Lucas 19

Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nggo Yesu mirri nu Jerriko, na ko vu sarr.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ankpye abi kpa inklo imimi numa nabo a ri Zakiyo, nggo a se nu ungo.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Na zha du uwa ta hi Yesu, na su unkpunkpu kakami, anishirr ba a harr ma.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Uwa kru ku ku anishirr ba ichi, ku hun nu unkunkurr numa nggo a yo ku di sikamo, u kri nu uddu anko ku, na hi di Yesu so ba nabo yo.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Nggo Yesu à rri ni ichi unkunkurr yi, na kukri na gɨ ashishi kye Zakiyo, na ddu ma di, “Zakiyo! Narr ji. Kye, ingga ta kurr ni iko muwa ari.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Zakiyo wa narr ji, ni inyarr ni kla ma vu.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Anishirr ba hi na re gbrungbru di, “Ugo nggo à ko ichirr ni iko i uni la ure wanggo!”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 U Zakiyo gru kri ki kri, na ddu Atiko di, “Ankpye, wo ingga! Ingga ta ga aseki mungga ka narrnarr, ni ta ba anga ayirr nu abi iha. Ingga ti de undurr, ingga ta han ku ki inkpu ine̱ inkindirr yi nggo ingga kpa.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Yesu ddu ma di, “Ari, ikpa ttungo i nga ni iko inggi yi. Ugo nggo mi meme a su uhanma a Ibrayi.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Ingga Uvuvurr a Unushirr i nga nye i zha abi nado ba ni kpa ba ttungo.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Nggo anishirr ba ko shirr ku atu, Yesu kuchi na bre ba na assurre unuma, nu nggo à ki ywhiywhirr nu Urushalima aba kye di Ittu i Abachi yi ta gru nga.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Uwa da ba di, “Ugo numa nggo sa ankpye na gru kuma ni ìgbù numa gbagbamu ko ikpa ittu, na kanga ni iko.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Nggo a ta ko kuma na yo amirr iko ma ba awurr mi, na nu ba angalanzirr ayiyirr, na da ba di, ‘Ingga ti kuma, imba bu hi inkindirr yi nggo imba ta ka inklo inggi yi sarr na yi nggo.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Anishirr abi igbu ama ba a kà ma, na tu abanu di a bu kuma ku da ku abi ttu ba di, ‘Inta kà. Ugo nggo à si ta si uttu munta hen.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Ni ima mi, uwa à ku kpa ittu yi, na kanga ni iko, na ni yo amirr iko ba awurr mi zu, wre ku a bu wo inkindirr yi nggo a kasarr, na amasirr ni itu.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Uni ime̱me̱ wa à da di, ‘Ankpye, ingga se na angalanzirr awurr nggo ùwà ni ingga.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Atiko ma wa à da di, ‘Ingga chi ùwà nu undu. Ùwà su uvuvurr iko uzizi! Nggo ùwà hi igri ivutsa, ingga na ùwà ki uttu ni itu i igbu iwurr.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Unu uha wa da di, ‘Atiko, ingga se na angalanzirr a kywi kye na angga ka nggo ùwà i ni ingga nggo.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Atiko ma wa à ddu uwama di, ‘Ùwà ta gri igbu ikywi.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Uni utarr wa mirri na ddu ma di, ‘Ankpye, kye inklo muwa inggi. Ingga i gri yi ku yo sharri ku ùwà nu unga ankru.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Isisu ki ingga nu ùwà ku, nu nggo ùwà tsɨ kyekye. Ùwà di kpa inkindirr yi nggo i si si ajiji amuwa hen, ni di hwa nu unto ku nggo ùwà si ttu hen.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Atiko ma wa à ddu ma di, ‘Ùwà ugbugbu uvuvurr iko. Angu muwa ka a vu ùwà. Ùwà hi di ingga tsɨ, ni di ri ajiji ka abanu ni di hwa nu unto ku nggo ingga si ttu hen.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Ùwà ka gri inklo imungga yi ku zu ki ingga nu unto ku zu inklo ku. Kye, ingga ka kanga ni ba yi na amasirr ni itu yi.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Na ddu anishirr ba nggo a kri na ku di, ‘Imba kpa inklo yi glo na ku, ni ka yi nu uwanggo wa nggo se na angalanzirr awurr ka.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Aba a da ku di, ‘Ankpye, kye a se na awurr mremremu!’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Uttu wa a ddu ba di, ‘Ingga nggo ko da ki imba, undurr wanggo ti se ni inkindirr, a ta tsu inuma nu ma shishemi. Undurr wanggo ti sama ni inkindirr, a ta kpa ivintsɨ yi nggo a se na yi.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Uwa a ta si abi karr ingga ba, nggo a si kpanye di ingga nggo bu su uttu ambarr wa hen, vɨ ba ni tsi ngɨ na ashishi a mungga nggo mi!’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nggo Yesu bre are ka kre, na ku ba ichi kuma nu Urushalima.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Nggo Yesu na abiga ma ba a ki ywhiywhirr nu Betifegi tuku Betani, igbu yi nggo i si na anga ka Igbre nu Olivu wa, uwa a tu abiga ma ba aha di aba bu kuchi
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Na ddu ba di, “Kuma ni igbu wanggo ni ichi imba. Imba ti kuma, imba ta ku hi uvuvurr ijaki nggo a lo ma zu, nggo a nise hun ma kye. Ddu ma gri nga ni inggya.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Undurr ti zhi di imba ko ddu ma ta na angginggi, imba bu da ku da Atiko wa yo à zha ma ta na undu na ku.”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Aba aha ba a kuma na ku hi yi si meme yo nggo Yesu à da ba.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Nggo a ko ddu uvuvurr ijaki wa, akikye wa à zhi ba di, “Imba ko ddu ma na angginggi?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Aba da ba di, “Atiko wa ko zha ma.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Nggo a ttu ma ga ku Yesu. Na ni ddu inkinkru imbarr i abi yi sa ki inina wa nu ugo, na ba Yesu sa.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Nggo Yesu a so kuma, anishirr ko ddu inkinkru imbarr i abi yi surr ku na anko.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nggo a ki ywhiywhirr nu Urushalima, nu nggo anko wa zzu ji ni Igbre nu Olivu wa, akpa anishirr wa nggo so ga ma, gru so nyarr ku Abachi, na da aseki ka iwre ka nggo Abachi na ba hantu, nggo a hi ikagri yi nggo Yesu à na ba, na da di:
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “Abachi bu yo ku Uttu wa nggo, nga ni isa i Atiko yi angu azizi!
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Anu Farrisi banu nggo se nabo, a re ni Yesu ku di, “Unitsarr, nggarr ito na abiga ba ba du aba ba ttungo ni da meme!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yesu ddu ba di, “Ingga da ki imba, abiga mungga ba a ti ba ttungo ni igbyarr ki ingga asa, angbinta a ta gru so hantu na gbyarr asa kama.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Nggo Yesu ki ywhiywhirr na kye Urushalima, na yì ku ìgbù wa,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 na da di, “Ka kaki di ùwà hi inkindirr yi nggo ta gri isu nga ari! Aba ka yi sharri ku ùwà.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Azhi wa so nga nggo abi karr ùwà ba ta ni harr ùwà zu nu ugonka, na ta harr ùwà yo na atsutsu.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Na ta rɨ ùwà nggarr tsatsarr na anishirr ba nggo a so nu umi umuwa ku, na si ta du ingbinta iyirr mi nu unto umaku hen, nggo ùwà si hi azhi wa nggo Abachi nga ni kpa ùwà ttungo hen!”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yesu rri kuma nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku, na ku han abi gri iki ire ba huzzu,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 na ddu ba di, “Ungbamvu ku Abachi ku u da di, Abachi à da di, ‘A ta yo Iko imungga ki iko ibarr.’ Imba nanko ka yi ki unto ku sharri ku abayi.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ni ivivi ima yi Yesu di tsarr ba nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku. Ankpinkpye abikye ba, na abitsarr are ba, na akikre ba a di zha da aba ta ngu ma,
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 na si hi anko wa hen, nggo anishirr ba wemi a ko shirr ku atu kakami.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.