Romanos 4
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NTLH
1 Inta ta da di angginggi ni itu i Ibrayi, aki a akiki amunta wa? A hi angginggi ni itu i ure unggo ku, nggo da di iyo isisurr nggi i ta kpa unushirr ttungo?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Abachi a ti da di Ibrayi a zirr zizi ku aseki ka nggo Ibrayi a na nggo, uwa a ti si meme i Ibrayi a se ni inkindirr inggi yi nggo a ka nggurr age̱ na yi nggo. Ni ikye i Abachi, Ibrayi a sama ni inkindirr i nggurr anke̱.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ungbamvu ku Abachi ku u da di, “Ibrayi à kpanye na Abachi ku, uwa a si ima yo du Abachi à kpa ma ki uzizi.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Uvuvurr nu undu a ta kpa si azadi ama ka. A si si inkindirr yi nggo undurr a ba ni isisurr ima mu na nu ma hen. A si inkindirr yi nggo ajiji ama ngga a nu ma.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 A ti si undurr wa nggo à di surr ashishi ni iyo isisurr ima yo, na si di surr ashishi na aseki ka nggo uwa di na hen, na kpanye na Abachi, wanggo nggo di kà uni la ure ki uni sama ni ila ure meme nggo. Abachi a di kye si ikpanye i unushirr uwama bari, na kpa ma ki uzizi ama.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Doda a da meme yo nu nggo a re ni itu i inyarr i unushirr wa nggo Abachi a si akpa ma da a si uzizi ku inkindirr yi nggo undurr wa a na mu nggo hen. Na da di:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Abachi à yo angu azizi ka iwre ku
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Undurr wanggo nggo Atiko wa à si taka charr ila ure ima yi zu ku hen, à ta nyarr!”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Inyarr inggi yi nggo Doda à da yi, i si i abangga ba nggo a yo iji yo mre? Iya! Abi sama ni iji mi a taka si abi nyarr meme. Inta ka bre inkindirr yi nggo ungbamvu ku u da ba di, “Ibrayi à kpanye na Abachi ku, uwa si ku ikpanye iyo du Abachi à kpa ma ki uni na uzizi.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 A na meme nita nggo? Abachi a kpa Ibrayi bari aba a nga ni yo ku iji yi, ka a yo ku iji bari Abachi a kpa ma? Abachi a kpa ma bari aba a ni yo ku iji yi nu ugo mu.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Iyo iji ima yi i si ki angba mu nggo a ta du ba a hi di ikpanye i Ibrayi nggi i du Abachi a kpa ma ki uzizi, bari aba yo ku iji yi. A si ima yo i du Ibrayi a si aki a anishirr abi kpanye na Abachi we. Uwa a kpa ba sama ni iyo iji imbarr yi mi.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ibrayi a si aki zizo a abangga ba nggo a yo iji nggo, na du iso imbarr yi i si ikpanye na Abachi ku, nâ ta su nggo aki amunta wa Ibrayi a se bari aba ka ni yo ku iji yi.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Nggo Abachi à da zu ku Ibrayi tuku ahinhan ama ba du uwa taka nu ba ingbingbru yi, Abachi a si da meme nu nggo Ibrayi a na inkindirr yi nggo Are ka a da mu hen. Iya, a si nu nggo Ibrayi a kpanye, Abachi a kpa ma ki uni zirr zizi.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Abachi ti ta nu abi zirr zizi na are ama ka yo mre aseki ka nggo a da du uwa à taka ni nggo, meme nggo i ikpanye i unushirr yi i si gigye, i inkindirr yi nggo Abachi à du uwa à taka na nggo i sama ku unushirr nu undu.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ure ku tsarr iso ku u di gri iha ndanda, ure ku tsarr iso ku u ti sama, ivu sarr ku are ka i ta sama meme.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 A si ima yo du ikpanye nggi i ta nu anishirr inkindirr yi nggo Abachi à du uwa taka nu ba nggo. Meme nggo, inkindirr yi nggo Abachi à da du uwa à taka ni nggo i taka si i ahinhan bu Ibrayi ba wemi. A taka kpa yi sama ni ihan inkindirr. A si sa aba mu nggo a ga Are ka na akpambarr taka kpa aseki kama hen. Abangga ba nggo a ti kpanye nâ ta si Ibrayi à kpanye nggo, aba mi a taka kpa aseki ka nggo Abachi à da nggo. Ibrayi yo à si ki inta aki munta we.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ungbamvu ku Abachi ku u da meme yo di: “Ingga na ùwà ki aki a ingbingbru shishemi.” Meme nggo, inkindirr yi nggo Abachi à da du uwa a taka na nggo i wre ku Abachi wa nggo Ibrayi a kpanye na ku nggo. Abachi wa nggo a di du abi kɨ a tasi. Abachi nggo a bwu angu na na aseki ka nggo a di sama ni ime̱me̱ yi, na du ka gru se ankpa yirr.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 A ka ttu isisurr glo ba di Ibrayi a si ta ngri uvuvurr zizo hen. Uwa si nggo Ibrayi a yo isisurr na Abachi ku, na so di surr ashishi. Na na meme yo na kaki “aki a ingbingbru shishemi.” Abachi mi à da nu ungbamvu umaku di, “Ahinhan amuwa ba a ta si nâ ta si intsintse̱ nggi.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ibrayi a si na ase ma ayirr yirr (100) mu, na à ka mri ase ka ngri ba, na si su ukpa ni iyo isisurr na Abachi ku hen, nu nggo a hi di ukpa umaku u ka kre ba, na hi di Sarratu a si ta ngri zizo hen.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ibrayi à ka na yo isisurr ima yi na si su ukpa ni inkindirr yi nggo Abachi à da zu du uwa taka na ku nggo hen. Ikpanye ima yi na Abachi ku i na ma ki ukyekye na di gbyarr ku Abachi asa.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ibrayi a hi krizhizhi mi ni isisurr ima di Abachi à si nu ukyekye ku na inkindirr yi nggo a da du uwa à taka na nggo.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ikpanye ima yo i du “Abachi à kpa Ibrayi ki unushirr uni na uzizi.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Icharr yi nggo a charr ankpi are ka da di, “A kpa ma da à si uni na uzizi” a si charr ku Ibrayi mu are a kama na nkpama hen.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 A charr si ki inta abangga ba nggo a ta kpa inta ki abi na uzizi. Inta nggo kpanye na Abachi wa nggo a du Yesu Atiko amunta wa a tasi ni ibe yi nggo.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 A du Yesu a ttu na tasi ku ila ure imunta i yo wre ki inta bu kaki abi na uzizi.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.