Marcos 11
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NVT
1 Nggo, Yesu na abiga ma ba ki ywhiywhirr nu Urushalima, nggo a ki gaga irri ni igbu nu Betifegi tuku Betani, na nga ni Igbre nu Olivu. Yesu ttu anishirr aha nu umi ku abiga ma ba, na tu ba kuchi,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 na gba ba utu di, “Kuma ni igbu wanggo wa ni ichi imba, ni imirri imba, imba ta hi uvuvurr ijaki nggo a lo ma nabo, nggo nise hun yi kye. Imba ddu yi gri ki ingga ni inggya.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Undurr ti zhi imba di, ‘Imba so na angginggi nabo?’ Imba da ku di, ‘Akikye wa yo tu inta, à ta du ba gri yi kanga ziza.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Aba kuma, na ku hi uvuvurr ijaki wa, nggo a lo ma zu nu ankonki a iko nga na anko, aba ku ddu yi.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Anishirr banu kri nabo, na zhi ba di, “Angginggi di imba so ddu uvuvurr ijaki wa?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Aba da ba ure ku nggo Yesu a da ba, anishirr ba du ba kuma nu uvuvurr ijaki wa.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Aba gri uvuvurr ijaki wa ga ku Yesu, na ddu inkinkru imbarr i abi yi sa ku, na du Yesu hun so.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Anishirr shishemi a ddu angbanja iki ambarr ka la ku na anko. Abanu mɨ angbamvu surr ku na anko wa.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Anishirr ba nggo a so ku ki ichi, na abanu ba nggo a so ga ma nu ugo, gru so hantu ko da di,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Abachi bu sa ungo uma ku wre ku
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yesu rri ko nu Urushalima, na ko nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku, Uki Unkpi ku ibarr Abachi ku ni ivi i Kristi yi|src="lb00250c.tif" size="col" loc="MRK 11" copy="LB" ref="11:11" na kye ku kago, nggo azhi wa so kre, uwa ka huzzu ko nu Betani na awurr na aha ba.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Nu uha wa nggo a gru nu Betani, iyo ki Yesu.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Uwa yo ashishi hi ibwa numa gbagba mu, na ko kye du uwa ta ku hi inkpinkpo numa na ka ywhe ri, na nga ni ichi yi, na ni hi sa angbamvu yo mre, ibwa wa si klo hen. A si su ba ivi imbarr iyo hen.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Yesu ddu ibwa wa di, “Undurr mi si taka ri inkpinkpo muwa yi zizo hen.” Abiga ma ba a wo ma ni da yi.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Aba ku rri nu Urushalima, Yesu kuma nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku, na ko ku han abi gri iki nga ni re ba na abi so re iki nu Uki ku Ibarr Abachi ku, na vu ankpu imburr ka abi so sarr inklo ba kasarr, na abubo a iso a abi so re ananddu ba.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Yesu kisa ku anishirr ba ni gri inki ire na rri ba nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Na da ku anishirr ba di, “A kurr ni icharr nu ungbamvu ku Abachi ku zhe mu di, Abachi da di:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ankpinkpye abikye anishirr na abitsarr are ba a wo ma mi, na gru so zha anko a ingu Yesu. Na so kru isisu ima yi, nggo anishirr ba shishemi a ku ayisurr ni itsarr ima yi, na kpanye na ku.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Nggo azhi wa so ku, Yesu na abiga ma ba gru huzzu nu umi ìgbù ku.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Na ambre ka uha ka, aba gru so ga anko wa, na ni hi ibwa wa nggo a yo ko angu ndanda ka, uwa ttu zhi na angbungba ka ji ku sarr ni izhizhi yi.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Biturr kye hi na da ku Yesu di, “Ankpye, kye ibwa wa nggo uwa na yo ku angu ndanda ka a ddu!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yesu da ba di, “Gri Abachi ni isisurr muwa yi gbangba.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ingga ko da ki imba ure ujiji di, wanggo nggo ti da ki igbre wa nggo wa di, ‘Gru kuma ku, ku ni inyi,’ ni isisurr ima iyirr na kpanye jiji di inkindirr yi nggo uwa da yi ta se meme yo, uwa ta na ku na yi.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Meme nggo ingga ko da ki imba, uwa ti barr zha inkindirr na Abachi ku, uwa bi kpanye du uwa ka kpa yi ba, uwa ta nu uwa na yi jiji.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Uwa ti gru kri ni ta barr Abachi, uwa bi nggurr zhi ku abangga ba nggo kpala ku uwa, ni da Aki muwa nu unkplassu mi ka ila ure muwa yi glo ku uwama.” [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Uwa ta si nggurr zhi ku abanu hen, Aki muwa nu unkplassu mi si ta nggurr zhi ku uwa meme hen.]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Aba kakuma nu Urushalima zizo. Yesu ku so zirr kago nu umi Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku, ankpinkpye abikye ba, na abitsarr Are ba, na akikre anishirr bi igbu ba, a nga na ku,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 na ni zhi ma di, “A su nu kyekye ku unggonggo uwa so na iki isisu inggi yi? Unggonggo nu uwa ukyekye ki na iki inggi yi ma mi?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yesu da ba di, “Ingga mi se ni izhi iyirr nggo ingga ta zhi imba. Imba ti sa ki ingga ma, ingga ta da ki imba undurr wa nggo ni ingga ukyekye ki na aseki ku.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ukyekye ku nggo izzu yi nggo Yohana di zzu anishirr ba na amasirr wa u zhi nu momonggo? A kpa ukyekye ku zhi na Abachi ku, ka Yohana a na ki itu ima? Da ki ingga.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Aba ka ko ri anta, ni ikpa di, “Inta ti da di, ‘A kpa zhi na Abachi ku,’ uwa ta da du uwa sa anggi mu inta si kpanye nu Yohana ku hen?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Inta ti da di, ‘A na ki itu ima.’ ” (Isisu so ki ba na anishirr ba, nggo anishirr ba wemi kpanye du Yohana si uni kpa are a Abachi jiji.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Nggo, na da ku Yesu di, “Inta si hi hen.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.