Mateus 2
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NAA
1 Yěsù ka kʉgʉ Yùdɛyà tɔ́ pbìrì ɔ̌ kɨgɔ̀, Bɛ̀tɛ̀lɛ̀hɛmʉ̀ tɨ́ kátɨna ɔ̀, ádrʉ̀ngbǎ kamà Hɛ̀rɔdɛ̀ bhà atɔ ɔ̌. Ndɨ nɨ́nganɨ́, ɔ̀rʉ̀-akpà-nyɨ̀ rɔ̌ rɨ́ ’ɔ̀nzɨ dhu dɔ̌ ɨnga nʉ́nɨ alɛ-akpá níiwú adyifɔ̀ náarɨ́ ndɨ̀tɔ ɨnǎ rɔ̀, ’ìwǔ ùvò Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀.
1 Tendo Jesus nascido em Belém da Judeia, nos dias do rei Herodes, eis que vieram uns magos do Oriente a Jerusalém.
2 Nɨ́ abádhí níivú dhu ìndrǔ-tsʉ̌ ’àtɨ: «Yà ka kʉ̀gʉ̀ Pbàyàhúdí tɔ́ ádrʉ̀ngbǎ kamà rɨ̌’ɨ̀ ɨ̀ngbɔrɔ́? Mǎ màla kàbhà alalɨ ɔ̀rʉ̀-akpà-nyɨ̀ rɔ̌ adyifɔ̀ arɨ́ ndɨ̀tɔ ɨnǎ rɔ̀. Nɨ́ mǎ mìwǔ ka nɨ́fʉ.»Ádzà-akpá rǐwu Yěsù tɔ́ ngbángba nándà dhu|src="CN01628b.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="2.1-12"
2 E perguntavam: — Onde está o recém-nascido Rei dos judeus? Porque vimos a sua estrela no Oriente e viemos para adorá-lo.
3 Wɔ̀ dhu ɨ̀ ɨ̀rɨ̀ rɔ̀, ádrʉ̀ngbǎ kamà Hɛ̀rɔdɛ̀ mà kɔ́rɔ́ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ bhà mànà nɨ́ɨrɛ̀ nga abhɔ nyʉ́, dɔ̀ya ràdʉ̀ ndɨ̀nza atdídɔ̌.
3 Ao ouvir isso, o rei Herodes ficou alarmado, e, com ele, toda a Jerusalém.
4 Nɨ́ kǔndu pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, Músà bhà Ʉyátá tɔ́ màlímó mànà kɔ́rɔ́, ndìvǔ Krɨ́stɔ̀ nʉ́gʉ ka kàmbɛ̀nà ɨ nga tsʉ̀yá.
4 Então Herodes convocou todos os principais sacerdotes e escribas do povo e lhes perguntou onde o Cristo deveria nascer.
5 Nɨ́ abádhí náadù ɔtɛ kà tɔ̀ ’àtɨ: «Bɛ̀tɛ̀lɛ̀hɛmʉ̀, Yùdɛyà tɔ́ pbìrì ɔ̀. Obhó tɨ́, Kàgàwà bhà nabì náandí dhu angyí, ndàtɨ:
5 Eles responderam: — Em Belém da Judeia, porque assim está escrito por meio do profeta:
6 ‹Ndɨrɔ̀ ɨnyɨ Bɛ̀tɛ̀lɛ̀hɛmʉ̌, Yudhà bhà pbìrì ɔ̌ nyɨ nyɨ́’ɨ̀ rɔ̀,
6 “E você, Belém, terra de Judá, de modo nenhum é a menor entre as principais de Judá; porque de você sairá o Guia que apascentará o meu povo, Israel.”
7 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, kamà Hɛ̀rɔdɛ̀ náanzi kɔ̌kɔ̀ ɨnga nʉ́nɨ alɛ-akpá ɨnzá ngʉ̌kpà alɛ nʉ́nɨ rɔ́rɔ̀, ndìvǔ alalɨ abádhí ala dòtsí ɔ̀ná ɨdhɔ tsʉ̀yá.
7 Com isto, Herodes, tendo chamado os magos para uma reunião secreta, perguntou-lhes sobre o tempo exato em que a estrela havia aparecido.
8 Nɨ́ kǎdʉ̀ abádhí nóvì Bɛ̀tɛ̀lɛ̀hɛmʉ̀ tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyòwu nyɔ̀mɛ pɛ́ awáwʉ̀ wɔ̀ ngbángba dɔ̌. Ndɨrɔ̀ ka nyɨ̌ nyòtù rɔ̀, nɨ́ nyàdʉ̀ nyìbho màkʉ̌rʉ̀ idù, ndɨ́nɨ̌ ma madʉ̀ tɨ́ àrà kɨ̀fʉ átɔ̀.»
8 E, enviando-os a Belém, disse-lhes: — Vão e busquem informações precisas a respeito do menino; e, quando o tiverem encontrado, avisem-me, para eu também ir adorá-lo.
9 Ádrʉ̀ngbǎ kamà Hɛ̀rɔdɛ̀ bhà ɔtɛ ɨ̀ ɨ̀rɨ̀ dhu-dzidɔ̌, abádhí náadɨ̀ dɔ̀ya ’òwù. Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ yà abádhí álaná adyifɔ̀ arɨ́ ndɨ̀tɔ ɨnǎ rɔ̀ alalɨ náadɨ̀ angyi abádhí tɔ̀, ndàmbɛ àrà dɔ̌, ndàrà ìde yà ngbángba rɨ̌’ɨ̀ ɔ̀ná ngari-dɔ̀tsírɔ́.
9 Depois de ouvirem o rei, os magos partiram; e eis que a estrela que viram no Oriente ia adiante deles, até que, chegando, parou sobre onde o menino estava.
10 Abádhí níitdègu wɔ̀ alalɨ nálǎ, nɨ́ abádhí-dhɛ̀ nɨ́ɨka ndɨ̀ atdídɔ̌ nyʉ́.
10 E, vendo eles a estrela, alegraram-se com grande e intenso júbilo.
11 Nɨ́ abádhí náatsù ányɨ̀-dza, ’àdʉ̀ ngbángba mà nála ɨ́yànà Màrɨyà mànà. Nɨ́ abádhí nʉ́ʉkɔ ɨ̀ ɔtdyʉ̀ya dɔ̌, ɨ̀ rɨ̀fʉ ndɨ ngbángba. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, abádhí nʉ́ʉnga fɨ̀yɔ́ bhɔlɔ-tsʉ̀, ’àdʉ̀ pɛrɛ̀ núbho, ’ɔ̀dhɛ̀ ka nɨ̌. Ɨ pɛrɛ̀ nɨ’ɨ̀: ɔrɔ̀ mà, mběyi arɔ́ngʉ kàzʉ ɔ̀ ka kɔ̀bɨ̀ ndɨ̀ rɔ̀ alɨndra-tɨdɔ̀ mà, ndɨrɔ̀ mběyi arɔ́ngʉ akyɛ-tɨdɔ̀, mànɛ̀manɛ̀ tɨ́ kátɨna mànà.
11 Entrando na casa, viram o menino com Maria, sua mãe. Prostrando-se, o adoraram; e, abrindo os seus tesouros, entregaram-lhe suas ofertas: ouro, incenso e mirra.
12 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Kàgàwà nʉ́ʉnɔ dhu ɔnyʉ-bvʉ̀ abádhí tɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ ɨ̀ nadù tɨ́ Hɛ̀rɔdɛ̀ bhà nanǎ. Nɨ́ abádhí adʉ̀ ’àdu fɨ̀yɔ́ pbìrì ɔ̀ ngǎtsi otu ɔ̌.
12 E, tendo sido avisados por Deus em sonho para não voltarem à presença de Herodes, os magos seguiram por outro caminho para a sua terra.
13 Kɔ̌kɔ̀ abhɔ ɨnga nʉ́nɨ ɔ̀rʉ̀-akpà-nyɨ̀ rɔ̌ arɨ́ ’ɔ̀nzɨ dhu dɔ̌ alɛ-akpá nádu ɨ̀ dhu-dzidɔ̌, Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà bhà màlàyikà náavì ndɨ̀ Yɔ̀zɛfʉ̀ tɔ̀ ɔnyʉ-bvʉ̀, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà kànɨ̌: «Ɨ́và nyɨ, nyidyì ngbángba mà ɨ́yànà mànà, nyadʉ̀ ɔ̀kʉ nà Mísrì tɔ́ pbìrì ɔ̀. Ndɨrɔ̀, nyàdʉ̀ nyòko ányɨ̀ ràrà àhʉ ma mɨ́ nyǎvǐ nyǎdu nyɨ̌ ányɨ̀ rɔ̀ dhu ɔ̀. Obhó tɨ́, Hɛ̀rɔdɛ̀ rɨ̌ ngbángba nábhʉ̌ kambɛ ɔ̀nɛ̀nà dɔ̌, ndɨ́nɨ̌ ka koho tɨ́.»
13 Depois que os magos foram embora, um anjo do Senhor apareceu em sonho a José e disse: — Levante-se, tome o menino e a sua mãe e fuja para o Egito. Fique por lá até que eu avise você; porque Herodes há de procurar o menino para matá-lo.
14 Nɨ́ ndɨ iku ɔ̌ tɨ́, Yɔ̀zɛfʉ̀ nɨ́ɨvà ndɨ̀ ɨdhɔ ɔ̀ rɔ̀, ndìdyì ngbángba mà ɨ́yànà mànà, ndɔ̀kʉ̀ nà Mísrì tɔ̀ pbìrì ɔ̀.
14 Levantando-se José, tomou de noite o menino e a sua mãe e partiu para o Egito,
15 Abádhí adʉ̀ òko ányɨ̀, ràrà àhʉ Hɛ̀rɔdɛ̀ rɔ̌vɛ̀ dhu ɔ̀. Wɔ̀rɨ́ dhu náanzɨ̀ ndɨ̀ ndɨ́nɨ̌ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà nʉ́ʉnɔ pbɨ̀ndà nabì-otù ɔ̌ dhu náaká tɨ́. Kǎtɨ: «Ma mánzì idhùdu ràhʉ Mísrì rɔ̀.»
15 onde ficou até a morte de Herodes. Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito pelo Senhor, por meio do profeta: “Do Egito chamei o meu Filho.”
16 Hɛ̀rɔdɛ̀ níitdègu dhu nɔ́sʉ̀ ʉ̀trǎ tɨ́ abhɔ ɨnga nʉ́nɨ ɔ̀rʉ̀-akpà-nyɨ̀ rɔ̌ arɨ́ ’ɔ̀nzɨ dhu dɔ̌ alɛ-akpá rʉ̀trǎ ndɨ̀, nɨ́ kà-afí-ɔ̌nga nɨ́ɨwa ndɨ̀ atdídɔ̌. Nɨ́, kǎvì pbɨ̀ndà pbànówí rɔ̀kyɛ̀ ɔ́yɔ̌ atɔ nà kpabhá nzónzo mà, ɨnzá àpɛ̀ ɔ́yɔ̌ atɔ nísě kpabhá nzónzo mànà kɔ́rɔ́, Bɛ̀tɛ̀lɛ̀hɛmʉ̀ tɔ́ kɨgɔ̀ mà, tɨná arɨ́’ɨ̀ kɔ́rɔ́ pbanga mànà ɔ̌ rɔ̀. Kǎnzɨ̀ wɔ̀ dhu àdhàdhɨ̀ yà ɨ abhɔ ɨnga nʉ́nɨ alɛ-akpá nábhʉ fɨ̌ndà alalɨ ɨ̀ ala ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ dɔ̌ awáwʉ̀ rɔ̌.
16 Vendo-se iludido pelos magos, Herodes ficou muito furioso e mandou matar todos os meninos de Belém e de todos os seus arredores, de dois anos para baixo, conforme as informações que havia recebido dos magos a respeito do tempo em que a estrela havia aparecido.
17 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ yà nabì Yɛ̀rɛ̀mɨyà nʉ́ʉnɔ kpangba dhu náaká. Kǎtɨ:
17 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias:
18 «Alɛ-tù ɨ̀rɨ̀ ndɨ̀ Ramà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀.
18 “Ouviu-se um clamor em Ramá, pranto e grande lamento; era Raquel chorando por seus filhos e inconsolável porque eles já não existem.”
19 Hɛ̀rɔdɛ̀ nɔ́vɛ̀ dhu-dzidɔ̌, Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà bhà màlàyikà náavì ndɨ̀ ɔnyʉ-bvʉ̀ Yɔ̀zɛfʉ̀ tɔ̀ Mísrì tɔ́ pbìrì ɔ̀.
19 Depois da morte de Herodes, um anjo do Senhor apareceu em sonho a José, no Egito, e lhe disse:
20 Ndɨ màlàyikà náatɨ Yɔ̀zɛfʉ̀ nɨ̌: «Ɨ́và nyɨ, nyidyì ngbángba mà ɨ́yànà mànà, nyadʉ̀ nyadu abádhí nà Ìsràyelì tɔ́ pbìrì ɔ̀. Obhó tɨ́, yà ndɨ ngbángba nazè ’òhò alɛ nʉ́vɛ wà.»
20 — Levante-se, tome o menino e a sua mãe e vá para a terra de Israel, porque os que queriam matar o menino já morreram.
21 Nɨ́, Yɔ̀zɛfʉ̀ nɨ́ɨvà ndɨ̀, ndìdyì ngbángba mà ɨ́yànà mànà, ndàdu ndɨ̀ nà Ìsràyelì tɔ́ pbìrì ɔ̀.
21 Levantando-se José, tomou o menino e a sua mãe e voltou para a terra de Israel.
22 Pbɛ́tʉ̀, kǐtdègu dhu nɨ́rɨ Àrkɛ̀lawʉ̀ ràrɨ̌ ndɨ àbanà Hɛ̀rɔdɛ̀ dzidɔ̌ idzi nɔ́nyʉ̀ Yùdɛyà tɔ́ pbìrì ɔ̌ ádrʉ̀ngbǎ kamà tɨ́, nɨ́ kǎdʉ̀ ndɨ pbìrì ɔ̀ ndɨ̀ ndárà àdɨ dhu-ɔdɔ̀ nɔ́nzɨ̀. Kàgàwà ɔ̀vɔ̀ dhu fɨ̌ndà ɔnyʉ-bvʉ̀ dhu-dzidɔ̌, Yɔ̀zɛfʉ̀ náadʉ̀ àrà Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̀.
22 Porém, ouvindo que Arquelau reinava na Judeia em lugar de seu pai Herodes, teve medo de ir para lá. E, tendo sido avisado por Deus em sonho, José foi para a região da Galileia.
23 Kǎdʉ̀ àrà àdɨ Nàzàretì tɨ́ kátɨna atdí kɨgɔ̀ ɔ̀. Ndɨ dhu náanzɨ̀ ndɨ̀ wɔ̀ dhu bhěyi, ndɨ́nɨ̌ Kàgàwà nʉ́ʉnɔ pbɨ̀ndà pbànábí-otù ɔ̌ dhu náaká tɨ́. Kǎtɨ: «Ka kanziya ka Nàzàretì ɔ̌ alɛ tɨ́.»
23 E foi morar numa cidade chamada Nazaré, para se cumprir o que foi dito por meio dos profetas: “Ele será chamado Nazareno.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.