Marcos 5

Nkangala NT (NKN_TWF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu na vandongisi vendi vaile musinia lia cisali, ku lifuti lia Ngelasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kaha omo uahumine mu vuato, ualiuanene na yala ha vihilo uje uakele na cimbembesi cacipi,
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 uakele nakukala ha vihilo, kaha na muntu uahi uasele kumukuta, cipue na malienge,
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 omuo lualuingi vakele nakumukuta na tukunju na malienge, vuno honi uakele nakuvatuzola malienge na kupokozola tukunju mu vimbazuvuila, kaha naumo uahi uakele na nzili ya ku muononuesa.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Vutsiki na mutania uakele ha vihilo na ha minkinda oku alila, nakulivetuesa ikeye vavenia na mavue.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Kaha omo uamuene Yesu kulahako, uashatukilile kuli ikeye na kumulemesa,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 kaha ualilile na lizi liakutambeka nguendi, “Vika utonda kuli yange, Yesu, Muna Njambi ua Helu lia Vioshe? Njilomba mu lizina lia Njambi, keti unjiyandese.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Omuo uahandekele kuli ikeye nguendi, “Huma muli ou yala, yove cimbembesi cacipi!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Kaha Yesu ua muihuile nguendi, “Yove iya?” Kaha uamukumbuluile nguendi, “Yange civunga, omuo tuvavengi.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kaha vamulombele cikuma linga keti avasheke mu lifuti lije.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Nankuma kuakele vutanga vua vangulu vakele na kulia kuje ku munkinda,
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 kaha vije vimbembesi viavipi via mulombele nguavio, “Tushekele kuje ku vutanga vua vangulu, linga tukakovele muli vakevo.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Kaha uavatavesele. Kaha vije vimbembesi viavipi viamuhumine, kaha viakovelele mu vutanga vua vangulu, nankuma vangulu voshe vapuile makulukazi avali, kaha vashatukile nakukakovela mu cisali muje muvakanongelele.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Vaje tuniungi vateuele, kaha vakalekele vije vivamuene mu nganda na mu cifuti. Kaha vantu vezile nakumona vije vialingikile.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Kaha vezile kuli Yesu, kaha vamuene uje yala uakele na vimbembesi viavipi natumama kuje, nazala vuino na mana acili anahiluka muli ikeye, yala uje uakele na vimbembesi viavingi viavipi, kaha vateuele.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Kaha vaje vacimuene vahandekele vije vialingiuile kuli uje yala uakele na vimbembesi viavipi naku vutanga vua vangulu.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Kaha vaputukile kulambelela Yesu linga ahume mu cihela cavo.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Kaha omo uatondele ku kovela mu vuato, uje yala uakele na mahamba ua lombele linga akale nendi.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Vuno honi ua vianene, kaha uahandekele kuli ikeye nguendi, “Ya kuimbo kuli vavusamba vove, ukavalekese via nakulingila Muene, nomu muanakela nacikeketima hali yove.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Kaha uaile na kuputuka kuambulula mu Ndikapolisi (kulumbununa vinganda likumi) viuma vije viamulingilile Yesu. Kaha vantu voshe valikomokelele.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Kaha omo Yesu uajavukile naua mu vuato kuya musinia ya cisali, civunga cakama ca vantu cakele nendi, kaha uakele kumukulo ya cisali.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Kaha umo mukuluntu uamu njivo ya malombelo, lizina liendi ikeye Njailosi, omo uamuene Yesu uauililile ku viliato viendi,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Ua mulambelele nguendi, “Munange ua mpuevo alinakutonda kutsa. Ija ukamusaleke mavoko ove, linga akanguke na kuyoya.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Kaha uaile nendi. Civunga cakama ca mukavele oku vamutseka.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Kaha kuakele mpuevo uakele na kuhita maninga ha miaka likumi naivali,
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 uje uayandele cikuma ku vimbanda, uapihisile viuma vioshe viakele navio, vuno honi kakangukile, vuno honi mushongo uendi uatualeleho kuya kuintsi cikuma.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Kaha omo uovuile lutsimo lua Yesu, uamukavele munima yendi mu civunga na kumukuata ku kazaku kendi.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Omuo uahandekele nguendi, “Nga njikakuata cipue lika ku kazaku kendi kaha njikakanguka.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Kaha hajevene aje maninga emanene, kaha uovuile mu muvila uendi nguendi nakanguka ku mushongo uendi.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Kaha Yesu uovuile nzili yahumine mu muli ikeye, kaha hajevene uatengulukilile ku civunga, nakuhandekele nguendi, “Iya nakuata ku kazaku kange?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Kaha vandongisi vendi vahandekele kuli ikeye nguavo, “Unamono civunga cili nakukutseka vuno honi uhandeka nguove, Iya nanjikuata?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Kaha uatalele talele linga amone uje ualingile eci.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Vuno honi uje mpuevo ha kutantekeya cije calingiuile kuli ikeye, uezile kuli Yesu na liova oku alina kujaja nakuuila ku viliato viendi, na kumulekesa vusunga vuoshe.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Kaha uahandekele kuli ikeye nguendi, “Munange ua mpuevo, lutsilielo luove luakukanguisa, ya mu ciyulo kaha kanguka ku mushongo uove.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Omo te acili nakuhandeka kuezile vantu kuhuma ku njivo ya mu kakuyula vamo vahandekele nguavo, “Munove ua mpuevo natsi. Vika uyandesela Mulongisi naua?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Vuno honi kahakeleko mangana kuli vije viva handekele, Yesu uahandekele kuli muka kuyula ua mu njivo ya malombelo nguendi, “Keti uteue, tsiliela lika.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Katavesele muntu uoshe kumukava kuvanga lika Petulu na Tiango na Iuano munaina ya Tiango.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Omo vahetele ku njivo ya muka kuyula ua njivo ya malombelo, uamuene vitanga, na vantu valila nakukangoka cikuma.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Kaha omo uakovelele, uahandekele kuli vakevo nguendi, “Vika mukangokela na kulila? Kanike katsile vuno honi nakosa tulo.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Kaha vamujolele. Kaha uavatuhuisile voshe hambanza, kaha uambatele vaishe ya muana na vanaye navaje vakele navo, kaha vaile muje muakele uje kanike.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Uamukuatele ku livoko nakuhandeka kuli ikeye nguendi, “Talita kumi.” Kulumbununa, “Kanike ka mpuevo, njihandeka kuli yove nguange hinduka.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Hajevene uje kanike ka mpuevo uahindukile na kuenda (uakele na miaka likumi na ivali), kaha voshe valikomokelele.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Kaha ua vasinkikile cikuma nguendi, keti kukale cipue umo napande kutantekeya eci, kaha uavalekele vamuhane viakulia alie.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.