João 2
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NTLH
1 Ɨ̀bhʉ ráhʉ ɨdhɔ ɔ̌, ka kanzɨ̀ àdhɨ̀ngbǎ ka kʉ̀ndà nɨ̌ mʉ̀hɛndʉ̀ Kanà tɨ́ kátɨna pbanga ɔ̌, Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̀. Yěsù tsánà, Màrɨyà, nɨ́ɨ’ɨ̀ ìnè ndɨ mʉ̀hɛndʉ̀ ɔ̌.
1 Dois dias depois, houve um casamento no povoado de Caná, na região da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Ndɨrɔ̀ ka kadʉ̀ Yěsù mà, pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà núnzì átɔ̀ rìwǔ ndɨ mʉ̀hɛndʉ̀ ɔ̀.
2 Jesus e os seus discípulos também tinham sido convidados para o casamento.
3 Nɨ́, yà ɔ̀mvʉ̀na ka kɨ́ dɨ̀vayì níku rɔ̀, Yěsù tsánà náatɨ Yěsù nɨ̌: «Kàrɨ́ alɛ rɔ̌mvʉ̀na dɨ̀vayì rɨ̌’ɨ̀ mbǎ.»
3 Quando acabou o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — O vinho acabou.
4 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu kàtɔ̀, ndàtɨ: «Iyá, ádhu ndɨ nyɨ nyòzè mɔnzɨ̀? Ɨnzá pbàkà kàsʉmɨ̀ nápɛ̀ àkǎ.»
4 Jesus respondeu:
5 Nɨ́ kà-tsánà adʉ̀ àtɨ̀nà kasʉtálɛ nɨ̌: «Ɔ̀nzɨ nyɔ̀nzɨ kà rǎvǐna nyɔ̌nzɨ̀ kɔ́rɔ́ dhu.»
5 Então ela disse aos empregados: — Façam o que ele mandar.
6 Ányɨ̀rɔ̌, yà odu nɨ̌ ka kɔ́bhɔ̀lɔ̀ andu-abábá nɨ́ɨ’ɨ̀ ìnè aza. Ɨ andu nɨ’ɨ̀ yà Pbàyàhúdí náarɨ́ ’ù’ǒ ’ɨ̀lǎ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ nɨ̌ ɨdha nʉ́dhɔ̌ ka karɨ́ ɔ̀yà andu. Ndɨrɔ̀, ɨ andu nɨ’ɨ̀ mbɛ̀mbɛ̀ atdí mɨyà lítrè mà rǎdʉ̀ òtsù atdí ɔ̀ nɨ̌ dhu bvʉ̀tɨ́ andu.Pbàyàhúdí náarɨ́ ’ù’ǒ ’ɨ̀lǎ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ nɨ̌ ɨdha nʉ́dhɔ̌ ka karɨ́ ɔ̀yà andu|src="CN01667B.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="2.6"
6 Ali perto estavam seis potes de pedra; em cada um cabiam entre oitenta e cento e vinte litros de água. Os judeus usavam a água que guardavam nesses potes nas suas cerimônias de purificação .
7 Nɨ́ Yěsù atɨ kɔ̌kɔ̀ kasʉtálɛ nɨ̌: «Nyùtdyǒ ɨdha, nyɨ̌rǎ kɔ̀rɨ́ andu nɨ̌ kɔ́rɔ́.» Nɨ́ abádhí adʉ̀ ɨ andu nɨ́ra ɨdha nɨ̌ rùlè liyá.
7 Jesus disse aos empregados: E eles os encheram até a boca.
8 Tdɨ́tdɔ̌, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyìtdyo pɛ́ ka akɛ, nyǒwù nà mʉ̀hɛndʉ̀ tɔ́ ádrʉ̀ngbǎlɛ rìnè.» Nɨ́ abádhí adʉ̀ òwu kà nà ndɨ ádrʉ̀ngbǎlɛ rìnè.
8 Em seguida Jesus mandou: E eles levaram.
9 Wɔ̀ mʉ̀hɛndʉ̀ tɔ́ ádrʉ̀ngbǎlɛ níinè yà dɨ̀vayì tɨ́ Yěsù ʉ̀gɛ̀rɛ̀ ròngò ɨdha, ɨ̀nzɨ̌ ndàdʉ̀ àdhà rɔ̀ màtɨ́ ka kìwǔ ndɨ dɨ̀vayì nà dhu nʉ́nɨ. Pbɛ́tʉ̀ yà ndɨ ɨdha nùtdyǒnà kasʉtálɛ kɛ̀lɛ̌ nɨ́ ɨ ɨwà ka nʉnɨ. Nɨ́ wɔ̀ mʉ̀hɛndʉ̀ tɔ́ ádrʉ̀ngbǎlɛ náanzi akpatsi, ndàdʉ̀ dhu ìvu tsʉ̀ná, ndàtɨ:
9 Então o dirigente da festa provou a água, e a água tinha virado vinho. Ele não sabia de onde tinha vindo aquele vinho, mas os empregados sabiam. Por isso ele chamou o noivo
10 «Ìgyò! Kɔ́rɔ́ alɛ náarɨ́ atdídɔ̌ òvù dɨ̀vayì nábhʉ̌ kɔpɛ̀ ɔmvʉ́ rɔ̀ná rɔ̀ angyi, kadʉ̀ yà ɨnzá òvù mběyi-tsí níbhò olù, ɨwà ìndrǔ ɔ̀mvʉ̀ ɨ̀ ’òrì rɔ́rɔ̀. Nɨ́, nyɨ nyàdʉ̀ tɨ́ atdídɔ̌ òvù dɨ̀vayì nyʉ́ nɔ́dɔ̀ rɨ̀rà àhʉ kòmbínga ɔ̀ màtɨ́?»
10 e disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, depois que os convidados já beberam muito, servem o vinho comum. Mas você guardou até agora o melhor vinho.
11 Wɔ̀rɨ́ nɨ́ ndɨ Yěsù anzɨ̀ pbɨ̀ndà wɛmbɛrɛ̀ tɔ́ wɨwɨ̀. Kǎnzɨ̀ ka Kanà tɨ́ kátɨna Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̌ atdí pbanga ɔ̀. Ndɨ dhu adʉ̀ kàbhà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ nɨ́tɛ̀, kàbhà ábhàlɨ̌ ràdʉ̀ kà’ù.
11 Jesus fez esse seu primeiro milagre em Caná da Galileia. Assim ele revelou a sua natureza divina, e os seus discípulos creram nele.
12 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù mà náadʉ̀ òwu Kàpɛ̀rnàwumù tɨ́ kátɨna pbanga ɔ̀ atdíkpá, ɨ́yànà mà, adɔ́na mà, ndɨrɔ̀ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà. Abádhí náadʉ̀ òko ányɨ̀ ngúfe ɨdhɔ kɛ̀lɛ̌ tɨ́.
12 Depois disso, Jesus, a sua mãe, os seus irmãos e os seus discípulos foram para a cidade de Cafarnaum e ficaram alguns dias ali.
13 Atdíku, Pbàyàhúdí tɔ́ Pásɨ̀ka tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀-ɨdhɔ̀ nɨ́ɨ’ɨ̀ ɨwà ndɨ̀ ndìndù ndɨ̀ rɔ́. Nɨ́ Yěsù ɨvà ndɨ̀, ndàrà Yèrùsalɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀.
13 Alguns dias antes da Páscoa dos judeus, Jesus foi até a cidade de Jerusalém.
14 Nɨ́ ányɨ̀, kǎtsù Kàgàwà bhà ɨdza, ndàdʉ̀ ìkyì-akpá mà, tàmà mà, àmbò mànà nábhʉ̌ rɨ́ kudzǐ alɛ mà nótù obvò òkò rɔ́. Ndɨrɔ̀ ányɨ̀-dza kǎtù ngʉ̌kpà alɛ nɨ’ɨ̀ fʉ̀rangà ɔ̌ nga nábhʉ̌ rɨ́ kʉwʉ alɛ.
14 No pátio do Templo encontrou pessoas vendendo bois, ovelhas e pombas; e viu também os que, sentados às suas mesas, trocavam dinheiro para o povo.
15 Nɨ́, Yěsù akyɛ̀ imbi asé bhěyi, ndàdʉ̀ kɔ̀rɨ́ alɛ nódì nɨ̌ kɔ́rɔ́, ndìpfo Kàgàwà bhà ɨdza rɔ̀, fɨ̀yɔ́ tàmà mà, ndɨrɔ̀ fɨ̀yɔ́ ìkyì-akpá mànà. Kǎdʉ̀ yà fʉ̀rangà-ɔ̌nga nábhʉ rɔ̌ rúbhi kʉwʉ alɛ tɔ́ fʉ̀rangà-ɔ̌nga nʉ́vɔ obvò, ndàdʉ̀ abádhí tɔ́ mɨzà nátdi ràwà ɨ̀ adzíya dɔ̌.
15 Então ele fez um chicote de cordas e expulsou toda aquela gente dali e também as ovelhas e os bois. Virou as mesas dos que trocavam dinheiro, e as moedas se espalharam pelo chão.
16 Ndɨrɔ̀, kǎdʉ̀ àtɨ̀nà àmbò nábhʉ rɔ̌ rúbhi kudzǐ alɛ nɨ̌: «Nyìpfo kɔ̌kɔ̀ dhu ɨrɔ́ rɔ̀. Ɨ̀nzɨ̌ nyɨ̌ nyádʉ̀ Àbadu bhà ɨdza nʉ́gɛ̀rɛ̀ ròngò dhu t’údzítá-ɨdzà tɨ́.»
16 E disse aos que vendiam pombas:
17 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yěsù bhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ yà Kàgàwà bhà Andítá ɔ̀ ka kandí dhu nɨ́rɛ̀. Ndɨ andítá rǎtɨna: «Pbʉ̀kʉ̀ ɨdza ma mózè nɨ̌ àzè náarɨ́ mɔbɨ àdzò bhěyi.»
17 Então os discípulos dele lembraram das palavras das Escrituras Sagradas que dizem: “O meu amor pela tua casa, ó Deus, queima dentro de mim como fogo.”
18 Nɨ́ Pbàyàhúdí tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ náadʉ̀ dhu ìvu Yěsù-tsʉ̌, ’àtɨ: «Ɨ́ngbǎgà wɨwɨ̀ nyɨ nyávǐna fǎkà wɔ̀ nyɨ nyɔ̀nzɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀?»
18 Aí os líderes judeus perguntaram: — Que milagre você pode fazer para nos provar que tem autoridade para fazer isso?
19 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Nyùgolo pɛ́ wɔ̀rɨ́ Kàgàwà bhà ɨdza, nɨ́ ma mɨ́ kɔ̀sɨ̀ rìdè ɨ̀bhʉ ɨdhɔ ɔ̌.»
19 Jesus respondeu:
20 Nɨ́, kɔ̀rɨ́ Pbàyàhúdí tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ náadʉ̀ àtɨ̀nà Yěsù nɨ̌: «Hɔ̀kɔ̀! Wɔ̀rɨ́ ɨdza ka kasɨ̀ ràrà àhʉ ɨ̀fɔ kumì dɔ̀ná azà nà atɔ nyʉ́ tɨ́, nɨ́ nyɨ tɨ́ àdʉ̀ kɔ̀sɨ̀ ɔ̀sɨ̀ ɨ̀bhʉ ɨdhɔ ɔ̌?»
20 Eles disseram: — A construção deste Templo levou quarenta e seis anos, e você diz que vai construí-lo de novo em três dias?
21 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù ɨpbɛ́ ndàmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌ ɨdza tɨ́ dhu nɨ’ɨ̀ ngbɔ̌na nyʉ́ ndɨ̀ ndɨ̀tɨ́rɔ̀.
21 Porém o templo do qual Jesus estava falando era o seu próprio corpo.
22 Nɨ́, yà ndɨ̀ ndɔ́vɛ̀, kɔtdʉ̀ ndɨ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù níitdègu ndɨ̀ngbɛ̀ ibhu ɔ̀ rɔ̀, nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ kàbhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ yà kʉ̌nɔ dhu nɨ́rɛ̀. Nɨ́ abádhí adʉ̀ yà Kàgàwà bhà Andítá mà, Yěsù ʉnɔ fɨ̌yɔ̀ ɔtɛ mànà dhu ná’ù.
22 Quando Jesus foi ressuscitado, os seus discípulos lembraram que ele tinha dito isso e então creram nas Escrituras Sagradas e nas palavras dele.
23 Pbàyàhúdí tɔ́ Pásɨ̀ka tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀ níitdègu Yěsù òtù Yèrùsalɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀, nɨ́ ábhɔ̌ alɛ nyʉ́ náa’u ka yà kà rǎrà ɔ̀nzɨ̀nà rɔ̌ wɨwɨ̀-okú dɔ̀ rɔ̀.
23 Quando Jesus estava em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa , muitos creram nele porque viram os milagres que ele fazia.
24 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ náa’u nzá ɨwà abádhí ná’ù ndɨ dhu, kʉ̌nɨ abádhí kɔ́rɔ́ nɨ́dhùnɨ̌.
24 Mas Jesus não confiava neles, pois os conhecia muito bem.
25 Ndɨrɔ̀, kǎránà mbǎ ɨ̀’ɨ̀ rɔ̌ ngàmbì-atdyú nà ìndrǔ bhà dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, ɨ̀wà ndɨ̀ ndʉ̀nɨ ndɨ alɛ-afí ɔ̀ dhu kɔ́rɔ́ angyangyɨ nɨ́dhunɨ̌.
25 E ninguém precisava falar com ele sobre qualquer pessoa, pois ele sabia o que cada pessoa pensava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.