Hebreus 3
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NVI
1 Àbanɨ̌nzó, nyɨ̌ nɨ́ yà nyɨ̌ nunzi ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀ Kàgàwà bhà alɛ. Nɨ́, nyɨ̌ nyàkǎ nyɨ̌lɨ fʉ̀kʉ́ ɨrɛ̀ta Yěsù dɔ̌ tɨ́. Kà nɨ́ ndɨ Kàgàwà bhà uvitatálɛ, ndɨrɔ̀ yà àlɛ̌ karɔ́vɔna ìndrǔ tɔ̀ a’uta tɔ́ pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ dɔ̌ kamà.
1 Portanto, santos irmãos, participantes do chamado celestial, fixem os seus pensamentos em Jesus, apóstolo e sumo sacerdote que confessamos.
2 Ka nɨdɨ̀ ndɨ kasʉ t’ɔ́nzɨta tɔ̀ nɨ́ Kàgàwà. Nɨ́ kɨ̌fʉ ndɨ kasʉ ɔ̀nzɨ ndɨ̀ ndɨ́ ɔ̀ná ɔ́fɔ̀, àdhàdhɨ̀ Músà nɨ́ɨfʉ kɔ́rɔ́ alɛ tɔ̀ ndɨ̀ ndɔ́nzɨna Kàgàwà bhà ɨdzá kasʉ dhu bhěyi.
2 Ele foi fiel àquele que o havia constituído, assim como Moisés foi fiel em toda a casa de Deus.
3 Nɨ́, Yěsù àkǎ kɨfʉ atdídɔ̌ ròsè Músà dɔ̀nǎ. Obhó tɨ́, ka karɨ́ ɨdza nɔ̀sɨ̀ alɛ nɨ́fʉ̌ atdídɔ̌ ròsè ndɨ ɨdza nyʉ́ dɔ̀nǎ.
3 Jesus foi considerado digno de maior glória do que Moisés, da mesma forma que o construtor de uma casa tem mais honra do que a própria casa.
4 Ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ ɨdza mà nɔ́sɨ̀ arɨ́ nɨ́ ìndrǔ, pbɛ́tʉ̀ kɔ́rɔ́ dhu nanzɨ̀ alɛ nɨ́ Kàgàwà.
4 Pois toda casa é construída por alguém, mas Deus é o edificador de tudo.
5 Músà nɨ́ɨfʉ Kàgàwà bhà ɨdzá ndɨ̀ ndɔ́nzɨna kɔ́rɔ́ alɛ tɔ̀ kasʉ, ndɨ́nɨ̌ ndɨ kàsʉ̌na nɨ́ɨ’ɨya tɨ́ Kàgàwà rʉ̌nɔna ìndrǔ tɔ̀ olùnǎ rɔ̀ dhu tɔ́ ngàmbì tɨ́. Ka nɨ’ɨ̀ kasʉtálɛ kɛ̀lɛ̌.
5 Moisés foi fiel como servo em toda a casa de Deus, dando testemunho do que haveria de ser dito no futuro,
6 Pbɛ́tʉ̀, Krɨ́stɔ̀ ɨ́fʉ ndɨ̀ ndɔ́nzɨna kasʉ àdhàdhɨ̀ àbanà Kàgàwà bhà ɨdza-kàmǎ tɨ́ rɨ́’ɨ̀ ɨngba tɨ́rɔ̀. Ndɨrɔ̀ àlɛ̌’ɨ nɨ́ ndɨ ndɨ ɨdza, àlɛ̌ kapɛ́ ìko pɔ́tsɔ́ mànzɨ̀ tɔ́ alɛ-afí nà, àlɛ̌ ràdʉ̀ àmbɛ yà àlɛ̌ kɔ́dɔna ndɨ́nɨ̌ àlɛ̌ kabá tɨ́ dhu ɔ̀dɔ̀ dɔ̌ dhɛ̀dhɛ nyʉ́ nà rɔ̀.
6 mas Cristo é fiel como Filho sobre a casa de Deus; e esta casa somos nós, se é que nos apegamos firmemente à confiança e à esperança da qual nos gloriamos.
7 Ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nɨ́ ndɨ, àdhàdhɨ̀ Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí náavɔ̀ angyí dhu bhěyi:
7 Assim, como diz o Espírito Santo: "Hoje, se vocês ouvirem a sua voz,
8 nɨ́ nyɨ̌ nyàkǎ nzá nyǎbhʉ afíkʉ rɔ̀’ɔ̀ odú, àdhàdhɨ̀ abhúkʉ náamvù Kàgàwà-afí rʉ̀ngʉ̀ ɔ̌ dhu bhěyi.
8 não endureçam o coração, como na rebelião, durante o tempo de provação no deserto,
9 Ndɨrɔ̀ kǎvɔ̀ dhu ndàtɨ: «Rʉ̀ngʉ̀ ɔ̌ abhúkʉ náamvù afídu,
9 onde os seus antepassados me tentaram, pondo-me à prova, apesar de, durante quarenta anos, terem visto o que eu fiz.
10 Ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nɨ́ ndɨ, ma mɨ’ɨ̀ nàwí nà abádhí rɔ̌, matɨ:
10 Por isso fiquei irado contra aquela geração e disse: Os seus corações estão sempre se desviando, e eles não reconheceram os meus caminhos.
11 Ndɨrɔ̀, ma matsɔ̀ dhu nàwí-okú dɔ̀ rɔ̀, màtɨ: abádhí rotsúya nzɨ̌ fɨ̌yɔ̀ ma mabhɔ̀lɔ̀ asota tɔ̀ ngari ɔ̀!»
11 Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso".
12 Nɨ́rɔ̀ àbanɨ̌nzó, nyàndà nga mběyi! Nzínzìkʉ ɔ̌ atdí alɛ mà nákǎ nzá ndɨ̀’ɨ̀ nzɛ́rɛ afína nà, yà ndàbhʉ rádʉ̀ ndʉ̀bhà pbɨ̀ndà a’uta, ndàdʉ̀ ndɨ̀ndà ɨtsɛ Kàgàwà, yà ípìrɔ̌nga nà arɨ́’ɨ̀ dhòdhódhónganà alɛ rɔ̌ rɔ̀.
12 Cuidado, irmãos, para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo, que se afaste do Deus vivo.
13 Pbɛ́tʉ̀, nyɨ̌ nyàkǎ nyǒngò afíkʉ àbhʉ ròtsì ɔbɨ bìlǐnganà nzínzìkʉ ɔ̌, yà àdɨ̀ «indonga» tɨ́ Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá rǎtɨna ɨdhɔ àdɨ̀ àlɛ̌ tɔ̀ màtɨ́ átɔ̀ rɔ̀. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, nyɨ̌ nyɨ́ nzɨ̌ àdʉ̀ nyʉ̌bhà nzɛ́rɛnga rʉ̀trǎ nyɨ̌, ndàbhʉ afíkʉ rɔ̀’ɔ̀ odú, ɨ̀nzɨ̌ nyɨ̌rɨ̀ Kàgàwà-tsʉ̌ dhu.
13 Pelo contrário, encorajem-se uns aos outros todos os dias, durante o tempo que se chama "hoje", de modo que nenhum de vocês seja endurecido pelo engano do pecado,
14 Obhó tɨ́, dhu apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ ìnè àlɛ̌ karɨ́’ɨ̀ yà dɔ̀na-kpa ɔ̀ rɔ̀ àlɛ̌ kɨ’ɨ̀ nà a’uta ɔ̀dɔ àlɛ̌ karɨ́ pɔ́tsɔ́, ràrà àhʉ àlɛ̌ tɔ́ ípìrɔ̌nga-tsʉ̀ rɨ̌ ndɔ̀dɨ̀ dhu ɔ̀ dhu tɨ́, nɨ́ àlɛ̌ kádʉ̀ òko atdíkpá arɨ́’ɨ̀ Krɨ́stɔ̀ mànà alɛ tɨ́.
14 pois passamos a ser participantes de Cristo, desde que, de fato, nos apeguemos até o fim à confiança que tivemos no princípio.
15 Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ ndàtɨ:
15 Por isso é que se diz: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração, como na rebelião".
16 Ádhɨ mà ɨ Kàgàwà ʉ̀nɔ̀ dhu nɨrɨ ’àdʉ̀ gàyàna ɔ̀nzɨ̀ ɨ̀nzɨ̌ ɨ̀fʉ? Tɨ́ nzɨ̌ yà Músà ʉnda rùvò Mísrì tɔ́ pbìrì ɔ̀ rɔ̀ alɛ kɔ́rɔ́?
16 Quem foram os que ouviram e se rebelaram? Não foram todos os que Moisés tirou do Egito?
17 Ndɨrɔ̀, ádhɨ mà ɨ Kàgàwà nabhʉ̀ ràkǒ ɨ̀fɔ kumì atɔ ɔ̌? Tɨ́ nzɨ̌ yà nzɛ́rɛnga nanzɨ̀, ndɨ dhu ràdʉ̀ ’àbhʉ ’ʉ̀vɛ rʉ̀ngʉ̀ ɔ̌ alɛ kɔ́rɔ́?
17 Contra quem Deus esteve irado durante quarenta anos? Não foi contra aqueles que pecaram, cujos corpos caíram no deserto?
18 Ádhɨ mà ɨ Kàgàwà atsɔ̀ dhu okúya dɔ̀ rɔ̀ ndàtɨ, ɨ̀nzɨ̌ abádhí rotsúya yà fɨ̌yɔ̀ ndɨ̀ ndabhɔ̀lɔ̀ asota tɔ̀ ngari ɔ̀? Tɨ́ nzɨ̌ yà ɨ̀ nuvó ɨ̀nzɨ̌ ’ɨ̀rɨ̀ kà-tsʉ̌ dhu alɛ?»
18 E a quem jurou que nunca haveriam de entrar no seu descanso? Não foi àqueles que foram desobedientes?
19 Nɨ́rɔ̀ àbanɨ̌nzó, mǎ màla dhu nɨ́, abádhí ratsù nzá ndɨ asota tɔ́ ngari ɔ̀ ɨnzá ɨ̀ à’ù Kàgàwà dhu-okú dɔ̀rɔ̀.
19 Vemos, assim, que foi por causa da incredulidade que não puderam entrar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.