Atos 4
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ARIB
1 Wɔ̀ Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ ihé-yà tɔ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌ nɨ́ ndɨ pbàkùhánɨ́ mà, Kàgàwà bhà ɨdza-ngbɔ̀ ɔ̀dɔ arɨ́ sàndǐrì tɔ́ ádrʉ̀ngbǎlɛ alɛ mà, Pbàsàdùkáyó mànà nʉ́ʉtɔ ɨ̀ ányɨ̀rɔ̌.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Nɨ́, abádhí-ɨdhɛ̀ nɨ́ɨka nzá ndɨ̀ wɔ̀ Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà rɨ̌ dhu ùdhě ihé-yà tɔ̀ Yěsù ɨngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ dhu dɔ̌ rɔ̀. Ndɨ dhu rɨ̌tɛ̀na dhu nɨ́ ɨ̀kyɛ ʉ̀vʉ̌vɛ alɛ rǎdʉ̀ ɨ̀kyɛ dhu, ndɨrɔ̀ ʉ̀ngbɛ̌ ʉ̀vʉ̌vɛ kʉtdʉ̌ ɨ̀ alɛ rǎdʉ̀ ʉ̀ngbɛ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ dhu.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Nɨ́, abádhí adʉ̀ Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà núso. Nɨ́ ɨnga rǎtɨ nɨ́dhunɨ̌, abádhí adʉ̀ Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà nʉ́lɨ imbi ɔ̀, ràrà àhʉ tsútsǎ nɨ́nganɨ́ nga ɔ̀.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Pbɛ́tʉ̀, ihé-yà nzínzì ɔ̌ ábhɔ̌ alɛ nyʉ́, kɔ̌kɔ̀ ɔ́yɔ̌ ábhàlɨ̌ rǔdhěna ìndrǔ tɔ̀ dhu nɨ̀rɨ̀, náa’u Yěsù, ndɨ dhu ràdʉ̀ Yěsù ná’ù alɛ-bvʉ nábhʉ rìsě ndɨ̀, ràhʉ mbɛ̀mbɛ̀ imbò lʉfʉ̀ alɛ tɨ́.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Tsútsǎ nɨ́nganɨ́, Pbàyàhúdí tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, pbàkʉ̀rʉ̌ mà, Músà bhà Ʉyátá tɔ́ màlímó mànà náandu ɨ̀ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Abádhí náandu ɨ̀ atdíkpá pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ dɔ̌ kamà Anà mà, Kàyafà mà, Yùwanɨ̀ mà, Àlɨ̀sandʉrʉ̀ mà, ndɨrɔ̀ pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ dɔ̌ kámá-ɨdzà ɔ̌ bhà mànà.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Nɨ́, kɔ̌kɔ̀ ɨ̀ nàndu alɛ náavì Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà kiwǔ nà nzínzìya ɔ̀, ’àdʉ̀ dhu ɔ̀pɛ̀ ’ɔ̀ngʉ̀ tsʉ̀yá. Abádhí atɨ: «Nyɨ̌ nyʉ́, nyɨ̌ nyɨ́gʉ̌ wɔ̀ òtsótsù alɛ àdhɨ bhà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nɨ̌, ndɨrɔ̀ àdhɨ-ɔvɔ̀ rɔ̌?»
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Nɨ́, Kàgàwà bhà Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí nɨ́ɨrá Pɛ́tɛrʉ̀, ràdʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Nyɨ̌ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, pbàkʉ̀rʉ̌ mànà tɨ́rɔ̀,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 kɔ̀nɨ̌ indo nyɨ̌ nyɨ́ dhu ɔ̀ngʉ̀ tsʉ̀ká wɔ̀ òtsótsù alɛ rɔ̌ mǎ mɔ́nzɨ̀ ídzìnga mɨ̌gʉ̌ ka dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Nyɨ̌ nyàkǎ nyʉ̌nɨ, nyɨ̌ kɔ́rɔ́ Pbàìsràyélí tɔ́ pbìrì ɔ̌ bhà mànà dhu nɨ́, nyɨ̌ nyábhʉ Yěsù Krɨ́stɔ̀, Nàzàretì tɔ́ pbanga ɔ̌ alɛ, kʉtɔ̌ mʉ̀sàlabhà dɔ̌ dhu. Nɨ́, Kàgàwà ádʉ̀ wà kàbhʉ rɨ̀ngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀. Kɔ̌vɔ̀-okú dɔ̀ rɔ̀ nga nɨ́ ndɨ wɔ̀ alɛ ìdè ɔnzɨ̀kʉ́ ídzì rɔ̌ rɔ̀ nɨ̌.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Ndɨ Yěsù nɨ́ ndɨ Kàgàwà bhà Andítá nɔ́vɔ̀ dhu okúna dɔ̀ rɔ̀ ndàtɨ:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Ɔ̀gʉ̀ rǎdʉ̀ ndàbà kǒtù ɔ̌ tɨ́ atdírɔ̀, ɨ̀mbǎ ngǎtsi alɛ-ɔvɔ̀ rɨ̌’ɨ̀ yà adzɨ ɔ̌ atdí màtɨ́, yà Kàgàwà íbhò ndɨ́nɨ̌ ìndrǔ ʉgʉ̀ tɨ́ otùna ɔ̌ nɨ́dhunɨ̌.»
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Nɨ́ wɔ̀ dhu bhěyi Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà àdu dhu fɨ̌yɔ̀ ɨ̀mbǎ ɔ̀yá ɔdɔ́ na dhu náadʉ̀ Pbàyàhúdí-bvʉ̌ ádrɔ̀drɔ̌ anya ɨ̀tdɨ̀ arɨ́ alɛ àbhʉ ɨdhɔ rʉ̀kɔ atdídɔ̌. Ndɨrɔ̀, abádhí asʉ̀ dhu Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà ràrɨ̌ ɨnzá ɨnga nʉ́nɨ ndɨrɔ̀ ɨnzá dhu nɔ́zʉ̀ alɛ. Ndɨrɔ̀ abádhí asʉ̀ dhu átɔ̀ Yěsù mànà arúbhi ùbhi rɔ̌ atdíkpá alɛ ràrɨ̌ ɨ.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Pbɛ́tʉ̀, wɔ̀ ɔ̀gɔ̀gʉ̀ òtsótsù alɛ nálǎ ɨ̀ ɨ́ nzínzìya ɔ̌ ìdè rɔ́ rɔ̀, abádhí rʉ̌nɔna dhu náadʉ̀ àwǐ àwǐ tɨ́.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Nɨ́, abádhí adʉ̀ Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà návi rùvò dhʉ̀wanɨ̌-dzà ɔ̀ rɔ̀, ’àdʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’àgò ɨ̀ nzínzìya ɔ̌.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Abádhí ambɛ́nà àtɨ̀nà dɔ̌ nzínzìya ɔ̌: «Àlɛ̌ kɨ́ kɔ̀rɨ́ alɛ ɔ̀nzɨ ɨ̀ngbà dhu bhěyi? Obhó tɨ́, Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ bhà kɔ́rɔ́ nʉ́nɨ wà wɔ̀ abádhí ɔ̀nzɨ̀ wɨwɨ̀ mběyi nyʉ́. Nɨ́, àlɛ̌ kɨ́ nzɨ̌ àdʉ̀ ndɨ dhu àgò.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Pbɛ́tʉ̀, dhu àkǎ nzá ndɨ dhu-ɔ̀yɨ̌ rʉ̀gà ndɨ̀ kɔ́rɔ́ alɛ nzínzì ɔ̌. Àlɛ̌ kàkǎ àlɛ̌ rɨ̀sɔ̌ abádhí ɨ̀nzɨ̌ Yěsù-ɔvɔ̀ natɨ tɨ́ tdɨ́tdɔ̌ atdí alɛ-bɨ̀ ɔ̌ màtɨ́.»
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Nɨ́ wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, kɔ̌kɔ̀ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ adʉ̀ Pɛ́tɛrʉ̀ mà návi rìtsù tdɨ́tdɔ̌ tɨya ɔ̀. Abádhí adʉ̀ dhu ɨ̀sɔ Pɛ́tɛrʉ̀ mà tɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ Yěsù-ɔvɔ̀ natɨ tɨ́ akɛkpá màtɨ́, ndɨrɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ dhu nudhè tɨ́ tdɨ́tdɔ̌ ìndrǔ tɔ̀ Yěsù-ɔvɔ̀ rɔ̌.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Pbɛ́tʉ̀, Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà náadʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ’àtɨ: «Nyɔ̀tdɨ̀ pɛ́ yà anya nyɨ̌ nyʉ́ tɨ́rɔ̀. Ádhu Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ nɔ̀fɔ̀: tɨ́ kɨrɨ̀ tsʉ̀kʉ́ dhu, ndɨrɔ̀, tɨ́ kɨrɨ̀ tsʉ̀ná dhu?
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Mǎ’ɨ́ na nɨ́ ndɨ, ɨ̀nzɨ̌ mǎ mádʉ̀ ɨwà mǎ màla dhu mà, ndɨrɔ̀ ɨwà mǎ mɨ̀rɨ̀ dhu mà nɔ́vɔ mǎ mɨ́ ìndrǔ tɔ̀ dhu nʉ́bhà.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Nɨ́, abádhí dɔ̌ ɨ̀ ɔ̀rʉ̀ tdɨ́tdɔ̌ dhu-dzidɔ̌, kɔ̌kɔ̀ Pbàyàhúdí tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌-anya ɨ̀tdɨ̀ arɨ́ alɛ náadʉ̀ abádhí ʉ̀kɔlɔ ròwù. Ɨ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ ala nzá abádhí dɔ̌ ɨ̀ ɨ́ anya ɔ̀tdɨ̀ okúna dɔ̀ rɔ̀ atdí dhu mà. Obhó tɨ́, kɔ́rɔ́ alɛ adʉ̀ òko ’àmbɛ Kàgàwà ìlè dɔ̌ wɔ̀ ndɨ̀ nɔ̀nzɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Wɔ̀ ndɨ Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà náanzɨ̀ wɨwɨ̀ rɔ̀ná ’ɨ̀gʉ̌ alɛ nɨ’ɨ̀ ɨwà pbɨ̀ndà atɔ ísě ndɨ̀ ròsè ɨ̀fɔ kumì atɔ dɔ̀nǎ alɛ.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Ɨ̀ ka kʉ̀kɔlɔ dhu-dzidɔ̌, Pɛ́tɛrʉ̀ mà Yùwanɨ̀ nà náadʉ̀ òwu ɔdhɨ́ya rɨ̌’ɨ̀ ɨ, ’àdʉ̀ yà pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, pbàkʉ̀rʉ̌ mànà nɔ́vɔ̀ fɨ̌yɔ̀ dhu náwɛ abádhí tɔ̀.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Nɨ́ wɔ̀ dhu ɨ̀ ɨ̀rɨ̀ rɔ̀, kɔ̌kɔ̀ Yěsù ná’ù alɛ náadʉ̀ ’ɨ̀tsɔ̀ Kàgàwà rɔ̌, ’àtɨ: «Ɔ̀ɔ Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, nyɨ nyanzɨ ndɨ ɔ̀rʉ̀-akpà mà, yà adzɨ mà, ádrɔ̀drɔ̌ rɛ̀rʉ̀-abábá mànà ɔ̀yá arɨ́’ɨ̀ kɔ́rɔ́ dhu mànà.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Pbʉ̀kʉ̀ Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí nɨ̌ nyɨ nyabhʉ̀ pbʉ̀kʉ̀ ɨnɔ-akpà, abhukà, ádrʉ̀ngbǎ kamà Dàwudì rɔ̀vɔ̀ dhu ìndrǔ tɔ̀. Kǎtɨ:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Yà adzɨ ɔ̌ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ nɔ́bhɔ̀lɔ̀ wà ɨ̀ ɨla t’úgyeta tɔ̀. Ndɨrɔ̀, kámá nádʉ̀ wà ’ɨ̀rɨ̀ atdíkpá, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ugye tɨ́ ɨ̀ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà nà, pbɨ̀ndà Màsiyà mànà.›
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Obhó tɨ́, ádrʉ̀ngbǎ kamà Hɛ̀rɔdɛ̀ mà, lɨ̀walɨ̀ Pòtiyò Pìlatɔ̀ mà, ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí mà, Ìsràyelì tɔ́ pbìrì ɔ̌ bhà mànà núndu wà ɨ̀ yàrɨ́ kɨgɔ̀ ɔ̌. Abádhí ùndu ɨ̀, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ugye tɨ́ Yěsù, pbʉ̀kʉ̀ Ɨ̀lɨ̌lǎ ɨnɔ-akpà, yà nyɨ nyʉ́ nyɨ nyútri alɛ.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ abádhí ɔ̀nzɨ̀ pbʉ̀kʉ̀ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nɨ̌ yà nyɨ nyʉ́ nyɨ nyudhè ndɨrɔ̀ nyɨ nyazè rɔ̀nzɨ̀ ndɨ̀ angyangyi dhu.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Nɨ́rɔ̀ kòmbí Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwǎ, ándà pɛ́ kɔ̌kɔ̀ alɛ rǎpàna ’ɔ̀nzɨ̀ rɔ̀ká dhu. Ábhʉ̌ pbʉ̀kʉ̀ ɨnɔ ròwù pbʉ̀kʉ̀ ɔtɛ ɔ̀vɔ̀ rɔ̌ ìndrǔ tɔ̀ ɨ̀mbǎ ɔ̀yá ɔdɔ́ na.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Ɨ́gba ɔtsʉ́nʉ, ndɨ́nɨ̌ ìndrǔ nɨgʉ́ tɨ́, ràdʉ̀ wɨwɨ̀ mà, yà ɨnzá apɛ̀na ’ɔ̀nzɨ angyi ìndrǔ-nzínzì ɔ̌ dhu mànà nɔ́nzɨ̀ pbʉ̀kʉ̀ Ɨ̀lɨ̌lǎ ɨnɔ-akpà Yěsù-ɔvɔ̀ rɔ̌.»
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Nɨ́ Yěsù ná’ù kɔ̌kɔ̀ alɛ níitdègu ɨtsɔ̀ta nɨ́tɔ, nɨ́ yà abádhí ɨ̀’ɨ̀ ɨ̀ àndu ɨ̀ rɔ́ nga náadʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndìvi, Kàgàwà ràdʉ̀ abádhí ɨ̀ra pbɨ̀ndà Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí nɨ̌. Nɨ́, abádhí adʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ʉ̀nɔ̀ Kàgàwà bhà Ɔtɛ ɨ̀mbǎ ɔ̀yá ɔdɔ́ na.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Yěsù ná’ù alɛ nɨ́ɨ’ɨ̀ atdí alɛ bhěyi afíya mà, atdyúya mànà ɔ̀ rɔ̀. Atdí alɛ mà abádhí nzínzì ɔ̌ nóongónà nzɨ̌ fɔná dhu àtɨ̀ pbɨ̀ndà dhu nyʉ́ tɨ́. Pbɛ́tʉ̀, abádhí ongónà kɔ́rɔ́ fɔyá dhu nʉ́lɨ atdíkpá.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Abádhí ongónà àdʉ̀ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù ɨngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ dhu tɔ́ màkʉ̌rʉ̀ nɔ́vɔ̀ ìndrǔ tɔ̀ ádrʉ̀ngbǎ ɔbɨ nyʉ́ nà. Ndɨrɔ̀ Kàgàwà ongónà àdʉ̀ abádhí àso kɔ́rɔ́ atdídɔ̌.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Dhu ɔ̀tdɨ̀ ndɨ̀ rɔ̀ná alɛ nɨ́ɨ’ɨ́nà mbǎ abádhí nzínzì ɔ̌ atdí màtɨ́. Obhó tɨ́, ɨnga nà alɛ mà kɔ́rɔ́, ɨdza nà alɛ mànà kɔ́rɔ́, nóongónà ɨ dhu-tsí núdzi, ’àdʉ̀ ìwu ɨ̀ òngyè fʉ̀rangà nà,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ’ùbho Yěsù bhà uvitatálɛ-fɔ́. Ɨ uvitatálɛ ongónà àdʉ̀ ndɨ fʉ̀rangà nʉ́ndɔ̀ kɔ́rɔ́ alɛ tɔ̀, ngǎtsi alɛ ràbà ka dzʉ̀nàna ɔ̀nzɨ̀ rádʉ̀ dhu-bvʉ̀tɨ́.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Ndɨ dhu bhěyi tɨ́, Yɔ̀zɛfʉ̀ tɨ́ kátɨna atdí Mʉ̀lawì nɨ́ɨ’ɨ̀ ɨnga nà. Ka nɨ’ɨ̀ Kìpurɔ̀ tɨ́ kátɨna pbìrì ɔ̀ ka kʉgʉ alɛ. Yěsù bhà uvitatálɛ ongónà àdʉ̀ kànzì átɔ̀ Bàrnabà tɨ́. Bàrnabà-tɨ̀ nɨ́ ìndrǔ-afí òpè arɨ́ alɛ.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Nɨ́ kǎbhʉ̀ pbɨ̀ndà ɨnga kodzì, ndàdʉ̀ ɨ̀rà ndɨ fʉ̀rangà nà, ndɨ̀rà àbhʉ nà Yěsù bhà uvitatálɛ-fɔ́.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.