Lucas 19

Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nggo Yesu mirri nu Jerriko, na ko vu sarr.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ankpye abi kpa inklo imimi numa nabo a ri Zakiyo, nggo a se nu ungo.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Na zha du uwa ta hi Yesu, na su unkpunkpu kakami, anishirr ba a harr ma.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Uwa kru ku ku anishirr ba ichi, ku hun nu unkunkurr numa nggo a yo ku di sikamo, u kri nu uddu anko ku, na hi di Yesu so ba nabo yo.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Nggo Yesu à rri ni ichi unkunkurr yi, na kukri na gɨ ashishi kye Zakiyo, na ddu ma di, “Zakiyo! Narr ji. Kye, ingga ta kurr ni iko muwa ari.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zakiyo wa narr ji, ni inyarr ni kla ma vu.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Anishirr ba hi na re gbrungbru di, “Ugo nggo à ko ichirr ni iko i uni la ure wanggo!”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 U Zakiyo gru kri ki kri, na ddu Atiko di, “Ankpye, wo ingga! Ingga ta ga aseki mungga ka narrnarr, ni ta ba anga ayirr nu abi iha. Ingga ti de undurr, ingga ta han ku ki inkpu ine̱ inkindirr yi nggo ingga kpa.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yesu ddu ma di, “Ari, ikpa ttungo i nga ni iko inggi yi. Ugo nggo mi meme a su uhanma a Ibrayi.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ingga Uvuvurr a Unushirr i nga nye i zha abi nado ba ni kpa ba ttungo.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Nggo anishirr ba ko shirr ku atu, Yesu kuchi na bre ba na assurre unuma, nu nggo à ki ywhiywhirr nu Urushalima aba kye di Ittu i Abachi yi ta gru nga.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Uwa da ba di, “Ugo numa nggo sa ankpye na gru kuma ni ìgbù numa gbagbamu ko ikpa ittu, na kanga ni iko.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Nggo a ta ko kuma na yo amirr iko ma ba awurr mi, na nu ba angalanzirr ayiyirr, na da ba di, ‘Ingga ti kuma, imba bu hi inkindirr yi nggo imba ta ka inklo inggi yi sarr na yi nggo.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Anishirr abi igbu ama ba a kà ma, na tu abanu di a bu kuma ku da ku abi ttu ba di, ‘Inta kà. Ugo nggo à si ta si uttu munta hen.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Ni ima mi, uwa à ku kpa ittu yi, na kanga ni iko, na ni yo amirr iko ba awurr mi zu, wre ku a bu wo inkindirr yi nggo a kasarr, na amasirr ni itu.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Uni ime̱me̱ wa à da di, ‘Ankpye, ingga se na angalanzirr awurr nggo ùwà ni ingga.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Atiko ma wa à da di, ‘Ingga chi ùwà nu undu. Ùwà su uvuvurr iko uzizi! Nggo ùwà hi igri ivutsa, ingga na ùwà ki uttu ni itu i igbu iwurr.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Unu uha wa da di, ‘Atiko, ingga se na angalanzirr a kywi kye na angga ka nggo ùwà i ni ingga nggo.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Atiko ma wa à ddu uwama di, ‘Ùwà ta gri igbu ikywi.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Uni utarr wa mirri na ddu ma di, ‘Ankpye, kye inklo muwa inggi. Ingga i gri yi ku yo sharri ku ùwà nu unga ankru.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Isisu ki ingga nu ùwà ku, nu nggo ùwà tsɨ kyekye. Ùwà di kpa inkindirr yi nggo i si si ajiji amuwa hen, ni di hwa nu unto ku nggo ùwà si ttu hen.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Atiko ma wa à ddu ma di, ‘Ùwà ugbugbu uvuvurr iko. Angu muwa ka a vu ùwà. Ùwà hi di ingga tsɨ, ni di ri ajiji ka abanu ni di hwa nu unto ku nggo ingga si ttu hen.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ùwà ka gri inklo imungga yi ku zu ki ingga nu unto ku zu inklo ku. Kye, ingga ka kanga ni ba yi na amasirr ni itu yi.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Na ddu anishirr ba nggo a kri na ku di, ‘Imba kpa inklo yi glo na ku, ni ka yi nu uwanggo wa nggo se na angalanzirr awurr ka.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Aba a da ku di, ‘Ankpye, kye a se na awurr mremremu!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Uttu wa a ddu ba di, ‘Ingga nggo ko da ki imba, undurr wanggo ti se ni inkindirr, a ta tsu inuma nu ma shishemi. Undurr wanggo ti sama ni inkindirr, a ta kpa ivintsɨ yi nggo a se na yi.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Uwa a ta si abi karr ingga ba, nggo a si kpanye di ingga nggo bu su uttu ambarr wa hen, vɨ ba ni tsi ngɨ na ashishi a mungga nggo mi!’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Nggo Yesu bre are ka kre, na ku ba ichi kuma nu Urushalima.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Nggo Yesu na abiga ma ba a ki ywhiywhirr nu Betifegi tuku Betani, igbu yi nggo i si na anga ka Igbre nu Olivu wa, uwa a tu abiga ma ba aha di aba bu kuchi
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Na ddu ba di, “Kuma ni igbu wanggo ni ichi imba. Imba ti kuma, imba ta ku hi uvuvurr ijaki nggo a lo ma zu, nggo a nise hun ma kye. Ddu ma gri nga ni inggya.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Undurr ti zhi di imba ko ddu ma ta na angginggi, imba bu da ku da Atiko wa yo à zha ma ta na undu na ku.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Aba aha ba a kuma na ku hi yi si meme yo nggo Yesu à da ba.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Nggo a ko ddu uvuvurr ijaki wa, akikye wa à zhi ba di, “Imba ko ddu ma na angginggi?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Aba da ba di, “Atiko wa ko zha ma.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Nggo a ttu ma ga ku Yesu. Na ni ddu inkinkru imbarr i abi yi sa ki inina wa nu ugo, na ba Yesu sa.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Nggo Yesu a so kuma, anishirr ko ddu inkinkru imbarr i abi yi surr ku na anko.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Nggo a ki ywhiywhirr nu Urushalima, nu nggo anko wa zzu ji ni Igbre nu Olivu wa, akpa anishirr wa nggo so ga ma, gru so nyarr ku Abachi, na da aseki ka iwre ka nggo Abachi na ba hantu, nggo a hi ikagri yi nggo Yesu à na ba, na da di:
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “Abachi bu yo ku Uttu wa nggo, nga ni isa i Atiko yi angu azizi!
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Anu Farrisi banu nggo se nabo, a re ni Yesu ku di, “Unitsarr, nggarr ito na abiga ba ba du aba ba ttungo ni da meme!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yesu ddu ba di, “Ingga da ki imba, abiga mungga ba a ti ba ttungo ni igbyarr ki ingga asa, angbinta a ta gru so hantu na gbyarr asa kama.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Nggo Yesu ki ywhiywhirr na kye Urushalima, na yì ku ìgbù wa,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 na da di, “Ka kaki di ùwà hi inkindirr yi nggo ta gri isu nga ari! Aba ka yi sharri ku ùwà.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Azhi wa so nga nggo abi karr ùwà ba ta ni harr ùwà zu nu ugonka, na ta harr ùwà yo na atsutsu.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Na ta rɨ ùwà nggarr tsatsarr na anishirr ba nggo a so nu umi umuwa ku, na si ta du ingbinta iyirr mi nu unto umaku hen, nggo ùwà si hi azhi wa nggo Abachi nga ni kpa ùwà ttungo hen!”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Yesu rri kuma nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku, na ku han abi gri iki ire ba huzzu,
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 na ddu ba di, “Ungbamvu ku Abachi ku u da di, Abachi à da di, ‘A ta yo Iko imungga ki iko ibarr.’ Imba nanko ka yi ki unto ku sharri ku abayi.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ni ivivi ima yi Yesu di tsarr ba nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku. Ankpinkpye abikye ba, na abitsarr are ba, na akikre ba a di zha da aba ta ngu ma,
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 na si hi anko wa hen, nggo anishirr ba wemi a ko shirr ku atu kakami.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.