Romanos 4
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NAA
1 Nɨ́rɔ̀, ádhu ndɨ àlɛ̌ kàkǎ àlɛ̌ rʉ̀nɔ̀ Àbràhamʉ̀, alɛ-ngbɔ̀ ɔ̀nǎ rɔ̀ àlɛ̌ t’ábhunà rɔ̌ ndɨ̀ nanzɨ̀ dhu dɔ̌?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Dhu ɨ’ɨ̀na gukyè Kàgàwà azʉ̀ Àbràhamʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́ nyɨ̀kpɔ́na nɔ̀fɔ̀ dhu ɔ̀nzɨ kà rɨ̌ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ dhu tɨ́, nɨ́ kɨ̌’ɨ̀na ìnè ndɨ̀dzɨ̌ ndɨ̀. Pbɛ́tʉ̀, Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌ kà rɨ̌’ɨ̀ mbǎ ndɨ dhu bhěyi.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Obhó tɨ́, Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá rǎtɨna: «Àbràhamʉ̀ náa’u Kàgàwà ʉ̀nɔ̀ fɨ̌ndà dhu. Nɨ́ Kàgàwà adʉ̀ kɔ̀zʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́ ndɨ a’uta-okú dɔ̀ rɔ̀.»
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Àlɛ̌ kʉ̀nɨ wà dhu, kasʉ nɔ̀nzɨ̀ alɛ tɔ̀ ka ràrɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ mʉ̀kɨ̀mbà ɔ̀zʉ̀ tɨ́rɔ̌rɔ̀ ka kàbhʉ kà tɔ̀ dhu tɨ́, pbɛ́tʉ̀ ka nɨ́ àkǎkǎnà kà ràbà kàsʉ̌na-okú dɔ̀ rɔ̀ dhu.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Kɨ̀rɛ̀ pɛ́ atdí alɛ, yà ɨnzá atdí dhu mà nɔ́nzɨ̀ ndɨ́nɨ̌ Kàgàwà nɨ́ɨgʉ́ tɨ́ ndɨ̀, pbɛ́tʉ̀ ndàdʉ̀ Àbadhi kɛ̀lɛ̌ ná’ù. Nɨ́ Kàgàwà, yà nzɛ́rɛngatálɛ nɔ́zʉ̀ arɨ́ obhónángatálɛ tɨ́ alɛ, rǎdʉ̀ ndɨ alɛ bhà a’uta ɔ̀zʉ̀ dhu tɨ́, ndàdʉ̀ ndɨ alɛ nɔ́zʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ ádrʉ̀ngbǎ kamà Dàwudì rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ yà Kàgàwà ɔ́zʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́, ɨnzá ndɨ̀ ndàndà nga kàsʉ̌na nà rɔ́rɔ̀ alɛ ɔ̀nzɨ̀ hirò dhu dɔ̌.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 «Hirò nɔ̀nzɨ̀ alɛ nɨ́ fɨ̀yɔ́ afátá Kàgàwà ʉ́bà alɛ,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Hirò nɔ̀nzɨ̀ alɛ nɨ́ yà ɨnzá Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà ɔ̀zʉ̀ pbɨ̀ndà nzɛ́rɛnga alɛ.»
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Ndɨ hirò ɔ̀nzɨ rɨ́ alɛ tɨ́ Pbàyàhúdí, yà ɔnzɨ̀yánga ka kɔ́bhɔ̀lɔ̀ alɛ kɛ̀lɛ̌? Ndɨrɔ̀ tɨ́ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí, yà ɨnzá ka kɔ́bhɔ̀lɔ̀ ɔnzɨ̀yánga alɛ átɔ̀? Obhó tɨ́, mǎ mɔ̀vɔ̀ wà dhu mǎtɨ, Kàgàwà razʉ̀ Àbràhamʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́ nyɨ̀kpɔ́na ɔ̌ pbɨ̀ndà a’uta-otù ɔ̌.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Kàgàwà azʉ̀ ka obhónángatálɛ tɨ́ ɨ̀ngbà kàsʉmɨ̀ ɔ̌? Tɨ́ ɨwà ka kɔ́bhɔ̀lɔ̀ kɔ̀nzɨ̌nga rɔ́rɔ̀, ndɨrɔ̀ tɨ́ ɨnzá ka kàpɛ̀ kɔ̀nzɨ̌nga ɔ̀bhɔlɔ rɔ́rɔ̀? Ndɨ dhu anzɨ̀ ndɨ̀ ɨnzá ka kàpɛ̀ kɔ̀nzɨ̌nga ɔ̀bhɔlɔ rɔ́rɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ ɨwà ka kɔ́bhɔ̀lɔ̀ ka rɔ́rɔ̀!
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ɨnzá ka kàpɛ̀ Àbràhamʉ̀-ɔ̀nzɨ̌nga ɔ̀bhɔlɔ rɔ́rɔ̀, Kàgàwà azʉ̀ ka obhónángatálɛ tɨ́ ndɨ̀ àbadhi à’ù nɨ́dhunɨ̌. Ndɨ dhu-dzidɔ̌ nga kɛ̀lɛ̌ nɨ́ ndɨ Kàgàwà adʉ̀ kàvi ràbhʉ ɔnzɨ̀nánga kɔbhɔ̀lɔ̀ nɨ̌. Ndɨ kɔ̀nzɨ̌nga ɔ̀bhɔlɔ ka kɨ́ dhu nɨ’ɨ̀ Kàgàwà ɔ̀zʉ̀ ka obhónángatálɛ tɨ́ dhu ɨ̀tɛ̀ rɨ́ ize. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, Àbràhamʉ̀ náangò kɔ́rɔ́ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí yà Kàgàwà ná’ù t’ábanà tɨ́, ɨnzá màtɨ́ ka kàpɛ̀ ɔnzɨ̀yánga ɔ̀bhɔlɔ rɔ́rɔ̀. Nɨ́ Kàgàwà arɨ́ ɨnzá ka kàpɛ̀ ɔnzɨ̀yánga ɔ̀bhɔlɔ rɔ́rɔ̀ ndɨ̀ ná’ù alɛ mà nɔ́zʉ̀ átɔ̀ obhónángatálɛ tɨ́.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Àbadhi nɨ́ átɔ̀ yà ɔnzɨ̀yánga ka kɔ́bhɔ̀lɔ̀ ngbɔ̌ya ɔ̀nǎ rɔ̀ rɔ́rɔ̀ ádʉ̀ àlɛ̌ t’ábanà Àbràhamʉ̀ nɨ́ɨ’ɨ̀ nà a’uta-tɨdɔ̀-owù nʉ́ngʉ átɔ̀ Pbàyàhúdí t’ábanà. Kɨ̌’ɨ̀ ndɨ a’uta nà ɨnzá ka kàpɛ̀ ɔnzɨ̀nánga ɔ̀bhɔlɔ rɔ́rɔ̀.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kàgàwà akɔ̀ làká Àbràhamʉ̀ mà pbɨ̀ndà pbàdzʉkʉrʉ mànà tɔ̀ ndàtɨ, ndɨ ràrɨ̌ yà adzɨ àbhʉ̌ kɔ́rɔ́ abádhí tɔ̀. Ndɨ làká kǎkɔ̀ nzá ʉyátá Àbràhamʉ̀ ɨfʉ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, pbɛ́tʉ̀ Kǎkɔ̀ ndɨ làká Àbràhamʉ̀ ndɨ̀ ndazʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́ kàbhà a’uta-otù ɔ̌ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Obhó tɨ́, dhu ɨ’ɨ̀na gukyè ʉyátá ka kɨ̀fʉ dhu rǎdʉ̀ ìndrǔ àbhʉ rɨ̀’ɨ̀ yà fɨ̀ndá làká Kàgàwà ɔ̀kɔ̀ dhu-kàmǎ tɨ́ dhu tɨ́, nɨ́ Kàgàwà à’u ka kɨ́ dhu nɨ’ɨ̀na kɔkɔ́rɔ̀ dhu. Ndɨrɔ̀ Kàgàwà ɔ̀kɔ̀ làká nɨ́ɨ’ɨ̀na mbǎ tɨ̌na nà.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Obhó tɨ́, ʉyátá arɨ́ Kàgàwà bhà nàwí àngbɛ̌, ɨnzá ka kɨ̀fʉ ka dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀ ɨ̀mbǎ ʉyátá rɨ̌’ɨ̀ rɔ́, ʉ̀kɔ̀nà ka kádʉ̀ ʉyátá tɨ́ dhu rɨ̌’ɨ̀ mbǎ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Nɨ́rɔ̀, Kàgàwà ɔ̀kɔ̀ fɨ̀ndá làká dhu nábà ka karɨ́ a’uta-otù ɔ̌. Ndɨrɔ̀ ndɨ dhu nɨ́ tɨ́rɔ̌rɔ̀nga tɔ́ dhu nyʉ́. Nɨ́rɔ̀ Kàgàwà bhà làká rɨ̌’ɨ̀ tɨ̌na nà fɨ̌yɔ̀ nɨ́ yà Àbràhamʉ̀ ɔ̀ rɔ̀ úvò pbàdzʉkʉrʉ kɔ́rɔ́. Kà rɨ̌’ɨ̀ mbǎ tɨ̌na nà Pbàyàhúdí yà ʉyátá nʉ́nɨ alɛ tɔ̀ tɨ́, pbɛ́tʉ̀ kà rɨ̌’ɨ̀ tɨ̌na nà átɔ̀ kɔ́rɔ́ alɛ yà Àbràhamʉ̀ bhěyi Kàgàwà ná’ù tɔ̀.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Obhó tɨ́, Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá rɨ̌ ndɨ dhu ɔ̀vɔ ndàtɨ: «Ma mábhʉ nyɨ nyɨ’ɨ̀ ábhɔ̌ pbìrì ɔ̌ alɛ t’ábhunà tɨ́.» Àbràhamʉ̀ nɨ́ àlɛ̌ t’ábanà kɔ́rɔ́ yà ndɨ̀ nda’u Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌. Ndɨ Kàgàwà nɨ́ ndɨ ʉ̀vʉ̌vɛ alɛ tɔ̀ arɨ́ ípìrɔ̌nga àbhʉ̌, ndɨrɔ̀ yà ɨ̀mbǎ arɨ́’ɨ̀ dhu àbhʉ̌ arɨ́ rɨ̀’ɨ̀ alɛ.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ɨ̀mbǎ màtɨ́ ndɨ̀ ndɨ́’ɨ̀ Kàgàwà akɔ̀ fɨ̀ndá làká fɨ̌ndà dhu nábà ndɨ̀ ndɨ́ ɔ̀ná otu nà rɔ́rɔ̀, Àbràhamʉ̀ náa’u Kàgàwà, ndàdʉ̀ àmbɛ ndɨ kǎkɔ̀ fɨ̀ndá làká dhu ɔ̀dɔ̀ dɔ̌. Nɨ́ ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ kǎngò «ábhɔ̌ pbìrì ɔ̌ alɛ t’ábhunà» tɨ́, àdhàdhɨ̀ Kàgàwà ʉ́nɔ̀ Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá ɔ̀ dhu bhěyi: «Wɔ̀ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ pbʉ̀kʉ̀ pbàdzʉkʉrʉ nɨ́ɨ’ɨya abhɔ nyʉ́.»
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Àbadhi nɨ́ɨ’ɨ̀ atɔ nà mbɛ̀mbɛ̀ atdí mɨyà tɨ́, pbɛ́tʉ̀ kàbhà a’uta náadù nzá ndɨ̀ olù yà ɨwà ɨ́ngyɛ̌ ndɨ̀ ngbɔ̌na ndɨ̀ ndɨ̀rɛ̀ rɔ̀, ndɨrɔ̀ yà ìngò-àyi tɨ́ rɨ́’ɨ̀ pbɨ̀ndà tsìbhálɛ, Sárà ndɨ̀ ndɨ̀rɛ̀ rɔ̀.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Kà-afí núuguru nzá, ɨ̀mbǎ ndɨ̀ ndɨ́’ɨ̀ a’uta nà dhu bhěyi, Kàgàwà ɔ̀kɔ̀ fɨ̌ndà làká dɔ̌. Pbɛ́tʉ̀ kàbhà a’uta náabhʉ̀ ɔbɨ kà tɔ̀, kà ràdʉ̀ àmbɛ Kàgàwà ìlè dɔ̌.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Kʉ̌nɨ dhu mběyi nyʉ́ Kàgàwà ràrɨ̌ ìnè ɔbɨ nà ndàbhʉ yà ndɨ̀ ndɔ̀kɔ̀ fɨ̀ndá làká dhu ràkǎ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Wɔ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nga nɨ́ ndɨ Kàgàwà azʉ̀ Àbràhamʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́ nɨ̌.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Andítá átɨ: «Kàgàwà azʉ̀ Àbràhamʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́.» Ndɨ dhu ka kandí nzá kǒkú dɔ̀ rɔ̀ tɨ́ atdírɔ̀,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 pbɛ́tʉ̀ ka kandí ka àlɛ̌-okú dɔ̀ rɔ̀ átɔ̀, yà Kàgàwà àkǎ ndɔ̀zʉ̀ àlɛ̌ obhónángatálɛ tɨ́ a’uta-otù ɔ̌ rɔ̀. Obhó tɨ́, àlɛ̌ ká’ù Kàgàwà, yà àlɛ̌ tɔ́ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù nabhʉ̀ rɨ̀ngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ alɛ.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Kàgàwà ipfo ndɨ Yěsù rɔ̀vɛ̀ àlɛ̌ tɔ́ nzɛ́rɛnga-okú dɔ̀ rɔ̀, ndàdʉ̀ kàbhʉ rɨ̀ngbɛ̀ ndɨ̀, ndɨ́nɨ̌ ndɔzʉ́ tɨ́ àlɛ̌ obhónángatálɛ tɨ́.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.