Lucas 20
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NVT
1 A si na azhibarr numa nggo Yesu so tsarr anishirr ba nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku na so bre ba Ure ku wre ku, ankpinkpye abikye ba, na abitsarr Are ba, na ankpinkpye anu Yahuda ba a gru nga ni Yesu ku,
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 ni ddu ma di, “Da ki inta undurr wa nggo nu ùwà ukyekye ku na aseki angga ka ma mi. A su unggonggo nu ùwà na ku?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Yesu ddu ba di, “Imba di ingga zhi imba ure uyirr.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Ukyekye ku nggo Yohana à di zzu anishirr na amasirr wa, u zhi na Abachi nggo ku, ka u zhi nu anishirr ku?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Aba gru ko ri anta na atu ambarr di, “Inta ta da ku da angginggi? Inta ti da di, ‘Abachi nggo a nu ma na ku,’ uwa ta da di, ‘uwa sa anggi mu inta si kpanye na are ka Yohana ka hen?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Inta ti da di, ‘U zhi nu anishirr ba,’ akpa anishirr anggo a ta ta inta na angbinta. Nggo anishirr ba a ka kpanye di Yohana a si uni kpa are ba.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Na gru da di, “Inta si hi unto ku nggo ukyekye umaku u zhi hen.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Yesu ddu ba di, “Ingga mi si ta da ki imba, nu ukyekye ku unggonggo ingga ko na undu unggo ku hen.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Yesu da ku anishirr ba assurre anggo wa di, “Ugo numa nggo a ttu inkinkurr i grepu ni ila, na ba yi nu abi do, na kuma nu uzirr nu unto gbagba, na ku so ta anko.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Nggo ivi i ywhe yi i ma, uwa tu uvuvurr iko ama na abikye ila ba ba di a bu ku kpa inkindirr yi nggo a tsu zu ku. Abi do ba ku hlo uvuvurr iko wa na han ma kakuma na ango aha.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Uwa ni tu uvuvurr iko numa zizo inkpu iha. Aba ku hlo ma meme, na nu ma ishisha, na du ma kakuma na ango aha.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Inkpu itarr inggi, uwa ni tu unuma, aba ku ki ma unkpa meme, na turr ma huzzu.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 “Akikye ni ila wa da di, ‘Ingga ta na kingginggi ziza nggo? Di ingga tu uzumu wa wanggo ingga kpanye na ku. A ta ku wo ma!’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 “Nggo abi do ba hi ma nggo, na ddu ikpa di, ‘Uwanggo yo su uvuvurr a akikye ni ila wa, di inta ngu ma, iki ima yi i ta si imunta!’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Na ba ma huzzu ni ila yi, ku tsi ngu.”
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 A ta nga ni ngɨ abi do abama, na ka ila yi nu abi do banu.” Nggo anishirr ba a wo ure ku nggo Yesu a bre ba nggo, na da di, “Abachi bu si du inkindirr inggi yi ila hen!”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Yesu kakye anishirr ba, na zhi ba di, “Uwa ti si meme, ungbamvu ku Abachi ku u da di angginggi?
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Undurr wa nggo ti jaku ni ingbinta nggi yi, uwa ta mɨ ki ankpunkpu. Undurr wa nggo ingbinta nggi yi ì ti ji jaku ku nu ukpa, ì ta ko ma ki imbimbru.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Abitsarr na Are ba na ankpinkpye abikye ba a hi di Yesu da assurre anggo ni itu imbarr. Ima yo du ba zha anko wa nggo aba ta vu Yesu korrmi. Isisu so ki ba na anishirr ba ba, aba kru di anishirr ba a ta gru tsi akputtu, na si vu ma hen.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Abitsarr Are ba na ankpinkpye abikye ba gru zha anko, wre ba ka vu ma gri ku ugona wa nggo a ttu ma zhi nu Roma. Na tu anishirr abanu, di a bu ku na zzu da aba si anishirr azizi, na bu tirr Yesu kye ni izhi.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Abangga ba nggo a tu ba a nga ni ddu Yesu di, “Unitsarr, inta hi di ure muwa ku, ni itsarr muwa yi a si jiji. Inta hi du ùwà si di na wre ku amuwa nanka hen. Ùwà di da si inkindirr yi nggo Abachi zha di unushirr a bu na.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Da ki inta, i wre inta bu han inklo imimi ku Kayisa, uttu nu Roma, ka i si wre hen?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Yesu à hi isisurr imbarr yi, di a ko tirr uwa mu, na ddu ba di,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Tsarr ingga dinarri uyirr, a charr ashishi ka unggonggo, ni isa inggonggo na ku?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Nabo yo Yesu ddu ba di, “Imba bu nu Uttu Kayisa inkindirr yi nggo i si i Uttu Kayisa, ni nu Abachi inkindirr yi nggo i si i Abachi.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Aba si hi inkindirr yi nggo aba ta na nà ka vu ma na ashishi ka anishirr ba nabo hen. A ku ayisurr ni ida ima yi, na ba ki ywi.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Anishirr abanu nggo a yo ba da anu Sadusi, nggo a si kpanye di anishirr bi kɨ, a taka tasi hen, ambarr abanu a nga ni Yesu ku ni zhi ma di,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Unitsarr, Musa à charr ki inta are angga ka di, ‘Unushirr ti ttu na kà ayamba du na sa nu uvuvurr, uzayirr a uni ttu wa à ta gri ayamba wa, wre ku a bu ngri amumarr ni isa i uzayirr yi.’
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Amugo abanu sa atangba. Ununku wa garr na ttu, sa nu uvuvurr.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ususa umaku ba ayamba wa, na ttu meme, sama nu uvuvurr.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Mre uzayirr nu utarr wa a ba ma na ttu. Na ko na meme yo aba atangba mi a garr ma na kɨ, ayamba wa a si ngri ku uyirr mi ambarr hen.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Ni ikikre yi, ayamba mi ni ttu.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Da ki inta, na azhibarr wa nggo abi kɨ ba taka tasi, uwatanggo taka gri ayamba wa, nggo aba atangba mi a garr wa?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Yesu ddu ba di, “Ima ku anishirr bi ingbingbru ba a di garr, na ba garr.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Uwa a taka si si meme yo na ase ka so nga ka hen. Abangga ba nggo Abachi kye i wre aba bu ka tasi na ase akama, ni wre aba bu ka so tsitsirr, a si taka garr zizo hen.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Na si taka kɨ zizo hen. A taka zzu nâ ta si abitu ba Abachi ba nu unkplassu. A taka sa amumarr ba Abachi, nggo Abachi taka du ba tasi ni ibe, na du ba so tsitsirr.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Jiji mu, Abachi ta abi kɨ ba si. Musa tsarr da abi kɨ ba taka tasi na gru so tsitsirr. Nu unto ku nggo ijiji yi i kparri, Musa à da di Atiko nggo a si, ‘Abachi a Ibrayi, na Abachi a Ishaku, na Abachi a Yakubu.’
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 A si Abachi a abi so tsitsirr, na si si Abachi a abi kɨ hen. Ima i tsarr di inta wemi ni ikye i Abachi, i so tsitsirr.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Abitsarr na Are abanu ba a gru re di, “Unitsarr, ida imuwa inggi yi i si ure ujiji!”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Bazhi ni ima, undurr a si zhi Yesu inkindirr zizo hen.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Yesu zhi ba di, “Anggi mu du anishirr a da di Kristi wa à su uhanma a Uttu Doda?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 U Doda na nkpama à charr nu Ungbamvu ku Asarr ka Igbyarr Asa ku di:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 ni di ingga na abi karr ùwà ba
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Uttu Doda ki itu ima a yo ma ki ‘Atiko.’ Kristi wa ka na kingginggi na kaki ku Doda uhanma?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Nggo anishirr ba ko shirr ku atu, Yesu ddu abiga ma ba di,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Imba na ni bu kye abitsarr Are ba. Nggo di zharr izirr ni inkinkru inkpinkpi kago, na di zha da anishirr bi so chi ba na kuttu ba nu udu, na di zha into inkpinkpi nu uki ku issubi ku, tuku iso ni ichi ni into i iga.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Anishirr angga ba di ka amba ba ako mri, na vu ba kpa àko ambarr wa. Na di barr ta anko, wre ku anishirr a bu kye da aba a hi Abachi kakami! Abachi ta ki anishirr abama iha mri abanu ba!”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.