Tiago 2
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ACF
1 Àbanɨ̌nzó, àdhàdhɨ̀ yà nyɨ̌ nyá’ù ilèta nà àkǎ àlɛ̌ tɔ́ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù Krɨ́stɔ̀ dhu bhěyi, nyɨ̌ nyàkǎ nzá nyɨ̌’ɨ̀ ìndrǔ-ɔ̌nga t’óvòta tɔ́ alɛ-afí nà.
1 Meus irmãos, não tenhais a fé de nosso Senhor Jesus Cristo, Senhor da glória, em acepção de pessoas.
2 Atdí ɔ́fɔ̀ nɨ́ yàrɨ́: Nyɨ̀rɛ̀ pɛ́ dhu, ònzì tɔ́ atdí alɛ, yà ɔrɔ̀ tɔ́ pɛtɛ̀ mà ídzì mʉ̀dzarʉ̀ mànà nʉ̀fɔ̌ rɔ̀ná rìtsù wà nyɨ̌ nyùndu nyɨ̌ ɔ̀ná ɨdza ɔ̀, wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, ndɨ̀ nʉ́fa mbɛrʉ̀-fǐ nʉ̀fɔ̌ rɔ̀ná nǎkʉ̀tálɛ ràdʉ̀ ìtsù átɔ̀ ányɨ̀-dza.
2 Porque, se no vosso ajuntamento entrar algum homem com anel de ouro no dedo, com trajes preciosos, e entrar também algum pobre com sórdido traje,
3 Nɨ́, nyɨ̌ nyárɨ́ ɨfʉta àbhʉ̌ atdídɔ̌ wɔ̀ mběyi ndɨ̀ nʉ̀fɔ̌ alɛ tɔ̀, nyɨ̌tɛ̀ àyǎya ngari fɨ̌ndà nyǎtɨ: «Ádɨ̌ ɨrɔ́ yà ídzì ngari ɔ̌.» Pbɛ́tʉ̀, nyɨ̌ nyarádʉ̀ àtɨ̀nà wɔ̀ nǎkʉ̀tálɛ nɨ̌: «Ɨnyɨ! Ídè ʉrɔ́, ndɨrɔ̀ ngǎtsi nɨ̌, ádɨ̌ ɨrɔ́ obvò màtɨ́, yà pfɔ̌du ma mʉ̀lɨ rɔ́.»
3 E atentardes para o que traz o traje precioso, e lhe disserdes: Assenta-te tu aqui num lugar de honra, e disserdes ao pobre: Tu, fica aí em pé, ou assenta-te abaixo do meu estrado,
4 Nɨ́, wɔ̀ dhu ɨ̀tɛ̀ tɨ́ nzá dhu nyɨ̌ rarɨ́ ìndrǔ-ɔ̌nga òvò, ndɨrɔ̀ ndɨ dhu bhěyi nyɨ̌ nyɔ́nzɨna dhu ɔ̌, nyʉ̌nda arɨ́ dhu ràrɨ̌ fʉ̀kʉ́ nzɛ́rɛ ɨrɛ̀ta?
4 Porventura não fizestes distinção entre vós mesmos, e não vos fizestes juízes de maus pensamentos?
5 Yà atdídɔ̌ ma mózè nyɨ̌ rɔ̀ àbanɨ̌nzó, nyɨ̀rɨ dhu! Kàgàwà náavò tɨ́ nzá nǎkʉ̀tálɛ yà adzɨ ɔ̌, ndɨ́nɨ̌ okoya tɨ́ ònzìtálɛ tɨ́ a’uta ɔ̌, ’àdʉ̀ òko yà ndɨ̀ nózè alɛ tɔ̀ Kàgàwà akɔ̀ fɨ̀ndá làká Idzi-kàmǎ tɨ́?
5 Ouvi, meus amados irmãos: Porventura não escolheu Deus aos pobres deste mundo para serem ricos na fé, e herdeiros do reino que prometeu aos que o amam?
6 Pbɛ́tʉ̀ nyɨ̌, nyɨ̌ nyárɨ́ nǎkʉ̀tálɛ-ɨtsɨ̀ ɔ̀nzɨ, nyǎdʉ̀ àmbɛ ònzìtálɛ ɨ̀fʉ dɔ̌! Nɨ́ tɨ́ obhó ɨ ònzìtálɛ ɨ rʉ̀kʉ́ arávu, ’àdʉ̀ àmbɛ nyɔ̌bhʉ̀ dɔ̌ dhʉ̀wanɨ̀ ɔ̌?
6 Mas vós desonrastes o pobre. Porventura não vos oprimem os ricos, e não vos arrastam aos tribunais?
7 Ndɨrɔ̀, tɨ́ obhó abádhí ɨ yà pbàkrɨ́stɔ̀ tɨ́ ka karɨ́ nyǔnzi nɨ̌ dʉ̀kʉ́ arɨ́’ɨ̀ ídzì ɔvɔ nɨ̌ arɨ́ dhu ʉ̀nɔ nzɛ́rɛ?
7 Porventura não blasfemam eles o bom nome que sobre vós foi invocado?
8 Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ ndàtɨ: «Nyɨ nyàkǎ nyozè ɔdhɨ̀nʉ àdhàdhɨ̀ nyɨ nyʉ́ nyɨ nyózè nyɨ nyɨ-tɨ́rɔ̀ dhu bhěyi.» Wɔ̀rɨ́ nɨ́ ndɨ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Idzi tɔ́ Ʉyátá. Nɨ́, nyɨ̌ nyapɛ́ ndɨ Ʉyátá ɨ̀fʉ̌, nɨ́ nyɨ̌ nyɔ̀nzɨ̀ wà ídzì dhu.
8 Todavia, se cumprirdes, conforme a Escritura, a lei real: Amarás a teu próximo como a ti mesmo, bem fazeis.
9 Pbɛ́tʉ̀, nyɨ̌ nyapɛ́ dhu ɔ̀nzɨ ìndrǔ-ɔ̌nga t’óvòta nà, nɨ́ nyɨ̌ nyɔ̀nzɨ̀ wà nzɛ́rɛnga Ʉyátá nyɨ̌ nyʉ̀kɔ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Nɨ́ ndɨ Ʉyátá rǎdʉ̀ anya ɔ̀tdɨ̀ dʉ̀kʉ́.
9 Mas, se fazeis acepção de pessoas, cometeis pecado, e sois redargüidos pela lei como transgressores.
10 Obhó tɨ́, ndɨ alɛ apɛ́ kɔ́rɔ́ Ʉyátá ɨ̀fʉ̌, pbɛ́tʉ̀ ndàdʉ̀ atdí Ʉyátá kɛ̀lɛ̌ nʉ́kɔ̀ ɨ Ʉyátá nzínzì ɔ̌, nɨ́ ndɨ alɛ ʉ̀kɔ̀ wà kɔ́rɔ́ Ʉyátá.
10 Porque qualquer que guardar toda a lei, e tropeçar em um só ponto, tornou-se culpado de todos.
11 Obhó tɨ́, Kàgàwà rǎtɨna: «Dhu àkǎ nzá nyɔnzɨ̀ mʉ̀nyɔ̀nɨ̀.» Nɨ́ kàtɨ wà átɔ̀: «Dhu àkǎ nzá nyohò abvo.» Nɨ́rɔ̀, dhu apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ ɨnzá nyɨ nyɔ̀nzɨ̀ mʉ̀nyɔ̀nɨ̀ dhu tɨ́, pbɛ́tʉ̀ nyadʉ̀ abvo òhò, nɨ́ nyɨ nyʉ̀kɔ̀ wà Ʉyátá.
11 Porque aquele que disse: Não cometerás adultério, também disse: Não matarás. Se tu pois não cometeres adultério, mas matares, estás feito transgressor da lei.
12 Nɨ́rɔ̀, nyɨ̌ nyàkǎ nyǒwù ɔ̀tɛ rɔ̌, nyǎdʉ̀ dhu ɔ̀nzɨ̀ àdhàdhɨ̀ ànyǎya Kàgàwà ʉnɔya alɛ bhěyi. Ndɨ anya kʉ̌nɔya rɔ̀fɔ̀ ndɨ̀ yà ìndrǔ àbhʉ̌ rɨ́ rɨ̀fʉ ndɨ̀ ɨnzá ka kʉ̀tʉ ndɨ̀ ʉ̀tʉ̌ tɨ́ rɔ́rɔ̀ ʉyátá nónzì ka dhu bhěyi.
12 Assim falai, e assim procedei, como devendo ser julgados pela lei da liberdade.
13 Obhó tɨ́, ɨzʉ àbà arɨ́ ngʉ̌kpà alɛ dɔ̌ alɛ rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ ànyǎna ʉ̀nɔ Kàgàwà rɨ̌ dhu-ɔdɔ̀ ɔ̀nzɨ̀. Pbɛ́tʉ̀, Kàgàwà náabáya nzɨ̌ ɨzʉ yà ɨ̀nzɨ̌ arɨ́ ɨzʉ àbà ngʉ̌kpà alɛ dɔ̌ alɛ dɔ̌.
13 Porque o juízo será sem misericórdia sobre aquele que não fez misericórdia; e a misericórdia triunfa do juízo.
14 Àbanɨ̌nzó, atdí alɛ rɨ̌’ɨ̀ ìnè ndàtɨ: «Ma má’ù wà Kàgàwà,» pbɛ́tʉ̀, ɨ̀nzɨ̌ ndàdʉ̀ ndɨ a’uta ìtɛ̀ pbɨ̀ndà ídzì dhu ɔ̀nzɨ ndɨ̀ ndɨ́ ìndrǔ tɔ̀ dhu-otù ɔ̌. Nɨ́ ndɨ dhu tɔ́ mʉ̀gàsʉ̀ nɨ́ àdhu? A’uta tɨ́ àdʉ̀ ndɨ alɛ ɨ̀gʉ ɨ̀gʉ̌ wɔ̀rɨ́ ɔ́fɔ̀ ɔ̌?
14 Meus irmãos, que aproveita se alguém disser que tem fé, e não tiver as obras? Porventura a fé pode salvá-lo?
15 Nyɨ̀rɛ̀ pɛ́ dhu atdí adɔ̀kʉ mà, ndɨrɔ̀ ngǎtsi nɨ̌, atdí awɛ̀kʉ mà ràrɨ̌’ɨ̀ mbǎ mʉ̀dzarʉ̀ nà, ndɨrɔ̀ ngǎtsi nɨ̌, kà ràrɨ̌’ɨ̀ mbǎ bìlǐnganà ndɨ̀ ndóngo ɔ̀nyʉ̀nà ɔ̀nyʉ̀ nà.
15 E, se o irmão ou a irmã estiverem nus, e tiverem falta de mantimento quotidiano,
16 Nɨ́, atdí nzínzìkʉ ɔ̌ alɛ apɛ́ àdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Árà mběyi, ɔ́vɔ kàzʉ, nyadʉ̀ dhu ɔ̀nyʉ̀ nyalè nɨ̌,» pbɛ́tʉ̀ ɨ̀nzɨ̌ ndàdʉ̀ ka dzʉ̀nà nɔ́nzɨ̀ atdí dhu nɨ̌ màtɨ́, nɨ́ ndɨ dhu tɔ́ mʉ̀gàsʉ̀ nádʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ àdhu?
16 E algum de vós lhes disser: Ide em paz, aquentai-vos, e fartai-vos; e nào lhes derdes as coisas necessárias para o corpo, que proveito virá daí?
17 Nɨ́ a’uta tɔ̀, kà rɨ̌’ɨ̀ ndɨ dhu bhěyi tɨ́ átɔ̀. A’uta kɛ̀lɛ̌ nà ka kɨ́’ɨ̀ vǐna dɔ̌ rɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ kadʉ̀ àmbɛ ídzì dhu ɔ̀nzɨ̀ dɔ̌ ìndrǔ tɔ̀ dhu nɨ́ ɨwà ɔ́vɛ̀ atdídɔ̌ a’uta nà ka kɨ́’ɨ̀ dhu.
17 Assim também a fé, se não tiver as obras, é morta em si mesma.
18 Pbɛ́tʉ̀, ìndrǔ rɨ̌’ɨ̀ ìnè ndàtɨ: «Ɨnyɨ, nyɨ nyɨ́’ɨ̀ a’uta nà, ndɨrɔ̀ ɨma, ma márɨ́ ídzì dhu ɔ̀nzɨ ìndrǔ tɔ̀.» Nɨ́, ma mádʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀, matɨ: «Ɨ́tɛ̀ pɛ́ yà ɨ̀nzɨ̌ nyɨ nyarɨ́ ídzì dhu ɔ̀nzɨ nɨ̌ ìndrǔ tɔ̀ pbʉ̀kʉ̀ a’uta idù. Nɨ́ ɨma, ma mɨ́ dhu ɨ̀tɛ̀ ɨndʉ̀ yà ma marɔ́nzɨna ìndrǔ tɔ̀ ídzì dhu-otù ɔ̌, ìnè ma ràrɨ̌’ɨ̀ a’uta nà.»
18 Mas dirá alguém: Tu tens a fé, e eu tenho as obras; mostra-me a tua fé sem as tuas obras, e eu te mostrarei a minha fé pelas minhas obras.
19 Nyɨ nyá’ù tɨ́ nzá dhu, Kàgàwà rarɨ́’ɨ̀ atdí tɨ́? Nɨ́ wɔ̀rɨ́ nɨ́ ídzì dhu! Pbɛ́tʉ̀, nyɨ nyàkǎ nyʉnɨ dhu pfɔ̀mvɔ nyʉ́ mà rá’ù wà ka átɔ̀, ngbɔ̌ya ràdʉ̀ àmbɛ ìvǐ nyʉ́ ìvi dɔ̌ ɔdɔ nɨ̌.
19 Tu crês que há um só Deus; fazes bem. Também os demônios o crêem, e estremecem.
20 Ɨnyɨ nɨ́ mʉ̀dhɔmà! Nyɨ nyòzè tɨ́ wà nyʉnɨ dhu ɨ̀nzɨ̌ ka kɨ́ Kàgàwà ózè ídzì dhu ɔ̀nzɨ rɔ́rɔ̀ ka kɨ́’ɨ̀ a’uta nà dhu ràrɨ̌ kɔkɔ́rɔ̀ dhu?
20 Mas, ó homem vão, queres tu saber que a fé sem as obras é morta?
21 Kàgàwà azʉ̀ tɨ́ nzá àlɛ̌ t’ábhunà Àbràhamʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́, yà kǐdyi idhùnà Ìsakà ndàbhʉ ràyi màzàbahʉ̀ dɔ̌, ndɨ́nɨ̌ ndʉbɨ̀ tɨ́ pɛrɛ̀ tɨ́ Kàgàwà tɔ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀?
21 Porventura o nosso pai Abraão não foi justificado pelas obras, quando ofereceu sobre o altar o seu filho Isaque?
22 Nɨ́rɔ̀, nyɨ nyàla wà dhu kàbhà a’uta mà ranzɨ̀ kasʉ atdíkpá kǎnzɨ̀ ídzì dhu mànà. Ndɨrɔ̀, ndɨ kǎnzɨ̀ ídzì dhu abhʉ̀ kàbhà a’uta rɨ̀’ɨ̀ àkǎkǎ a’uta tɨ́.
22 Bem vês que a fé cooperou com as suas obras, e que pelas obras a fé foi aperfeiçoada.
23 Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, yà Andítá rɔ̌vɔna dhu náadʉ̀ àkǎ. Ndɨ Andítá rǎtɨna: «Àbràhamʉ̀ náa’u Kàgàwà, Kàgàwà ràdʉ̀ ndɔ̀zʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́.» Ndɨrɔ̀, Kàgàwà adʉ̀ kànzì pbɨ̀ndà olo tɨ́.
23 E cumpriu-se a Escritura, que diz: E creu Abraão em Deus, e foi-lhe isso imputado como justiça, e foi chamado o amigo de Deus.
24 Nɨ́rɔ̀, nyɨ̌ nyàla wà dhu Kàgàwà rarɨ́ ìndrǔ ɔ̀zʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́ ndɨ̀ ndózè ídzì dhu ɔ̀nzɨ ndɨ alɛ rɨ̌ dhu-otù ɔ̌, ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ ndɨ alɛ bhà a’uta-otù ɔ̌ tɨ́.
24 Vedes então que o homem é justificado pelas obras, e não somente pela fé.
25 Ndɨ dhu ɨ’ɨ̀ ndɨ dhu bhěyi tɨ́ átɔ̀ Ràhabà tɨ́ kátɨna mʉ̀nyɔ̀nɨ̀-àyi tɔ̀. Kàgàwà azʉ̀ ka obhónángatálɛ tɨ́ yà kǎnzɨ̀ ídzì dhu ndàkɔ abhábhɔ pbɨ̀ ɨdzá, ndàdʉ̀ àbhʉnà ròtsè vurò otu ɔ̀nǎ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
25 E de igual modo Raabe, a meretriz, não foi também justificada pelas obras, quando recolheu os emissários, e os despediu por outro caminho?
26 Obhó tɨ́, àdhàdhɨ̀ yà ɨ̀mbǎ alɛ-ɨhɛ̀ rɨ̌’ɨ̀ ɔ̀nà alɛ-ngbɔ̀ narɨ́ ɨwà ɔ́vɛ̀ alɛ-ngbɔ̀ dhu bhěyi, yà ɨ̀nzɨ̌ ka karɨ́ ídzì dhu ɔ̀nzɨ nɨ̌ ìndrǔ tɔ̀ a’uta nɨ́ ɨwà ɔ́vɛ̀ a’uta.
26 Porque, assim como o corpo sem o espírito está morto, assim também a fé sem obras é morta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.