Mateus 22
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NAA
1 Yesu na undu na assurre na so bre ku anishirr ba are ka zizo,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 na da di: “Ittu i unkplassu inggi si ma mi: Uttu numa nggo à ta na iga i hru ku uzuma ayamba.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Na à tu amirr iko ama ba du ba a ga da ku anishirr ba nggo à nu ba angbamvu ka iga ka di a bu nga ni iga yi ki, aba kà inga yi.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 “Uwa tu amirr iko abanu kuma na abangga ba nggo a yo ba ni iga yi di, ‘Ari yo si iga yi, a ka han ilando inkpinkpi iga yi ba, ila yi i ka wri ba. Imba nga ni iga yi ki!’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Anishirr ba nggo a da ba iga yi a si kakye ba hen, na kuma ni indu imbarr mu, abanu ko ni īlá, abanu ko nu udu.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Abanu ba a vu amirr iko ba hlo na ngɨ ba.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Uttu wa ki unfu, na tu abi ta iku ama ba, du ba ku ngɨ anishirr abi ngɨ amirr iko ama ba na tu ako ambarr ka nu uru.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 “Na kuso na yo amirr iko ama ba zizo na da ba di, ‘Iga imungga yi i ma ba, anishirr ba nggo ingga yo ba a si ma abi nga hen.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Ziza, imba ga rri nu umi igbu ku, ku ga kri na atu anko ka igbu ka ni yo anishirr tankpa nggo imba hi du ba nga ni iga yi.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Amirr iko ba ga rri nu umi igbu ku, ku di yo anishirr ba nggo aba hi nggo, azizi na andanda, uki ku iga ku u tsarr ssu na anishirr.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Uttu wa mirri ku so kye abichirr ba, na ku sa ashishi nu ugo unuma ku à si surr ankru ka gri ayamba ka na ba hen.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Uttu wa zhi ma di, ‘Ukpamu, ùwà zhi nu momonggo ni mirri ni inggya ni si surr ankru ka igri ayamba ka na ba hen?’ Ugo wa kri ngbangbami.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Uttu wa da ku amirr iko ama ba di, ‘Imba vu ma lo ango ka na aza, ni ba ma ku tu yo ni ibwu yi na abi. Nabo yo anishirr a ta yì, na ta anyinyirr.’ ”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 I Yesu da ni ikikre yi di, “A yo shishemi na hla ntsɨmi yo.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Anu Farrisi ba a huzzu ku nggurr bi na na anko wa nggo aba ta tirr Yesu, wre ku a bu da inkindirr inuma indanda aba ka vu ma.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Na tu abiga ambarr ba na anishirr abu Hirridu abanu ba na ku di, “Unitsarr, inta hi ùwà di da su ure ujiji. Ùwà di tsarr ure ujiji ni tsarr inkindirr yi nggo Abachi à zha di anishirr a bu na. Ùwà si di kakye ure ku nggo anishirr so di da ni itu imuwa hen, nggo ùwà di na ku anishirr narrnarr.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Da ki inta amarr amuwa ka, Are ka a kpanye di a bu han inklo imimi yi ku Kayisa (Uttu unkpi nu Roma wa) ka a kisa?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Yesu à hi amarr ndanda ambarr ka, na zhi ba di, “Imba abi na aseki wre ku anishirr a bu hi! Imba so tirr ingga na angginggi?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Tsarr ingga inkpinkpri inklo yi nggo a di han inklo imimi yi na yi!” Aba gri inkpinkpri inklo dinarri iyirr ga ko.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Uwa zhi ba di, “A charr si iyu ashishi ka unggonggo tuku isa i unggonggo ni inklo yi?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Aba da di, “Uttu Kayisa.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Nggo a wo meme, na ku ayisurr na duma na ga share na du ma nabo.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Na azhibarr ayiyirr ama wa, anu Sadusi abanu, nggo a si kpanye nu ure ku itasi ku hen, a nga ni Yesu ku.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 A nga ni zhi ma di, “Unitsarr, Musa à charr di unushirr wa nggo à ti garr ayamba na ttu sama ni ita uzayirr wa a bu hru ayamba na ako wa, wre ba bu ngri amumarr ni isa i uni ttu wa.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ziza, amugo abanu a sa atangba nggo a di so ni inggya. Ununku ambarr wa à garr na ttu sama ni ita na ka ayamba wa du ku uzayirr unu uha wa.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Uzayirr unu uha wa mi meme ni ttu na ka ayamba wa du ku unu utarr ambarr wa. A so kɨ meme yo kuma nu unu tangba wa ku.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ni ikikre yi ayamba wa ni ttu ga ba.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ziza, uwa bu da ki inta, nggo abi kɨ ba taka tasi, ayamba ama à taka si a uwatanggo, nggo aba atangba mi a gri wa?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Yesu à ddu ba di, “Imba i ri amarr amba akama ndanda mi. A si nu nggo imba si hi ungbamvu ku Abachi ku yo hen, ni si hi ukyekye ku Abachi ku hen.
29 Jesus respondeu:
30 Nggo Abachi à taka du abi kɨ ba taka tasi, a taka zzu nâ ta si abitu ba Abachi ba nu unkplassu. Aniru na amba a si taka garr hen.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Imba si bre inkindirr yi nggo a da ni itu i abi tasi ba hen? Abachi à da di,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘A si ingga yo si Abachi a Ibrayi ni si Abachi a Ishaku tuku Abachi a Yakubu.’ A si Abachi yo si Abachi a abi so tsitsirr ni si si Abachi a abi kɨ hen.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Nggo anishirr ba a wo meme na ku ayisurr ni itsarr ima yi.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Nggo anu Farrisi ba a wo di Yesu à ku ba anu Sadusi ba nggurr nu ure, na ku nggurr bi.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Uyirr nu umi umbarr ku à si unitsarr na Are, na kuma ku tirr Yesu kye ni izhi di:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Unitsarr, uwatanggo à si ure unkpi ku nggo u mri Are ka we?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 I Yesu à ddu ma di, “ ‘Kpanye na Atiko, Abachi amuwa wa ku ni isisurr imuwa yi na amarr muwa ka namri.’
37 Jesus respondeu:
38 Uwanggo yo a si ure ku me̱me̱ unkpi ku na are ka nggo se ankpinkpi sha na are ka.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ure ku uha ku u si nâ ta si ku ime̱me̱ ku di, ‘Kpanye ni uni girr amuwa wa ku nâ ta si nggo ùwà kpanye ni itu muwa.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Are ka Musa ka we tuku itsarr i abi kpa are yi, à ku yi na are aha angga ka yo.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Nggo anu Farrisi banu a nggurr bi, i Yesu à zhi ba di,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Angginggi si amarr amba ka ni itu i Kristi wa? A su uhanma a unggonggo?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Yesu ddu ba di, “Anggi mu du Doda à yo ma di ‘Atiko’? Doda, nu ukyekye ku Izhi à da di,
43 E Jesus perguntou:
44 “ ‘Atiko wa ddu Atiko amungga wa di:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Doda ka ti yo Kristi wa ki ‘Atiko’, u Kristi wa ka na kingginggi na gru si ku Doda uhanma?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Unushirr uyirr mi à si hi inkindirr yi nggo à taka sa ku Yesu hen. Bazhi na azhibarr ama wa aba kru izhi ma are zizo.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.