João 12
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NVT
1 Azà ɨdhɔ tɨ́ Pásɨ̀ka tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀-ɨdhɔ̀ nʉ́bhà ndɨ̀ rɔ́rɔ̀, Yěsù ɨvà ndɨ̀ ndàrà Bɛ̀tànɨyà tɨ́ kátɨna pbanga ɔ̀. Ndɨ pbanga nɨ’ɨ̀ yà kǎbhʉ̀ rɨ̀ngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ Làzarʉ̀ mà tɔ́ pbanga.
1 Seis dias antes de começar a Páscoa, Jesus chegou a Betânia, onde morava Lázaro, o homem que ele havia ressuscitado dos mortos.
2 Nɨ́ ányɨ̀, ka kabhʉ̀ ɔ̀nyʉ̀ kà tɔ̀. Màrɨtà náambɛ́nà ɔ̀nyʉ̀ nʉ́ndɔ̀ dɔ̌ abádhí tɔ̀, Làzarʉ̀ ràdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ átɔ̀ ndɨ ɔ̀nyʉ̀ ɔ̀nyʉ rɨ́ atdíkpá Yěsù mànà alɛ nzínzì ɔ̌.
2 Prepararam um jantar em homenagem a Jesus; Marta servia, e Lázaro estava à mesa com ele.
3 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Màrɨyà níidyi ndrùù rɔ́ngʉ akyɛ tɔ́ atdí lítrè-ɔ̌nga ka kʉ̀ndɔ̀ ɔyɔ tɔ́ atdínga, ndɔ̀dhɔ̀ Yěsù-pfɔ̀ dɔ̌. Ndɨ akyɛ nɨ’ɨ̀ nardɔ̀ tɨ́ kátɨna ɨrɨ́-vǐ nɨ̌ ka kɔ́bhɔ̀lɔ̀, odzìna ràdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ɔrʉ́ nyʉ́ akyɛ. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Màrɨyà adʉ̀ Yěsù-pfɔ̀-ngbɔ̀ núndo dɔ̀na-ká nɨ̌, ndɨ akyɛ-dzi ràdʉ̀ ndìtu, ndàkǎ kɔ́rɔ́ ányɨ̀-dzá.
3 Então Maria pegou um frasco de perfume caro feito de essência de óleo aromático, ungiu com ele os pés de Jesus e os enxugou com os cabelos. A casa se encheu com a fragrância do perfume.
4 Nɨ́ wɔ̀ dhu ndɨ̀ ndàla rɔ̀, Yěsù bhà ábhàlɨ̌ nzínzì ɔ̌ atdí alɛ, Yudhà Ìskàrìyɔtà tɨ́ kátɨna, yà Yěsù ìpfo arana ndàbhʉ òmvǔ-fɔ́ alɛ, níivú dhu, ndàtɨ:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que em breve trairia Jesus, disse:
5 «Ádhu ɨnzá ka kàbhʉ wɔ̀rɨ́ akyɛ kodzì ɨ̀bhʉ mɨyà dɨ̀narɨ̀ rɔ̌, kadʉ̀ ndɨ fʉ̀rangà nʉ́ndɔ̀ nǎkʉ̀tálɛ tɔ̀ nɨ̌?»
5 “Este perfume valia trezentas moedas de prata. Deveria ter sido vendido, e o dinheiro, dado aos pobres”.
6 Kʉ̌nɔ nzá wɔ̀ dhu nǎkʉ̀tálɛ-ɨzʉ̀ ndɨ̀ ndàla dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, kʉ̌nɔ ka ogbotálɛ tɨ́ ndɨ̀ ndɨ́’ɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Obhó tɨ́, kǒngónà ndɨ fʉ̀rangà tɔ́ ɨ́sɔ̀wʉ̌ nɔ́dɔ̀, ndàdʉ̀ àrà ndɨ fʉ̀rangà núwe rɔ̌ afína òzè dhu bhěyi.
6 Não que ele se importasse com os pobres; na verdade, era ladrão e, como responsável pelo dinheiro dos discípulos, muitas vezes roubava uma parte para si.
7 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ dhu àdu Yudhà tɔ̀, ndàtɨ: «Ʉ́bhà Màrɨyà radɨ̀! Ítsè ka rɔdɔ wɔ̀rɨ́ akyɛ ɨma ka kɔtdʉ́ya ɔ̀ná ɨdhɔ tɔ̀.
7 Jesus respondeu: “Deixe-a em paz. Ela fez isto como preparação para meu sepultamento.
8 Nyɨ̌ nyóngo òko nǎkʉ̀tálɛ mànà bìlǐnganà, pbɛ́tʉ̀ àlɛ̌, àlɛ̌ kɨ́ nzɨ̌ ongo òko nyɨ̌ mànà bìlǐnganà.»
8 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim”.
9 Pbàyàhúdí tɔ́ ihé-yà níitdègu Yěsù rɨ̌’ɨ̀ Bɛ̀tànɨyà dhu ɨ̀rɨ, nɨ́ abádhí adʉ̀ òwu ányɨ̀. Abádhí awù nzá ányɨ̀ Yěsù-okú dɔ̀ rɔ̀ tɨ́, pbɛ́tʉ̀ abádhí awù ányɨ̀ ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ adʉ̀ tɨ́ yà Yěsù ábhʉ rɨ̀ngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ Làzarʉ̀-ngbɔ̀ mà nála átɔ̀.
9 Quando o povo soube da chegada de Jesus, correu para vê-lo, e também a Lázaro, a quem Jesus havia ressuscitado dos mortos.
10 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ náadʉ̀ ’ɨ̀rɨ̀ ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ abhʉ̀ tɨ́ Làzarʉ̀ kohò átɔ̀.
10 Então os principais sacerdotes decidiram matar também Lázaro,
11 Obhó tɨ́, ábhɔ̌ Pbàyàhúdí nyʉ́ nóowúnà ùvò rɔ̌ abádhí nzínzì ɔ̌ rɔ̀, ’àdʉ̀ Yěsù ná’ù kǒkú dɔ̀ rɔ̀.
11 pois, por causa dele, muitos do povo os haviam abandonado e criam em Jesus.
12 Tsútsǎ nɨ́nganɨ́, yà Pásɨ̀ka tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀ ɔ̀ íwǔ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ ihé-yà nɨ́ɨrɨ dhu, Yěsù ràrɨ̌’ɨ̀ otu ɔ̌ ndɨ̀ ndɨ́rà átɔ̀ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ rɔ́.
12 No dia seguinte, correu pela cidade a notícia de que Jesus estava a caminho de Jerusalém. Uma grande multidão de visitantes que tinham vindo para a Páscoa
13 Nɨ́, abádhí adʉ̀ ngazɨ̀-kpa-dɔ̀ká nɔ́kɔ̀, ’ùvò nà, ’òwù Yěsù àkɔ nà otu ɔ̀ rɔ̀. Nɨ́, Yěsù ɨ̀ àla rɔ̀, abádhí apɛ̀ ’ùkǔ, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Hɔ̀sanà! Ilèta nákǎ kabhʉ yà Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà-ɔvɔ̀ rɔ̌ rɨ́rà Pbàìsràyélí tɔ́ Ádrʉ̀ngbǎ Kamà tɔ̀!»
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, gritando: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor! Bendito é o Rei de Israel!”.
14 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yěsù abà kayinǒ-ngba, ndàdʉ̀ ùpo, ndàdɨ dɔ̀ná, yà Kàgàwà bhà Andítá ɔ̀ ka kandí dhu bhěyi. Ɨ Andítá rǎtɨna:
14 Jesus conseguiu um jumentinho e montou nele, cumprindo a profecia que dizia:
15 «Nyɨ̌ Sàyunì tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ bhǎ, ɨ̀nzɨ̌ nyɔ̀nzɨ ɔdɔ.
15 “Não tenha medo, povo de Sião. Vejam, seu Rei se aproxima, montado num jumentinho”.
16 Wɔ̀ dhu náalʉ́ nzá Yěsù bhà ábhàlɨ̌-dɔ. Pbɛ́tʉ̀, Yěsù ɔ́dzɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ pbɨ̀ndà Ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ɔ̌ dhu-dzidɔ̌ nɨ́ ndɨ, abádhí awù dhu ɨ̀rɛ̀, yà Kàgàwà bhà Andítá ɔ̀ ka kandí dhu, ka randí Yěsù-okú dɔ̀ rɔ̀. Ndɨrɔ̀, ka rádʉ̀ ndɨ dhu ɔ̀nzɨ kà-rɔ̌ ndɨ dhu bhěyi tɨ́.
16 Seus discípulos não entenderam, naquele momento, que se tratava do cumprimento de uma profecia. Depois que Jesus foi glorificado, porém, eles se lembraram do que havia acontecido e perceberam que era a respeito dele que essas coisas tinham sido escritas.
17 Ábhɔ̌ alɛ nyʉ́, yà Yěsù rɨ̌ Làzarʉ̀ ànzi rɨ̀ngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ rɔ́ ɨ’ɨ̀, náadʉ̀ òko ’àmbɛ Yěsù ɔ́nzɨ̀ dhu àwɛ dɔ̌ ìndrǔ tɔ̀.
17 Muitos tinham visto quando Jesus mandou Lázaro sair do túmulo e o ressuscitou dos mortos, e contavam esse fato a outros.
18 Nɨ́, kǎrɨ́ wɨwɨ̀ ɔ̀nzɨ dhu ɨ̀ ɨ́rɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, ihé-yà náadʉ̀ òwu Yěsù àkɔ otu ɔ̀ rɔ̀.
18 Destes, muitos saíram ao encontro de Jesus, porque tinham ouvido falar desse sinal.
19 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Pbàfàrìsáyó náadʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ɔ̀tɛ̀ nzínzìya ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Nyɨ̌ nyàla tɨ́ wà! Nyɨ̌ nyɨ́ nzɨ̌ yà dhu lɛ̀mà ɔ̀nzɨ. Kɔ́rɔ́ alɛ òkò wà ’àmbɛ òwu dɔ̌ kǒwù ɔ̌ tɨ́.»
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: “Não podemos fazer nada. Vejam, todo mundo o segue!”.
20 Yà Pásɨ̀ka tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀ ɔ̀ íwǔ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀, ’ìwǔ Kàgàwà ʉ̀lɛ alɛ nzínzì ɔ̌, ngúfe Pbàgìríkí nɨ́ɨ’ɨ̀ ìnè átɔ̀.
20 Alguns gregos que tinham vindo a Jerusalém para adorar durante a festa da Páscoa
21 Nɨ́, ɨ Pbàgìríkí níindri Fìlipò tɨ́ kátɨna ábhàlɨ̌-tɨ’ɔ̀. Ndɨ Fìlipò nɨ’ɨ̀ Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̌ atdí pbanga, Bɛ̀tɛ̀sàyidà tɨ́ kátɨna ɔ̌ alɛ. Nɨ́, abádhí avɔ̀ dhu Fìlipò tɔ̀, ’àtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, mǎ mòzè mǎla Yěsù-ngbɔ̀.»
21 procuraram Filipe, que era de Betsaida, da Galileia, e lhe disseram: “Por favor, gostaríamos de ver Jesus”.
22 Nɨ́ Fìlipò adʉ̀ àrà wɔ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ Àndɛ̀rɛyà tɨ́ kátɨna ngǎtsi ábhàlɨ̌ tɔ̀. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, abádhí adʉ̀ ’ɨ̀và ’òwù wɔ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ atdíkpá Yěsù tɔ̀.
22 Filipe falou a esse respeito com André, e os dois foram juntos falar com Jesus.
23 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà ʉrɔ́ ɨ̀’ɨ̀ alɛ nɨ̌: «Àba Kàgàwà rɨ̌ Ìndrǔ-t’ídhùnà-ɔvɔ̀ nábhʉ̌ rìlè ndɨ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ nɨ́rà wà.
23 Jesus respondeu: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado.
24 Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: ɨ̀nzɨ̌ nganʉ̀-kpɔ̌ náapɛ́ ɨ̀tsɨ̀ adzɨ ɔ̀, ndàdʉ̀ ɔ̀mɔ̀, nɨ́ ndɨ nganʉ̀-kpɔ̌ rǎdʉ̀ àdɨ atdírɔ̀ tɨ́. Pbɛ́tʉ̀ kǎpɛ́ ɔ̀mɔ̀, ndàdʉ̀ ɨ̀nga, nɨ́ ndɨ rádʉ̀ ábhɔ̌ itse nyʉ́ nɔ́dhɨ̀.
24 Eu lhes digo a verdade: se o grão de trigo não for plantado na terra e não morrer, ficará só. Sua morte, porém, produzirá muitos novos grãos.
25 Pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga nózè rɨ́ ndɔ̀dɔ̀ fɨ̌ndà alɛ níiwíya ka. Pbɛ́tʉ̀, pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga nózè rɨ́ ndìwǐ okúdu dɔ̀ rɔ̀ yà adzɨ ɔ̌ alɛ, náadʉ̀ya kɔ̀dɔ̀ dhòdhódhónga tɔ́ ípìrɔ̌nga tɔ̀.
25 Quem ama sua vida neste mundo a perderá. Quem odeia sua vida neste mundo a conservará por toda a eternidade.
26 Ndɨ alɛ náapɛ́ ndòzè ndɔ̀nzɨ̀ kàsʉ̌du, nɨ́ ndɨ alɛ àkǎ ndʉ̀ngʉ owùdu. Ndɨrɔ̀, ma mɨ́’ɨ̀ rɔ́, pbàkà kasʉtálɛ rǎdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ átɔ̀. Ndɨ alɛ náapɛ́ kàsʉ̌du ɔ̀nzɨ, nɨ́ Àba Kàgàwà rǎdʉ̀ ndɨ alɛ ɨ̀fʉ.»
26 Se alguém quer ser meu discípulo, siga-me, pois meus servos devem estar onde eu estou. E o Pai honrará quem me servir.
27 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà: «Afídu rɨ̌ ɨnga ɨ̀rɛ̀ atdídɔ̌ kòmbí. Nɨ́, ma mátɨna ɨ̀ngbà tɨ́? Ma tɨ́ àtɨna: Àba Kàgàwǎ, ɨ́gʉ̌ ma yà yàrɨ́ kàsʉmɨ̀ ɔ̌ rɨ́ ndàpà ndɔ̀nzɨ̀ ndɨ̀ rùdú dhu ɔ̌ rɔ̀? Pbɛ́tʉ̀, ma mɨ́rà wɔ̀ ndɨ kòmbí rɨ́ ndàpà ndɔ̀nzɨ̀ ndɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
27 “Agora minha alma está angustiada. Acaso devo orar ‘Pai, salva-me desta hora’? Mas foi exatamente por esse motivo que eu vim!
28 Nɨ́ Àbá, ábhʉ̌ ɔvɔ̀nʉ rìlè ndɨ̀.» Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ atdí alɛ-tù náadʉ̀ ndɨ̀rɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀, ndàtɨ: «Ma màbhʉ wà ɔvɔ̀du rìlè ndɨ̀, ndɨrɔ̀ ma mɨ́ kàbhʉ̌ àbhʉ̌ rìlè ndɨ̀ tdɨ́tdɔ̌.»
28 Pai, glorifica teu nome!”. Então uma voz falou do céu: “Eu já glorifiquei meu nome, e o farei novamente em breve”.
29 Nɨ́, ányɨ̀rɔ̌ ɨ̀ ìkò rɔ́ ɨ̀’ɨ̀ ihé-yà nɨ́ɨrɨ wɔ̀ dhu, ’àdʉ̀ àtɨ̀nà: «Ìgyò! Ɔvɔ nyʉ́ nɨ́ wɔ̀ àtà!» Ngʉ̌kpà alɛ adʉ̀ àtɨ̀nà: «Hɔ̀kɔ̀! Kàgàwà-bhà màlàyikà nɨ́ wɔ̀ dhu nʉ̀nɔ̀ kà tɔ̀.»
29 Quando a multidão ouviu a voz, alguns pensaram que era um trovão, enquanto outros afirmavam que um anjo havia falado com ele.
30 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Wɔ̀ nyɨ̌ nyɨ̀rɨ̀ alɛ-tù nʉ́nɔ̀ nzá dhu idù, pbɛ́tʉ̀ kʉ̀nɔ̀ ka fʉ̌kʉ̀.
30 Então Jesus lhes disse: “A voz foi por causa de vocês, e não por minha causa.
31 Kòmbí rɨ̌rà kàsʉmɨ̀ nɨ́ yà Kàgàwà rɨ̌ yà adzɨ ɔ̌ alɛ-ànyǎ nɨ́tdɨ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀. Ndɨrɔ̀, ndɨ kàsʉmɨ̀ nɨ́ ndɨ Kàgàwà rɨ̌ Pfɔ̀mvɔ, yà adzɨ ɔ̌ ádrʉ̀ngbǎlɛ, nípfǒ ɔ̀ná, ndòdì yà adzɨ ɔ̌ rɔ̀.
31 Chegou a hora de julgar o mundo; agora, o governante deste mundo será expulso.
32 Pbɛ́tʉ̀ ɨma, yà adzɨ ɔ̌ rɔ̀ ka kɨ́ modyì marà ɔrʉ̀ rɔ̀, ma madʉ̀ya kɔ́rɔ́ alɛ-tsʉ̀ nándu tɨdu ɔ̀.»
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todos a mim”.
33 Wɔ̀ ndɨ̀ ndʉ̀nɔ̀ dhu ɔ̌, Yěsù azè ndɨ̀tɛ̀ dhu nɨ́ ɨ̀ngbà dhu bhěyi ɔvɛ-tɨdɔ̀ nɨ̌ màtɨ́ ndɨ̀ ndɔ́vɛ̀ dhu.
33 Ele disse isso para indicar como morreria.
34 Nɨ́ ihé-yà adʉ̀ dhu ìvu Yěsù-tsʉ̌, ’àtɨ: «Mǎ mɔ́zʉ̀ dhu Músà bhà Ʉyátá ɔ̀, Krɨ́stɔ̀ radɨ̀ya dhòdhódhónganà. Nɨ́, ádhu nyɨ nyádʉ̀ àtɨ̀nà Ìndrǔ t’ídhùnà ràkǎ pɛ́ ndàrà ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ nɨ̌? Ndɨrɔ̀, ndɨ Ìndrǔ t’ídhùnà nyʉ́ nɨ́ àdhɨ?»
34 A multidão disse: “Entendemos pelas Escrituras que o Cristo viveria para sempre. Como pode dizer que o Filho do Homem morrerá? Afinal, quem é esse Filho do Homem?”.
35 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Awáwʉ̀ rɨ̌’ɨ̀ inè nzínzìkʉ ɔ̌ ákɛ̌ kàsʉmɨ̀ kɛ̀lɛ̌ tɨ́. Nɨ́, dhu àkǎ nyǔbhi yà ìnè nyɨ̌ nyɨ́’ɨ̀ ndɨ awáwʉ̀ nà rɔ́, akyɛ ɨ́nɔ̀ adʉ̀na tsʉ̀kʉ ʉ̀tɔ̀ nɨ̌. Obhó tɨ́, ɨ́nɔ̀ ɔ̌ rúbhi alɛ rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ àdhà màtɨ́ ndɨ̀ ndárà dhu nʉ́nɨ.
35 Jesus respondeu: “Minha luz brilhará para vocês só mais um pouco. Andem na luz enquanto podem, para que a escuridão não os pegue de surpresa. Quem anda na escuridão não consegue ver aonde vai.
36 Nɨ́ dhu àkǎ nyǎ’ù ndɨ awáwʉ̀, yà òko nyɨ̌ nyòko atdíkpá kà mànà ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, ndɨ́nɨ̌ nyɨ̌ nyadʉ̀ya tɨ́ òko awáwʉ̀ ɔ̌ nzónzo tɨ́.» Wɔ̀ dhu ndɨ̀ ndʉ̀nɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù adʉ̀ àrà ndòrù ɨtsɛ ihé-yà rɔ̌ rɔ̀.
36 Creiam na luz enquanto ainda há tempo; desse modo vocês se tornarão filhos da luz”. Depois de dizer essas coisas, Jesus foi embora e se ocultou deles.
37 Yěsù anzɨ̀ mbǎ ábhɔ̌ wɨwɨ̀ mà Pbàyàhúdí-ɔ̀nzɨ̌, nɨ́ abádhí adʉ̀ nzá kà à’ù.
37 Apesar de todos os sinais que Jesus havia realizado, não creram nele.
38 Wɔ̀ ndɨ dhu anzɨ̀ ndɨ̀ ndɨ́nɨ̌ yà Kàgàwà bhà nabì Ìsayà nʉ́ʉnɔ dhu náaká tɨ́. Kǎtɨ:
38 Aconteceu conforme o profeta Isaías tinha dito: “Senhor, quem creu em nossa mensagem? A quem o Senhor revelou seu braço forte?”.
39 Ndɨrɔ̀, ndɨ Ìsayà kɛ̀lɛ̌ nʉ́ʉnɔ ɨnzá Pbàyàhúdí náa’u dhu okúna dɔ̀ rɔ̀ dhu. Kǎtɨ:
39 Mas o povo não podia crer, pois como Isaías também disse:
40 «Kàgàwà nɨ́ɨtɨ abádhí-nyɨ̌nga ròngò ndùmùndúmú tɨ́,
40 “O Senhor cegou seus olhos e endureceu seu coração para que seus olhos não vejam, e seu coração não entenda, e não se voltem para mim, nem permitam que eu os cure”.
41 Nabì Ìsayà nʉ́ʉnɔ wɔ̀rɨ́ dhu Yěsù bhà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ndɨ̀ ndala angyangyɨ, ndàdʉ̀ ɔ̀tɛ kà dɔ̌ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
41 As palavras de Isaías referiam-se a Jesus, pois viu sua glória e falou sobre ele.
42 Pbɛ́tʉ̀, nabì Ìsayà nʉ́ʉnɔ mbǎ wɔ̀ dhu mà, nɨ́ Pbàyàhúdí tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ nzínzì ɔ̌ màtɨ́, ábhɔ̌ alɛ nyʉ́ náa’u Yěsù. Nɨ́, abádhí adʉ́nà nzɨ̌ òwu ndɨ dhu àvi rɔ̌ kpangba, Pbàfàrìsáyó-ɔdɔ̀ nɔ́nzɨ ɨ̀ ɨ́ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, akyɛ ka kadʉ̀na òwu ’ìpfo, kodì ɨ̀ unduta-ɨdzà ɔ̌ rɔ̀ nɨ́dhunɨ̌.
42 Ainda assim, muitos creram em Jesus, incluindo alguns dos líderes judeus. Eles, porém, não declararam sua fé abertamente, por medo de que os fariseus os expulsassem da sinagoga.
43 Abádhí náazè ìndrǔ rɨ̌ ’ɨ̀fʉ̌ dhu, ròsè Kàgàwà rɨ̌ ’ɨ̀fʉ̌ dhu dɔ̀nǎ.
43 Amaram a aprovação das pessoas mais que a aprovação de Deus.
44 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù apɛ̀ ɔtɛ ɔrʉ́ tǔna nyʉ́ nà, ndàtɨ: «Ndɨ alɛ náapɛ́ ɨma ná’u, nɨ́ kà’ù nzá ɨma kɛ̀lɛ̌, pbɛ́tʉ̀ kà’ù wà yà ɨma nivi mɨrà yà adzɨ ɔ̌ alɛ mà átɔ̀.
44 Jesus disse em alta voz às multidões: “Se vocês creem em mim, não creem apenas em mim, mas também naquele que me enviou.
45 Ndɨrɔ̀, ndɨ alɛ apɛ́ ɨma àlǎ, nála wà yà ɨma nivi yà adzɨ ɔ̌ alɛ mà átɔ̀.
45 Pois, quando veem a mim, veem aquele que me enviou.
46 Ɨma, yà adzɨ ɔ̌ awáwʉ̀ tɨ́rɔ̀, ma mɨ́rà ndɨ́nɨ̌ ɨ̀nzɨ̌ ɨma nà’ù alɛ náadʉ̀ tɨ́ àdɨ ɨ́nɔ̀ ɔ̌.
46 Eu vim como luz para brilhar neste mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça na escuridão.
47 Ndɨ alɛ náapɛ́ ma mʉ́nɔna dhu ɨ̀rɨ, ɨ̀nzɨ̌ ndàdʉ̀ ndɨ dhu nɨ́lɨ afína ɔ̀, nɨ́ ndɨ alɛ-dɔ̌ rádʉ̀ anya ɔ̀tdɨ̀ nɨ́ nzɨ̌ ɨma. Obhó tɨ́, ma mɨ́rà nzá ndɨ́nɨ̌ mɨtdɨ̀ tɨ́ anya yà adzɨ ɔ̌ alɛ dɔ̌, pbɛ́tʉ̀ ma mɨ́rà ndɨ́nɨ̌ ma mɨgʉ́ tɨ́ yà adzɨ ɔ̌ alɛ ɨ̀gʉ̌ tɨ́.
47 Não julgarei aqueles que me ouvem mas não me obedecem, pois vim para salvar o mundo, e não para julgá-lo.
48 Ndɨ alɛ apɛ́ ɨma nɔ́dhɔ, ɨ̀nzɨ̌ ndàdʉ̀ ma mʉ́nɔna dhu ná’ù, nɨ́ ndɨ alɛ nábà wà ànyǎna ɔ̀tdɨ̀ rɨ́ dhu. Yà ma mʉ̀nɔ̀ ɔtɛ nɨ́ ndɨ kà-ànyǎ nɔtdɨ́ya yà adzɨ ɔ̌ dhu-tsʉ̀ rɨ̌ ndɔ̀dɨ̀ nɨ́nganɨ́.
48 Mas todos que me rejeitam e desprezam minha mensagem serão julgados no dia do julgamento pela verdade que tenho falado.
49 Obhó tɨ́, yà ma marʉ́nɔna dhu nʉ́nɔ ma marɨ́ nzɨ̌ ràhʉ ùdù rɔ̀ ma-tɨ́rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀ kǎráhʉ Àbadu Kàgàwà, yà ɨma nivi mɨrà yà adzɨ ɔ̌ alɛ bhà rɔ̀. Ka nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ dhu nʉ́yǎ idù ma màkǎ mʉnɔ̀ dhu mà, ma màkǎ mɔvɔ̀ ìndrǔ tɔ̀ dhu mànà dhu dɔ̌.
49 Não falo com minha própria autoridade. O Pai, que me enviou, me ordenou o que dizer.
50 Ndɨrɔ̀, ma mʉ̀nɨ wà dhu yà kʉ̌yǎ dhu ràrɨ̌ ndɨ dhòdhódhónga tɔ́ ípìrɔ̌nga níbhò rádʉ̀ ìndrǔ tɔ̀ dhu. Nɨ́, yà ma mʉ́nɔna dhu nʉ́nɔ ma mɨ́ àdhàdhɨ̀ Àbadu Kàgàwà nʉ́yǎ ka idù dhu bhěyi.»
50 E eu sei que o mandamento dele conduz à vida eterna; por isso digo tudo que o Pai me mandou dizer”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.