João 11
Nkangala NT (NKN_TWF) vs NAA
1 Kuakele yala uakele nakuvavala ua lizina lia Lazalu uaku Mbeteniya, kuje kuvakele vamunaina Maliya na Mata.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ou ikeye Maliya uje uetilile Muene mazi akunika aseho nakumuhunda ku viliato na vinkambu viendi ikeye uje munaina Lazalu uakele nakuvavala.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nankuma vamuanaye vatumine mezi kuli Yesu nguavo, “Muene, uje kavusamba kove ali nakuvavala.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Vuno honi omo Yesu uacivuile uahandekele nguendi, “Eci kuvavala keti ca kutsa, vuno honi cinapu ca vumpau vua Njambi, linga Muna Njambi vamujundule kuhitila muli cikeco.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesu uazangele Mata na munaina Lazalu.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Munima yakuivua nguavo Lazalu ali nakuvavala, uatumameneko naua matangua avali kuje kuakele.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kaha munima yakuivua ou muzimbu uahandekele kuli vandongisi vendi nguendi, “Tuyeni ku nganda ya Yundeya naua.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Vandongisi vendi vahandekele kuli ikeye nguavo, “Lambi, vantuama va Vayunda vatondele kukuasha mavue, nkuma uciyako naua ndi?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yesu uavakumbuluile nguendi, “Nkuma keti mahola likumi na avali ha litangua ndi? Vaje vakakuenda mutania, kuvekutsutsuka omuo vakamono ceke ca ha mavu.
9 Jesus respondeu:
10 Vuno honi vaje vakakuenda vutsiki vakatsutsuka, omuo ceke kucesi muli vakevo.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Munima yakuhandeka eci, uavalekele nguendi, “Kavusamba ketu Lazalu nakosa tulo, vuno honi njiya naku muhindula mutulo.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Vandongisi vendi vahandekele kuli ikeye nguavo, “Muene, nga nakosa tulo, kaha akahinduka.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu uahandekele kutsa ca Lazalu, vuno honi vakevo vasinganiekele nguavo nahandeka nguendi nakosa tulo lika.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kaha Yesu uavalekele vusunga nguendi, “Lazalu natsi.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Omuo yeni njavuahelela ngeci kunjakeleko, linga mutsiliele. Vuno honi tuyeni kuli ikeye.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomasi, ivatumbuile nguavo Mpasa, uahandekele kuli vakuavo vandongisi nguendi, “Netu tuyeni, linga tukatse nendi.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Omo Yesu uahetele, uauanene Lazalu tele ali na matangua auana mu cihilo.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Mbeteniya yapuile kuyehi na nganda ya Yelusalema mu mantambo atatu lika,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 kaha vuingi vua Vayunda vezile kuli Mata na Maliya mukuva simpisa omuo hakutsa ca munaina Lazalu.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Omo Mata uevuile nguavo Yesu ali nakuija, uamusheshele, tele Maliya ali mu njivo.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata uahandekele kuli Yesu nguendi, “Muene, nga unakele kuno, muanetu ngue katsile.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Vuno honi cipue ntsimbu ino njatantekeya nguange vioshe ulomba kuli Njambi, akakuhanavio.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yesu uahandekele kuli ikeye nguendi, “Muanoko ahinduka naua.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mata uahandekele kuli ikeye nguendi, “Njatantekeya vene nguange akahinduka ha ntsimbu ya kusanguka ha litangua lia mamanusuilo.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesu uahandekele kuli ikeye nguendi, “Yange kusanguka na muono, voshe vaje vatsiliela muli yange, cipue vakatsa, vakayoya naua,
25 Então Jesus declarou:
26 kaha uoshe ayoya nakutsiliela muli yange kakatsiho. Utsiliela eci ndi?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Uahandekele kuli ikeye nguendi, “Eyo, Muene, Njatsiliela nguange yove Kilistu Muna Njambi, uje akeja hano ha mavu.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Munima yakuhandeka evi, Mata uaile nakusana munaina Maliya, uamusanenene kuali kaliendi nakumulekesa nguendi, “Mulongisi uno ali nakukusana.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Kaha omuo uacivuile, uakatukile vuasi vuasi nakuya kuli Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Honi Yesu tele kanda ahete hembo, vuno honi uakele ku cihela kuje kualiuanenene na Mata.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Vayunda vaje vakele nendi mu njivo nakumusimpisa, vamuene Maliya akatuka vuasi vuasi nakuya hambanza, vamukavele omuo vasinganiekele nguavo alinakuya ku cihilo nakulililako.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Omo Maliya uahetele kuje kuakele Yesu nakumumona, uauililile ku viliato viendi nakuhandeka nguendi, “Muene, nga unakele kuno ngue muanetu katsile.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Omo Yesu uamumuene alinakulila na vaje Vayunda vezile navo, uakele na vusiua cikuma mu Cimbembesi.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Kaha uahandekele nguendi, “Mua mutsindi kuli?” Vahandekele kuli ikeye nguavo, “Muene, ija umone.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yesu ualilile.
35 Jesus chorou.
36 Kaha Vayunda vahandekele nguavo, “Haaa! Taleni mua muzangelelele!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Vuno honi vamo vavo vahandekele nguavo, “Keti ikeye uje uemuisile uje yala ua kapuputua ndi, vikahoni kalingililile ou yala linga keti atse?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Kaha Yesu naua uakele na vusiua cikuma, kaha uaile ku cihilo. Capuile cihilo cakuhinda mu livue, kuakele livue ku cikolo ca cihilo.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yesu uahandekele nguendi, “Humiseniko livue eli.” Mata munaina ya uje yala uatsile, uahandekele kuli ikeye nguendi, “Muene, ntsimbu ino alinakunika, omuo ali na matangua auana mu cihilo.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yesu uahandekele kuli ikeye nguendi, “Nkuma kunjakulekele nguange nga uatsilielele nga umona vumpau vua Njambi ndi?”
40 Jesus respondeu:
41 Kaha vahumisileko livue. Kaha Yesu uandukile nakuhandeka nguendi, “Tate, njantsantselako ha kunjivua.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Njatantekeya nguange ukanjivu ntsimbu yoshe, vuno honi njahandeka evi ha mesho a vantu ava vanemana hano, linga vatsiliele nguavo yove uanjitumine.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Munima yakuhandeka evi, uatambakanene nguendi, “Lazalu, humamo!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Uje uatsile uahindukile, oku mavoko na mikono yendi yakukuta na vintanga, na cihanga cendi vacizengele na ntanga. Yesu uahandekele kuli vakevo nguendi, “Muzituleni, kaha mueceleni aye.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Vuingi vua Vayunda vaje vezile na Maliya omo vamuene vialingile Yesu, vatsilielele muli ikeye,
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 vuno honi vamo vaile kuli Vafaliseo nakuvalekesa vialingile Yesu.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Nankuma vakuluntu va tusasendote na Vafaliseo valiuanene na vaka mpunga nakuhandeka nguavo, “Vika vituapande kulinga? Omuo ou yala alinakulinga vitantekeyeso viavingi.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Nga tumuecelela muje vene, kaha muntu uoshe akatsiliela muli ikeye, kaha Valoma vakeja naku pihisa njivo ya Njambi na lifuti lietu.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Vuno honi umo uavo, Kayafase, uje uapuile kasasendote uakama ha muaka uje, uahandekele kuli vakevo nguendi, “Navimo viahi vimutantekeya!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Kumuevuile nguavo cacili muntu umolika kutsila vantu, kupulakana lifuti lioshe kunonga.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kahandekele eci mu nzili yendi lika, vuno honi mukupuako kasasendote uakama ha muaka uje, uananguile nguendi Yesu napande kutsila vantu,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 kaha keti vantu lika vuno honi kukungulula vana va Njambi na vaje valishandokela ku mafuti eka.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Kuhuma ha litangua lije vatondele ngila ya kumutsihilamo.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Nankuma Yesu kalisholuele ceka naua kuli Vayunda, vuno honi uahumine kuje nakuya ku nganda ije ivatumbuile Efalime ku mutambela uje uakele kuyehi namu mpambo, kaha uakakele kuje na vandongisi vendi.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Tele Ciuano ca Paseka ya Vayunda cakele kuyehi, vavengi vahumine mu lifuti nakuya ku Yelusalema ntsimbu kanda Paseka ihete nakulilelesa vakevo vavenia.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Vakele nakutonda Yesu kaha vakele nakulihozola umo na mukuavo oku tele vali mu vimbalaka via njivo ya Njambi nguavo, “Musinganieka vika? Nkuma cilivene keja kuno ku ciuano ndi?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Honi vakuluntu va tusasendote na Vafaliseo vashikile nguavo uoshe uje atantekeya kuje kuali Yesu avalemuise, linga vamukuate.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.