Hebreus 4

Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kàgàwà akɔ̀ wà ndɨ asota tɔ́ ngari ɔ̀ àlɛ̌ kótsù nɨ̌ dhu tɔ́ làká àlɛ̌ tɔ̀. Nɨ́ dhu àkǎ nyǎndà nga mběyi, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀mbǎ ɨ̀nzɨ̌ rǒtsù ányɨ̀ atdí alɛ mà nɨ́ɨ’ɨ tɨ́ nzínzìkʉ ɔ̌.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Obhó tɨ́, ka kʉ́nɔ̀ Kàgàwà bhà Ɔtɛ àlɛ̌ tɔ̀ àdhàdhɨ̀ àlɛ̌ t’ábhúna tɔ̀ ka kʉnɔ ka dhu bhěyi. Abádhí ɨrɨ ndɨ Ɔtɛ, pbɛ́tʉ̀ ɨ̀nzɨ̌ ràdʉ̀ atdí dhu mà nɔ́nzɨ̀ fɨ̌yɔ̀. Obhó tɨ́, ka ɨ̀ ɨ̀rɨ̀ rɔ̀, abádhí adʉ̀ nzá kà’ù.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Pbɛ́tʉ̀ kòmbí àlɛ̌, yà àlɛ̌ ká’ù ka rɔ̀, àlɛ̌ kótsù òtsù ndɨ asota tɔ́ ngari ɔ̀. Ndɨ asota tɔ́ ngari nàndà dhu nɨ̌, Kàgàwà avɔ̀ dhu àlɛ̌ t’ábhúna tɔ̀, ndàtɨ: ndɨ̀ rɔ̀tsɔ̀ wà dhu nàwí-okú dɔ̀ rɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ abádhí rotsúya akɛkpá màtɨ́ yà fɨ̌yɔ̀ ndɨ̀ ndabhɔ̀lɔ̀ asota tɔ̀ ngari ɔ̀.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Obhó tɨ́, Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ atdɨ́ ngari ɔ̌ àrʉ̀bhʉ̀ rɨ̌ ɨdhɔ ìsě ɨdhɔ nàndà dhu nɨ̌, ndàtɨ: «Àrʉ̀bhʉ̀ rɨ́ ɨdhɔ ìsě ɨdhɔ ɔ̌, Kàgàwà náaso ndɨ̀, ɨwà ndɨ̀ ndɨ̀tɔ̀ pbɨ̀ndà kasʉ kɔ́rɔ́ rɔ́rɔ̀.»
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ndɨrɔ̀, Kàgàwà rǎtɨna átɔ̀ ndɨ Andítá ɔ̀: «Abádhí rɨ̌ nzɨ̌ òtsù akɛkpá màtɨ́ fɨ̌yɔ̀ ma mabhɔ̀lɔ̀ asota tɔ̀ ngari ɔ̀.»
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Angyinǎ rɔ̀ ka kʉnɔ Kàgàwà bhà Ɔtɛ fɨ̌yɔ̀ alɛ náatsù nzá ndɨ asota tɔ́ ngari ɔ̀, abádhí uvó ɨ̀ ɨ̀nzɨ̌ ’ɨ̀rɨ̀ Kàgàwà-tsʉ̌ dhu dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Ìnè màtɨ́ kà rɨ̌’ɨ̀ ndɨ dhu bhěyi rɔ́rɔ̀, ngʉ̌kpà alɛ rɨ̌’ɨ̀ ìnè ’òtsù ndɨ asota tɔ́ ngari ɔ̀.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nɨ́ ndɨ, Kàgàwà ɨ́lɨ «Indonga» tɨ́ kátɨna ngǎtsi ɨdhɔ tdɨ́tdɔ̌. Àbadhi náavɔ̀ dhu ndɨ ɨdhɔ nàndà dhu nɨ̌ angyinǎ rɔ̀, ádrʉ̀ngbǎ kamà Dàwudì-otù ɔ̌, yà ɨwà ka kɔ̀vɔ̀ angyinǎ rɔ̀ dhu bhěyi. Kǎtɨ:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Obhó tɨ́, dhu ɨ́’ɨ̀yana gukyè ɨwà Yɛ̀sʉwà arà àhʉ ìndrǔ nà asota tɔ́ ngari ɔ̀ dhu tɨ́, nɨ́ Kàgàwà ɔ́vɔ̀yana nzɨ̌ dhu tdɨ́tdɔ̌ ndɨ dhu-dzidɔ̌ asota tɔ́ ngǎtsi ɨdhɔ dɔ̌.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Nɨ́rɔ̀, Kàgàwà arɔ́dɔna pbɨ̀ndà alɛ tɔ̀ sàbatʉ̀ nyʉ́ rɨ̌’ɨ̀ ìnè. Ndɨ ɨdhɔ rɨ̌’ɨ̀ àdhàdhɨ̀ yà kǎso ndɨ̀ ɔ̀ná àrʉ̀bhʉ̀ rɨ́ ɨdhɔ ìsě ɨdhɔ bhěyi.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Obhó tɨ́, wɔ̀ Kàgàwà ɔ́bhɔ̀lɔ̀ asota tɔ́ ngari ɔ̀ òtsù alɛ, náso wà ndɨ̀ pbɨ̀ndà kasʉ ɔ̌ rɔ̀, àdhàdhɨ̀ Kàgàwà náaso ndɨ̀ pbɨ̀ndà kasʉ ndɨ̀ ndɨ̀tɔ̀ dhu-dzidɔ̌ dhu bhěyi.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Nɨ́rɔ̀, dhu àkǎ àlɛ̌ rɔ̀nzɨ̀ ɔbɨ, àlɛ̌ ròtsù ndɨ asota tɔ́ ngari ɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ àlɛ̌ nzínzì ɔ̌ atdí alɛ mà rɔ̀nzɨ̀ dhu àlɛ̌ t’ábhúna náanzɨ̀ dhu bhěyi.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Obhó tɨ́, Kàgàwà bhà Ɔtɛ nɨ́ ípìrɔ̌nga ìbho arɨ́ ìndrǔ tɔ̀ ɔtɛ. Ndɨrɔ̀ kà rɨ̌’ɨ̀ ɔbɨ nà, ndàdʉ̀ ndàkà ròsè yà ɔyɔyɔ kunàdɔ nɨ̌ rɨ́ dhu ʉ̀’à ɨla tɔ́ obhi-akpà dɔ̀nǎ. Kǎrótsù bhélébhélé alɛ-nyʉtsì, ndàrà òtsi alɛ-afí nyʉ́ rɔ̌. Ndɨrɔ̀, kǎrɨ́ alɛ-kpa únzǐ ɨ̀ rɔ́ nga mà ɔ̌nga nʉ́ndɔ, ndàdʉ̀ àrà òtsi alɛ-kpa ɔ̀ tɛ̀tɛ̀ mà rɔ̌. Kǎrɨ́ ìndrǔ rɨ̌rɛ̀na afína ɔ̀ ndɨ́nɨ̌ ndɨ̀ ndɔnzɨ tɨ́ dhu nábhʉ̌ rʉ̀nɨ ndɨ̀ kpangba.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ɨ̀mbǎ Kàgàwà rɔ̌ rɔ̀ arɨ́ ndòru atdí dhu mà rɨ̌’ɨ̀. Kɔ́rɔ́ dhu arɨ́’ɨ̀ kpangba kà tɔ̀. Kà-nyɨ̀kpɔ́ arɨ́ kɔ́rɔ́ dhu àlǎ. Ndɨrɔ̀ Àbadhi nɨ́ ndɨ àlɛ̌ kɔvɔya àlɛ̌ kanzɨ̀ kɔ́rɔ́ dhu ɔnzɨ̀ná alɛ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Àlɛ̌ kɨ́’ɨ̀ ìnè atdídɔ̌ ósè pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ dɔ̌ kamà, yà ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ atsù ndàrà àhʉ Kàgàwà-tɨ’ɔ̀ nà. Ndɨ pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ dɔ̌ Kamà nɨ́ Yěsù, Kàgàwà t’ídhùnà. Nɨ́, dhu àkǎ àlɛ̌ rìkò pɔ́tsɔ́ yà ka àlɛ̌ ká’ù nɨ̌ àlɛ̌ tɔ́ a’uta ɔ̌.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Obhó tɨ́, ndɨ àlɛ̌ kɨ́’ɨ̀ nà pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ dɔ̌ Kamà nɨ́ yà ànɔ̀ rádʉ̀ àlɛ̌ tɔ́ ivívínga nánɔ̀ átɔ̀ alɛ. Pfɔ̀mvɔ Sìtanɨ̀ umvú àbadhi-afí kɔ́rɔ́ otu ɔ̌, àdhàdhɨ̀ ndɨ̀ ndarɨ́ àlɛ̌-afí ùmvǔ dhu bhěyi. Pbɛ́tʉ̀ kǎnzɨ̀ nzá nzɛ́rɛnga.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Nɨ́, dhu àkǎ àlɛ̌ ròndrì a’uta nyʉ́ nà Kàgàwà bhà Ádrʉ̀ngbǎ kamà tɔ́ tombi-tɨ’ɔ̀. Ka nɨ́ ndɨ ídzìnga ɔ̀nzɨ arɨ́ ìndrǔ tɔ̀ alɛ. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, kà rǎdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ɨzʉ tɔ́ afína nà àlɛ̌ dɔ̌, ndàdʉ̀ àrà ídzìnga ɔ̀nzɨ̀ rɔ̌ àlɛ̌ tɔ̀ àkǎkǎ kàsʉmɨ̀ ɔ̌.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.