Gálatas 2

Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, atdí kumì dɔ̀ná ɨ̀fɔ nà atɔ níitdègu ʉ̀da, nɨ́ mǎ madʉ̀ mǎdu tdɨ́tdɔ̌ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ atdíkpá Bàrnabà mànà. Mǎ madʉ̀ Titò nídyì átɔ̀ mǒwù mànà atdíkpá.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo a Tito.
2 Ma marà ányɨ̀ yà Kàgàwà návi ka mɔnzɨ̀ dhu bhěyi. Nɨ́, ma mawɛ yà ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí tɔ̀ ma mʉ́nɔ̀ Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ pbàkrɨ́stɔ̀ tɔ̀. Ndɨrɔ̀, Kànɨsà ʉ̀nda arɨ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mànà mǎ màndu mǎ ɔ̀ká rɔ̀, ma madʉ̀ kàwɛ átɔ̀ abádhí tɔ̀, akyɛ yà angyi ma mɔ́nzɨ̀ pbàkà kasʉ mà, yà kòmbí ma mɔ́nzɨna mànà nɨ́ɨ’ɨna kɔkɔ́rɔ̀ dhu tɨ́ nɨ̌.
2 E subi devido a uma revelação, e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que eram de destaque, para que de algum modo não estivesse correndo ou não tivesse corrido em vão.
3 Ndɨrɔ̀, yà atdíkpá mǎ mòwù mànà Titò ka kʉtʉ nzá ràbhʉ ɔnzɨ̀ná nga kɔbhɔ̀lɔ̀, àzèmbè ìnè kà rɨ̌’ɨ̀ Mùgìrikì tɨ́ rɔ́rɔ̀.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, embora sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Pbɛ́tʉ̀, tɨ̀tɔ̀ tɔ́ atdídhená ɔdhɨ́ka náazè ’ɔ̀bhɔ̀lɔ̀ kɔ̀nzɨ̌nga. Ɨ alɛ nɨ’ɨ̀ ɔ̀dhʉ̌ ɔ̀ ɨ̀ núngbò mǎ mànà alɛ. Abádhí níitsu abhábhɔ bhěyi nzínzìka ɔ̀, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ʉnɨ tɨ́ mǎ maróko tɨ́, mɨ̌’ɨ̀ dɔ̀ká mǎ-tɨ́rɔ̀ Yěsù Krɨ́stɔ̀-nyʉtsì dhu. Abádhí azè ’ʉ̀lɨ mǎ Músà bhà Ʉyátá tɔ́ ɨnɔ tɨ́.
4 e isto por causa dos falsos irmãos intrusos, os quais furtivamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos escravizar;
5 Pbɛ́tʉ̀, mǎ ma’u nzá mɨ̌fʉ abádhí rʉ̌nɔna dhu akɛkpá màtɨ́, ndɨ́nɨ̌ Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ tɔ́ obhónga náadɨ̀ tɨ́ fʉ̌kʉ̀.
5 aos quais nem ainda por uma hora cedemos em sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Pbɛ́tʉ̀, Kànɨsà ʉ̀nda arɨ́ alɛ tɨ́ ka kɔ́zʉ̀na alɛ nɨ́ɨ’ɨ̀ ìnè átɔ̀. Abádhí ɨ’ɨ̀ nà ádrʉ̀ngbǎnga náandà nzá nga ma nà, Kàgàwà arɨ́ nzɨ̌ ìndrǔ-ɔ̌nga òvò nɨ́dhunɨ̌. Kɔ̌kɔ̀ ɨ alɛ nʉ́ʉtʉ nzá ma mɔnzɨ̀ dhu-ɔwʉ́tá.
6 Ora, daqueles que pareciam ser alguma coisa {quais outrora tenham sido, nada me importa; Deus não aceita a aparência do homem}, esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me acrescentaram;
7 Pbɛ́tʉ̀, abádhí náala dhu, Kàgàwà ríbhò wà ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí tɔ̀ ma mɨ́ Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ nʉ́nɔ dhu tɔ́ kasʉ fudú, àdhàdhɨ̀ yà ndɨ̀ ndabhʉ̀ Pbàyàhúdí tɔ̀ ka kɨ́ ndɨ Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ nʉ́nɔ dhu-kàsʉ̌ Pɛ́tɛrʉ̀-fɔ́ dhu bhěyi.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Obhó tɨ́, Pɛ́tɛrʉ̀-nyʉtsì nǎ rɔ̀ kasʉ nanzɨ̀ rɨ̀’ɨ̀ uvitatálɛ tɨ́ Pbàyàhúdí tɔ̀ Kàgàwà nɨ́ ndɨ nyʉdutsì nǎ rɔ̀ kasʉ nanzɨ̀ átɔ̀, mɨ’ɨ̀ uvitatálɛ tɨ́ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí tɔ̀.
8 {porque aquele que operou a favor de Pedro para o apostolado da circuncisão, operou também a meu favor para com os gentios},
9 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yàkɔbhɔ̀, Pɛ́tɛrʉ̀ ndɨrɔ̀ Yùwanɨ̀, yà kànɨsà ɔ̌ ingu tɨ́ ka kazʉ̀ mà, náala Kàgàwà nɨ́tɛ̀ pbɨ̀ndà ídzìnga idù dhu, ’àdʉ̀ ɔtsʉ́ka nʉ́lʉ Bàrnabà mànà, ɨ̀ mànà mǎ mùngbò mǎ dhu nɨtɛ̀ tɨ́, ndɨ́nɨ̌ mǎ mowu tɨ́ Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ ʉ̀nɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí tɔ̀, abádhí ràdʉ̀ òwu kʉ̀nɔ̀ Pbàyàhúdí tɔ̀.
9 e quando conheceram a graça que me fora dada, Tiago, Cefas e João, que pareciam ser as colunas, deram a mim e a Barnabé as destras de comunhão, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Pbɛ́tʉ̀, abádhí adʉ̀ ònzìnà fɔká atdí dhu nɨ́, Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ arɨ́’ɨ̀ pbàkrɨ́stɔ̀ nzínzì ɔ̌ nǎkʉ̀tálɛ ɨ̀rɛ̀ mǎ mɨ́ dhu kɛ̀lɛ̌. Nɨ́ ma madʉ̀ ndɨ dhu ɔ̀nzɨ̀ atdí afídu nyʉ́ nà.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres; o que também procurei fazer com diligência.
11 Pɛ́tɛrʉ̀ itdègu àrà àhʉ Àtìyòkiyà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀, nɨ́ ma marʉ̀ àbadhi-dɔ̌ ábhɔ̌ alɛ-ɔ̀nzɨ̌ rɔ̀, kǎnzɨ̀ dhu nɨ’ɨ̀ nzɨ̌ ídzì dhu dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe na cara, porque era repreensível.
12 Obhó tɨ́, Pɛ́tɛrʉ̀ mà náavù ’òngò dhu ɔ̀nyʉ̀ atdíkpá ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí mànà. Nɨ́ Yàkɔbhɔ̀ avì atdídhená alɛ ròwù ùvò Àtìyòkiyà. Pbɛ́tʉ̀, ɨ alɛ níitdègu òwu ùvò ányɨ̀, nɨ́ Pɛ́tɛrʉ̀ adʉ̀ ndɨ̀ndà, ndàdʉ̀ atdíkpá ɨ̀ óngo ɔ̀nyʉ̀ ɔ̀nyʉ̀ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí mànà dhu ʉ̀bhà, alɛ-ɔ̀nzɨ̌nga ɔ̀bhɔlɔ ka kɨ́ dhu ʉ̀tʉ̌ arɨ́ alɛ-ɔdɔ̀ ɔ̀nzɨ ndɨ̀ ndɨ́ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
12 Pois antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas quando eles chegaram, se foi retirando e se apartava deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ndɨrɔ̀, Yěsù ná’ù ngʉ̌kpà Pbàyàhúdí náapɛ̀ ’ɔ̀nzɨ̀ dhu ɔyɔyɔ ɨdàya nà Pɛ́tɛrʉ̀ bhěyi. Ndɨrɔ̀, Bàrnabà mà náangbò ndɨ̀ abádhí mànà ndɨ abádhí tɔ́ ɔyɔyɔ alɛ-ɨdà tɔ́ ɔ́fɔ̀ ɔ̌.
13 E os outros judeus também dissimularam com ele, de modo que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Pbɛ́tʉ̀, ma mala dhu abádhí ràrɨ̌ nzɨ̌ ùbhi yà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ tɔ́ obhónga ózè kubhi dhu bhěyi. Nɨ́ ma madʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ Pɛ́tɛrʉ̀ tɔ̀ kɔ́rɔ́ alɛ-ɔ̀nzɨ̌ rɔ̀, matɨ: «Dhu apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ ɨnyɨ Mʉ̀yàhudì tɨ́rɔ̀, nyɨ nyarɨ́ nyɔnzɨ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Mʉ̀yàhudì bhěyi, ɨ̀nzɨ̌ nyɨfʉ Pbàyàhúdí tɔ́ màndʉ dhu tɨ́, nɨ́ ɨ́ngbà dhu bhěyi dhu nyɨ nyádʉ̀ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí ʉ̀tʉ, rɨ̀fʉ Pbàyàhúdí tɔ́ màndʉ nɨ̌?»
14 Mas, quando vi que não andavam retamente conforme a verdade do evangelho, disse a Cefas perante todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como é que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Mǎ, mǎ’ɨ nɨ́ ʉ̀gʉ tɨ́ ka kʉ́gʉ̀ mǎ’ɨ Pbàyàhúdí tɨ́ alɛ. Mǎ’ɨ nɨ́ nzɨ̌ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí, kɔ̌kɔ̀ ɨnzá Kàgàwà bhà Ʉyátá nʉ́nɨ nzɛ́rɛngatálɛ.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Pbɛ́tʉ̀ mǎ mʉ̀nɨ dhu nɨ́, ìndrǔ ɔ̀zʉ̀ ka kɨ́ nzɨ̌ àdʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́ Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌ Ʉyátá t’ɨ́fʉta-otù ɔ̌, pbɛ́tʉ̀ Yěsù Krɨ́stɔ̀ ka kà’ù dhu-otù ɔ̌ tɨ́. Mǎ’ɨ átɔ̀ mǎ má’ù Yěsù Krɨ́stɔ̀, ndɨ́nɨ̌ ka kɔzʉ́ tɨ́ mǎ obhónángatálɛ tɨ́ Àbadhi mǎ mà’ù dhu-otù ɔ̌, ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Ʉyátá t’ɨ́fʉta-otù ɔ̌. Obhó tɨ́, obhónángatálɛ tɨ́ ka kɔ́zʉ̀na Ʉyátá t’ɨ́fʉta-otù ɔ̌ atdí alɛ ma rɨ̌’ɨ̀ mbǎ.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, mas sim, pela fé em Cristo Jesus, temos também crido em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não por obras da lei; pois por obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Pbɛ́tʉ̀, àlɛ̌ kɨ́ dhu ɔ̀nɛ ndɨ́nɨ̌ ka kɔzʉ́ tɨ́ àlɛ̌ obhónángatálɛ tɨ́ Krɨ́stɔ̀-nyʉtsì. Nɨ́ dhu apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ ka kàla àlɛ̌’ɨ nzɛ́rɛngatálɛ tɨ́ dhu tɨ́, nɨ́ wɔ̀ dhu ɨ̀tɛ̀ tɨ́ dhu Krɨ́stɔ̀ ràrɨ̌ àlɛ̌ nʉ́nda nzɛ́rɛnga t’ɔ́nzɨta ɔ̀? Ɨ̀nzɨ̌, akɛkpá màtɨ́!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De modo nenhum.
18 Obhó tɨ́, dhu apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ ma mɔ́sɨ̀na tdɨ́tdɔ̌ dhu rɨ̌’ɨ̀ yà ɨwà ma múgolo dhu tɨ́, nɨ́ ma mòngò wà ma-tɨ́rɔ̀ Ʉyátá nʉ̀kɔ̀ alɛ tɨ́.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Obhó tɨ́, Ʉyátá nàndà dhu nɨ̌, ɨma, ma mɔ̀vɛ̀ nɨ̌ ɔvɛ nɨ́ ndɨ Ʉyátá kɛ̀lɛ̌ ìbhò idù, ndɨ́nɨ̌ ma mɨ’ɨ tɨ́ ípìrɔ̌nga nà Kàgàwà tɔ̀. Mǎ ka kʉtɔ́ wà mʉ̀sàlabhà dɔ̌ atdíkpá Krɨ́stɔ̀ mànà.
19 Pois eu pela lei morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Ndɨrɔ̀ kòmbí, ma mɨ́’ɨ̀ ípìrɔ̌nga nà, pbɛ́tʉ̀ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ ɨma ndɨ ípìrɔ̌nga nà ma mɨ́’ɨ̀, Krɨ́stɔ̀ nɨ́ ndɨ nyʉdutsì rɨ̌’ɨ̀ ípìrɔ̌nga nà. Obhó tɨ́, yà kòmbí ma mɨ́’ɨ̀ nà alɛ-ngbɔ̀ tɔ́ ípìrɔ̌nga nà ma mɨ́’ɨ̀ Kàgàwà t’Ídhùnà ma má’ù dhu-otù ɔ̌. Kǎzè ma, ndàdʉ̀ pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga àdzi okúdu dɔ̀ rɔ̀.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a na fé no filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Ɨma, ma màsà wà Kàgàwà bhà ídzìnga ɔ̀dhɔ ma mɨ́ dhu. Pbɛ́tʉ̀, dhu apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ ìnè abádhí rɨ̌’ɨ̀ kɔzʉ̀ ɨ̀ obhónángatálɛ tɨ́ Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌ Ʉyátá t’ɨ́fʉta-otù ɔ̌ dhu tɨ́, nɨ́rɔ̀ Krɨ́stɔ̀ avɛ̀ kɔkɔ́rɔ̀ nga dɔ̌.
21 Não faço nula a graça de Deus; porque, se a justiça vem mediante a lei, logo Cristo morreu em vão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.