Marcos 11
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ARA
1 Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà rɨ̌ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ níndù ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, abádhí náawù ùvò ɨ́kyɛ̀rɔ̌ Bɛ̀tɛ̀fagɛ̀ mà Bɛ̀tànɨyà mànà tɨ́ kátɨna pbangá nzo tɨ́. Ɨ pbangá nzo nɨ́ɨ’ɨ̀ Mìzèyìtunì tɔ́ pbìrì-ɔngɔ̀ rɔ̌. Nɨ́ Yěsù avì pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ nzínzì ɔ̌ ɔ́yɔ̌ alɛ,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyòwu wɔ̀ angyi rɨ́’ɨ̀ fʉ̌kʉ̀ pbanga ɔ̀. Nɨ́ ányɨ̀ nyɨ̌ nyótsù rɔ́rɔ̀ tɨ́, nyɨ̌ nyɨ́ atdí kayinǒ-ngba nótù òsò ka kòsò rɔ́, yà ɨnzá atdí alɛ mà nápɛ̀ ùbhi dɔ̀ná angyi. Nɨ́ nyʉ̀nga ka, nyǎdʉ̀ ìwu nà ɨrɔ́.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ndɨrɔ̀, atdí alɛ mà níivúna gukyè dhu tsʉ̀kʉ́ ndàtɨ: ‹Ádhu nyɨ̌ nyɨ́ wɔ̀ dhu ɔ̀nzɨ okúna dɔ̀ rɔ̀?› Nɨ́ nyɨ̌ nyadʉ̀na àtɨ̀nà ndɨ alɛ nɨ̌: ‹Ádrʉ̀ngbǎlɛ rɨ̌ kǎtdyú nóho, ndɨrɔ̀ kà rɨ̌ kàdǔ kòmbí tɨ́.› »
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Nɨ́ abádhí náadʉ̀ òwu, àdʉ̀ kayinǒ-ngba nótù irí, tsǎtsʉ̀ tɨ́ ka kòsò ngʉdhà-bɨdɔ̌ rɔ́. Nɨ́ abádhí adʉ̀ kʉ̀nga.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Ngúfe alɛ, wɔ̀ ányɨ̀rɔ̌ ɨ̀’ɨ̀ alɛ nzínzì ɔ̌, níivú dhu abádhí-tsʉ̌ ’àtɨ: «Ádhu wɔ̀ nyɨ̌ nyɔ́nzɨna? Ádhu nyɨ̌ nyɨ́ wɔ̀ kayinǒ-ngba nʉ́ngǎ nɨ̌?»
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Nɨ́ kɔ̌kɔ̀ ɔ́yɔ̌ ábhàlɨ̌ náadʉ̀ yà Yěsù ɔ̀vɔ̀nà fɨ̌yɔ̀ ɔtɛ kɛ̀lɛ̌ nádu abádhí tɔ̀, kadʉ̀ abádhí nʉ́bhà ròwù.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Abádhí níiwú wɔ̀ kayinǒ-ngba nà Yěsù-tɨ’ɔ̀. Abádhí adʉ̀ rɔ̀yá ɔrʉ́ mʉ̀dzarʉ̀ nʉ́wà, ’ùhu ndɨ kayinǒ-ngba dɔ̌, Yěsù ràdʉ̀ àdɨ dɔ̀ná.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Ibí alɛ náadʉ̀ rɔ̀yá ɔrʉ́ mʉ̀dzarʉ̀ nʉ́wà, ’ùhu otu ɔ̌. Ndɨrɔ̀ ngʉ̌kpà alɛ náadʉ̀ yà ɨnga ɔ̌ ɨ̀ à’à àwǎ-dɔ̀ká núhu otu ɔ̌.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Nɨ́, yà angyi rówu Yěsù-ɔ̀nzɨ̌ alɛ mà, kǒwù ɔ̌ ríwu alɛ mànà náambɛ́nà ùkǔ dɔ̌ ’àtɨ:
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Kàgàwà nákǎ ndàso yà rɨ́rà àlɛ̌ t’ábanà, ádrʉ̀ngbǎ kamà Dàwudì bhà Idzi!
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Nɨ́ Yěsù náarà àhʉ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀, ndàdʉ̀ òtsù Kàgàwà bhà ɨdza. Nɨ́, tɨná rɨ́’ɨ̀ kɔ́rɔ́ dhu ndɨ̀ ndàndà dhu-dzidɔ̌, abádhí náadʉ̀ ùvò ’òwù pbɨ̀ndà atdí-kumì dɔ̀ná ɔ́yɔ̌ nà ábhàlɨ̌ mànà Bɛ̀tànɨyà tɨ́ kátɨna pbanga ɔ̀, ɨnga rɨ̌rà ndɨ́nɨ̌ ndatɨ̀ tɨ́ nɨ́dhunɨ̌.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tsútsǎ nɨ́nganɨ́, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà rǔvò Bɛ̀tànɨyà rɔ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Yěsù nɨ́ɨ’ɨ̀ àwù nà.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Nɨ́ ɨtsɛ rɔ̀, kǎla mùtinì tɨ́ kátɨna itsu atdídɔ̌ bɨ̌na núkǔ rɔ́. Nɨ́ kǎdʉ̀ àrà ndɨ itsu dɔ̀ nga nándà, ndɨ́nɨ̌ ndotú tɨ́ itsu-kpɔ̌ kàdɔ̀. Nɨ́ ɨ́kyɛ̀rɔ̌ ndɨ̀ ndàrà àhʉ ndɨ itsu-tɨ́ rɔ̀, kǎtù kà-bɨ̌ kɛ̀lɛ̌, ndɨ kàsʉmɨ̀ nɨ’ɨ̀ ɨ̀nzɨ̌ ndɨ itsu-tɨdɔ̀ náarɔ́’ɔ̀ ɔ̀ná nɨ́dhunɨ̌.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Nɨ́ Yěsù atɛ̀ wɔ̀ itsu nɨ̌ ndàtɨ: «Dhu àkǎ nzá atdí alɛ mà rɔ̀tɔ̀ dʉ̀nʉ́ rɔ́’ɔ̀ itsu-kpɔ̌ ɨ̀ngbàngá màtɨ́!» Kàbhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ wɔ̀ kʉ̀nɔ̀ dhu nɨ́rɨ̀.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náawù ùvò tdɨ́tdɔ̌ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀. Nɨ́ kǎtsù Kàgàwà bhà ɨdza, ndàdʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndòdì ányɨ̀-dzá rɔ̀ rɨ́ dhu núdzǐ alɛ. Kǎránà fʉ̀rangà-ɔ̌nga nʉ́wʉ̌ ka kɨ́ dɔ̀ná rɔ̀ mɨzà nótdì rɔ̌, ndàdʉ̀ àmbò núdzǐ rɨ́ alɛ nókò dɔ̀yá kitì náwà.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ndɨrɔ̀ kǎránà nzɨ̌ atdí alɛ mà nábhʉ rɔ̌ rànɔ̀ dhu dɔ̀ná, ndʉ̀dà nà Kàgàwà bhà ɨdza ɔ̀na nǎ.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Nɨ́ kǎdʉ̀ dhu ùdhe abádhí tɔ̀ ndàtɨ: «Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá ɔ̀, Kàgàwà rǎtɨna: ‹Pbàkà ɨdza ka katɨya ɨtsɔ̀ta-dzà tɨ́ kɔ́rɔ́ pbìrì ɔ̌ alɛ tɔ̀.› Pbɛ́tʉ̀ nyɨ̌, nyɨ̌ nyádʉ̀ kʉ̀gɛ̀rɛ̀ ròngò ogbotálɛ náarɨ́ ’òtù ɔ̀ná ngari tɨ́.»
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Nɨ́ Pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà Ʉyátá tɔ́ màlímó mànà nɨ́ɨrɨ wɔ̀ ndɨ̀ nɔ̀nzɨ̀ dhu. Nɨ́ abádhí adʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ɔ̀nɛ̀ Yěsù nábhʉ̌ ɨ̀ ɨ́ kohò ɔ̀ná otu. Obhó tɨ́, abádhí ambɛ́nà kɔ̌dɔ̀ ɔ̀nzɨ̀ dɔ̌, kɔ́rɔ́ alɛ nʉ́kɔ rɔ̌ ɨdhɔ rǎrà kà rǔdhěna dhu dɔ̌ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Ɨnga rǎtɨ dhu-tsʉ̀ dɔ̌, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náadʉ̀ ùvò ’òwù Yèrùsàlɛmà rɔ̀.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Tsútsǎ nɨ́nganɨ́ kútsingánǎ, otu ɔ̌ ’ʉ́da rɔ́rɔ̀, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náala yà Yěsù ófùná mùtinì tɨ́ kátɨna itsu ɨwà òtdyù ɨvɛ́na mànà rɔ́.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Nɨ́ Pɛ́tɛrʉ̀ adʉ̀ yà Yěsù ʉ́nɔ̀ná ndɨ itsu nɨ̌ dhu nɨ́rɛ̀, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà kànɨ̌: «Màlimǒ, ándà pɛ́ yà nyɨ nyófùná mùtinì nótdyù wà atdídɔ̌ dhu.»
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ nɨ̌: «Nyà’u Kàgàwà.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀, atdí alɛ náapɛ́ atɨna yàrɨ́ pbìrì nɨ̌: ‹Ɨ́ngbɛ̀ nyɨ ʉrɔ́ rɔ̀, nyadʉ̀ àrà ɨ̀tsɨ̀ ádrʉ̀ngbǎ rɛ̀rʉ̀ ɔ̀›. Nɨ́, ɨ̀nzɨ̌ kǎfí náapɛ́ ùguru, pbɛ́tʉ̀ kà ràdʉ̀ yà ndɨ̀ ndʉ̀nɔ̀ dhu rɨ̌ ndɔ̀nzɨ dhu ná’ù, nɨ́ ndɨ dhu rǎdʉ̀ ndɔ̀nzɨ̀ ndɨ dhu bhěyi tɨ́ kà tɔ̀.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nɨ́ ndɨ ma mátɨna nyɨ̌ nɨ̌, Kàgàwà-fɔ́ nyɨ̌ nyónzina ɨtsɔ̀ta ɔ̌ kɔ́rɔ́ dhu, nákǎ nyǎ’ù ɨwà nyɨ̌ ràbà ndɨ dhu. Nɨ́ kà rǎdʉ̀ ndɨ dhu nábhʉ fʉ̌kʉ̀.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Ndɨrɔ̀, nyɨ̌ nyìkò nyǎmbɛ nyɨ̌tsɔ̀ dɔ̌ Kàgàwà rɔ̌ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, nyɨ̌ nyapɛ́ ɨ̀ ìnè dhu nà afíkʉ ɔ̀ ɔdhɨ̀kʉ dɔ̌, nɨ́ dhu àkǎ nyʉ̌bà ndɨ dhu kà tɔ̀, ndɨ́nɨ̌ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ arɨ́’ɨ̀ Àbakʉ náadʉ̀ tɨ́ fʉ̀kʉ́ afátá nʉ́bà fʉ̌kʉ̀. [
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 Pbɛ́tʉ̀, ɨ̀nzɨ̌ nyɨ̌ nyapɛ́ dhu nʉ́ba ngʉ̌kpà alɛ tɔ̀, nɨ́ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ arɨ́’ɨ̀ Àbakʉ rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ fʉ̀kʉ́ afátá nʉ́bà fʉ̌kʉ̀ akɛkpá màtɨ́.]»
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náadù ɨ̀ tdɨ́tdɔ̌ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀. Nɨ́ Kàgàwà bhà ɨdzá Yěsù rǔbhi ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, Músà bhà Ʉyátá tɔ́ màlímó mà, Pbàyàhúdí tɔ́ pbàkʉ̀rʉ̌ mànà níiwú kà ɨ.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Nɨ́ abádhí níivú dhu kà-tsʉ̌ ’àtɨ: «Kɔ̌kɔ̀rɨ́ dhu nɔ́nzɨ nyɨ nyárɨ́ àdhɨ-tù rɔ̌? Ádhɨ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nábhʉ ɨndʉ̀ nyongò ɨ dhu nɔ́nzɨ̀ nɨ̌?»
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀ ndàtɨ: «Ma mɨ́ atdí dhu kɛ̀lɛ̌ nívǔ tsʉ̀kʉ́. Nyɨ̌ nyapɛ́ ndɨ dhu nádǔ idù, nɨ́ ma mádʉ̀ yà ma marɨ́ ɨ dhu nɔ́nzɨ pbɨ̀ndà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nɨ̌ alɛ nʉ́nɔ̀ fʉ̌kʉ̀.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ádhɨ Yùwanɨ̀ nívì rɨ̀rà bàtizò núbho ìndrǔ tɔ̀? Tɨ́ Kàgàwà, ndɨrɔ̀ tɨ́ ìndrǔ? Nyàdu pɛ́ ka idù.»
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Pbɛ́tʉ̀ abádhí náapɛ̀ ’ɨ̀rɛ̀ ɨnga nzínzìya ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Àlɛ̌ kapɛ́ dhu àdǔ: ‹Kàgàwà nɨ́ ndɨ ka nívì›, nɨ́ kǎdʉ̀na dhu ìvu àlɛ̌-tsʉ̌, ndàtɨ: ‹Olu, ádhu ɨnzá nyɨ̌ nyádʉ̀ Yùwanɨ̀ nʉ́ʉnɔ dhu ná’ù nɨ̌?›
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Ndɨrɔ̀, àlɛ̌ kapɛ́ àtɨna: ‹Ìndrǔ nɨ́ ndɨ ka nívì…›» Abádhí náambɛ́nà ihé-yà-ɔdɔ̀ nɔ́nzɨ̀ dɔ̌, kɔ́rɔ́ alɛ nʉ́ʉnɨ dhu Yùwanɨ̀ ràrɨ̌ Kàgàwà bhà obhóná nabì nyʉ́ nɨ́dhunɨ̌.
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Nɨ́ abádhí adʉ̀ dhu àdu Yěsù tɔ̀ ’àtɨ: «Ɨnzá mǎ mʉ̀nɨ.» Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu ndàtɨ: «Nɨ́rɔ̀, ɨma mà átɔ̀, ma mɨ́ nzɨ̌ ɨ dhu nɔ́nzɨ ma marɨ́ nɨ̌ ɔbɨ nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀.»
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.