Atos 11

Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ Yùdɛyà tɔ́ pbìrì ɔ̌ ɨ̀ nòtù uvitatálɛ mà, Yěsù ná’ù ngʉ̌kpà alɛ mànà nɨ́ɨrɨ dhu yà ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí mà nɨ́ rɨ̀rɨ̀ wà Kàgàwà bhà Ɔtɛ átɔ̀.

¹ E ouviram os apóstolos, e os irmãos que estavam na Judéia, que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.

² Nɨ́, Pɛ́tɛrʉ̀ itdègu ndàdǔ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀, nɨ́ Yěsù ná’ù ndɨ kɨgɔ̀ ɔ̌ Pbàyàhúdí náadʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’àmbɛ ɔ̀rʉ̀ dɔ̌ kà-dɔ̌, ’àtɨ:

² E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,

³ «Nyɨ nyárà òtsù ɨ̀ngbà dhu bhěyi ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí nzínzì ɔ̀, nyǎdʉ̀ dhu ɔ̀nyʉ̀ atdíkpá abádhí mànà?»

³ Dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos, e comeste com eles.

⁴ Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Pɛ́tɛrʉ̀ adʉ̀ ndɨ̀ nɔ́nzɨ̀ dhu ɔ̀pɛ̀ ndàwɛ tsʉ̀nàrɔ̌ abádhí tɔ̀. Kǎtɨ:

⁴ Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:

⁵ «Ma mɨ́’ɨ̀ Yɔpà, nɨ́ ma mádɨ mambɛ mɨtsɔ̀ dɔ̌ adyídɔ̌, dhu ràdʉ̀ ɔ̀dzɨ̀ dùdù ɔnyʉ bhěyi. Nɨ́, ma mála ádrʉ̀ngbǎ mbɛrʉ̀ bhěyi ndɨ̀ nɨ̀lɨ atdí dhu ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀ rífo, ndàmbɛ àwǔ dɔ̌ dùdù ɨ̀fɔ pbɨnàdɔ rɔ̌ ka kʉ̀lʉ̌ ndɨ̀ rɔ́rɔ̀.

⁵ Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.

⁶ Nɨ́, yà ma mʉ̀dɨ̌ nyɨ̀kpɔ́du mambɛ wɔ̀ dhu àndà dɔ̌ rɔ̀, ma mála yà adzɨ dɔ̌ arúbhi ɨ̀fɔ pfɔ̌ya dɔ̌ ɨ̀zǎ mà, ɨrɨ́ ɔ̌ ɨ̀zǎ mà, ɔ̀ya dɔ̌ arɨ́ ’àdha ɨ̀zǎ mà, ɔrʉ́ arángɨlɨ àrɛ̀ mànà.

⁶ E, pondo nele os olhos, considerei, e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis e aves do céu.

⁷ Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, ma mɨ́rɨ̀ atdí alɛ-tù dhu ɔ̀vɔ rɨ́ idù rɔ́, ndàtɨ: ‹Pɛ́tɛrʉ̌, ɨ́và nyɨ nyazè kɔ̀rɨ́ ɨ̀zǎ, nyadʉ̀ à’ànà.›

⁷ E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro; mata e come.

⁸ Nɨ́, ma mádʉ̀ dhu àdu, matɨ: ‹Ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ wɔ̀ dhu bhěyi Ádrʉ̀ngbǎlɛ́! Ɨnzá ma mapɛ̀na yà Kàgàwà ɨsɔ́ ɨ̀nzɨ̌ ka kongó tɨ́ à’ànà ɨ̀zǎ-tɨdɔ̀ à’a. Ndɨrɔ̀ ma màpɛ̀ nzá Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ ɔ̀tɨ̀ ɨ̀zǎ-tɨdɔ̀ ná’a.›

⁸ Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois, nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.

⁹ Ɔyɔ rɨ́ kìsě nɨ̌, ma mɨ́rɨ̀ wɔ̀ alɛ-tù ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀ rɔ́tɛ rɔ́, ndàtɨ: ‹Pɛ́tɛrʉ̌, ɨwà Kàgàwà ú’o rɨ̀lǎ nyɨ̀kpɔ́na ɔ̌ dhu nákǎ nzá nyatɨ̀ ɔ̀tɔ̀tɨ̀ dhu tɨ́.›

⁹ Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.

¹⁰ Wɔ̀ dhu nádù ndɨ̀ ndɔ̀nzɨ̀ ndɨ̀ ɨ̀bhʉ-gʉ̀na. Ɨ̀bhʉ ka nìsě dhu-dzidɔ̌, ka kádʉ̀ wɔ̀rɨ́ ádrʉ̀ngbǎ mbɛrʉ̀ ɨ̀dha ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ tɨ́ rɔ̀dzɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀.

¹⁰ E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.

¹¹ Wɔ̀ ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌ tɨ́ nɨ́ ndɨ, rùdú ka kìvì Kàyìsàriyà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ rɔ̀ ɨ̀bhʉ alɛ nádʉ̀ ’ʉ̀tɔ̀ yà ma mɨ́’ɨ̀ ɔ̀ná ɨdza-lí.

¹¹ E eis que, na mesma hora, pararam, junto da casa em que eu estava, três homens que me foram enviados de Cesaréia.

¹² Nɨ́, Kàgàwà bhà Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí ádʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ idù ndàtɨ, mǎ ròwu atdíkpá abádhí mànà ɨ̀nzɨ̌ afídu rǔguru rɔ́rɔ̀. Kǎkà nyɨ̌ nyálǎna ɨrɔ́ azà ɔdhɨ́du nádʉ̀ mʉndà ányɨ̀ Kàyìsàriyà, mǎdʉ̀ ìtsi òtsù yà ɨma nànzì Kòrnòliyò bhà ɨdza.

¹² E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele homem;

¹³ Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Kòrnòliyò ádʉ̀ ɨ̀ngbà dhu bhěyi màtɨ́ Kàgàwà bhà màlàyikà àvi ndɨ̀ fɨ̌ndà pbɨ̀ndà ɨdzá dhu náwɛ fǎkà. Màlàyikà átɨ kà nɨ̌: ‹Óvì ìndrǔ ròwù Yɔpà, ròwù Sìmonì tɨ́ kátɨna alɛ nánzì. Ngǎtsi ndɨ Sìmonì-ɔvɔ̀ nɨ́ Pɛ́tɛrʉ̀.

¹³ E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,

¹⁴ Ndɨ alɛ rɨ̌ ndɨ ɨnyɨ mà, kɔ́rɔ́ pbʉ̀kʉ̀ ɨdzá-bhà mànà rʉ̌gʉ nɨ̌ ɔtɛ náwɛ̌ ɨndʉ̀.›

¹⁴ O qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.

¹⁵ Nɨ́, ɔtɛ ma mɔ̀pɛ̀ mawɛ ndɨ Kòrnòliyò bhà ɨdzá-bhà tɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Kàgàwà bhà Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí nádʉ̀ ìfo abádhí dɔ̌, àdhàdhɨ̀ yà wɛmbɛrɛ̀ tɨ́ ndɨ̀ ndɨfo àlɛ̌ dɔ̌ dhu bhěyi.

¹⁵ E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.

¹⁶ Nɨ́, ndɨ dhu ádʉ̀ mabhʉ mɨrɛ̀ yà Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù ʉnɔ àlɛ̌ tɔ̀ dhu. Kǎtɨ: ‹Bàtizò nubhónà Yùwanɨ̀ núubhò bàtizò ìndrǔ tɔ̀ ɨdha nɨ̌. Pbɛ́tʉ̀ nyɨ̌, nyɨ̌ nyɨ́ Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí tɔ́ bàtizò àlʉ̌.›

¹⁶ E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água; mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.

¹⁷ Kàgàwà úbho yà Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù Krɨ́stɔ̀ àlɛ̌ ka’u nɨ́nganɨ́ ndɨ̀ ndubhò àlɛ̌ tɔ̀ pɛrɛ̀ átɔ̀ abádhí tɔ̀. Nɨ́, ɨma nɨ́’ɨ̀yana àdhɨ ndɨ́nɨ̌ ma muvó tɨ́ ma Kàgàwà rɔ̌ ɨ̀nzɨ̌ rɔ̀nzɨ̀ pbɨ̀ndà kasʉ?»

¹⁷ Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando havemos crido no Senhor Jesus Cristo, quem era então eu, para que pudesse resistir a Deus?

¹⁸ Wɔ̀ ɔtɛ ɨ̀ ɨ̀rɨ̀ rɔ̀, kɔ̌kɔ̀ Pɛ́tɛrʉ̀ mà rǔbhi ’àgò rɔ̌ mànà alɛ náadʉ̀ afíya òtù, ’àdʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ìlè Kàgàwà, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Hàkà! Kàgàwà pbánɨ́ àbhʉ̌ rádʉ̀ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí mà nábhʉ rʉ̀gɛ̀rɛ̀ fɨ̀yɔ́ mʉ̀tsɔ, ràdʉ̀ obhóná ípìrɔ̌nga nábà átɔ̀!»

¹⁸ E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se, e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.

¹⁹ Stɨ̀fanʉ̀ ka kòhò dhu-dzidɔ̌, ndɨ̀ nɔ̀pɛ̀ Yěsù ná’ù alɛ rɔ̌ avuta náabhʉ̀ ɨ alɛ rɨ̀fàlà ɨ̀ dhèdhèrɔ̀ kɨgɔ̀ ɔ̀nǎ. Atdídhená alɛ náatsè Fòyìnikè, ngʉ̌kpà alɛ náatsè Kìpurɔ̀, ndɨrɔ̀ ngʉ̌kpà-tsí náadʉ̀ òtse Àtìyòkiyà. Abádhí owúnà Kàgàwà bhà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ nʉ́nɔ̀ rɔ̌ Pbàyàhúdí tɔ̀ tɨ́.

¹⁹ E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.

²⁰ Pbɛ́tʉ̀, yà abádhí nzínzì ɔ̌ ɨ̀ nòtù Kùrenì ɔ̌ ngúfe alɛ mà, Kìpurɔ̀ ɔ̌ ngúfe alɛ mànà náawù ùvò Àtìyòkiyà, ’àdʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ʉ̀nɔ̀ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù dɔ̌ rɔ́tɛ Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí tɔ̀.

²⁰ E havia entre eles alguns homens chíprios e cirenenses, os quais entrando em Antioquia falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.

²¹ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà náabhʉ̀ ɔbɨ atdídɔ̌ abádhí tɔ̀, ndɨ dhu ràdʉ̀ àrà yà abádhí rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ fɨ̌yɔ̀ ábhɔ̌ alɛ nyʉ́ nábhʉ rɔ̌ rʉ̀gɛ̀rɛ̀ ɨ̀, ’àdʉ̀ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù ná’ù.

²¹ E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.

²² Wɔ̀ abádhí rɔ̌nzɨna dhu-ɔ̀yɨ̌ níitdègu àrà òtsi Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ kànɨsà ɔ̌ bhà-bɨ̀ ɔ̀, nɨ́ ɨ alɛ adʉ̀ Bàrnabà nóvì ràrà Àtìyòkiyà.

²² E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia.

²³ Bàrnabà níitdègu àrà àhʉ ányɨ̀, ndàdʉ̀ Kàgàwà àso Yěsù ná’ù alɛ dhu nótù, nɨ́ kɨ̌dhɛ̀ adʉ̀ ndɨ̀ka atdídɔ̌. Kǎdʉ̀ ɨ alɛ-afí àbhʉ ròtsì ɔbɨ ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ napbá tɨ́ atdídɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù rɔ̌ tɨ́.

²³ O qual, quando chegou, e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortou a todos a que permanecessem no Senhor, com propósito de coração;

²⁴ Ndɨ Bàrnabà nɨ’ɨ̀ ídzì alɛ, atdídɔ̌ Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí ɨ́rǎ alɛ, ndɨrɔ̀ ádrʉ̀ngbǎ a’uta nà alɛ. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, ábhɔ̌ ihé-yà nyʉ́ náadʉ̀ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù ná’ù.

²⁴ Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.

²⁵ Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Bàrnabà adʉ̀ àrà Sáwúlò nɔ́mɛ̀ Társɔ̀ tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀.

²⁵ E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.

²⁶ Nɨ́ ka ndɨ̀ ndàla rɔ̀, kǎdʉ̀ kìdyì ìwǔ mànà atdíkpá, ìwǔ ùvò nà Àtìyòkiyà. Ndɨ Àtìyòkiyà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ kànɨsà ɔ̌, abádhí anzɨ̀ atdí atɔ nyʉ́. Ndɨrɔ̀ ndɨ kànɨsà ɔ̌, abádhí udhè dhu ábhɔ̌ alɛ nyʉ́ tɔ̀. Wɔ̀ ndɨ Àtìyòkiyà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ nga nɨ́ ndɨ wɛmbɛrɛ̀ tɨ́ ka kapɛ̀ kunzì Yěsù bhà ábhàlɨ̌ pbàkrɨ́stɔ̀ tɨ́ nɨ̌.

²⁶ E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja, e ensinaram muita gente; e em Antioquia foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.

²⁷ Ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Kàgàwà bhà pbànábí núuvò Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ rɔ̀, ’òwù Àtìyòkiyà.

²⁷ E naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.

²⁸ Abádhí nzínzì ɔ̌ atdí alɛ-ɔvɔ̀ nɨ’ɨ̀ Àgabʉ̀. Nɨ́, Kàgàwà bhà Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí ʉnda ka rɔ̀vɔ̀ dhu ndàtɨ, ádrʉ̀ngbǎ àgǎyì ràrɨ̌ ɨ̀sɨ̌ yà adzɨ dɔ̌ kɔ́rɔ́ pbìrì ɔ̌. Obhó tɨ́, ndɨ àgǎyì adʉ̀ ɨ̀sɨ̌ yà Klòdiyò nɨ́ɨ’ɨ̀ kámá dɔ̌ ádrʉ̀ngbǎ kamà tɨ́ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌.

²⁸ E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.

²⁹ Wɔ̀ ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌ tɨ́ nɨ́ ndɨ, Yěsù bhà ábhàlɨ̌ adʉ̀ ’ɨ̀rɨ̀, ’ɨ̀tsà fɔyá dhu, ngǎtsi alɛ ràrà kìbhò rɔ̌ fɔná ndɨ̀ nàbà dhu-bvʉ rɔ̌, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ɔnzɨ tɨ́ ɔdhɨ́ya dzʉ̀nà nɨ̌ Yùdɛyà tɔ́ pbìrì ɔ̀.

²⁹ E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia.

³⁰ Pɛrɛ̀ ɨ̀ ɨ̀tsà dhu-dzidɔ̌, abádhí adʉ̀ kàbhʉ Bàrnabà mà, Sáwúlò mànà ròwù àbhʉnà Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ kànɨsà ɔ̌ pbàkʉ̀rʉ̌-fɔ́ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀.

³⁰ O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →