João 12
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ARIB
1 Azà ɨdhɔ tɨ́ Pásɨ̀ka tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀-ɨdhɔ̀ nʉ́bhà ndɨ̀ rɔ́rɔ̀, Yěsù ɨvà ndɨ̀ ndàrà Bɛ̀tànɨyà tɨ́ kátɨna pbanga ɔ̀. Ndɨ pbanga nɨ’ɨ̀ yà kǎbhʉ̀ rɨ̀ngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ Làzarʉ̀ mà tɔ́ pbanga.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Nɨ́ ányɨ̀, ka kabhʉ̀ ɔ̀nyʉ̀ kà tɔ̀. Màrɨtà náambɛ́nà ɔ̀nyʉ̀ nʉ́ndɔ̀ dɔ̌ abádhí tɔ̀, Làzarʉ̀ ràdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ átɔ̀ ndɨ ɔ̀nyʉ̀ ɔ̀nyʉ rɨ́ atdíkpá Yěsù mànà alɛ nzínzì ɔ̌.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Màrɨyà níidyi ndrùù rɔ́ngʉ akyɛ tɔ́ atdí lítrè-ɔ̌nga ka kʉ̀ndɔ̀ ɔyɔ tɔ́ atdínga, ndɔ̀dhɔ̀ Yěsù-pfɔ̀ dɔ̌. Ndɨ akyɛ nɨ’ɨ̀ nardɔ̀ tɨ́ kátɨna ɨrɨ́-vǐ nɨ̌ ka kɔ́bhɔ̀lɔ̀, odzìna ràdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ɔrʉ́ nyʉ́ akyɛ. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Màrɨyà adʉ̀ Yěsù-pfɔ̀-ngbɔ̀ núndo dɔ̀na-ká nɨ̌, ndɨ akyɛ-dzi ràdʉ̀ ndìtu, ndàkǎ kɔ́rɔ́ ányɨ̀-dzá.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Nɨ́ wɔ̀ dhu ndɨ̀ ndàla rɔ̀, Yěsù bhà ábhàlɨ̌ nzínzì ɔ̌ atdí alɛ, Yudhà Ìskàrìyɔtà tɨ́ kátɨna, yà Yěsù ìpfo arana ndàbhʉ òmvǔ-fɔ́ alɛ, níivú dhu, ndàtɨ:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 «Ádhu ɨnzá ka kàbhʉ wɔ̀rɨ́ akyɛ kodzì ɨ̀bhʉ mɨyà dɨ̀narɨ̀ rɔ̌, kadʉ̀ ndɨ fʉ̀rangà nʉ́ndɔ̀ nǎkʉ̀tálɛ tɔ̀ nɨ̌?»
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Kʉ̌nɔ nzá wɔ̀ dhu nǎkʉ̀tálɛ-ɨzʉ̀ ndɨ̀ ndàla dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, kʉ̌nɔ ka ogbotálɛ tɨ́ ndɨ̀ ndɨ́’ɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Obhó tɨ́, kǒngónà ndɨ fʉ̀rangà tɔ́ ɨ́sɔ̀wʉ̌ nɔ́dɔ̀, ndàdʉ̀ àrà ndɨ fʉ̀rangà núwe rɔ̌ afína òzè dhu bhěyi.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ dhu àdu Yudhà tɔ̀, ndàtɨ: «Ʉ́bhà Màrɨyà radɨ̀! Ítsè ka rɔdɔ wɔ̀rɨ́ akyɛ ɨma ka kɔtdʉ́ya ɔ̀ná ɨdhɔ tɔ̀.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Nyɨ̌ nyóngo òko nǎkʉ̀tálɛ mànà bìlǐnganà, pbɛ́tʉ̀ àlɛ̌, àlɛ̌ kɨ́ nzɨ̌ ongo òko nyɨ̌ mànà bìlǐnganà.»
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Pbàyàhúdí tɔ́ ihé-yà níitdègu Yěsù rɨ̌’ɨ̀ Bɛ̀tànɨyà dhu ɨ̀rɨ, nɨ́ abádhí adʉ̀ òwu ányɨ̀. Abádhí awù nzá ányɨ̀ Yěsù-okú dɔ̀ rɔ̀ tɨ́, pbɛ́tʉ̀ abádhí awù ányɨ̀ ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ adʉ̀ tɨ́ yà Yěsù ábhʉ rɨ̀ngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ Làzarʉ̀-ngbɔ̀ mà nála átɔ̀.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ náadʉ̀ ’ɨ̀rɨ̀ ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ abhʉ̀ tɨ́ Làzarʉ̀ kohò átɔ̀.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Obhó tɨ́, ábhɔ̌ Pbàyàhúdí nyʉ́ nóowúnà ùvò rɔ̌ abádhí nzínzì ɔ̌ rɔ̀, ’àdʉ̀ Yěsù ná’ù kǒkú dɔ̀ rɔ̀.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Tsútsǎ nɨ́nganɨ́, yà Pásɨ̀ka tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀ ɔ̀ íwǔ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ ihé-yà nɨ́ɨrɨ dhu, Yěsù ràrɨ̌’ɨ̀ otu ɔ̌ ndɨ̀ ndɨ́rà átɔ̀ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ rɔ́.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Nɨ́, abádhí adʉ̀ ngazɨ̀-kpa-dɔ̀ká nɔ́kɔ̀, ’ùvò nà, ’òwù Yěsù àkɔ nà otu ɔ̀ rɔ̀. Nɨ́, Yěsù ɨ̀ àla rɔ̀, abádhí apɛ̀ ’ùkǔ, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Hɔ̀sanà! Ilèta nákǎ kabhʉ yà Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà-ɔvɔ̀ rɔ̌ rɨ́rà Pbàìsràyélí tɔ́ Ádrʉ̀ngbǎ Kamà tɔ̀!»
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yěsù abà kayinǒ-ngba, ndàdʉ̀ ùpo, ndàdɨ dɔ̀ná, yà Kàgàwà bhà Andítá ɔ̀ ka kandí dhu bhěyi. Ɨ Andítá rǎtɨna:
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 «Nyɨ̌ Sàyunì tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ bhǎ, ɨ̀nzɨ̌ nyɔ̀nzɨ ɔdɔ.
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Wɔ̀ dhu náalʉ́ nzá Yěsù bhà ábhàlɨ̌-dɔ. Pbɛ́tʉ̀, Yěsù ɔ́dzɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ pbɨ̀ndà Ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ɔ̌ dhu-dzidɔ̌ nɨ́ ndɨ, abádhí awù dhu ɨ̀rɛ̀, yà Kàgàwà bhà Andítá ɔ̀ ka kandí dhu, ka randí Yěsù-okú dɔ̀ rɔ̀. Ndɨrɔ̀, ka rádʉ̀ ndɨ dhu ɔ̀nzɨ kà-rɔ̌ ndɨ dhu bhěyi tɨ́.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Ábhɔ̌ alɛ nyʉ́, yà Yěsù rɨ̌ Làzarʉ̀ ànzi rɨ̀ngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ rɔ́ ɨ’ɨ̀, náadʉ̀ òko ’àmbɛ Yěsù ɔ́nzɨ̀ dhu àwɛ dɔ̌ ìndrǔ tɔ̀.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Nɨ́, kǎrɨ́ wɨwɨ̀ ɔ̀nzɨ dhu ɨ̀ ɨ́rɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, ihé-yà náadʉ̀ òwu Yěsù àkɔ otu ɔ̀ rɔ̀.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Pbàfàrìsáyó náadʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ɔ̀tɛ̀ nzínzìya ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Nyɨ̌ nyàla tɨ́ wà! Nyɨ̌ nyɨ́ nzɨ̌ yà dhu lɛ̀mà ɔ̀nzɨ. Kɔ́rɔ́ alɛ òkò wà ’àmbɛ òwu dɔ̌ kǒwù ɔ̌ tɨ́.»
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Yà Pásɨ̀ka tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀ ɔ̀ íwǔ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀, ’ìwǔ Kàgàwà ʉ̀lɛ alɛ nzínzì ɔ̌, ngúfe Pbàgìríkí nɨ́ɨ’ɨ̀ ìnè átɔ̀.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Nɨ́, ɨ Pbàgìríkí níindri Fìlipò tɨ́ kátɨna ábhàlɨ̌-tɨ’ɔ̀. Ndɨ Fìlipò nɨ’ɨ̀ Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̌ atdí pbanga, Bɛ̀tɛ̀sàyidà tɨ́ kátɨna ɔ̌ alɛ. Nɨ́, abádhí avɔ̀ dhu Fìlipò tɔ̀, ’àtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, mǎ mòzè mǎla Yěsù-ngbɔ̀.»
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Nɨ́ Fìlipò adʉ̀ àrà wɔ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ Àndɛ̀rɛyà tɨ́ kátɨna ngǎtsi ábhàlɨ̌ tɔ̀. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, abádhí adʉ̀ ’ɨ̀và ’òwù wɔ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ atdíkpá Yěsù tɔ̀.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà ʉrɔ́ ɨ̀’ɨ̀ alɛ nɨ̌: «Àba Kàgàwà rɨ̌ Ìndrǔ-t’ídhùnà-ɔvɔ̀ nábhʉ̌ rìlè ndɨ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ nɨ́rà wà.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: ɨ̀nzɨ̌ nganʉ̀-kpɔ̌ náapɛ́ ɨ̀tsɨ̀ adzɨ ɔ̀, ndàdʉ̀ ɔ̀mɔ̀, nɨ́ ndɨ nganʉ̀-kpɔ̌ rǎdʉ̀ àdɨ atdírɔ̀ tɨ́. Pbɛ́tʉ̀ kǎpɛ́ ɔ̀mɔ̀, ndàdʉ̀ ɨ̀nga, nɨ́ ndɨ rádʉ̀ ábhɔ̌ itse nyʉ́ nɔ́dhɨ̀.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga nózè rɨ́ ndɔ̀dɔ̀ fɨ̌ndà alɛ níiwíya ka. Pbɛ́tʉ̀, pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga nózè rɨ́ ndìwǐ okúdu dɔ̀ rɔ̀ yà adzɨ ɔ̌ alɛ, náadʉ̀ya kɔ̀dɔ̀ dhòdhódhónga tɔ́ ípìrɔ̌nga tɔ̀.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ndɨ alɛ náapɛ́ ndòzè ndɔ̀nzɨ̀ kàsʉ̌du, nɨ́ ndɨ alɛ àkǎ ndʉ̀ngʉ owùdu. Ndɨrɔ̀, ma mɨ́’ɨ̀ rɔ́, pbàkà kasʉtálɛ rǎdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ átɔ̀. Ndɨ alɛ náapɛ́ kàsʉ̌du ɔ̀nzɨ, nɨ́ Àba Kàgàwà rǎdʉ̀ ndɨ alɛ ɨ̀fʉ.»
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà: «Afídu rɨ̌ ɨnga ɨ̀rɛ̀ atdídɔ̌ kòmbí. Nɨ́, ma mátɨna ɨ̀ngbà tɨ́? Ma tɨ́ àtɨna: Àba Kàgàwǎ, ɨ́gʉ̌ ma yà yàrɨ́ kàsʉmɨ̀ ɔ̌ rɨ́ ndàpà ndɔ̀nzɨ̀ ndɨ̀ rùdú dhu ɔ̌ rɔ̀? Pbɛ́tʉ̀, ma mɨ́rà wɔ̀ ndɨ kòmbí rɨ́ ndàpà ndɔ̀nzɨ̀ ndɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Nɨ́ Àbá, ábhʉ̌ ɔvɔ̀nʉ rìlè ndɨ̀.» Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ atdí alɛ-tù náadʉ̀ ndɨ̀rɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀, ndàtɨ: «Ma màbhʉ wà ɔvɔ̀du rìlè ndɨ̀, ndɨrɔ̀ ma mɨ́ kàbhʉ̌ àbhʉ̌ rìlè ndɨ̀ tdɨ́tdɔ̌.»
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Nɨ́, ányɨ̀rɔ̌ ɨ̀ ìkò rɔ́ ɨ̀’ɨ̀ ihé-yà nɨ́ɨrɨ wɔ̀ dhu, ’àdʉ̀ àtɨ̀nà: «Ìgyò! Ɔvɔ nyʉ́ nɨ́ wɔ̀ àtà!» Ngʉ̌kpà alɛ adʉ̀ àtɨ̀nà: «Hɔ̀kɔ̀! Kàgàwà-bhà màlàyikà nɨ́ wɔ̀ dhu nʉ̀nɔ̀ kà tɔ̀.»
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Wɔ̀ nyɨ̌ nyɨ̀rɨ̀ alɛ-tù nʉ́nɔ̀ nzá dhu idù, pbɛ́tʉ̀ kʉ̀nɔ̀ ka fʉ̌kʉ̀.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Kòmbí rɨ̌rà kàsʉmɨ̀ nɨ́ yà Kàgàwà rɨ̌ yà adzɨ ɔ̌ alɛ-ànyǎ nɨ́tdɨ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀. Ndɨrɔ̀, ndɨ kàsʉmɨ̀ nɨ́ ndɨ Kàgàwà rɨ̌ Pfɔ̀mvɔ, yà adzɨ ɔ̌ ádrʉ̀ngbǎlɛ, nípfǒ ɔ̀ná, ndòdì yà adzɨ ɔ̌ rɔ̀.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Pbɛ́tʉ̀ ɨma, yà adzɨ ɔ̌ rɔ̀ ka kɨ́ modyì marà ɔrʉ̀ rɔ̀, ma madʉ̀ya kɔ́rɔ́ alɛ-tsʉ̀ nándu tɨdu ɔ̀.»
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Wɔ̀ ndɨ̀ ndʉ̀nɔ̀ dhu ɔ̌, Yěsù azè ndɨ̀tɛ̀ dhu nɨ́ ɨ̀ngbà dhu bhěyi ɔvɛ-tɨdɔ̀ nɨ̌ màtɨ́ ndɨ̀ ndɔ́vɛ̀ dhu.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Nɨ́ ihé-yà adʉ̀ dhu ìvu Yěsù-tsʉ̌, ’àtɨ: «Mǎ mɔ́zʉ̀ dhu Músà bhà Ʉyátá ɔ̀, Krɨ́stɔ̀ radɨ̀ya dhòdhódhónganà. Nɨ́, ádhu nyɨ nyádʉ̀ àtɨ̀nà Ìndrǔ t’ídhùnà ràkǎ pɛ́ ndàrà ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ nɨ̌? Ndɨrɔ̀, ndɨ Ìndrǔ t’ídhùnà nyʉ́ nɨ́ àdhɨ?»
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Awáwʉ̀ rɨ̌’ɨ̀ inè nzínzìkʉ ɔ̌ ákɛ̌ kàsʉmɨ̀ kɛ̀lɛ̌ tɨ́. Nɨ́, dhu àkǎ nyǔbhi yà ìnè nyɨ̌ nyɨ́’ɨ̀ ndɨ awáwʉ̀ nà rɔ́, akyɛ ɨ́nɔ̀ adʉ̀na tsʉ̀kʉ ʉ̀tɔ̀ nɨ̌. Obhó tɨ́, ɨ́nɔ̀ ɔ̌ rúbhi alɛ rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ àdhà màtɨ́ ndɨ̀ ndárà dhu nʉ́nɨ.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nɨ́ dhu àkǎ nyǎ’ù ndɨ awáwʉ̀, yà òko nyɨ̌ nyòko atdíkpá kà mànà ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, ndɨ́nɨ̌ nyɨ̌ nyadʉ̀ya tɨ́ òko awáwʉ̀ ɔ̌ nzónzo tɨ́.» Wɔ̀ dhu ndɨ̀ ndʉ̀nɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù adʉ̀ àrà ndòrù ɨtsɛ ihé-yà rɔ̌ rɔ̀.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Yěsù anzɨ̀ mbǎ ábhɔ̌ wɨwɨ̀ mà Pbàyàhúdí-ɔ̀nzɨ̌, nɨ́ abádhí adʉ̀ nzá kà à’ù.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Wɔ̀ ndɨ dhu anzɨ̀ ndɨ̀ ndɨ́nɨ̌ yà Kàgàwà bhà nabì Ìsayà nʉ́ʉnɔ dhu náaká tɨ́. Kǎtɨ:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ndɨrɔ̀, ndɨ Ìsayà kɛ̀lɛ̌ nʉ́ʉnɔ ɨnzá Pbàyàhúdí náa’u dhu okúna dɔ̀ rɔ̀ dhu. Kǎtɨ:
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 «Kàgàwà nɨ́ɨtɨ abádhí-nyɨ̌nga ròngò ndùmùndúmú tɨ́,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Nabì Ìsayà nʉ́ʉnɔ wɔ̀rɨ́ dhu Yěsù bhà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ndɨ̀ ndala angyangyɨ, ndàdʉ̀ ɔ̀tɛ kà dɔ̌ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Pbɛ́tʉ̀, nabì Ìsayà nʉ́ʉnɔ mbǎ wɔ̀ dhu mà, nɨ́ Pbàyàhúdí tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ nzínzì ɔ̌ màtɨ́, ábhɔ̌ alɛ nyʉ́ náa’u Yěsù. Nɨ́, abádhí adʉ́nà nzɨ̌ òwu ndɨ dhu àvi rɔ̌ kpangba, Pbàfàrìsáyó-ɔdɔ̀ nɔ́nzɨ ɨ̀ ɨ́ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, akyɛ ka kadʉ̀na òwu ’ìpfo, kodì ɨ̀ unduta-ɨdzà ɔ̌ rɔ̀ nɨ́dhunɨ̌.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Abádhí náazè ìndrǔ rɨ̌ ’ɨ̀fʉ̌ dhu, ròsè Kàgàwà rɨ̌ ’ɨ̀fʉ̌ dhu dɔ̀nǎ.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù apɛ̀ ɔtɛ ɔrʉ́ tǔna nyʉ́ nà, ndàtɨ: «Ndɨ alɛ náapɛ́ ɨma ná’u, nɨ́ kà’ù nzá ɨma kɛ̀lɛ̌, pbɛ́tʉ̀ kà’ù wà yà ɨma nivi mɨrà yà adzɨ ɔ̌ alɛ mà átɔ̀.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ndɨrɔ̀, ndɨ alɛ apɛ́ ɨma àlǎ, nála wà yà ɨma nivi yà adzɨ ɔ̌ alɛ mà átɔ̀.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Ɨma, yà adzɨ ɔ̌ awáwʉ̀ tɨ́rɔ̀, ma mɨ́rà ndɨ́nɨ̌ ɨ̀nzɨ̌ ɨma nà’ù alɛ náadʉ̀ tɨ́ àdɨ ɨ́nɔ̀ ɔ̌.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ndɨ alɛ náapɛ́ ma mʉ́nɔna dhu ɨ̀rɨ, ɨ̀nzɨ̌ ndàdʉ̀ ndɨ dhu nɨ́lɨ afína ɔ̀, nɨ́ ndɨ alɛ-dɔ̌ rádʉ̀ anya ɔ̀tdɨ̀ nɨ́ nzɨ̌ ɨma. Obhó tɨ́, ma mɨ́rà nzá ndɨ́nɨ̌ mɨtdɨ̀ tɨ́ anya yà adzɨ ɔ̌ alɛ dɔ̌, pbɛ́tʉ̀ ma mɨ́rà ndɨ́nɨ̌ ma mɨgʉ́ tɨ́ yà adzɨ ɔ̌ alɛ ɨ̀gʉ̌ tɨ́.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ndɨ alɛ apɛ́ ɨma nɔ́dhɔ, ɨ̀nzɨ̌ ndàdʉ̀ ma mʉ́nɔna dhu ná’ù, nɨ́ ndɨ alɛ nábà wà ànyǎna ɔ̀tdɨ̀ rɨ́ dhu. Yà ma mʉ̀nɔ̀ ɔtɛ nɨ́ ndɨ kà-ànyǎ nɔtdɨ́ya yà adzɨ ɔ̌ dhu-tsʉ̀ rɨ̌ ndɔ̀dɨ̀ nɨ́nganɨ́.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Obhó tɨ́, yà ma marʉ́nɔna dhu nʉ́nɔ ma marɨ́ nzɨ̌ ràhʉ ùdù rɔ̀ ma-tɨ́rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀ kǎráhʉ Àbadu Kàgàwà, yà ɨma nivi mɨrà yà adzɨ ɔ̌ alɛ bhà rɔ̀. Ka nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ dhu nʉ́yǎ idù ma màkǎ mʉnɔ̀ dhu mà, ma màkǎ mɔvɔ̀ ìndrǔ tɔ̀ dhu mànà dhu dɔ̌.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ndɨrɔ̀, ma mʉ̀nɨ wà dhu yà kʉ̌yǎ dhu ràrɨ̌ ndɨ dhòdhódhónga tɔ́ ípìrɔ̌nga níbhò rádʉ̀ ìndrǔ tɔ̀ dhu. Nɨ́, yà ma mʉ́nɔna dhu nʉ́nɔ ma mɨ́ àdhàdhɨ̀ Àbadu Kàgàwà nʉ́yǎ ka idù dhu bhěyi.»
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.