Atos 22

Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Amuya na akiki, imba wo nggo ingga ta re kisa na age̱ amba na aseki ka nggo imba i da di ingga na nggo.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Nggo a wo ma a so re ni irrirri i Ibraniya, na ba ki ywi mri ime̱me̱ yi.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Ingga si anu Yahuda. A ngri ingga ni ìgbù nu Taso nggo si ni Silisiya. Ingga ì furr mu ni inggya nu Urushalima ni si uvuvurr ni bre a Gamaliya. A tsarr ingga kakami na are ka nggo a nu akiki amunta ba naka nggo. Ingga i nu Abachi itu imungga yi kakami ni ga are ka na ti imba i se ari.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ingga i ki abi ga anko a Atiko ba iha, abanu a kɨ. Ingga i vɨ aniru na amba isurr na aki ka harr.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ankpye unkpi abikye uki ku ibarr wa, tuku akaba ani Yahuda wa we a ka da ki imba di ingga so da si ure ujiji. A charr angbamvu mi a ni ingga gri ku ambarr ankpinkpye ani Yahuda ba nu Damasika, wre ki ingga bu kuma ku i vɨ anishirr abiga ba lo na ache gri ni nga ni ki ba iha nu Urushalima.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Nggo ingga so kuma ni ki ywhiywhirr nu Damasika na zhi na atsutsu, uru numa gru la nzarr zhi na akpa kago ingga.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ingga jaku ni imimi ni wo ukorr u ddu ingga di, ‘Shawulu! Shawulu! Ùwà ki ingga iha ngginggi?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ingga ì zhi di, ‘A su uwanggo, Atiko?’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Abangga ba nggo inta i so zirr ma mi nggo a hi ila iru yi na si wo ukorr ku uwanggo nggo so re ni ingga ku hen.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ingga zhi di, ‘Ingga ta na kingginggi, Atiko?’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Uru ku u du ingga i kaki unakreshishi, akpukpamu bu zirr mungga ba mu a vu ingga nu ungo na rri kuma nu Damasika.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ni igbu wa, ugo numa à ri Ananiya, a su unushirr ni barr Abachi kakami, na di na inkindirr yi nggo Are ka Musa ka a da nggo. Ani Yahuda ba nggo a so nu Damasika we a di kye ma ssu na ashishi kakami.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ugo ma a nga ni kri ki ingga na anga yirr na da di, ‘Iziya Shawulu, kye hi zizo!’ Ankpa yirr ingga kye ma hi.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Uwa da di, ‘Abachi a akiki munta wa à hla ùwà du ùwà bu hi inkindirr yi nggo Abachi à ssu zu ku ùwà nggo, ni bu hi Uvurr Iko ama wa nggo di na uzizi ku nggo, ni bu wo ma so re nu ukorr uma.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ùwà ta su uni hi tuku uni da ku anishirr uzizi ku Abachi ku.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ziza nggo, ùwà kri bi anggi? Gru ni du ba a zzu ùwà na amasirr na ngla ila ure imuwa yi glo, ni so yo isa i Atiko wa.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Ingga ì kakuma nu Urushalima, nggo ni ku so barr nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku, azhibarr anuma nggo ula gru ki ingga.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nu ula ukuma ingga i hi Atiko wa a ddu ingga di, ‘Narrma ssuzzu share korr nu Urushalima. Anishirr ba ni inggya a si ta kpanye nu ure ku nggo ùwà ta da ba ni itu imungga hen.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “Ingga i da di, ‘Atiko, à hi di ingga ì di kuma na aki ka issubi ka ani Yahuda ka ku di vu abangga ba nggo a kpanye nu ùwà nggo nga ni hlo.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Nu nggo a so ngu Istifanu, uni da ure amuwa wa, ingga ì se ni inkla yi. Ingga i kpanye ni ingu ma yi ni so kye ku abi ngu ma ba inkinkru imbarr yi.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Atiko wa a ddu ingga di, ‘Kuma, ingga ta tu ùwà kuma gbagba mu na abangga ba nggo a si si ani Yahuda hen.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Anishirr ba a so shirr ku Bulu atu ma nu nggo à ddu ba du uwa ta kuma na abangga ba nggo a si si ani Yahuda hen. Mre, aba bwu akorr da di, “Gri ma ni share yi, ku ngu ma. Imba si du ma à so tsitsirr hen!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Anishirr ba a so yi kisa, na ddu inkinkru imbarr yi a yi nu ussu, na tsu imbimbru imimi so varr ko nu ussu.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ankpye abi ta iku nu Roma unkpi wa a du anishirr ba a ba Bulu na rri kuma na abubo nggo abi ta iku ba a di so nggo. Na ddu ba di a bu hlo ma na amfarr wre ku Bulu a bu da ba inkindirr yi nggo i du ani Yahuda ba a so re kisa ku meme.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Nggo a lo ma ta hlo nggo u Bulu a ddu ankpye wa nggo a kri na ba nabo di, “Are amunta ka a kpanye di a bu hlo Unushirr wanggo nggo a si anu Roma sama ni bre amu ku ila ima yi?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Nggo ankpye wa a wo meme mre na kuma na ankpye abi ta iku wa ku ku ddu ma di, “Ùwà ta na kingginggi? Ugo uwama à si anu Roma.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ankpye a abi ta iku unkpi wa a kuma nu Bulu ku ku zhi ma di, “Da ki ingga, ùwà si anu Roma?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ankpye abi ta iku unkpi wa a da di, “Ingga i ni inklo shishemi bari aba a na ingga ki anu Roma.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Abangga ba nggo a nga ni so zhi Bulu nggo a nggurr itu ka share na ku, isisu i ki ankpye abi ta iku unkpi wa nggo a hi di Bulu a si anu Roma uwa a yo ma na ache.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ankpye abi ta iku unkpi wa à zha du uwa ta hi karr di ani Yahuda ba a nga Bulu di a na ba angginggi. Ima yo i du ankpye wa à zzu na ambre na du ba a ddu ku Bulu ache ka. Na yo ankpinkpye abikye ba tuku Akaba anu Yahuda ba mre na gri Bulu na nga na ba.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.