Apocalipse 11
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ACF
1 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, ka kibho dhu ùdhě ka karɨ́ nɨ̌ itsukpó bhěyi ndɨ̀ nɨ̀lɨ ízò fudú, kadʉ̀ àtɨ̀nà ɨma nɨ̌: «Ɨ́và nyɨ, nyudhe Kàgàwà bhà ɨdza mà màzàbahʉ̀ mànà, nyadʉ̀ ányɨ̀-dzá rɔ̀ arɨ́ Kàgàwà ʉ̀lɛ̌ alɛ-bvʉ nɔ́zʉ̀.
1 E foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e chegou o anjo, e disse: Levanta-te, e mede o templo de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Pbɛ́tʉ̀, wɔ̀ irinǎ rɔ̀ rɨ́’ɨ̀ kà tɔ̀ odhó nákǎ nyʉbhà ɨ̀nzɨ̌ nyudhe. Obhó tɨ́, wɔ̀ ndɨ-tsí ka kàbhʉ wà yà ɨnzá àpɛ̀ Kàgàwà ʉ̀nɨ̌ alɛ, kǎkà ɨ̀fɔ kumì dɔ̀ná ɔ́yɔ̌ nà àbǐ tɨ́ rɨ́ ɨ̀lɨ̌lǎ kɨgɔ̀-tsidɔ̀ ɔ̀bɛ̀ alɛ tɔ̀.
2 E deixa o átrio que está fora do templo, e não o meças; porque foi dado às nações, e pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Ndɨrɔ̀, ma mɨ́ ɔ́yɔ̌ pbàkà ngàmbì òvì ròwù dhu ɔ̀vɔ̀ ìndrǔ tɔ̀, gɔ̀nɨ́yà ɨ̀ ʉ̀fɔ̌ rɔ̀yá ɨnyɨ tɔ́ mbɛrʉ̀ tɨ́ rɔ́rɔ̀. Nɨ́, abádhí rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ ìndrǔ tɔ̀ pbànábí bhěyi ràrà àhʉ atdí lʉfʉ̀, dɔ̀ná ɔ́yɔ̌ mɨyà, dɔ̀ná azà kumì nà ɨdhɔ tɨ́.»
3 E darei poder às minhas duas testemunhas, e profetizarão por mil duzentos e sessenta dias, vestidas de saco.
4 Kɔ̌kɔ̀ ɨ ɔ́yɔ̌ ngàmbì nɨ́ ɨ kɔ̌kɔ̀ ɔ́yɔ̌ mìzèyìtunì-tsǔ-kpa, ndɨrɔ̀ abádhí nɨ́ ɨ tarà ʉ̀lɨ̌ ka karɨ́ dɔ̀yá mʉ̀narà, kǎkà yà adzɨ ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎlɛ-ɔ̀nzɨ̌ aríko alɛ.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois castiçais que estão diante do Deus da terra.
5 Ndɨrɔ̀, ndɨ alɛ apɛ́ ndòzè ndɔ̀nzɨ̀ abádhí nzɛ́rɛ, nɨ́ kàzʉ rǎdʉ̀ àhʉ abádhí-li’ɔ̀ rɔ̀, ràdʉ̀ ɨ abádhí tɔ́ òmvǔ nʉ́bɨ̀. Ndɨ dhu bhěyi tɨ́ nɨ́ ndɨ, ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ́lɨ ndɨ̀ alɛ mà yà abádhí nòzè ndɔ̀nzɨ̀ nzɛ́rɛ nɨ́ rǎdʉ̀ ɔ̀vɛ̀.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, fogo sairá da sua boca, e devorará os seus inimigos; e, se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Ndɨrɔ̀, abádhí rɨ̌’ɨ̀ ìnè ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nà, ’ʉ̀tsɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà-tsʉ̀, ɨ̀nzɨ̌ igye nɨ́ɨkɔ́ tɨ́ yà ìndrǔ tɔ̀ abádhí rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ pbànábí bhěyi ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌. Abádhí rɨ̌’ɨ̀ ìnè ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nà átɔ̀, ’ʉ̀gɛ̀rɛ̀ ɨdha ròngò azu tɨ́, ’àdʉ̀ ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ àpbɛ̀-tɨdɔ̀ mà nábhʉ yà adzɨ ɔ̌ alɛ ràbà, ɨ̀ òzè ka dhu bhěyi.
6 Estes têm poder para fechar o céu, para que não chova, nos dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda a sorte de pragas, todas quantas vezes quiserem.
7 Abádhí rɨ̌ wɔ̀ ìndrǔ tɔ̀ ɨ̀ arɔ́vɔna pbànábí bhěyi dhu t’ɔ́vɔta ɨ̀tɔ rɔ̀, òyǐ ɔ̀ rɔ̀ ráhʉ ɨ̀zǎ núugyeya ɨla abádhí nà. Kɔ̌nzɨya abádhí-lɛ̀mà, ndàdʉ̀ abádhí ɔ̀kyɛ̀.
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra, e os vencerá, e os matará.
8 Nɨ́, abádhí-abvò nóokoya ádrʉ̀ngbǎ kɨgɔ̀, yà abádhí tɔ́ Ádrʉ̀ngbǎlɛ ka kʉtɔ́ mʉ̀sàlabhà dɔ̌ ɔ̀ná kɨgɔ̀ tɔ́ ngʉdhà ɔ̌. Ndɨ kɨgɔ̀ nɨ́ ndɨ ka karɨ́ ɨ̀pbɛ̌na kanzì Sɔ̀dɔmɔ̀ tɨ́, ndɨrɔ̀ ngǎtsi nɨ̌ Mísrì tɨ́.
8 E jazerão os seus corpos mortos na praça da grande cidade que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde o nosso Senhor também foi crucificado.
9 Nɨ́, ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ́lɨ ndɨ̀ alɛ-tɨdɔ̀ nzínzì ɔ̌ alɛ mà, ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ rʉ̀gànda-tɨdɔ̀ nzínzì ɔ̌ alɛ mà, ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ alávà-tɨdɔ̀ t’álɛ nzínzì ɔ̌ alɛ mà, ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ pbìrì ɔ̌ alɛ nzínzì ɔ̌ alɛ mànà náandáya kɔ̀rɨ́ abvo ɨ̀bhʉ ɨdhɔ dɔ̀ná gòna nà tɨ́, ndɨrɔ̀ abádhí a’uya nzɨ̌ kʉtdʉ̌ ɨ abvo.
9 E homens de vários povos, e tribos, e línguas, e nações verão seus corpos mortos por três dias e meio, e não permitirão que os seus corpos mortos sejam postos em sepulcros.
10 Kɔ̌kɔ̀ ɨ yà adzɨ óvò alɛ-ɨdhɛ̀ nɨ́ɨkaya ndɨ̀ ɨ̀kǎ tɨ́ abádhí ʉ̀vɛ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Ɨ alɛ-ɨdhɛ̀ nɨ́ɨkaya ndɨ̀, ’àdʉ̀ àmbɛ pɛrɛ̀ mà núbho dɔ̌ fɨ̌yɔ̀ nzínzìya ɔ̌, atdídɔ̌ nyʉ́ kɔ̀rɨ́ ɔ́yɔ̌ pbànábí náabhʉ̀ ɨ̀ ’àbà àpbɛ̀ nɨ́dhunɨ̌.
10 E os que habitam na terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão, e mandarão presentes uns aos outros; porquanto estes dois profetas tinham atormentado os que habitam sobre a terra.
11 Kɔ̀rɨ́ ɨ̀bhʉ ɨdhɔ dɔ̀ná gòna nà dzidɔ̌, Kàgàwà bhà rɔ̀ ɨ̀rà ípìrɔ̌nga tɔ́ alɛ-ɨhɛ̀ náatsù abádhí-abvò ɔ̀, abádhí ràdʉ̀ ’ɨ̀và, ’ìkò pfɔ̌ya dɔ̌. Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ ádrʉ̀ngbǎ ɔdɔ nɨ́ɨsɨ́ abádhí àndà rɔ̌ rúbhi alɛ ɔ̀.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles; e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Ndɨrɔ̀, kɔ̌kɔ̀ ɨ ɔ́yɔ̌ pbànábí nɨ́ɨrɨ ɔrʉ́-tǔna nà rɨ́ dhu ɔ̀vɔ fɨ̌yɔ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀ alɛ-tù, ndàtɨ: «Nyùpò àzú!» Nɨ́ abádhí upò ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ àpbù ɔ̌, àzèmbè kɔ̌kɔ̀ ɨ abádhí tɔ́ òmvǔ rǎndàna rɔ́rɔ̀.
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para aqui. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 Wɔ̀ ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌ tɨ́, ádrʉ̀ngbǎ mùtìtì nɨ́ɨsɨ́, kɨgɔ̀ tɔ́ atdínga ɨdrɛ̀ dɔ̌ ràdʉ̀ ndùgòlò. Àrʉ̀bhʉ̀ lʉfʉ̀ alɛ náadʉ̀ ʉ̀vɛ wɔ̀ ndɨ mùtìtì ɔ̌. Nɨ́ ádrʉ̀ngbǎ ɔdɔ nyʉ́ nɨ́ɨsɨ́ ɔ̀dɔ̀dɨ̀ alɛ-go ɔ̀, ràdʉ̀ Kàgàwà, yà ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ arɨ́’ɨ̀ alɛ nílè.
13 E naquela mesma hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram muito atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Dhu ɨ̀nzǎ rɨ́ ɔyɔ rɨ́ kìsě dhu nʉ́dà wà, ndɨrɔ̀ ɨ̀bhʉ rɨ́ kìsě rɨ̌ nzɨ̌ àpɛrɛ, ɨnzá ndɨ̀ ndɨ̀tɔ̀ ndɨ̀ rɔ́rɔ̀!
14 É passado o segundo ai; eis que o terceiro ai cedo virá.
15 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, àrʉ̀bhʉ̀ rɨ́ kìsě màlàyikà náamɨ̀ pbɨ̀ndà wàndà. Nɨ́ ábhɔ̌ alɛ náavɔ̀ dhu ɔrʉ́ tǔya nyʉ́ nà ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀, ’àtɨ:
15 E o sétimo anjo tocou a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: Os reinos do mundo vieram a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará para todo o sempre.
16 Ndɨrɔ̀ ɔ́yɔ̌ kumì dɔ̀ná ɨ̀fɔ nà pbàkʉ̀rʉ̌, yà fɨ̀yɔ́ kámá tɔ́ tombi dɔ̌ aróko Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌, núugú ɨ̀, nyɨ̀ya ràpbǎ adzɨkpa-ngbɔ̀ nyʉ́, ’ʉ̀lɛ̌ Kàgàwà.
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 Abádhí ambɛ́nà àtɨ̀nà dɔ̌:
17 Dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, e que hás de vir, que tomaste o teu grande poder, e reinaste.
18 Ɨ̀nzɨ̌ arɨ́ nyɨfʉ̌ alɛ nɨ́ɨ’ɨ̀ nàwí nà rʉ̀nʉ́,
18 E iraram-se as nações, e veio a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e o tempo de dares o galardão aos profetas, teus servos, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, yà ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ arɨ́’ɨ̀ Kàgàwà bhà ɨdza-li’ɔ̀ náapfo ndɨ̀, Kàgàwà mànà ìndrǔ ùngbò ɨ̀ dhu ɨ̀tɛ̀ rɨ́ Sàndukù ràdʉ̀ ndàla ɔ̀nà. Nɨ́ ɨnga nʉ́ʉmbɨ̀lɨ̀, alɛ-tù mà, ɔvɔ rʉ̌tǎ dhu mànà ràdʉ̀ ’ɨ̀rɨ̀. Ndɨrɔ̀, yà adzɨ níivì, ɨfɔ ràdʉ̀ ɨ̀kɔ̌ atdídɔ̌.
19 E abriu-se no céu o templo de Deus, e a arca da sua aliança foi vista no seu templo; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e terremotos e grande saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.