Romanos 4
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs VC
1 Inta ta da di angginggi ni itu i Ibrayi, aki a akiki amunta wa? A hi angginggi ni itu i ure unggo ku, nggo da di iyo isisurr nggi i ta kpa unushirr ttungo?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abachi a ti da di Ibrayi a zirr zizi ku aseki ka nggo Ibrayi a na nggo, uwa a ti si meme i Ibrayi a se ni inkindirr inggi yi nggo a ka nggurr age̱ na yi nggo. Ni ikye i Abachi, Ibrayi a sama ni inkindirr i nggurr anke̱.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ungbamvu ku Abachi ku u da di, “Ibrayi à kpanye na Abachi ku, uwa a si ima yo du Abachi à kpa ma ki uzizi.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Uvuvurr nu undu a ta kpa si azadi ama ka. A si si inkindirr yi nggo undurr a ba ni isisurr ima mu na nu ma hen. A si inkindirr yi nggo ajiji ama ngga a nu ma.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 A ti si undurr wa nggo à di surr ashishi ni iyo isisurr ima yo, na si di surr ashishi na aseki ka nggo uwa di na hen, na kpanye na Abachi, wanggo nggo di kà uni la ure ki uni sama ni ila ure meme nggo. Abachi a di kye si ikpanye i unushirr uwama bari, na kpa ma ki uzizi ama.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Doda a da meme yo nu nggo a re ni itu i inyarr i unushirr wa nggo Abachi a si akpa ma da a si uzizi ku inkindirr yi nggo undurr wa a na mu nggo hen. Na da di:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Abachi à yo angu azizi ka iwre ku
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Undurr wanggo nggo Atiko wa à si taka charr ila ure ima yi zu ku hen, à ta nyarr!”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Inyarr inggi yi nggo Doda à da yi, i si i abangga ba nggo a yo iji yo mre? Iya! Abi sama ni iji mi a taka si abi nyarr meme. Inta ka bre inkindirr yi nggo ungbamvu ku u da ba di, “Ibrayi à kpanye na Abachi ku, uwa si ku ikpanye iyo du Abachi à kpa ma ki uni na uzizi.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 A na meme nita nggo? Abachi a kpa Ibrayi bari aba a nga ni yo ku iji yi, ka a yo ku iji bari Abachi a kpa ma? Abachi a kpa ma bari aba a ni yo ku iji yi nu ugo mu.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Iyo iji ima yi i si ki angba mu nggo a ta du ba a hi di ikpanye i Ibrayi nggi i du Abachi a kpa ma ki uzizi, bari aba yo ku iji yi. A si ima yo i du Ibrayi a si aki a anishirr abi kpanye na Abachi we. Uwa a kpa ba sama ni iyo iji imbarr yi mi.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ibrayi a si aki zizo a abangga ba nggo a yo iji nggo, na du iso imbarr yi i si ikpanye na Abachi ku, nâ ta su nggo aki amunta wa Ibrayi a se bari aba ka ni yo ku iji yi.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Nggo Abachi à da zu ku Ibrayi tuku ahinhan ama ba du uwa taka nu ba ingbingbru yi, Abachi a si da meme nu nggo Ibrayi a na inkindirr yi nggo Are ka a da mu hen. Iya, a si nu nggo Ibrayi a kpanye, Abachi a kpa ma ki uni zirr zizi.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Abachi ti ta nu abi zirr zizi na are ama ka yo mre aseki ka nggo a da du uwa à taka ni nggo, meme nggo i ikpanye i unushirr yi i si gigye, i inkindirr yi nggo Abachi à du uwa à taka na nggo i sama ku unushirr nu undu.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ure ku tsarr iso ku u di gri iha ndanda, ure ku tsarr iso ku u ti sama, ivu sarr ku are ka i ta sama meme.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 A si ima yo du ikpanye nggi i ta nu anishirr inkindirr yi nggo Abachi à du uwa taka nu ba nggo. Meme nggo, inkindirr yi nggo Abachi à da du uwa à taka ni nggo i taka si i ahinhan bu Ibrayi ba wemi. A taka kpa yi sama ni ihan inkindirr. A si sa aba mu nggo a ga Are ka na akpambarr taka kpa aseki kama hen. Abangga ba nggo a ti kpanye nâ ta si Ibrayi à kpanye nggo, aba mi a taka kpa aseki ka nggo Abachi à da nggo. Ibrayi yo à si ki inta aki munta we.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Ungbamvu ku Abachi ku u da meme yo di: “Ingga na ùwà ki aki a ingbingbru shishemi.” Meme nggo, inkindirr yi nggo Abachi à da du uwa a taka na nggo i wre ku Abachi wa nggo Ibrayi a kpanye na ku nggo. Abachi wa nggo a di du abi kɨ a tasi. Abachi nggo a bwu angu na na aseki ka nggo a di sama ni ime̱me̱ yi, na du ka gru se ankpa yirr.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 A ka ttu isisurr glo ba di Ibrayi a si ta ngri uvuvurr zizo hen. Uwa si nggo Ibrayi a yo isisurr na Abachi ku, na so di surr ashishi. Na na meme yo na kaki “aki a ingbingbru shishemi.” Abachi mi à da nu ungbamvu umaku di, “Ahinhan amuwa ba a ta si nâ ta si intsintse̱ nggi.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ibrayi a si na ase ma ayirr yirr (100) mu, na à ka mri ase ka ngri ba, na si su ukpa ni iyo isisurr na Abachi ku hen, nu nggo a hi di ukpa umaku u ka kre ba, na hi di Sarratu a si ta ngri zizo hen.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ibrayi à ka na yo isisurr ima yi na si su ukpa ni inkindirr yi nggo Abachi à da zu du uwa taka na ku nggo hen. Ikpanye ima yi na Abachi ku i na ma ki ukyekye na di gbyarr ku Abachi asa.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ibrayi a hi krizhizhi mi ni isisurr ima di Abachi à si nu ukyekye ku na inkindirr yi nggo a da du uwa à taka na nggo.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ikpanye ima yo i du “Abachi à kpa Ibrayi ki unushirr uni na uzizi.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Icharr yi nggo a charr ankpi are ka da di, “A kpa ma da à si uni na uzizi” a si charr ku Ibrayi mu are a kama na nkpama hen.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 A charr si ki inta abangga ba nggo a ta kpa inta ki abi na uzizi. Inta nggo kpanye na Abachi wa nggo a du Yesu Atiko amunta wa a tasi ni ibe yi nggo.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 A du Yesu a ttu na tasi ku ila ure imunta i yo wre ki inta bu kaki abi na uzizi.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.