Marcos 8
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs BKJ
1 Ndɨ nɨ́nganɨ́, ádrʉ̀ngbǎ ihé-yà náandu ɨ̀ tdɨ́tdɔ̌. Nɨ́ ɨ̀mbǎ abádhí rɨ̌’ɨ̀ ɔ̀nyʉna ɨ̀ ɨ́ dhu nà nɨ́dhunɨ̌, Yěsù anzi pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌:
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 «Ma mɨ́’ɨ̀ ɨzʉ nà atdídɔ̌ kǎkà alɛ dɔ̌. Mǎ mòkò wà abádhí mànà ɨ̀bhʉku mbàlìmbàlì, ndɨrɔ̀ abádhí rɨ̌ mbǎ ɨ̀’ɨ̀ ɔ̀nyʉna ɨ̀ ɨ́ dhu nà.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Ma mapɛ́ abádhí àvǐ ròwù àwù nà fɨ̀rábvʉ̀, nɨ́ sàzɨ̀ rǎrà abádhí nábhʉ ràwà ɨ̀ otu ɔ̌. Obhó tɨ́, abádhí nzínzì ɔ̌ atdídhená alɛ níwǔ ɨtsɛ rɔ̀ nyʉ́.»
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Nɨ́, kàbhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ’àtɨ: «Ka kówu abádhí nóngù ka kɨ́ nɨ̌ ɔ̀nyʉ̀ nótù àdhà yàrɨ́ rʉ̀ngʉ̀ ɔ̌?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu ìvu abádhí-tsʉ̌ ndàtɨ: «Nyɨ̌ nyɨ́’ɨ̀ mʉ̀gatì nà ìfe?» Nɨ́ abádhí adʉ̀ dhu àdu ’àtɨ: «Mǎ mɨ́’ɨ̀ mʉ̀gatì nà àrʉ̀bhʉ̀.»
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Nɨ́ Yěsù avì ihé-yà ròkò obvò. Kǎdʉ̀ kɔ̌kɔ̀rɨ́ àrʉ̀bhʉ̀ mʉ̀gatì núgù ndʉ̀lʉ̌ fɔná, ndàdʉ̀ ɔ̀tsɔ̀ nábhʉ Kàgàwà tɔ̀. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, kǎdʉ̀ ɨ mʉ̀gatì-ɔ̌nga nʉ́kɔ ndùbho pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌-fɔ́, ndɨ́nɨ̌ abádhí ʉndɔ tɨ́ ihé-yà tɔ̀. Nɨ́ ɨ ábhàlɨ̌ náadʉ̀ ɨ mʉ̀gatì nʉ́ndɔ̀ ɨ alɛ tɔ̀.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Abádhí nɨ́ɨ’ɨ̀ ngúfe ɨ̀bhɛ̌-nzo nà átɔ̀. Nɨ́ Yěsù adʉ̀ ɔ̀tsɔ̀ nábhʉ Kàgàwà tɔ̀ kɔ̌kɔ̀rɨ́ ɨ̀bhɛ̀ dɔ̌, ndàdʉ̀ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ návi rʉ̀ndɔ̀ ɨ ɨ̀bhɛ̌-nzo átɔ̀.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Kɔ́rɔ́ alɛ náanyʉ̀ dhu ’ùlè nɨ̌ àkǎkǎ dhu bhěyi. Nɨ́ ábhàlɨ̌ náadʉ̀ ɔ̀dɔ̀dɨ̀ mʉ̀gatì-go-tsʉ̀ núndu, rùlè àrʉ̀bhʉ̀ sɛ̌ngɛ̀ ɔ̌.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Ányɨ̀rɔ̌, ìndrǔ nɨ́ɨ’ɨ̀ mbɛ̀mbɛ̀ ɨ̀fɔ lʉfʉ̀ ráhʉ dhu bvʉ̌. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù adʉ̀ abádhí àvi ròwù.
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 Ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ tɨ́, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà núupò ibhú ɔ̀, ’àdʉ̀ òwu Dàlmànutà tɨ́ kátɨna pbìrì ɔ̀.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Atdíku, Pbàfàrìsáyó níiwú ùvò Yěsù-tɨ’ɔ̀, ’àdʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’àgò ɨ̀ kà nà kǎfí ɨ̀ omvú tɨ́. Nɨ́, abádhí náavì ka rɔ̀nzɨ̀ atdí wɨwɨ̀, ndɨ́nɨ̌ Kàgàwà bhà rɔ̀ kàbhà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nɨ́rà dhu navì tɨ́.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Nɨ́ ndɨ dhu adʉ̀ ɨ̀nzɛ Yěsù rɔ̌ atdídɔ̌, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà: «Heè! Ádhu indo arɨ́’ɨ̀ alɛ nózè wɨwɨ̀ kɛ̀lɛ̌ ’àla nɨ̌? Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: ka kɨ́ nzɨ̌ atdí wɨwɨ̀ mà nɔ́nzɨ abádhí tɔ̀.»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù ɨvà ndɨ̀ abádhí-tɨ́ rɔ̀, ’àdʉ̀ ùpo ibhú ɔ̀ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà, ’àdʉ̀ àda rɛ̀rʉ̀-adzè.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Mʉ̀gatì nídyì ɨ̀ ɨ́ àkǎkǎ dhu bvʉ̀tɨ́ dhu náadzò Yěsù bhà ábhàlɨ̌ ɔ̀nǎ rɔ̀, abádhí ràdʉ̀ ’òtù atdí mʉ̀gatì kɛ̀lɛ̌ nà fɔyá ibhú ɔ̀.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Nɨ́ Yěsù nʉ́ʉyá dhu abádhí tɔ̀ ndàtɨ: «Nyàndà nga mběyi, nyɔ̀dɔ nyɨ̌ Pbàfàrìsáyó tɔ́ afi mà, Hɛ̀rɔdɛ̀ bhà afi mànà dhu rɔ̌ rɔ̀.»
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Nɨ́, Yěsù bhà ábhàlɨ̌ náatɛ̀ nzínzìya ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌ ɨ̀mbǎ ɨ̀ ràrɨ̌’ɨ̀ mʉ̀gatì nà.
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Nɨ́ Yěsù náasʉ̀ abádhí rʉ̌nɔna dhu, ndàdʉ̀ dhu ìvu abádhí-tsʉ̌ ndàtɨ: «Ádhu nyɨ̌ nyátɨna, ɨ̀mbǎ nyɨ̌ ràrɨ̌’ɨ̀ mʉ̀gatì nà nɨ̌? Ndɨ dhu àpɛ̀ t’óbhó dʉ̀kʉ àlʉ̌? Nyɨ̌ nyàpɛ̀ tɨ́ nzá ndɨ dhu àlʉ̌ dʉ̀kʉ ɔ̀? Fʉ̀kʉ́ ɨrɛ̀ta dɔ̀nǎ dhu òsè t’óse tɨ́?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Nyɨ̀kpɔ́kʉ rǐnè, nɨ́ nyɨ̌ t’óbhó ɨnga nálǎ? Bɨ̌kʉ rǐnè, nɨ́ nyɨ̌ t’óbhó ɨnga nɨ́rɨ? Nyɨ̌ nyɨ̀rɛ̀ t’óbhó
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 ìfe sɛ̌ngɛ̀ ɔ̌ màtɨ́ nyɨ̌ nyundu ɔ̀dɔ̀dɨ̀ mʉ̀gatì-go-tsʉ̀ rùlè dhu, yà imbò mʉ̀gatì-ɔ̌nga ma mʉkɔ imbò lʉfʉ̀ alɛ tɔ̀ nɨ́nganɨ́?» Abádhí adʉ̀ dhu àdu ’àtɨ: «Atdí-kumì dɔ̀ná ɔ́yɔ̌ nà sɛ̌ngɛ̀ ɔ̌.»
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 Ndɨrɔ̀ Yěsù adʉ̀ dhu ìvu tdɨ́tdɔ̌ ndàtɨ: «Yà àrʉ̀bhʉ̀ mʉ̀gatì-ɔ̌nga ma mʉkɔ ɨ̀fɔ lʉfʉ̀ alɛ tɔ̀ nɨ́nganɨ́, nyɨ̌ nyundu ɔ̀dɔ̀dɨ̀ mʉ̀gatì-go-tsʉ̀ rùlè ìfe sɛ̌ngɛ̀ ɔ̌?» Nɨ́ abádhí adʉ̀ dhu àdu, ’àtɨ: «Àrʉ̀bhʉ̀ sɛ̌ngɛ̀ ɔ̌.»
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nɨ́ ndɨ dhu àpɛ̀ tɨ́ nzá dʉ̀kʉ àlʉ̌ kòmbí màtɨ́?»
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náawù ùvò Bɛ̀tɛ̀sàyidà tɨ́ kátɨna pbanga ɔ̀. Nɨ́ ányɨ̀, ìndrǔ níiwú atdí ndùmùndúmú nà Yěsù-tɨ’ɔ̀, ’àdʉ̀ ’ɨ̀tsɔ̀ Yěsù rɔ̌ ndɨ́nɨ̌ kà-ngbɔ̀ napbálá tɨ́.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Nɨ́ Yěsù náalʉ́ wɔ̀rɨ́ ndùmùndúmú ɔtsʉ́na rɔ̌, ’ùvò nà pbanga ɔ̀ rɔ̀. Tdɨ́tdɔ̌ kǎdʉ̀ ɨsɔ nísò kànyɨ̀kpɔ́ rɔ̌, ndàdʉ̀ ɔtsʉ́na nʉ́lɨ kà dɔ̌. Ndɨrɔ̀ Yěsù adʉ̀ dhu nívu kà-tsʉ̌ ndàtɨ: «Nyɨ tɨ́ atdí dhu mà nálǎ àlǎ?»
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Nɨ́ wɔ̀ ndùmùndúmú náangbɛ nyɨ̀kpɔ́na, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà: «Ma mɨ́ ìndrǔ nálǎ itsu bhěyi rólo rɔ́, pbɛ́tʉ̀ abádhí rǔbhi ùbhǐ.»
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Yěsù adʉ̀ ɔtsʉ́na nʉ́lɨ tdɨ́tdɔ̌ kànyɨ̀kpɔ́ dɔ̌, kà ràdʉ̀ ɨnga nála kpangba. Ndɨrɔ̀, kǎdʉ̀ ɔ̀gʉ̀ atdídɔ̌, ndàdʉ̀ kɔ́rɔ́ dhu àla mběyi nyʉ́.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ kàvi ràdu ndɨ̀ pbɨ̀ndà, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà: «Àpɛ́ nyotsú wɔ̀ pbanga ɔ̀.»
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náawù Kàyìsàriyà-Fìlipì tɔ́ kɨgɔ̀ tɨ́ rɨ́’ɨ̀ pbangá-nzo ɔ̀. Nɨ́ otu ɔ̌, kǐvú dhu abádhí-tsʉ̌ ndàtɨ: «Ìndrǔ arátɨna ma ràrɨ̌ àdhɨ?»
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Abádhí adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ’àtɨ: «Atdídhená alɛ náarátɨna nyɨ ràrɨ̌ bàtizò nubhónà Yùwanɨ̀. Ngʉ̌kpà alɛ náarádʉ̀ àtɨ̀nà nyɨ ràrɨ̌ Ɛ̀lɨyà. Ndɨrɔ̀, ngʉ̌kpà alɛ-tsí náarádʉ̀ àtɨ̀nà nyɨ ràrɨ̌ angyí ɨ’ɨ̀ ngʉ̌kpà pbànábí nzínzì ɔ̌ atdí alɛ.»
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Yěsù adʉ̀ dhu ìvu abádhí-tsʉ̌ ndàtɨ: «Olu nyɨ̌, nyɨ̌ nyarátɨna ma ràrɨ̌ àdhɨ?» Nɨ́ Pɛ́tɛrʉ̀ adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ndàtɨ: «Ɨnyɨ, nyɨ nɨ́ Krɨ́stɔ̀.»
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yěsù adʉ̀ abádhí nɨ́sɔ ɨ̀nzɨ̌ wɔ̀ dhu nʉnɔ tɨ́ atdí alɛ tɔ̀ màtɨ́.
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù náadɨ̀ ndàmbɛ dhu núdhe dɔ̌ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ tɔ̀. Kǎtɨ: «Dhu àkǎ Ìndrǔ t’ídhùnà ràbà àpbɛ̀ atdídɔ̌. Pbanga ɔ̌ pbàkʉ̀rʉ̌ mà, pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, Músà bhà Ʉyátá tɔ́ màlímó mànà nɔ́ɔdhɔya ka. Ndɨrɔ̀, ka kohoya ka, kadʉ̀ ɔ̀tdʉ̀nà. Pbɛ́tʉ̀ ɨ̀bhʉ ɨdhɔ dzidɔ̌ kǎdʉ̀ya ndɨ̀ngbɛ̀.»
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 Kʉ̌nɔ wɔ̀ dhu abádhí tɔ̀ kpangba nyʉ́. Nɨ́ Pɛ́tɛrʉ̀ adʉ̀ kìdyì ndàrà nà igi, ndàdʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndɔ̀rʉ̀ dɔ̀ná.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Nɨ́ Yěsù agɛ́rɛ́ ndɨ̀ ndàndà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌, ndàdʉ̀ ɔ̀rʉ̀ Pɛ́tɛrʉ̀ dɔ̌ ndàtɨ: «Índrǐ nyɨ ɨtsɛ tɨdú rɔ̀ Pfɔ̀mvɔ Sìtanɨ̌! Nyɨ nyɨ́ nzɨ̌ ɨnga nɨ́rɛ̀ Kàgàwà náarɨ́ ɨnga ɨ̀rɛ̀ dhu bhěyi nɨ́dhunɨ̌, pbɛ́tʉ̀ nyɨ nyɨ́ ɨnga nɨ́rɛ̀ ìndrǔ bhěyi.»
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Tdɨ́tdɔ̌, Yěsù náanzi ihé-yà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Ndɨ alɛ náapɛ́ ndòzè ndùbhi owùdu ɔ̌, nɨ́ ndɨ alɛ àkǎ ndàdzo rɔ̀ná rɔ̀, ndàdʉ̀ ndà’ù ndànɔ̀ pbɨ̀ndà mʉ̀sàlabhà, ndàdʉ̀ ùbhi owùdu ɔ̌.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Obhó tɨ́, pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga nòzè ndɔ̀dɔ̀ fɨ̌ndà alɛ níiwíya ka. Pbɛ́tʉ̀, okúdu dɔ̀ rɔ̀, ndɨrɔ̀ Kàgàwà bhà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀-okú dɔ̀ rɔ̀ rɨ́ pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga níwǐ alɛ, nɨ́ɨgʉ́ya ka.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Ndɨrɔ̀, ìndrǔ rɨ̌ yà adzɨ ɔ̌ ònzì nábà, ndàdʉ̀ pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga níwi dhu tɔ́ ídzìnga nɨ́ àdhu?
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Ìndrǔ rǎdʉ̀ àbhʉnà pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga ndʉwʉ̀ tɨ́ nɨ̌ atdí dhu mà tɨ́’ɨ̀ ìnè?
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Indo arɨ́’ɨ̀ alɛ nɨ́ nzɛ́rɛnga ɔ̀nzɨ arɨ́ alɛ, ndɨrɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ arɨ́ ’ɔ̀dɔ Kàgàwà tɔ̀ alɛ. Nɨ́ ndɨ alɛ-nyɨ̀ náapɛ́ ɨ̀wʉ okúdu dɔ̀ rɔ̀, ndɨrɔ̀ pbàkà ɔtɛ-okú dɔ̀ rɔ̀ kɔ̀rɨ́ ɨ alɛ nzínzì ɔ̌, nɨ́ Ìndrǔ t’ídhùnà-nyɨ̀ nɨ́ɨwʉya átɔ̀ kǒkú dɔ̀ rɔ̀ ɨ̀ ítsi ìwu ɨ̀lɨ̌lǎ màlàyíká mànà Àbanà bhà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ɔ̌ nɨ́nganɨ́.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.