Hebreus 12
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NVT
1 A ti si inta na anko, inta i se na akpa anishirr wa nggo uzirr umbarr ku u tsarr inta inkindirr yi nggo iyo isisurr i se ma. Uwa a si ni ima yo, imba bu di inta ka aseki ka wemi nggo a harr ki inta anko tuku ila ure yi nggo vu inta nyarr gri gbangba ni bu kru ukru ku nggo u si ni ichi imunta ni isisurr iyirr.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Di inta surr ashishi amunta ka ni Yesu ku, nggo iyo isisurr imunta yi bazhi ni ime̱me̱ kuma ni ikikre yi, i zhi nu uwa yo ku. Yesu à si kru, nggo a tsutsarr ma hen. A ka na yo itu nu nggo à hi inyarr yi nggo i kurr bi ma nggo. A si kye ittu ishisha yi nu unkunkurr ku ki inkindirr hen. Ziza à so nu ungo ri ku Abachi na abubo a ittu ama wa.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Kye iha yi nggo Yesu a ki yi, tuku nggo a vu isisurr gri, nu nggo anishirr abi la ure ba a karr ma kakami nggo. Uwa a si ni ima yo imba bu si du ukpa u su imba ni gru ba iga yi ttungo yi hen.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Ita ukpa imba yi ni ida ila ure i nise ma nu unto ku nggo imba ta ka ayiyi amba wa hre.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Imba kpamusu mu na are ka ni ukyekye ka nggo Abachi à re ki imba na ka ki amumarr ama nggo? À da di,
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Abangga ba nggo Abachi à kpanye na ba nggo, uwa à di nggarr ito na abama yo ba da a na ndanda,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Imba bu vu isisurr ni iha yi nggo imba so ki yi. I si nâ ta su nggo aki di tsutsarr uzuma. Iha imba yi i tsarr da Abachi à so tsutsarr imba nâ ta si amarr ma. Uvuvurr numa à ka se nggo aki wa si di nggurr ma hen?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Abachi à ta si tsarr imba iso nâ ta si inkpu amumarr yi hen, meme nggo, imba si si ku amumarr ama jiji hen ni sa abi ingri tankpa.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Inta we se na akiki ni ingbingbru inggi yi nggo a di tsarr inta ure, inta di wo ba ure. Ni itu ima yo inta bu ni atu munta wa ku itsarr yi nggo Aki munta wa nu unkplassu à ni inta. Ima yo ta di inta so.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Akiki amunta bi ingbingbru ba a ti kye iwre ba nggo aba sha ki inta iha a ki ivi ntsɨ. Uwa ta si Abachi nanko à di ssu inta ki ku uzizi umunta mu, wre ki inta bu kaki nâ ta su uwa.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Inta di vri kakami nggo a ti tsarr inta ure. I di vri, u nu ugo ku, nggo inta ti kpa azadi ka itsarr ka, inta di se ni isu isisurr, nggo inta ti ko zirr na anko a iwre wa.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Na ango amba ka nggo a ji ywi, ni na aza amba ka nggo a vu chi.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Ga anko nggo a su ku aza amba ka ntto. Meme nggo, abangga ba nggo a ga imba nggo a ti si aba kpre aza mi, aba a si ta bwu aza na kuhre hen, na ta kaki kyekye zizo.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Ta ukpa ni so su na anishirr ba we. Ni so iso anishirr ba nggo a ba itu imbarr yi a nu Abachi. Imba ti si na meme hen, imba si taka hi Abachi hen.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Ta ukpa ni ssu ikpa gri ni si du unuma ni imba ba à ka ssu uzizi ku Abachi ku hen. Si du unuma kaki uzhizhi ki rɨ kpakpa na gri ki imba ivri, na na imba kaki aba ankizhi hen.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Ki bwe, ni si du unuma à na tankpami, ka sama ni ihi Abachi hen, nâ ta si Isuwa, nggo à ba inkpinkpye ima i uvuvurr ni me̱me̱ à re na kpa ila i ankpu yirr.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Imba hi di nu ugo ku nggo Isuwa à na meme, na ni zha du uwa ta kpa iyo angu i aki ama yi nggo, aki wa à kà. Isuwa à zha anko a ikasarr ni ina ima yi na zha lankarr, ka nu nggo à zha iyo angu izizi yi kakami na ashishi kye ma, anko sama.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Imba si nga ni igbre wa nggo a ka si sa ungo na ku mu hen, ni si nga ni igbre wa nggo a so rri nâ ta si uru mu hen. Imba si nga si ni ibwu tuku ivri isisurr tuku akazhi hen.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Imba si nga si ni ingba yi nggo a vri yi hantu mu hen, ka na akorr wa nggo ábáchí ambirr ba à wo wa, na barr da aba si zha iwo wa zizo hen.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 A si kpanye na wo igba utu yi nggo a da ba di, “Inkindirr inuma ka ininazzu a ti sa ungo ni igbre wa, aba bu ngu ma hen.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Inkindirr yi nggo anishirr ba a hi ni igbre wa i ki ba isisu kakami u Musa à da di, “Isisu i ki ingga ni di ingga so wri kpakpa.”
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Iya, ziza imba nga si ni Igbigbu i Zayo, ni igbu a Abachi wa nggo à so tsitsirr, nu Urushalima nu unkplassu wa tuku inggurr bi inyarr i akpa abitu ba Abachi ba.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Imba nga si ni inggurr bi i amumarr abi ime̱me̱ ba Abachi ba nggo a charr asa ambarr wa nu unkplassu. Imba nga na Abachi ku, uni bre amu a anishirr wa we, tuku izhi i anishirr azizi nggo a wre ma.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Imba nga ni Yesu ku nggo à gri ishi azhi ihe̱he̱ yi ka nga zhi na Abachi ku. Imba nga ni Yesu ku nggo uwa yo à kri ku Abachi na anishirr ba na atsutsu, ni nga na ayiyi wa nggo a mɨ wa na gri nggurr zhi na re are ka nggo a wre sha ayiyi a Habila wa nggo à yì zha di a bi han unka mu.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Ki bwe ni si kà iwo ku uwanggo nggo so re hen. Abangga ba nggo a kà iwo ku uni so re ni imimi wa a ti si firr ssuzzu hen, inta taka firr ssuzzu kingginggi nu nggo inta ti ka share nu uwanggo nggo à so re zhi nu unkplassu nggo?
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Ukorr umaku u du ingbingbru yi i battu ni ivi ima yi. I ziza nggo uwa à da ki inta di, “Ingga i si ta du ingbingbru yo na nkpama i battu zizo hen, unkplassu ku mi ta battu meme.”
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Ure ku nggo a da di, “zizo wa nggo,” à tsarr inta krizhizhi mi di aseki ka nggo a na ka a taka battu na kuhre, wre ku aseki ka nggo a ka si battu hen, a bu kri.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Ni ima yo, imba di inta nyarr ku Abachi, nu nggo inta so kpa ittu yi nggo ka si battu hen. Inta bu kuchi ni gbyarr ku Abachi asa na anko wa nggo a wre ku, ni inkpinkpye tuku isisu,
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 nggo Abachi munta wa à si nâ ta su irrirri uru yi ku nggo di tu aseki ka nado.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.