Atos 14
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ARIB
1 Ìkòniyò tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ ɨ̀ òwù ùvò rɔ̀, Pɔlɔ̀ mà Bàrnabà nà náatsù átɔ̀ Pbàyàhúdí tɔ́ unduta-dzà ɔ̀. Nɨ́ ányɨ̀dzá, abádhí ʉnɔ Kàgàwà bhà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀, ndɨ dhu ràdʉ̀ Pbàyàhúdí mà Pbàgìríkí mànà tɔ́ ábhɔ̌ ihé-yà nyʉ́ nábhʉ rà’ù Yěsù.
1 Em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão tanto de judeus como de gregos.
2 Pbɛ́tʉ̀, yà ɨ̀ nùvǒ ɨ̀nzɨ̌ ’à’ù Yěsù Pbàyàhúdí náadʉ̀ dhu ìtsu ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí-dɔ ɔ̀, ’àbhʉ afíya rɨ̀nza ɨ̀ ndɨ́nɨ̌ dhu nɨvà tɨ́ kɔ̌kɔ̀ Yěsù ná’ù adɔ́ya rɔ̌.
2 Mas os judeus incrédulos excitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Nɨ́, àzèmbè wɔ̀ dhu rɨ̌ ndɔ̀nzɨ rɔ́rɔ̀ tɨ́, Pɔlɔ̀ mà Bàrnabà nà náadʉ̀ òko ábhɔ̌ ɨdhɔ nyʉ́ tɨ́ Ìkòniyò tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌. Abádhí adʉ́nà òwu Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà bhà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ nʉ́nɔ̀ rɔ̌ kpangba, ɨ̀mbǎ ɔ̀yá ɔdɔ́ na, kà-rɔ̌ ɨ̀ ɨ̀pbɨ̀ ɨ̀ nɨ́dhunɨ̌. Ndɨrɔ̀, Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà adʉ́nà àrà yà abádhí rʉ̌nɔna pbɨ̀ndà ídzìnga dɔ̌ dhu tɔ́ obhónga nábhʉ rɔ̌ ràvi ndɨ̀ kpangba, yà abádhí rɔ̌nzɨna wɨwɨ̀ mà yà ɨnzá apɛ̀na ’ɔ̀nzɨ angyi ìndrǔ-nzínzì ɔ̌ dhu mànà dhu-otù ɔ̌.
3 Eles, entretanto, se demoraram ali por muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Nɨ́ wɔ̀rɨ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ alɛ-ɔ̌nga nʉ́ʉndɔ ndɨ̀ ɔyɔ, atdídhena alɛ ròlè ɨ̀ Pbàyàhúdí-tɨ’ɔ̀nǎ rɔ̀, ngʉ̌kpà alɛ ràdʉ̀ ’òlè Yěsù bhà uvitatálɛ-tɨ’ɔ̀nǎ rɔ̀.
4 E se dividiu o povo da cidade; uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Pbàyàhúdí mà ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí mànà, ɔ̀yá ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mànà náadʉ̀ ’ɨ̀rɨ̀ ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ɔpɛ́ tɨ́ ’àvu Pɔlɔ̀ mà Bàrnabà mànà rɔ̌, ’àdʉ̀ abádhí àbhʉ kubvǔ odu nɨ̌ rʉ̀vɛ.
5 E, havendo um motim tanto dos gentios como dos judeus, juntamente com as suas autoridades, para os ultrajarem e apedrejarem,
6 Nɨ́, Pɔlɔ̀ mà Bàrnabà mànà níitdègu wɔ̀ dhu ɔ̀sʉ̀, nɨ́ abádhí uvò Ìkòniyò ɔ̌ rɔ̀, ’òtsè Lìkàòniyà tɔ́ pbìrì ɔ̌ pbanga, Lístrà mà Dɛ̌rbɛ̀ mànà, tɨyá arɨ́’ɨ̀ kyɛ̀rɔ̀kyɛ̀rɔ̀ pbìrì mànà ɔ̀.
6 eles, sabendo-o, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e a região circunvizinha;
7 Ányɨ̀ abádhí adʉ̀ òko ’òwù Kàgàwà bhà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ nʉ́nɔ̀ rɔ̌ ìndrǔ tɔ̀.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Lístrà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌, ɨ̀nzɨ̌ aríde pfɔ̌na dɔ̌ atdí alɛ nɨ́ɨ’ɨ̀ ìnè. Ndɨ alɛ nɨ’ɨ̀ ɔ̀dhɨ tɨ́ ka kadhɨ̀ òtsótsù rɔ́rɔ̀ alɛ. Ndɨrɔ̀ ka nɨ’ɨ̀ ɨnzá apɛ̀na ùbhi yà ka kadhɨ̀na ndɨ̀ rɔ̀ alɛ.
8 Em Listra estava sentado um homem aleijado dos pés, coxo de nascença e que nunca tinha andado.
9 Nɨ́, atdíku kǎdɨ̀ ndàmbɛ Pɔlɔ̀ rʉ̌nɔna dhu ɨ̀rɨ̀ dɔ̌. Nɨ́ Pɔlɔ̀ ʉdɨ́ nyɨ̀kpɔ́na kà-rɔ̌, kà’ù dhu ɔ̀gʉ̀ ndɨ̀ ràmbɛ̀nà ɔ̀gʉ̀ dhu ndɨ̀ ndàla rɔ̀.
9 Este ouvia falar Paulo, que, fitando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Nɨ́, Pɔlɔ̀ adʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ kà tɔ̀ ɔrʉ́ tǔna nyʉ́ nà, ndàtɨ: «Ɨ́và nyɨ, nyidè tʉ́rʉ́tʉ́rʉ́ pfɔ̌nʉ dɔ̌.» Nɨ́ wɔ̀ alɛ nɨ́ɨbɛ ndɨ̀ ndìdè, ndàdʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndùbhi.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés. E ele saltou, e andava.
11 Nɨ́ wɔ̀ Pɔlɔ̀ ɔ̀nzɨ̀ dhu ɨ̀ àla rɔ̀, ihé-yà náapɛ̀ ’ɔ̀tɛ̀ ɔrʉ́ tǔya nyʉ́ nà Lìkàòniyà ɔ̌ bhà t’ávàna ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Mʉ̌ngʉ̌-nzo ʉ̀gɛ̀rɛ̀ wà ɨ̀ ’òngò ìndrǔ tɨ́, ’ìtsù àlɛ̌ nzínzì ɔ̀.»
11 As multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Abádhí adʉ̀ Bàrnabà nátɨ̀ Zěwù tɨ́, ’àdʉ̀ Pɔlɔ̀ nátɨ̀ Hɛ́rmɛ̀ tɨ́. Obhó tɨ́, Pɔlɔ̀ nɨ́ ndɨ aránà ɔtɛ ʉ̀dà rɔ̌ ìndrǔ tɔ̀. Ndɨrɔ̀, yà Lístrà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ ka kótsù rɔ́ nɨ’ɨ̀ ndɨ Zěwù tɨ́ kátɨna Pbàgìríkí tɔ́ mʉ̌ngʉ̌-ngba bhà sɔmǎ-dzà.
12 A Barnabé chamavam Júpiter e a Paulo, Mercúrio, porque era ele o que dirigia a palavra.
13 Nɨ́ wɔ̀ ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Zěwù bhà atdí kùhanɨ̀ náadʉ̀ ɨ̀rà ìkyì-akpá nà, ɨwà ndɨ̀ ndʉ̀kpɔ̀rɔ̀ itsu-opfò tɔ́ mʉ̀kàkʉ́ ndʉ̀fɔ̌ dɔ̀ya rɔ̌ rɔ́rɔ̀, ndɨ̀rà àhʉ nà kɨgɔ̀ ɔ̀ ka kótsù ɔ̀yá tsǎtsʉ̀ tɨ́. Abádhí nɨ’ɨ̀ ɨwà ɨ̀ nɨ̀rɨ̀ ihé-yà mànà ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ubhò tɨ́ ɨ ìkyì-akpá pɛrɛ̀ tɨ́ kɔ̌kɔ̀ ɔ́yɔ̌ uvitatálɛ tɔ̀.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trouxe para as portas touros e grinaldas e, juntamente com as multidões, queria oferecer-lhes sacrifícios.
14 Nɨ́, Pɔlɔ̀ mà Bàrnabà nà níitdègu kɔ̌kɔ̀ alɛ rǎpàna ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ɔnzɨ tɨ́ dhu ɨ̀rɨ, nʉ́ʉfa rɔ̀yá ɔrʉ́ mʉ̀dzarʉ̀-ɔ̌nga, ’àdʉ̀ òtse ihé-yà nzínzì ɔ̀, ’àmbɛ ùkǔ dɔ̌, ’àtɨ:
14 Quando, porém, os apóstolos Barnabé e Paulo ouviram isto, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 «Hɔ̀kɔ̀! Ádhu wɔ̀ nyɨ̌ nyápàna nyɔ̌nzɨ̀ dhemǎ? Mǎ’ɨ nyʉ́, mǎ nɨ́ ìndrǔ àdhàdhɨ̀ nyɨ̌ nɨ́ ìndrǔ dhu bhěyi. Ndɨrɔ̀, yà fʉ̌kʉ̀ mǎ mɔ̀vɔ̀ dhu nɨ́ Kàgàwà bhà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀, ndɨ́nɨ̌ nyɨ̌ nyʉbhà tɨ́ nyɨ̌ nyarɔ́nzɨna ɨ̀mbǎ tɨ̌ya nà dhu, nyǎdʉ̀ nyʉ̌gɛ̀rɛ̀ nyǒngò yà ɨ̀nzɨ̌ arɔ́vɛ̀ Kàgàwà bhà alɛ tɨ́. Ndɨ Kàgàwà nɨ́ ndɨ yà adzɨ mà ɔ̀rʉ̀-akpà mà ndɨrɔ̀ rɛ̀rʉ̀-abábá mà, ɔ̀yá arɨ́’ɨ̀ kɔ́rɔ́ dhu mànà nanzɨ̀ alɛ.
15 e dizendo: Senhores, por que fazeis estas coisas? Nós também somos homens, de natureza semelhante à vossa, e vos anunciamos o evangelho para que destas práticas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Angyíta nyʉ́ Kàgàwà ʉbhà pɛ́ kɔ́rɔ́ pbìrì ɔ̌ alɛ ròngò ùbhi afíya ozè otu ɔ̌.
16 o qual nos tempos passados permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.
17 Pbɛ́tʉ̀, kʉ̌bhà nzá ndɨ̀ ndɨ́ ndɨ̀tɛ̀ abádhí tɔ̀ yà ndɨ̀ ndɔ́nzɨna ídzìnga-otù ɔ̌ dhu. Obhó tɨ́, kǎrɨ́ igye àbhʉ̌ rɨ̀kɔ̌ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀ fʉ̌kʉ̀, ndàdʉ̀ ɨnga ɔ̌ dhu àbhʉ rɔ̀’ɔ̀ fɨ̌yɔ́ kàsʉmɨ̀ ɔ̌. Ndɨrɔ̀ indo màtɨ́, kǎrádʉ̀ nyǒngù, ndàdʉ̀ afíkʉ nɨ́ra pbɨ̀ndà ídzìnga tɔ́ dhɛ̀dhɛ nɨ̌.»
17 Contudo não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo-vos de mantimento, e de alegria os vossos corações.
18 Pɔlɔ̀ mà Bàrnabà nà náatɛ̀ mbǎ wɔ̀ dhu bhěyi màtɨ́, nɨ́ abádhí rɨ̌ ihé-yà nɨ́sɔ̌ ɨ̀nzɨ̌ ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀ nubhò tɨ́ fɨ̌yɔ̀ dhu nɨ́ɨ’ɨ̀ ɔbɨ tɨ́.
18 E dizendo isto, com dificuldade impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Pbàyàhúdí níiwú Àtìyòkiyà tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀ rɔ̀, ndɨrɔ̀ Ìkòniyò tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀ rɔ̀ màtɨ́, ’ìwǔ ùvò Lístrà. Nɨ́ abádhí níitsu dhu ihé-yà-dɔ ɔ̀, rɔ̀pɛ̀ ’ùbvǔ Pɔlɔ̀ mà odu nɨ̌, ndɨ́nɨ̌ ʉvɛ̀ tɨ́. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, abádhí adʉ̀ Pɔlɔ̀ àdhà ’ìpfo iri kɨgɔ̀ ɔ̀ rɔ̀, ɨwà ɔ̀vɛ̀ dhu tɨ́ ɨ̀ ɨ́ kàtɨ nɨ́dhunɨ̌.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e de Icônio e, havendo persuadido as multidões, apedrejaram a Paulo, e arrastaram-no para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Pbɛ́tʉ̀ Yěsù ná’ù alɛ níitdègu ’àndǔ ’àkpɔ̀rɔ̀ Pɔlɔ̀-ngbɔ̀, nɨ́ àbadhi adʉ̀ ndɨ̀và, ndìdè, ndàdʉ̀ ndàdu ndɨ kɨgɔ̀ ɔ̀. Nɨ́ tsútsǎ nɨ́nganɨ́, abádhí adʉ̀ òwu Bàrnabà nà Dɛ̌rbɛ̀ tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀.
20 Mas quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte partiu com Barnabé para Derbe.
21 Dɛ̌rbɛ̀ tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ ɨ̀ òwù ùvò rɔ̀, Pɔlɔ̀ mà Bàrnabà nà náapɛ̀ ’ʉ̀nɔ̀ Kàgàwà bhà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ ìndrǔ tɔ̀. Nɨ́, ábhɔ̌ alɛ nyʉ́ nʉ́ʉgɛ̀rɛ̀ ɨ̀, ’à’ù Yěsù. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, abádhí náadʉ̀ ’àdu Dɛ̌rbɛ̀ rɔ̀, ’òwù Lístrà. Lístrà rɔ̀, abádhí adʉ̀ ’ɨ̀và, ’òwù Ìkòniyò ndɨrɔ̀ Àtìyòkiyà, Pìsìdiyà tɔ́ pbìrì ɔ̀.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Kɔ́rɔ́ kɔ̌kɔ̀ kɨgɔ̀ ɔ̀nǎ, abádhí owúnà Yěsù ná’ù alɛ-afí nópè rɔ̌, ’àdʉ̀ òwu ɨ alɛ àvi rɔ̌ rìkò pɔ́tsɔ́ fɨ̀yɔ́ a’uta ɔ̌. Abádhí adʉ́nà òwu dhu ɔ̀vɔ̀ rɔ̌ ɨ alɛ tɔ̀, ’àtɨ: «Dhu àkǎ àlɛ̌ rʉ̀dà ádrʉ̀ngbǎ àpbɛ̀ nyʉ́ ɔ̀na nǎ, ndɨ́nɨ̌ àlɛ̌ kotsú tɨ́ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà idzi ɔ̀.»
22 confirmando as almas dos discípulos, exortando-os a perseverarem na fé, dizendo que por muitas tribulações nos é necessário entrar no reino de Deus.
23 Kɔ́rɔ́ kànɨ́sá ɔ̀na nǎ, Pɔlɔ̀ mà Bàrnabà nà náadʉ́nà òwu ìndrǔ òvò rɔ̌, ’ʉ̀lɨ ndɨ kànɨsà ɔ̌ pbàkʉ̀rʉ̌ tɨ́. Ɔ̀nyʉ̀ t’ɔ́nyʉta-tsʉ̀ ɨ̀ ʉ̀tsɨ̀, ’àdʉ̀ àmbɛ ’ɨ̀tsɔ̀ dɔ̌ dhu-dzidɔ̌, abádhí adʉ́nà òwu yà ɨ̀ óvò alɛ ʉ̀lɨ rɔ̌ yà ɨ̀ á’ù Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù-fɔ́.
23 E, havendo-lhes feito eleger anciãos em cada igreja e orado com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, abádhí nʉ́ʉdà Pìsìdiyà tɔ́ pbìrì ɔ̀nǎ, ’àdʉ̀ òwu ùvò Pàfùliyà tɔ́ pbìrì ɔ̀.
24 Atravessando então a Pisídia, chegaram à Panfília.
25 Nɨ́, Pɛrgà tɨ́ kátɨna ndɨ pbìrì ɔ̌ kɨgɔ̀ ɔ̌ bhà tɔ̀ ɨ̀ ʉ̀nɔ̀ Kàgàwà bhà Ɔtɛ dhu-dzidɔ̌, abádhí adʉ̀ ’àsɔ̀lɔ̀, ’òwù Àtàliyà tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Ndɨ kɨgɔ̀ ɔ̌ rɔ̀, abádhí adʉ̀ ’ɨ̀và ’òwù ibhú ɔ̌, ’òwù ùvò Àtìyòkiyà, Sìriyà tɔ́ pbìrì ɔ̀, yà abhi ɨ̀ apɛ̀ ɔ̀ná rɔ̀ kɨgɔ̀ ɔ̀. Wɔ̀ ndɨ kɨgɔ̀ ɔ̌ rɔ̀ nga nɨ́ ndɨ, ka kabhʉ abádhí Kàgàwà ràso wɔ̀ abádhí òwù ʉ̀tsànà pbɨ̀ndà kasʉ-okú dɔ̀ rɔ̀.
26 E dali navegaram para Antioquia, donde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que acabavam de cumprir.
27 Nɨ́, Àtìyòkiyà ɨ̀ òwù ùvò rɔ̀, abádhí andu Yěsù ná’ù alɛ-tsʉ̀, ’àdʉ̀ Kàgàwà àbhʉ ɨ̀ ’ɔ̀nzɨ̀ kɔ́rɔ́ dhu náwɛ fɨ̌yɔ̀. Ndɨrɔ̀, abádhí adʉ̀ ɨ̀ngbà dhu bhěyi màtɨ́ ɨ̀ àpfò a’uta tɔ́ tsǎtsʉ̀ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí tɔ̀ dhu náwɛ átɔ̀ abádhí tɔ̀.
27 Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Pɔlɔ̀ mà Bàrnabà nà náadʉ̀ òko ábhɔ̌ ɨdhɔ nyʉ́ tɨ́ Yěsù ná’ù alɛ mànà Àtìyòkiyà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌.
28 E ficaram ali não pouco tempo, com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.