Marcos 8
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NAA
1 Ndɨ nɨ́nganɨ́, ádrʉ̀ngbǎ ihé-yà náandu ɨ̀ tdɨ́tdɔ̌. Nɨ́ ɨ̀mbǎ abádhí rɨ̌’ɨ̀ ɔ̀nyʉna ɨ̀ ɨ́ dhu nà nɨ́dhunɨ̌, Yěsù anzi pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌:
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou os discípulos e lhes disse:
2 «Ma mɨ́’ɨ̀ ɨzʉ nà atdídɔ̌ kǎkà alɛ dɔ̌. Mǎ mòkò wà abádhí mànà ɨ̀bhʉku mbàlìmbàlì, ndɨrɔ̀ abádhí rɨ̌ mbǎ ɨ̀’ɨ̀ ɔ̀nyʉna ɨ̀ ɨ́ dhu nà.
2 — Tenho compaixão desta gente, porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm o que comer.
3 Ma mapɛ́ abádhí àvǐ ròwù àwù nà fɨ̀rábvʉ̀, nɨ́ sàzɨ̀ rǎrà abádhí nábhʉ ràwà ɨ̀ otu ɔ̌. Obhó tɨ́, abádhí nzínzì ɔ̌ atdídhená alɛ níwǔ ɨtsɛ rɔ̀ nyʉ́.»
3 Se eu os mandar para casa em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Nɨ́, kàbhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ’àtɨ: «Ka kówu abádhí nóngù ka kɨ́ nɨ̌ ɔ̀nyʉ̀ nótù àdhà yàrɨ́ rʉ̀ngʉ̀ ɔ̌?»
4 Mas os discípulos lhe responderam: — Como poderá alguém saciá-los de pão neste deserto?
5 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu ìvu abádhí-tsʉ̌ ndàtɨ: «Nyɨ̌ nyɨ́’ɨ̀ mʉ̀gatì nà ìfe?» Nɨ́ abádhí adʉ̀ dhu àdu ’àtɨ: «Mǎ mɨ́’ɨ̀ mʉ̀gatì nà àrʉ̀bhʉ̀.»
5 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sete.
6 Nɨ́ Yěsù avì ihé-yà ròkò obvò. Kǎdʉ̀ kɔ̌kɔ̀rɨ́ àrʉ̀bhʉ̀ mʉ̀gatì núgù ndʉ̀lʉ̌ fɔná, ndàdʉ̀ ɔ̀tsɔ̀ nábhʉ Kàgàwà tɔ̀. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, kǎdʉ̀ ɨ mʉ̀gatì-ɔ̌nga nʉ́kɔ ndùbho pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌-fɔ́, ndɨ́nɨ̌ abádhí ʉndɔ tɨ́ ihé-yà tɔ̀. Nɨ́ ɨ ábhàlɨ̌ náadʉ̀ ɨ mʉ̀gatì nʉ́ndɔ̀ ɨ alɛ tɔ̀.
6 Então mandou o povo assentar-se no chão. E, pegando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu aos seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Abádhí nɨ́ɨ’ɨ̀ ngúfe ɨ̀bhɛ̌-nzo nà átɔ̀. Nɨ́ Yěsù adʉ̀ ɔ̀tsɔ̀ nábhʉ Kàgàwà tɔ̀ kɔ̌kɔ̀rɨ́ ɨ̀bhɛ̀ dɔ̌, ndàdʉ̀ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ návi rʉ̀ndɔ̀ ɨ ɨ̀bhɛ̌-nzo átɔ̀.
7 Tinham também alguns peixinhos. E, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Kɔ́rɔ́ alɛ náanyʉ̀ dhu ’ùlè nɨ̌ àkǎkǎ dhu bhěyi. Nɨ́ ábhàlɨ̌ náadʉ̀ ɔ̀dɔ̀dɨ̀ mʉ̀gatì-go-tsʉ̀ núndu, rùlè àrʉ̀bhʉ̀ sɛ̌ngɛ̀ ɔ̌.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Ányɨ̀rɔ̌, ìndrǔ nɨ́ɨ’ɨ̀ mbɛ̀mbɛ̀ ɨ̀fɔ lʉfʉ̀ ráhʉ dhu bvʉ̌. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù adʉ̀ abádhí àvi ròwù.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então Jesus os despediu.
10 Ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ tɨ́, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà núupò ibhú ɔ̀, ’àdʉ̀ òwu Dàlmànutà tɨ́ kátɨna pbìrì ɔ̀.
10 Logo a seguir, tendo entrado no barco juntamente com os seus discípulos, foi para a região de Dalmanuta.
11 Atdíku, Pbàfàrìsáyó níiwú ùvò Yěsù-tɨ’ɔ̀, ’àdʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’àgò ɨ̀ kà nà kǎfí ɨ̀ omvú tɨ́. Nɨ́, abádhí náavì ka rɔ̀nzɨ̀ atdí wɨwɨ̀, ndɨ́nɨ̌ Kàgàwà bhà rɔ̀ kàbhà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nɨ́rà dhu navì tɨ́.
11 Os fariseus chegaram e começaram a discutir com Jesus. E, tentando-o, pediram-lhe um sinal vindo do céu.
12 Nɨ́ ndɨ dhu adʉ̀ ɨ̀nzɛ Yěsù rɔ̌ atdídɔ̌, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà: «Heè! Ádhu indo arɨ́’ɨ̀ alɛ nózè wɨwɨ̀ kɛ̀lɛ̌ ’àla nɨ̌? Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: ka kɨ́ nzɨ̌ atdí wɨwɨ̀ mà nɔ́nzɨ abádhí tɔ̀.»
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse:
13 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù ɨvà ndɨ̀ abádhí-tɨ́ rɔ̀, ’àdʉ̀ ùpo ibhú ɔ̀ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà, ’àdʉ̀ àda rɛ̀rʉ̀-adzè.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Mʉ̀gatì nídyì ɨ̀ ɨ́ àkǎkǎ dhu bvʉ̀tɨ́ dhu náadzò Yěsù bhà ábhàlɨ̌ ɔ̀nǎ rɔ̀, abádhí ràdʉ̀ ’òtù atdí mʉ̀gatì kɛ̀lɛ̌ nà fɔyá ibhú ɔ̀.
14 Ora, os discípulos se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Nɨ́ Yěsù nʉ́ʉyá dhu abádhí tɔ̀ ndàtɨ: «Nyàndà nga mběyi, nyɔ̀dɔ nyɨ̌ Pbàfàrìsáyó tɔ́ afi mà, Hɛ̀rɔdɛ̀ bhà afi mànà dhu rɔ̌ rɔ̀.»
15 Jesus os preveniu, dizendo:
16 Nɨ́, Yěsù bhà ábhàlɨ̌ náatɛ̀ nzínzìya ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌ ɨ̀mbǎ ɨ̀ ràrɨ̌’ɨ̀ mʉ̀gatì nà.
16 E eles começaram a discutir entre si, dizendo: — Ele diz isso porque não temos pão.
17 Nɨ́ Yěsù náasʉ̀ abádhí rʉ̌nɔna dhu, ndàdʉ̀ dhu ìvu abádhí-tsʉ̌ ndàtɨ: «Ádhu nyɨ̌ nyátɨna, ɨ̀mbǎ nyɨ̌ ràrɨ̌’ɨ̀ mʉ̀gatì nà nɨ̌? Ndɨ dhu àpɛ̀ t’óbhó dʉ̀kʉ àlʉ̌? Nyɨ̌ nyàpɛ̀ tɨ́ nzá ndɨ dhu àlʉ̌ dʉ̀kʉ ɔ̀? Fʉ̀kʉ́ ɨrɛ̀ta dɔ̀nǎ dhu òsè t’óse tɨ́?
17 Jesus percebeu isso e perguntou:
18 Nyɨ̀kpɔ́kʉ rǐnè, nɨ́ nyɨ̌ t’óbhó ɨnga nálǎ? Bɨ̌kʉ rǐnè, nɨ́ nyɨ̌ t’óbhó ɨnga nɨ́rɨ? Nyɨ̌ nyɨ̀rɛ̀ t’óbhó
18 Tendo olhos, não veem? E, tendo ouvidos, não ouvem? Não se lembram
19 ìfe sɛ̌ngɛ̀ ɔ̌ màtɨ́ nyɨ̌ nyundu ɔ̀dɔ̀dɨ̀ mʉ̀gatì-go-tsʉ̀ rùlè dhu, yà imbò mʉ̀gatì-ɔ̌nga ma mʉkɔ imbò lʉfʉ̀ alɛ tɔ̀ nɨ́nganɨ́?» Abádhí adʉ̀ dhu àdu ’àtɨ: «Atdí-kumì dɔ̀ná ɔ́yɔ̌ nà sɛ̌ngɛ̀ ɔ̌.»
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze!
20 Ndɨrɔ̀ Yěsù adʉ̀ dhu ìvu tdɨ́tdɔ̌ ndàtɨ: «Yà àrʉ̀bhʉ̀ mʉ̀gatì-ɔ̌nga ma mʉkɔ ɨ̀fɔ lʉfʉ̀ alɛ tɔ̀ nɨ́nganɨ́, nyɨ̌ nyundu ɔ̀dɔ̀dɨ̀ mʉ̀gatì-go-tsʉ̀ rùlè ìfe sɛ̌ngɛ̀ ɔ̌?» Nɨ́ abádhí adʉ̀ dhu àdu, ’àtɨ: «Àrʉ̀bhʉ̀ sɛ̌ngɛ̀ ɔ̌.»
20 — E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Responderam: — Sete!
21 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nɨ́ ndɨ dhu àpɛ̀ tɨ́ nzá dʉ̀kʉ àlʉ̌ kòmbí màtɨ́?»
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náawù ùvò Bɛ̀tɛ̀sàyidà tɨ́ kátɨna pbanga ɔ̀. Nɨ́ ányɨ̀, ìndrǔ níiwú atdí ndùmùndúmú nà Yěsù-tɨ’ɔ̀, ’àdʉ̀ ’ɨ̀tsɔ̀ Yěsù rɔ̌ ndɨ́nɨ̌ kà-ngbɔ̀ napbálá tɨ́.
22 Então chegaram a Betsaida. E lhe trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Nɨ́ Yěsù náalʉ́ wɔ̀rɨ́ ndùmùndúmú ɔtsʉ́na rɔ̌, ’ùvò nà pbanga ɔ̀ rɔ̀. Tdɨ́tdɔ̌ kǎdʉ̀ ɨsɔ nísò kànyɨ̀kpɔ́ rɔ̌, ndàdʉ̀ ɔtsʉ́na nʉ́lɨ kà dɔ̌. Ndɨrɔ̀ Yěsù adʉ̀ dhu nívu kà-tsʉ̌ ndàtɨ: «Nyɨ tɨ́ atdí dhu mà nálǎ àlǎ?»
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia. Então cuspiu nos olhos do homem e, impondo-lhe as mãos, perguntou:
24 Nɨ́ wɔ̀ ndùmùndúmú náangbɛ nyɨ̀kpɔ́na, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà: «Ma mɨ́ ìndrǔ nálǎ itsu bhěyi rólo rɔ́, pbɛ́tʉ̀ abádhí rǔbhi ùbhǐ.»
24 O homem, recuperando a visão, respondeu: — Vejo pessoas, mas elas parecem árvores que andam.
25 Yěsù adʉ̀ ɔtsʉ́na nʉ́lɨ tdɨ́tdɔ̌ kànyɨ̀kpɔ́ dɔ̌, kà ràdʉ̀ ɨnga nála kpangba. Ndɨrɔ̀, kǎdʉ̀ ɔ̀gʉ̀ atdídɔ̌, ndàdʉ̀ kɔ́rɔ́ dhu àla mběyi nyʉ́.
25 Então Jesus novamente pôs as mãos sobre os olhos dele. E o homem, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e distinguia tudo de modo perfeito.
26 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ kàvi ràdu ndɨ̀ pbɨ̀ndà, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà: «Àpɛ́ nyotsú wɔ̀ pbanga ɔ̀.»
26 E Jesus o mandou para casa, recomendando-lhe:
27 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náawù Kàyìsàriyà-Fìlipì tɔ́ kɨgɔ̀ tɨ́ rɨ́’ɨ̀ pbangá-nzo ɔ̀. Nɨ́ otu ɔ̌, kǐvú dhu abádhí-tsʉ̌ ndàtɨ: «Ìndrǔ arátɨna ma ràrɨ̌ àdhɨ?»
27 Então Jesus e os seus discípulos foram para as aldeias de Cesareia de Filipe. No caminho, perguntou-lhes:
28 Abádhí adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ’àtɨ: «Atdídhená alɛ náarátɨna nyɨ ràrɨ̌ bàtizò nubhónà Yùwanɨ̀. Ngʉ̌kpà alɛ náarádʉ̀ àtɨ̀nà nyɨ ràrɨ̌ Ɛ̀lɨyà. Ndɨrɔ̀, ngʉ̌kpà alɛ-tsí náarádʉ̀ àtɨ̀nà nyɨ ràrɨ̌ angyí ɨ’ɨ̀ ngʉ̌kpà pbànábí nzínzì ɔ̌ atdí alɛ.»
28 Os discípulos responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que é um dos profetas.
29 Yěsù adʉ̀ dhu ìvu abádhí-tsʉ̌ ndàtɨ: «Olu nyɨ̌, nyɨ̌ nyarátɨna ma ràrɨ̌ àdhɨ?» Nɨ́ Pɛ́tɛrʉ̀ adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ndàtɨ: «Ɨnyɨ, nyɨ nɨ́ Krɨ́stɔ̀.»
29 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro lhe disse: — O senhor é o Cristo.
30 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yěsù adʉ̀ abádhí nɨ́sɔ ɨ̀nzɨ̌ wɔ̀ dhu nʉnɔ tɨ́ atdí alɛ tɔ̀ màtɨ́.
30 Então Jesus os advertiu de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù náadɨ̀ ndàmbɛ dhu núdhe dɔ̌ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ tɔ̀. Kǎtɨ: «Dhu àkǎ Ìndrǔ t’ídhùnà ràbà àpbɛ̀ atdídɔ̌. Pbanga ɔ̌ pbàkʉ̀rʉ̌ mà, pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, Músà bhà Ʉyátá tɔ́ màlímó mànà nɔ́ɔdhɔya ka. Ndɨrɔ̀, ka kohoya ka, kadʉ̀ ɔ̀tdʉ̀nà. Pbɛ́tʉ̀ ɨ̀bhʉ ɨdhɔ dzidɔ̌ kǎdʉ̀ya ndɨ̀ngbɛ̀.»
31 Então Jesus começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Kʉ̌nɔ wɔ̀ dhu abádhí tɔ̀ kpangba nyʉ́. Nɨ́ Pɛ́tɛrʉ̀ adʉ̀ kìdyì ndàrà nà igi, ndàdʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndɔ̀rʉ̀ dɔ̀ná.
32 E isto ele expunha claramente. Então Pedro, chamando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Nɨ́ Yěsù agɛ́rɛ́ ndɨ̀ ndàndà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌, ndàdʉ̀ ɔ̀rʉ̀ Pɛ́tɛrʉ̀ dɔ̌ ndàtɨ: «Índrǐ nyɨ ɨtsɛ tɨdú rɔ̀ Pfɔ̀mvɔ Sìtanɨ̌! Nyɨ nyɨ́ nzɨ̌ ɨnga nɨ́rɛ̀ Kàgàwà náarɨ́ ɨnga ɨ̀rɛ̀ dhu bhěyi nɨ́dhunɨ̌, pbɛ́tʉ̀ nyɨ nyɨ́ ɨnga nɨ́rɛ̀ ìndrǔ bhěyi.»
33 Mas Jesus, voltando-se e vendo os seus discípulos, repreendeu Pedro e disse:
34 Tdɨ́tdɔ̌, Yěsù náanzi ihé-yà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Ndɨ alɛ náapɛ́ ndòzè ndùbhi owùdu ɔ̌, nɨ́ ndɨ alɛ àkǎ ndàdzo rɔ̀ná rɔ̀, ndàdʉ̀ ndà’ù ndànɔ̀ pbɨ̀ndà mʉ̀sàlabhà, ndàdʉ̀ ùbhi owùdu ɔ̌.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, Jesus lhes disse:
35 Obhó tɨ́, pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga nòzè ndɔ̀dɔ̀ fɨ̌ndà alɛ níiwíya ka. Pbɛ́tʉ̀, okúdu dɔ̀ rɔ̀, ndɨrɔ̀ Kàgàwà bhà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀-okú dɔ̀ rɔ̀ rɨ́ pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga níwǐ alɛ, nɨ́ɨgʉ́ya ka.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa e por causa do evangelho, esse a salvará.
36 Ndɨrɔ̀, ìndrǔ rɨ̌ yà adzɨ ɔ̌ ònzì nábà, ndàdʉ̀ pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga níwi dhu tɔ́ ídzìnga nɨ́ àdhu?
36 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Ìndrǔ rǎdʉ̀ àbhʉnà pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga ndʉwʉ̀ tɨ́ nɨ̌ atdí dhu mà tɨ́’ɨ̀ ìnè?
37 Que daria uma pessoa em troca de sua alma?
38 Indo arɨ́’ɨ̀ alɛ nɨ́ nzɛ́rɛnga ɔ̀nzɨ arɨ́ alɛ, ndɨrɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ arɨ́ ’ɔ̀dɔ Kàgàwà tɔ̀ alɛ. Nɨ́ ndɨ alɛ-nyɨ̀ náapɛ́ ɨ̀wʉ okúdu dɔ̀ rɔ̀, ndɨrɔ̀ pbàkà ɔtɛ-okú dɔ̀ rɔ̀ kɔ̀rɨ́ ɨ alɛ nzínzì ɔ̌, nɨ́ Ìndrǔ t’ídhùnà-nyɨ̀ nɨ́ɨwʉya átɔ̀ kǒkú dɔ̀ rɔ̀ ɨ̀ ítsi ìwu ɨ̀lɨ̌lǎ màlàyíká mànà Àbanà bhà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ɔ̌ nɨ́nganɨ́.»
38 Pois quem, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória do seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.