Marcos 6

Nkangala NT (NKN_TWF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kaha Yesu uahumine kuje na kuya ku lifuti liendi, na vandongisi vendi vamukavele.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Kaha ha litangua lia sapalalo uaputukile kulongesa mu njivo ya malombelo, kaha vavengi vamuivuile valikomokelele, nakuhandeka nguavo, “Ou yala kulihoni kuanauana evi vioshe? Mana muka vamuhanene ikeye? Vikomouesa muka viali nakupanga na mavoko endi!
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Nkuma ou keti ikeye muka kushonga, muna Maliya na muanaye Tiango na Yosefa na Yundasa na Simoni ndi? Kaha vandumbueni kutuesi navo hano ndi?” Kaha vakevo vamuvianene.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Kaha Yesu uahandekele kuli vakevo nguendi, “Kananguizi kuvamusingimika mu cifuti cendi, naku vantu vendi na mu njivo yendi vavenia.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Kaha kalingile vikomoueso viakama kuje, kuvanga lika kusaleka mavoko endi ku vantu vavandende vaka kuvavala na kuvakanguisa.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kaha ualikomokelele omuo hakuhona lutsiluelo luavo. Yesu Atuma Vandongisi Likumi na Vavali (Mateu10:5-15; Luka9:1-6) Kaha uendanganene mu membo na kulongesa.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Kaha uasanene vaje likumi na vavali uaputukile nakuvatuma vaye vali na vavali, nakuvahana nzili yakama ha vimbembesi viavipi.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Uavashikile nguendi “Keti vambate cimo mu vungenzi vuavo kuvanga lika mbueti, kuakuhona mbolo, cipue njeke, cipue vimbongo mu miva yavo,
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 vuno honi muzale vinkaku keti kuzala vikovelo vivali.”
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 kaha mu njivo yoshe mukovela, “tumamenimo kutuala noho mukahuma mu cihela cije.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Kaha nga cihela coshe cije kuvamitambula na kuviana kumivuilila, omo mukahumamo, litotomoneni likungu lili kuviliato vieni linga vupue vukaleho vueni hali vakevo!”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Kaha vaile nakuambulula nguavo vantu vapande kutenguluka.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Kaha vahumisile mahamba vavengi, nakuvuavesa vantu vavengi vaka kuvavala na mazi nakuvakanguisa.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Omo muene Helonde uevuile nguendi lizina lia Yesu liatsimanene cikuma. Kaha vamo vahandekele nguavo, “Iuano mukakumbuitika na sanguka kuvatsi, mukemo eyi nzili ili nakupanga muli ikeye.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Vuno honi vamo vahandekele nguavo, “Ikeye Eliya.” Veka naua nguavo, “Ikeye kananguizi, ngue ua vamo va vaje tunanguizi va Njambi va laja.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Vuno honi omo Helonde vovuile eci uahandekele nguendi, “Iuano uje njavatuile mutue nasanguka.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Omuo Helonde uatumine linga vakuate Iuano, na kumukuta na kumutuala mu kamenga, ualingile eci omuo ya Helondiya, mpuevo ya muanaye Filipu omuo uamuambatele.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Omuo Iuano uahandekele kuli Helonde nguendi, “Keti lishiko kuambata mpuevo ya muanove.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Kaha Helondiya uakele na citela nendi, kaha uatondele kumutsiha vuno honi uahonouele,
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 omuo Helonde uateuele Iuano, omuo uatatentekeyele nguendi uapua ua vusunga na uakulela, kaha ua muniungile muacili. Omo vamuivuile, ualikomokelele mu mutima uendi, vuno honi cipue ngoco uamutolililile.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Halitangua lije liasemukile Helonde ua uavuahesele viakulia vakakuyula na vakakushika vaje vahumine ku Ngalileya.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Kaha kuezile muna Helondiya ua mpuevo na kukina, uavuahelesele Helonde na vangezi vendi, kaha muene uahandekele kuli uje mumbanda nguendi. “Njilombe coshe cije utonda, kaha njikakuhanaco.”
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Kaha ua lisingile kuli ikeye nguendi, “Coshe ulomba kuli yange njikakuhana, cipue mbazuvuila ya vumuene vuange.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Kaha uaile hambanza, nakuihula vaina nguendi, “Vika njikalomba?” Kaha vaina vamukumbuilile nguavo, “Lomba mutue ua Iuano mu kakumbuitika.”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Hajevene uezile kuli muene nakulomba nguendi, “Njitonda linga unjihane mutue ua Iuano mukakumbuitika ha lilonga hano vene.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Kaha muene uakele na vusiua vuakama, vuno honi omuo ha kulisinga nguendi na hali vangenzi vendi, katondele kupokola mezi endi aje ahandekele kuli ikeye.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Kaha hajevene muene uatumine lisualale uje mu ka kuniunga kaha ua mushikile linga anehe mutue ua Iuano. Kaha uaile nakumuteta mutue mukamenga,
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 kaha vanehele mutue mulilonga, nakuhana uje mutue mumbanda, kaha uje mumbanda uauhanene vaina.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Omo vandongisi vendi vacuvuile, vezile nakumbata muvila uendi, nakuutsinda mucihilo.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Tunganda vahilukile kuli Yesu, na kumulekesa vioshe vivalingile nevi valongesele.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Kaha uahandekele kuli vakevo nguendi, “Tuyeni ku cihela calikalietu, tukahuimeko cindende.” Omuo vavengi vakele na kuija nakuya, kaha kuvauanene cipue ntsimbu ya kulia.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Kaha vakovelele mu vuato nakuya ku cihela cakulishueka kua likaliavo.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Nkuma vavengi vavamuene oku valinakuya, kaha naua vavatantekeyele, kaha vashatukilile kuli ikeye kuhuma ku vinganda vioshe, kaha uavauanene kulutue luendi.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Kaha omo muaile ha ntunda uamuene civunga cakama, kaha uavoviulile ngozi, muomu vapuile ngue vampanga vakuhona kaniungi, kaha naua uaputukile kuvalongesa viuma viavingi.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Omo kuapuile cinguezi, vandongisi vendi vezile kuli ikeye nakuhandeka nguavo, “Cino cinapu cihela ca kulishueka naua kuatoko,
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 valeke vaye na kuzenguluka mu cifuti na mu membo vazenguluke linga vakalilandele viakulia vakevo vavenia.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Vuno honi uavakumbuilile nguendi, “Vahaneni viakulia valie.” Kaha vahandekele kuli ikeye nguavo, “Tuye nakulanda vimbolo mu vimbongo viakupua vihita vivali ndinali, kaha tuvahane valie?”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Kaha uahandekele kuli vakevo nguendi, “Muli na vimbolo vingahi? Yeni mukamone.” Kaha omo vaile nakumona, vahandekele nguavo, “Kuli vimbolo vitanu, na vantsi vavali.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Kaha ua vashikile nguendi, vatumame hamavu ha vishoni muvivunga.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Kaha vatumamene hamavu muvivunga, muvihita na mumakumi atanu.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Kaha Yesu uambatele vimbolo vitanu na vantsi vavali kaha uatalele kuilu, na kuvivezikisa, kaha uapazuile vije vimbolo, kaha uahanene vandongisi vendi linga vahane vantu, kaha uavapangelele vaje vatsi vavali voshe.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Kaha voshe valile nakukuta.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Vandongisi va Yesu vakunguilile vimbazuvuila via vimbolo na vatsi vije viasaleleho via kupua mitonga likumi na ivali.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Kaha vantu vaje valile vimbolo vapuile vamala makulukazi atanu.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Hajevene Yesu ualekele vandongisi vendi linga vakovele mu vuato vaye kulutue luendi kusinia ya Mbetesainda, te ikeye acili na kushandola civunga.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Kaha omo uavasezele, uaile ku munkinda nakulombela.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Kaha omo kuapuile cinguezi, vuato vuakele hhakati ka cisali kaha uakele likaliendi ha ntunda.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Kaha uamuene vandongisi vendi vali mu vukalu vua mpunzi yakele na kuvaluisa. Kaha omo ntsimbu kanda kuce, uezile kuli vakevo, oku hali nakuenda ha mema. Te hali na kuvatuvakana,
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 vuno honi omo vamumuene hali na kuenda ha cisali vasinganiekele nguavo ndumba ya muntu, kaha vatambekele cikuma,
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Nankuma omo vamumuene, kaha vovuile liova cikuma. Vuno honi hajevene uahandekele kuli vakevo nguendi, “Kuateni mitima, yange, keti muteue.”
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Kaha uakovelele mu vuato navo kaha na mpunzi ya holokele. Kaha valikomokelele cikuma,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 omuo ku vovuisile via vije vimbolo, omuo vakolesele mitima yavo.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Kaha omo vajavukile, vahetele ku Ngenesaleta, kaha vakutile vuato ku cikuma.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Kaha omo vahumine mu vuato, hajevene vantu vamutantekeyele Yesu,
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 kaha vashatukilile mu vihela vioshe kaha vaputukile kuneha vakakuvavala ha manala avo nakuvatuala kuli kuoshe kuva muivuililile.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Kaha kuoshe kuje kuaile, ku membo, na muvinganda cipue mu mafuti, vakosesele vakakuvavala ha manala avo kuje ku mihela yakulandesela, vamulambelelele linga vaje vakakuvavala vamukuate kumukundilo ua kazaku kendi, kaha voshe vaje vakuateleko vakangukile.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.