João 8
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ARA
1 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù ɨvà ndɨ̀ ndàrà mìzèyìtunì tɨ́ kátɨna itsu náarɨ́’ɨ̀ dɔ̀ná pbìrì dɔ̀.
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Nɨ́, tsútsǎnɨ́nganɨ́ kútsingá nyʉ́, kǎdù ndɨ̀ tdɨ́tdɔ̌ Kàgàwà bhà ɨdza, kɔ́rɔ́ alɛ ràdʉ̀ ’àndu tɨná. Nɨ́ kǎdɨ̀ obvò, ndàdʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndùdhe dhu ìndrǔ tɔ̀.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Músà bhà Ʉyátá tɔ́ màlímó mà, Pbàfàrìsáyó mànà, níiwú atdí tsìbhálɛ nà Yěsù-tɨ’ɔ̀, ’àdʉ̀ àbhʉnà rìdè kɔ́rɔ́ alɛ-ɔ̀nzɨ̌. Ndɨ tsìbhálɛ nɨ’ɨ̀ mʉ̀nyɔ̀nɨ̀ ɔ̀nzɨ rɨ́ rɔ́ ka kɔ̀tdɨ̀.
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 Nɨ́ abádhí atɨ Yěsù nɨ̌: «Màlimǒ, yàrɨ́ tsìbhálɛ mà ka kɔ̀tdɨ̀ mʉ̀nyɔ̀nɨ̀ ɔ̀nzɨ rɨ́ rɔ́.
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Músà nʉ́ʉyá dhu fǎkà ndàtɨ, ɨ dhu bhěyi vèbhálɛ núbvu mǎ ròngò odu nɨ̌, rʉ̀vɛ. Nɨ́ nyɨ nyʉ́, nyɨ nyátɨna ɨ̀ngbǎ dhu bhěyi yàrɨ́ tsìbhálɛ nɨ̌?»
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 Abádhí níivú wɔ̀ dhu Yěsù-tsʉ̌, ’òmvù kà-afí nɨ̌, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ idyi tɨ́ kǎ-dà-dɔ, ’àdʉ̀ kɔ̀bhʉ̀ okúna dɔ̀ rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, Yěsù adʉ̀ ndàgu obvò, ndàdʉ̀ àdɨ ndàmbɛ dhu àndi dɔ̌ ɔtsʉ́na-kpɔ̀ nɨ̌ adzɨkpa dɔ̌.
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Nɨ́ Músà bhà Ʉyátá tɔ́ màlímó mà, Pbàfàrìsáyó mànà nʉ́tʉ dhu, ’àmbɛ dhu ɔ̀ngʉ̀ dɔ̌ tsʉ̀ná tɨ́ rɔ̀, Yěsù angbɛ ndɨ̀, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nzínzìkʉ ɔ̌, ɨnzá àpɛ̀ dhu àfǎ atdíku màtɨ́ alɛ nákǎ ndɨ ndɔ̀pɛ̀ ndùbvǔ ka wɛmbɛrɛ̀ tɨ́ odu nɨ̌.»
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Yěsù adʉ̀ ndàgu tdɨ́tdɔ̌, ndàmbɛ dhu àndi dɔ̌ adzɨkpa dɔ̌.
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 Nɨ́ abádhí níitdègu wɔ̀ kʉ̀nɔ̀ dhu nɨ́rɨ, nɨ́ abádhí adʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ùwě ɨ̀ atdátdírà ɔ̌ ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀, rɔ̀pɛ̀ ndɨ̀ kǎkà ɨwà atɔ̀ya ówù angyi alɛ rɔ̌ rɔ̀. Yěsù mà náadʉ̀ ’ʉ̀bhà ɔ́yɔ̌ rɔ̀ tɨ́ wɔ̀ ndɨ ɔnzɨ̀ná ìdènà tsìbhálɛ mànà.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ kǎngbɛ ndɨ̀ tdɨ́tdɔ̌, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà wɔ̀ tsìbhálɛ nɨ̌: «Hɔ̀kɔ̀! Kɔ̌kɔ̀ nyɔbhʉ̀ rɔ̌ rúbhi alɛ rɨ̌’ɨ̀ ɨ̀ngbɔrɔ́? Atdí alɛ mà nɔ́tdɨ̀ tɨ́ obhó anya dʉ̀nʉ́?»
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Nɨ́ wɔ̀ tsìbhálɛ adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀, ndàtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, ɨnzá atdí alɛ mà nɔ́tdɨ̀ anya dùdú.» Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Ma nyʉ́ mà, ma mɨ́ nzɨ̌ anya ɔ̀tdɨ̀ dʉ̀nʉ́. Nɨ́ árà, ndɨrɔ̀ àpɛ́ nyɔnzɨ nzɛ́rɛnga tdɨ́tdɔ̌.»]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù adʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ tdɨ́tdɔ̌ ihé-yà tɔ̀ ndàtɨ: «Ɨma nɨ́ ndɨ yà adzɨ ɔ̌ alɛ-nyɨ̌nga àwʉ̀ rɨ́ awáwʉ̀. Ndɨ alɛ náapɛ́ owùdu nʉ́ngʉ̌, nɨ́ rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ ùbhi ɨ́nɔ̀ ɔ̌ akɛkpá màtɨ́, pbɛ́tʉ̀, kà rǎdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ípìrɔ̌nga nábhʉ̌ rɨ́ awáwʉ̀ nà.»
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 Nɨ́, Pbàfàrìsáyó adʉ̀ àtɨ̀nà Yěsù nɨ̌: «Nyɨ nyarádɨ nyɨ-tɨ́rɔ̀ nyɨ nyarɔ́nzɨna dhu tɔ́ ngàmbì tɨ́. Nɨ́, nyɨ nyarʉ́nɔna dhu nɨ́ nzɨ̌ obhó dhu.»
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Ɨ̀mbǎ dhu rɨ̌’ɨ̀ ma marádɨ pbàkà ngàmbì tɨ́ ma-tɨ́rɔ̀ dhu màtɨ́, nɨ́ ma marʉ́nɔna dhu nɨ́ obhó dhu. Obhó tɨ́, ma mʉ́nɨ wà àdhà rɔ̀ màtɨ́ ma mɨ́rà dhu, ndɨrɔ̀ ma mʉ́nɨ wà àdhà màtɨ́ ma márà dhu. Pbɛ́tʉ̀, nyɨ̌ nyʉ́nɨ nzá àdhà rɔ̀ màtɨ́ ma mɨ́rà dhu, ndɨrɔ̀ nyɨ̌ nyʉ́nɨ nzá àdhà màtɨ́ ma márà dhu.
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Nyɨ̌ nyárɨ́ ìndrǔ-ànyǎ nɨ́tdɨ̀ yà adzɨ ɔ̌ alɛ náarɨ́ ìndrǔ-ànyǎ nɨ́tdɨ̀ ɔ̀ná ɔ́fɔ̀ ɔ̌. Pbɛ́tʉ̀, ma marɨ́ nzɨ̌ atdí alɛ-ànyǎ mà nɔ́tdɨ̀.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 Ndɨrɔ̀, ma mapɛ́ àdʉ̀ ìndrǔ-ànyǎ nɔ́tdɨ̀, nɨ́ ma mádʉ̀ kɔ̀tdɨ̀ obhónga dɔ̌. Obhó tɨ́, ma mɨ́’ɨ̀ mbǎ atdírɔ̀ ndɨ anya t’ɨ́tdɨ̀ta ɔ̌, pbɛ́tʉ̀ mǎ mɨ́’ɨ̀ yà ɨma nívì Àbadu mànà.
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 Fʉ̀kʉ́ Ʉyátá ɔ̀ ka kándǐ dhu katɨ, ɔ́yɔ̌ alɛ rapɛ́ òko atdí dhu tɔ́ ngàmbì tɨ́, nɨ́ ɨ alɛ ʉ̀nɔ̀ dhu ràrǎdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ obhó dhu.
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Nɨ́ ma marádɨ pbàkà ngàmbì tɨ́ ma-tɨ́rɔ̀, ndɨrɔ̀ yà ma nívì Àbadu nɨ́ átɔ̀ pbàkà ngàmbì.»
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 Nɨ́ Pbàfàrìsáyó adʉ̀ dhu ìvu Yěsù-tsʉ̌ ’àtɨ: «Ndɨ Àbanʉ rɨ̌’ɨ̀ àdhà?» Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu, ndàtɨ: «Nyɨ̌ nyʉ́nɨ nzá ma, ndɨrɔ̀ nyɨ̌ nyʉ́nɨ nzá Àbadu. Nyɨ̌ nyʉ́nɨ̌yana gukyè ɨma, nɨ́ nyɨ̌ nyʉ́nɨ̌yana ʉ̀nɨ̌ Àbadu átɔ̀.»
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Yěsù ambɛ́nà wɔ̀ dhu ʉ̀nɔ̀ dɔ̌ Kàgàwà bhà ɨdzá ndɨ̀ ndàdɨ ndàmbɛ dhu ùdhe dɔ̌ ìndrǔ tɔ̀ rɔ́rɔ̀. Kǎdɨ̀ yà pɛrɛ̀ tɨ́ ka kúbhǒna Kàgàwà tɔ̀ fʉ̀rangà nʉ́dɔ̌ ka kárɨ́ ɔ̀nà sàndukù tɨ́. Pbɛ́tʉ̀, atdí alɛ mà náadʉ̀ nzá kòsò, ɨnzá kàbhà kàsʉmɨ̀ nápɛ̀ àkǎ nɨ́dhunɨ̌.
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 Tdɨ́tdɔ̌, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà Pbàyàhúdí nɨ̌: «Kànɨ̌ ma màrà wà, nɨ́ nyɨ̌ nyɨ́ nyɔ̌pɛ̀ nyɔ̌nɛ̀ ma, pbɛ́tʉ̀, nyɨ̌ nyʉ́vɛ ʉ̀vɛ̌ tɨ́ fʉ̀kʉ́ nzɛ́rɛnga ɔ̌. Ma márà ɨ nyɨ̌ nyɨ́ nzɨ̌ àdʉ̀ òwu ùvò.»
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 Nɨ́, Pbàyàhúdí adʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ɔ̀ngʉ̀ dhu tsʉ̀yá nzínzìya ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Kà tɨ́ ndòho òho tɨ́, wɔ̀ kà rǎtɨna ɨ̀nzɨ̌ àlɛ̌ ràrǎdʉ̀ òwu ùvò ndɨ̀ ndárà ɨ rɔ̀?»
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyɨ̌ nɨ́ obvò bhà, pbɛ́tʉ̀ ɨma nɨ́ ɔrʉ̀ alɛ. Nyɨ̌ nɨ́ yà adzɨ ɔ̌ bhà, pbɛ́tʉ̀ ɨma nɨ́ nzɨ̌ yà adzɨ ɔ̌ alɛ.
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 Ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nɨ́ ndɨ ma màtɨ, ʉ̀vɛ̌ tɨ́ nyɨ̌ ràrʉ̌vɛ fʉ̀kʉ́ nzɛ́rɛnga ɔ̌ nɨ̌. Obhó tɨ́, ɨ̀nzɨ̌ nyɨ̌ nyapɛ́ dhu à’u ɨma ràrɨ̌ ndɨ yà ɨ̀’ɨ̀ arɨ́’ɨ̀ alɛ, nɨ́ nyɨ̌ nyʉ́vɛ ʉ̀vɛ̌ tɨ́ fʉ̀kʉ́ nzɛ́rɛnga ɔ̌.»
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 Pbàyàhúdí adʉ̀ dhu ìvu Yěsù-tsʉ̌ ’àtɨ: «Nyɨ nyʉ́, nyɨ nɨ́ àdhɨ?» Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Ɨma nɨ́ yà mʉ̀hàngʉ́ ɔ̀ rɔ̀ ndɨ̀ napɛ̀na rɔ̀ ma marʉ́nɔna fʉ̌kʉ̀ alɛ.
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 Ma mɨ́’ɨ̀ ábhɔ̌ dhu nyʉ́ nà okúkʉ dɔ̀ rɔ̀ ma mʉ́nɔna. Ndɨrɔ̀, ma mɨ́’ɨ̀ dʉ̀kʉ́ ma mádʉ̀ anya ɨ̀tdɨ̀ okúya dɔ̀ rɔ̀ dhu nà abhɔ nyʉ́. Pbɛ́tʉ̀, yà ɨma nívì alɛ náarʉ́nɔna dhu nɨ́ obhó dhu. Ndɨrɔ̀, ma márádʉ̀ ɔ̀vɔ̀nà yà adzɨ ɔ̌ alɛ tɔ̀ dhu nɨ́ kà-tsʉ̌ ma mɨ́rɨ̀ dhu.»
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 Nɨ́ Pbàyàhúdí náadʉ̀ nzá dhu ʉ̀nɨ Àbanà Kàgàwà-okú dɔ̀ rɔ̀ kà ràrǔbhi ɔ̀tɛ rɔ̌ fɨ̌yɔ̀.
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Ìndrǔ t’ídhùnà nʉ́tɔ̌ nyɨ̌ nyɨ́ mʉ̀sàlabhà dɔ̌ nɨ́nganɨ́ nɨ́ ndɨ nyɨ̌ nyʉnɨya dhu ma ràrɨ̌ ndɨ yà ɨ̀’ɨ̀ arɨ́’ɨ̀ alɛ. Ndɨrɔ̀, nyɨ̌ nyadʉ̀ya dhu ʉ̀nɨ, ɨ̀nzɨ̌ ma rarɨ́ atdí dhu mà nɔ́nzɨ ma mòzè ka dhu bhěyi, pbɛ́tʉ̀, ma marʉ́nɔna dhu ràrɨ̌ Àbadu Kàgàwà núudhè idù dhu kɛ̀lɛ̌.
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 Yà ɨma nívì Àbadu náarɨ́’ɨ̀ ìnè atdíkpá ma mànà. Kǔbhà nzá ma atdírɔ̀, yà ma márɔ́nzɨna bìlǐnganà dhu nɨ́ kà-nyɨ̀kpɔ́ nɔ́fɔ̀ dhu kɛ̀lɛ̌ nɨ́dhunɨ̌.»
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ wɔ̀ dhu bhěyi Yěsù ɔ̀tɛ̀ rɔ̀, ábhɔ̌ alɛ nyʉ́ náadʉ̀ kà’ù.
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà yà ndɨ̀ nà’ù Pbàyàhúdí nɨ̌: «Nyɨ̌ nyapɛ́ yà ma mʉ̀nɔ̀ fʉ̌kʉ̀ dhu nɨ́fʉ̌, nɨ́ nyɨ̌ nɨ’ɨna obhó nyʉ́ pbàkà ábhàlɨ̌.
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 Nyɨ̌ nyɨ́ obhónga nʉ́nɨ̌, ndɨ obhónga ràdʉ̀ nyǎbhʉ nyɨ̌’ɨ̀ dʉ̀kʉ́ nyɨ̌-tɨ́rɔ̀.»
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Nɨ́ kɔ̌kɔ̀ Pbàyàhúdí náadʉ̀ dhu ìvu Yěsù-tsʉ̌, ’àtɨ: «Mǎ nɨ́ Àbràhamʉ̀ bhà pbàdzʉkʉrʉ. Ndɨrɔ̀, mǎ mapɛ̀na nzá òko atdí alɛ bhà ɨnɔ mà tɨ́. Nɨ́ ádhu nyɨ nyátɨna, mǎ ràrɨ̌ mʉ̌gɛ̀rɛ̀ mɨ̌’ɨ̀ dɔ̀ká mǎ-tɨ́rɔ̀ nɨ̌?»
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: Ndɨ alɛ náapɛ́ àmbɛ nzɛ́rɛnga nɔ́nzɨ̀ dɔ̌, nɨ́ ndɨ alɛ nɨ́ nzɛ́rɛnga tɔ́ ɨnɔ.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 Ɨnɔ nɨ́ ɨ̀nzɨ̌ rádʉ̀ àdɨ ɨdzá alɛ nyʉ́ tɨ́ bìlǐnganà alɛ. Pbɛ́tʉ̀, alɛ t’ídhùnà nyʉ́ náarádɨ ɨdzá alɛ tɨ́ bìlǐnganà.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 Nɨ́rɔ̀, Kàgàwà t’ídhùnà nyʉ́ náapɛ́ àdʉ̀ nyǐpfo ɨnɔ-kàsʉ̌ ɔ̀ rɔ̀, nɨ́ nyɨ̌ nyádʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ obhó tɨ́ dʉ̀kʉ́ nyɨ̌-tɨ́rɔ̀.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Ma mʉ́nɨ wà dhu nyɨ̌ ràrɨ̌ Àbràhamʉ̀ bhà pbàdzʉkʉrʉ. Pbɛ́tʉ̀, nyɨ̌ nyarádʉ̀ mɔnɛ̀, ndɨ́nɨ̌ nyǎbhʉ̀ tɨ́ ma kohò, ɨ̀nzɨ̌ yà ma mʉ́nɔna dhu náarádʉ̀ ngari àbà afíkʉ ɔ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 Ma marʉ́nɔna dhu nɨ́ Àbadu Kàgàwà bhà ma mála dhu. Pbɛ́tʉ̀, nyɨ̌ nyarɔ́nzɨna dhu nɨ́ yà àbakʉ nʉ́ʉnɔ fʉ̌kʉ̀ dhu.»
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 Nɨ́ Pbàyàhúdí adʉ̀ dhu àdu Yěsù tɔ̀ ’àtɨ: «Àbakà nɨ’ɨ̀ Àbràhamʉ̀.» Nɨ́ kǎdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyɨ̌ nyɨ́’ɨ̀yana gukyè Àbràhamʉ̀ bhà inzo nyʉ́ tɨ́, nɨ́ nyɨ̌ nyóngòyana Àbràhamʉ̀ anzɨ̀ kasʉ nɔ́nzɨ̀.
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 Ma mʉ́nɔ̀ yà Kàgàwà nɨ́ɨtɛ̀ idu obhó dhu fʉ̌kʉ̀. Pbɛ́tʉ̀, nyɨ̌ nyarádʉ̀ mɔnɛ̀ ndɨ́nɨ̌ nyɨ̌ nyǎbhʉ̀ tɨ́ ma kohò. Àbràhamʉ̀ náanzɨ̀ nzá dhu wɔ̀ nyɨ̌ nyarɔ́nzɨna dhu bhěyi.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 Nyɨ̌ nyarɔ́nzɨna dhu nɨ́ àbakʉ arɔ́nzɨna dhu.» Nɨ́ abádhí adʉ̀ àtɨ̀nà Yěsù nɨ̌: «Mǎ nɨ́ nzɨ̌ mʉ̀nyɔ̀nɨ̀ ɔ̌ ka kɔ́dhɨ̀ nzónzo. Àbakà rɨ̌’ɨ̀ atdí tɨ́. Ndɨ Àbakà nɨ́ Kàgàwà.»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Kàgàwà ɨ́’ɨ̀yana gukyè Àbakʉ tɨ́, nɨ́ nyɨ̌ nyózèyana ma òzè, Àbadhi-tɨ’ɔ̀ rɔ̀ ma mɨ́rà, ndɨrɔ̀ kǐvì ndɨ ɨma nɨ́dhunɨ̌. Ma mɨ́rà nzá ɔvɔ̀du dɔ̌ ma-tɨ́rɔ̀, pbɛ́tʉ̀ ɨma nívì nɨ̀ Àbadhi ndɨ̀tɨ́rɔ̀.
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Nɨ́ ádhu ɨ̀nzɨ̌ ma mʉ́nɔna dhu náarɨ́ dʉ̀kʉ àlʉ̌ nɨ̌? Obhó tɨ́, kǎrɨ́ nzɨ̌ dʉ̀kʉ àlʉ̌, ɨ̀nzɨ̌ nyɨ̌ nyádʉ̀ fʉ̌kʉ̀ ma mʉ́nɔna dhu ɨ̀rɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Nyɨ̌ nɨ́ àbakʉ Pfɔ̀mvɔ bhà inzo. Ndɨrɔ̀, nyɨ̌ nyarózèna nyɔ̌nzɨ̀ dhu nɨ́ ndɨ àbakʉ ózè dhu kɛ̀lɛ̌. Mʉ̀hàngʉ́ ɔ̀ rɔ̀, àbadhi nɨ’ɨ̀ ìndrǔ-tsè ɔ̀tdɨ̀ arɨ́ alɛ. Kǎpɛ̀na nzá obhó dhu nʉ́nɔ akɛkpá màtɨ́, ɨ̀mbǎ obhónga náarɨ́’ɨ̀ kà ɔ̀ nɨ́dhunɨ̌. Tɨ̀tɔ̀ ʉ̀nɔ ndɨ̀ ndɨ́ rɔ̀, kǎrɔ́nzɨna dhu nɨ́ pbɨ̀ndà màndʉ nyʉ́. Obhó tɨ́, àbadhi nɨ́ tɨ̀tɔ̀ ʉ̀nɔ arɨ́ alɛ, ndɨrɔ̀ ka nɨ́ tɨ̀tɔ̀ t’ábanà.
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Pbɛ́tʉ̀ ɨma, ma marʉ́nɔna dhu nɨ́ obhó dhu. Nɨ́, ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nyɨ̌ nyárɨ́ nzɨ̌ àdʉ̀ ma mʉ́nɔna dhu ná’ù.
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Ádhɨ pbá alɛ ndɨ nzínzìkʉ ɔ̌ rádʉ̀ pbàkà nzɛ́rɛnga nɨ́tɛ̀? Ádhu obhó dhu nʉ́nɔ ma mɨ́ fʉ̌kʉ̀ rɔ̀, nyɨ̌ nyárɨ́ nzɨ̌ àdʉ̀ ma mʉ́nɔna dhu ná’ù nɨ̌?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 Kàgàwà bhà inzo rǎdʉ̀ kàbhà ɔtɛ ɨ̀rɨ̀. Pbɛ́tʉ̀, nyɨ̌ nyárɨ́ nzɨ̌ kàbhà ɔtɛ ɨ̀rɨ̀, nyɨ̌ nɨ́ nzɨ̌ kàbhà inzo dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Pbàyàhúdí náadʉ̀ dhu àdu Yěsù tɔ̀ ’àtɨ: «Mǎ mʉ̀nɔ̀ obhó dhu nyʉ́, yà mǎ màtɨ nyɨ ràrɨ̌ Sàmàrɨyà tɔ́ pbìrì ɔ̌ alɛ, ndɨrɔ̀ nzɛ́rɛ-alafí ràrɨ̌’ɨ̀ ʉ̀nʉ̀ rɔ̀.»
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀ ndàtɨ: «Nzɛ́rɛ-alafí rɨ̌’ɨ̀ mbǎ ùdù. Ma márɨ́ Àbadu Kàgàwà nɨ́fʉ̌, pbɛ́tʉ̀ nyɨ̌ nyárɨ́ nzɨ̌ àdʉ̀ mɨfʉ.
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Ma márɨ́ nzɨ̌ ìndrǔ rɨ̌ mɨfʉ̌ dhu nɔ́nɛ. Pbɛ́tʉ̀, ìndrǔ rɨ̌ mɨfʉ̌ dhu nɔ́nɛ arɨ́, ndàdʉ̀ ìndrǔ-ànyǎ ɨ̀tdɨ̀ atdí alɛ rɨ̌’ɨ̀ ìnè.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀. Ndɨ alɛ náapɛ́ ma mʉ́nɔna dhu nɨ́fʉ̌, nɨ́ ndɨ alɛ náalaya nzɨ̌ ɔvɛ-ngbɔ̀ akɛkpá màtɨ́.»
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 Nɨ́ Pbàyàhúdí adʉ̀ àtɨ̀nà Yěsù nɨ̌: «Ɔ̀tsɔ̀! Kòmbí nga nɨ́ ndɨ mǎ mà’ù dhu ìnè nzɛ́rɛ-alafí ràrɨ̌’ɨ̀ ʉ̀nʉ̀ nɨ̌. Àbràhamʉ̀ náavɛ̀ wà, ndɨrɔ̀ Kàgàwà bhà pbànábí mà nʉ́ʉvɛ̀ wà átɔ̀. Nɨ́ nyɨ nyádʉ̀ àtɨ̀nà ɨ̀ngbǎ dhu bhěyi nyɨ nyʉ́nɔna dhu nɨ́fʉ̌ rɨ́ alɛ ralaya nzɨ̌ ɔvɛ-ngbɔ̀ akɛkpá màtɨ́?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 Nyɨ tɨ́ ádrʉ̀ngbǎlɛ nyʉ́, ròsè yà àvǎvɛ̀ abhukà Àbràhamʉ̀ dɔ̀nǎ? Ndɨrɔ̀, Kàgàwà bhà pbànábí mà nʉ́ʉvɛ̀ wà átɔ̀. Nɨ́ nyɨ nyʉ́, nyɨ nyɔ́zʉ̀ nyɨ àdhɨ tɨ́?»
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Dhu ɨ́’ɨ̀yana gukyè ma-tɨ́rɔ̀ ma márɨ́ mɨfʉ̌ dhu tɨ́, nɨ́ ndɨ ɨfʉta nɨ́’ɨ̀yana mbǎ tɨ̌na nà. Pbɛ́tʉ̀, mɨfʉ̌ arɨ́ nɨ́ Àbadu Kàgàwà, yà nyɨ̌ nyarátɨna fʉ̀kʉ́ Kàgàwà tɨ́.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 Nyɨ̌ nyʉ́nɨ nzá Àbadhi, pbɛ́tʉ̀ ma mʉ́nɨ wà ka. Ma mapɛ́ àdʉ̀ àtɨ̀nà ɨnzá ma rʉ́nɨ ka, nɨ́ ma nádʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ɨwà ma mòngò tɨ̀tɔ̀tálɛ tɨ́ átɔ̀ nyɨ̌ bhěyi. Pbɛ́tʉ̀ ma mʉ́nɨ wà ka, ndɨrɔ̀ ma márɨ́ kà bhà ɔtɛ nɨ́fʉ̌.
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Abhukʉ Àbràhamʉ̀ nʉ́ʉnɨ dhu, àhʉ̌ ndɨ̀ raraya àhʉ ma mɨ́rà yà adzɨ ɔ̌ ɔ̀ná ɨdhɔ ɔ̀. Nɨ́ ndɨ ɨdhɔ ndɨ̀ ndàla pbɨ̀ndà a’uta ɔ̌ rɔ̀, kɨ̌dhɛ̀ nɨ́ɨka ndɨ̀ atdídɔ̌.»
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 Nɨ́ Pbàyàhúdí adʉ̀ dhu ìvu Yěsù-tsʉ̌ ’àtɨ: «Nyɨ nyʉ́, nyɨ nyàpɛ̀ nzá imbò kumì atɔ mà nísě. Nɨ́, nyɨ nyala tɨ́ àlǎ Àbràhamʉ̀?»
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: Ɨnzá ka kàpɛ̀ Àbràhamʉ̀ nʉ́gʉ rɔ́rɔ̀, ma mɨ’ɨ̀ ìnè.»
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 Nɨ́rɔ nɨ́ ndɨ, Pbàyàhúdí náadʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ʉ̀wǎ odu, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ubvú tɨ́ ka nɨ̌. Pbɛ́tʉ̀, kǎdʉ̀ ndòrù dòtsí, ndàdʉ̀ àhʉ Kàgàwà bhà ɨdza ɔ̀ rɔ̀.
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.