Mateus 13
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs VC
1 Azhibarr ayiyirr ama wa i Yesu à gru huzzu ni iko yi na ji ko ku so nu unddu inyi ku na ta tsarr anishirr ba.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Anishirr ba nggo nga na ku a kri mwe kakami, uwa gru rri ku ji so nu uddu ku nu umi ku amasirr ku, na du anishirr ba wemi nu unddu ku.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Na so bre ba are shishemi na assurre di: “Uni do numa nggo huzzu ku ttu ikiri.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Nggo a hi ingbingbi kiri yi, inuma yi i kusurr na anko, aminche nga ni ta yi ri.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Inuma yi kusurr na ako han, nggo imimi yi i si ntsɨmi. Ikiri yi i zzu hanhan mi, nggo imimi yi ì si kri ji kuma nu umi hen.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Nggo azhi wa huzzu, na tu, ikiri yi ì kɨ nu nggo injinja yi so fafami.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Inuma yi kusurr ni intto, intto yi furr ni turr yi.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Ingbingbi numa i kusurr ni imimi izizi, ni zzu, ni hurr, ni na ingbingbi, ato numa wa a ma ayirr yirr, anuma wa iso titani, ato numa wa iso titarr.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Undurr wa nggo ti se na atu ka iwo ure, uwa bu wo!”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Abiga bi Yesu ba a nga na ku, ni zhi ma di, “Angginggi du ùwà re ku anishirr ba na assurre?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Uwa ddu ba di, “A ka tsarr imba aseki ka nggo à sha ka sharri ni itu i Ittu i Unkplassu yi ba. Uwa a ta si abanu ba na anko, a sha aseki angga ka sharri ba.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Undurr wa nggo à hi inkindirr, Abachi à ta nu ma ihi zizo kakami, du ma se na yi shishemi. Uwa a ta su undurr wa nggo si hi inkindirr hen, Abachi à ta vu ma kpa ihi ivintsɨ yi nggo a se na yi mi glo.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Inkindirr yi nggo i du ingga re na ba na assurre i si nggo:
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Ure ku nggo Ishaya uni kpa are wa à da ù jaku na atu ambarr wa di:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Isisurr i anishirr angga ba i tsɨ kyekye;
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Abachi à na wre ki imba nu nggo a du ashishi amba ka a kye hi, na du atu amba ka a wo ure.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Ingga so da ki imba ure ujiji mu di abi kpa are shishemi na abi na wre abi kuchi ba nggo a zha ihi inkindirr inggi yi nggo imba i hi na si hi yi hen, na zha iwo inkindirr yi nggo imba i wo na si wo yi hen.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Imba wo yi, ki, uwanggo yo si inkpi i assurre a uni do wa:
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Abangga ba nggo wo ure ku ni itu Ittu i Unkplassu yi, na si hi inkpi yi hen, a si nâ ta si ingbingbi ikiri yi nggo kusurr na anko, mre umimi wa nga ni vu ba kpa inkindirr yi nggo a tsarr ba na yi glo.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Ingbingbi ikiri yi nggo i kusurr na ako han ka, abangga si anishirr ba nggo a kpa ure ku korrmi na nyarr nggo a wo ku.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 U ku si rri ba ni isisurr tanko hen. Nggo ivri, ka iha numa ti nga ba ni itu i ure yi, aba ka ko nu ugo.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Uwa ta si ikiri inggi yi nggo i kusurr ni intto yi, abangga a si abangga ba nggo a wo ure ku, ivri i izharr iki ingbingbru inggi yi, ni ivri isisurr na aseki, a turr ure ku huzzu ni isisurr imbarr yi du ku si na undu hen.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Uwa ta si ikiri inggi nggo i kusurr ni imimi i iwre yi, abangga a si abangga ba nggo a wo ure ku na hi inkpi yi. Aba yo ato ambarr wa di klo inkpinkpo, ato numa ayirr yirr mri inkindirr yi nggo a ttu nggo, abanu ato iso tani, abanu ato iso tarr.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Yesu tsarr ba na assurre numa zizo di: “Ittu i nkplassu i si nâ ta si ugo numa nggo à gri ingbingbi kiri ima izizi ku hi ni īlá ima.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Ni ibittu, nggo anishirr rri ni kurr, uni karr ma à gri ibibi uwri ndanda ku hi ku nu umi ku kiri ku, na kuma nado.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Nggo ikiri yi furr ni ko hru ni ko surr ingbingbi, aba kakye akpukparr wa a gru ko furr huzzu.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 “Amirr iko ba akikye uni īlá wa ku da ku di, ‘Ankpye, ùwà gri ingbingbi ikiri iwre nggi ku ttu ni īlá yi, uwri u zhi nu momo mu?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Uwa à ddu ba di, ‘A su uni karr unushirr nggo na meme.’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 “Uwa à kisa ba di, ‘Iya, nggo imba ti di imba ta ku kpo uwri ku kahre, imba ta kpo ikiri yi kye.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Du ikiri yi nu uwri kri ndo mi, ma nu uga. Ingga ta da ku abi ihwa ba nu uga du ba sarr uwri ku ssubi na lo ku zu na ambwa na ambwa, wre nggo a taka yo uru, na ta hwa ikiri yi gri ku surr ni iwurr amungga wa.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Yesu gru so tsarr ba na assurre numa zizo di: “Ittu i unkplassu yi i si nâ ta si ingbingbi i unkunkurr numa nggo a yo ku du mosita nggo unushirr gri ku ttu ni īlá ima.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Ingbingbi ima iyo di si ivintsɨ yi mri kakami nu umi ku ingbingbi i inkinkurr yi we. Aba ti ttu yi i di zzu, ni furr. U ku yo di kaki unkunkurr unkpi ku nggo aminche bu unkplassu ba ku di hun so na me ako ni inggingga ima yi.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Yesu da ba assurre numa zizo di: “Ittu i unkplassu yi si ma mi: Ayamba numa nggo à du uwa à ta na unfonfo na sha imbimbru iyisti ntsɨ kasurr ni imbimbru ikpu na agbugba, na han yi ba zu, imbimbru ikpu yi i gru si ssu na agbugba wa.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Yesu na undu na assurre ni itsarr anishirr ba aseki ka we. A si di da ba inkindirr numa gigyemi sama na assurre hen.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 A di na ba meme nâ ta si nggo uni kpa are wa à da di:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Nggo Yesu gru rri kuma nu umi iko, na du anishirr ba, abiga ma ba gru kuma na ku, ku da di, “Bre ki inta inkpi i assurre a uwri wa.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 I Yesu ka sa ba di, “Ugo wa nggo à hi ingbingbi ikiri i zizi yi nggo à su Uvuvurr a Unushirr.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Īlá yi inggi su ingbingbru yi. Ingbingbi ikiri zizi yi inggi sa anishirr ba we nggo a kaki anishirr bi ittu ba. Uwri ku u si abangga ba nggo a sa abu umimi wa.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Unikarr wa nggo kuma ku hi uwri ku nggo asi Isheta. Ihwa inggi i si ivi i ikikre yi, abi ihwa abangga sa abitu ba Abachi ba.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 “Nâ ta si nggo a ta nggurr uwri ku bi na tu ku nu uru, i taka si meme yo ni ivi i ikikre i ingbingbru yi.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Ingga Uvuvurr a Unushirr taka tu abitu amungga ba du ba ku hla glo nu umi ki Ittu mungga ku anishirr ba we nggo di na ku abanu anko a ikuhre we, na di na aseki amimi.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 A taka vu ba surr nu uru unkpi, nabo yo aba ta yì, na ta anyinyirr.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Anishirr bi na wre ba ta la zanzarr zzu azhi mu ni ittu i Aki ambarr yi. Undurr wa nggo ti se na atu ka iwo ure, uwa bu wo.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “Ittu i unkplassu yi i si nâ ta si inkindirr ì tsɨ anta nggi nggo undurr gri ku sharri ni īlá. Nggo undurr numa à ku hi yi na ttu yi kuma ku sharri zizo, na nyarr na kru ku vu aseki ka nggo a zu ni iko ima yi a re namri, na kakuma ku re īlá ima yi.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “Ittu i unkplassu yi zizo i si nâ ta si uni re iki nggo di zha angbinta ka tsɨ anta.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Nggo ku hi iyirr inuma nggo i tsɨ anta kakami, na kakuma ku vu aseki ka nggo a se na ka ni iko ima nggo a re tsatsarr, na kuma ku re ingbinta yi.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Zizo, Ittu i Abachi yi, i zzu nâ ta si izhizhi i vɨ ikikla, nggo di yo ni inyi na vɨ ikikla na nkanka.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Nggo i ti ssu, abi vɨ ikikla ba a gba yi na azhizhi ssuzzu na abi, na ji so na hla izizi yi surr ni igbigba, na vu indanda yi kahre.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 I taka si meme yo na azhibarr a ikikre wa. Abitu ba Abachi ba a taka nga ni ddu anishirr amimi ba ki nanka na anishirr azizi ba.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Abitu ba Abachi ba a taka ta anishirr amimi ba tu surr nu uru. Nabo yo aba taka yì na ta anyinyirr ku ivri.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Yesu à zhi ba di, “Imba ssu aseki angga ka hi we?”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Yesu ddu ba di, “Inkpi inggi si di abitsarr na Are ba we, nggo a ka tsarr ba Are ka Ittu i Unkplassu yi ba a si nâ ta si akikye ni iko wa nggo à vu aseki he̱he̱ na akuku huzzu nu uki ku zu aseki umaku.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Nggo Yesu à bre assurr are angga ka kre na gru chi ka na anga ka igbu akama.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Na kuma ni igbu ni ngri ama wa. Na ku so tsarr anishirr ba ure ku Abachi ku nu uki ku issubi ku. Aba kye itsarr ima yi na vu angu gri, na zhi di, “Unggonggo a nu ugo nggo ihi inggi yi nu ukyekye ku ina iki ikagri yi?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Wanggo si su uvuvurr a unitarr wa yo hen? A si yo ayirr wa yo di Maryamu hen, nggo amuyirr ba yo a si anu Yakubu, Isuhu, Sima tuku Yahuda hen?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Amuyirr animba ba wemi a si so ni inta ba ni inggya hen? Ugo nggo kpa ukyekye ni ihi inggi yi zhi nu momonggo?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Aba a kpa vri ku kakami na kà ikpanye na ku.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Na si na aseki ka ikagri shishemi nabo hen, nggo anishirr ba a si yo isisurr na ku hen.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.