitonda linga unjihane mutue ua Iuano mukakumbuitika ha lilonga hano vene.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Kaha muene uakele na vusiua vuakama, vuno honi omuo ha kulisinga nguendi na hali vangenzi vendi, katondele kupokola mezi endi aje ahandekele kuli ikeye.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Kaha hajevene muene uatumine lisualale uje mu ka kuniunga kaha ua mushikile linga anehe mutue ua Iuano. Kaha uaile nakumuteta mutue mukamenga,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 kaha vanehele mutue mulilonga, nakuhana uje mutue mumbanda, kaha uje mumbanda uauhanene vaina.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Omo vandongisi vendi vacuvuile, vezile nakumbata muvila uendi, nakuutsinda mucihilo.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Tunganda vahilukile kuli Yesu, na kumulekesa vioshe vivalingile nevi valongesele.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kaha uahandekele kuli vakevo nguendi, “Tuyeni ku cihela calikalietu, tukahuimeko cindende.” Omuo vavengi vakele na kuija nakuya, kaha kuvauanene cipue ntsimbu ya kulia.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Kaha vakovelele mu vuato nakuya ku cihela cakulishueka kua likaliavo.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Nkuma vavengi vavamuene oku valinakuya, kaha naua vavatantekeyele, kaha vashatukilile kuli ikeye kuhuma ku vinganda vioshe, kaha uavauanene kulutue luendi.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Kaha omo muaile ha ntunda uamuene civunga cakama, kaha uavoviulile ngozi, muomu vapuile ngue vampanga vakuhona kaniungi, kaha naua uaputukile kuvalongesa viuma viavingi.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Omo kuapuile cinguezi, vandongisi vendi vezile kuli ikeye nakuhandeka nguavo, “Cino cinapu cihela ca kulishueka naua kuatoko,
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 valeke vaye na kuzenguluka mu cifuti na mu membo vazenguluke linga vakalilandele viakulia vakevo vavenia.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Vuno honi uavakumbuilile nguendi, “Vahaneni viakulia valie.” Kaha vahandekele kuli ikeye nguavo, “Tuye nakulanda vimbolo mu vimbongo viakupua vihita vivali ndinali, kaha tuvahane valie?”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Kaha uahandekele kuli vakevo nguendi, “Muli na vimbolo vingahi? Yeni mukamone.” Kaha omo vaile nakumona, vahandekele nguavo, “Kuli vimbolo vitanu, na vantsi vavali.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Kaha ua vashikile nguendi, vatumame hamavu ha vishoni muvivunga.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Kaha vatumamene hamavu muvivunga, muvihita na mumakumi atanu.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Kaha Yesu uambatele vimbolo vitanu na vantsi vavali kaha uatalele kuilu, na kuvivezikisa, kaha uapazuile vije vimbolo, kaha uahanene vandongisi vendi linga vahane vantu, kaha uavapangelele vaje vatsi vavali voshe.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Kaha voshe valile nakukuta.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Vandongisi va Yesu vakunguilile vimbazuvuila via vimbolo na vatsi vije viasaleleho via kupua mitonga likumi na ivali.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Kaha vantu vaje valile vimbolo vapuile vamala makulukazi atanu.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Hajevene Yesu ualekele vandongisi vendi linga vakovele mu vuato vaye kulutue luendi kusinia ya Mbetesainda, te ikeye acili na kushandola civunga.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kaha omo uavasezele, uaile ku munkinda nakulombela.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Kaha omo kuapuile cinguezi, vuato vuakele hhakati ka cisali kaha uakele likaliendi ha ntunda.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Kaha uamuene vandongisi vendi vali mu vukalu vua mpunzi yakele na kuvaluisa. Kaha omo ntsimbu kanda kuce, uezile kuli vakevo, oku hali nakuenda ha mema. Te hali na kuvatuvakana,
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 vuno honi omo vamumuene hali na kuenda ha cisali vasinganiekele nguavo ndumba ya muntu, kaha vatambekele cikuma,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Nankuma omo vamumuene, kaha vovuile liova cikuma. Vuno honi hajevene uahandekele kuli vakevo nguendi, “Kuateni mitima, yange, keti muteue.”
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Kaha uakovelele mu vuato navo kaha na mpunzi ya holokele. Kaha valikomokelele cikuma,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 omuo ku vovuisile via vije vimbolo, omuo vakolesele mitima yavo.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Kaha omo vajavukile, vahetele ku Ngenesaleta, kaha vakutile vuato ku cikuma.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Kaha omo vahumine mu vuato, hajevene vantu vamutantekeyele Yesu,
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 kaha vashatukilile mu vihela vioshe kaha vaputukile kuneha vakakuvavala ha manala avo nakuvatuala kuli kuoshe kuva muivuililile.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Kaha kuoshe kuje kuaile, ku membo, na muvinganda cipue mu mafuti, vakosesele vakakuvavala ha manala avo kuje ku mihela yakulandesela, vamulambelelele linga vaje vakakuvavala vamukuate kumukundilo ua kazaku kendi, kaha voshe vaje vakuateleko vakangukile.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.