Atos 10

Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ugo numa à se nu Kayisarriya a yo ma di Konelu. À si ankpye a inkirr i abi ta iku abu Roma ba nggo a yo ba di “Inkirr i Italiya.”
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 À su unushirr Abachi. Uwa na abi iko ma ba wemi a di kru isisu i Abachi. À di zi ani Yahuda abi iha ba. Na so di barr Abachi ttuttumi.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Azhibarr numa nggo, azhi wa a ka kasarr ba, u Konelu à so tsitsirr a Abachi à tsarr ma nu ula uwa a hi krizhizhi mi unitu a Abachi a mirri na so yo ma ni isa di, “Konelu!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Uwa kye unitu wa ni isisu, na ddu ma di, “A sa angginggi, Atiko?”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Tu ba ko nu Jopa, ni du ba yo ku ùwà ugo numa nggo à ri Sima Biturr.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 A su unichirr ni iko uni hu anggakpa numa a yo ma di Sima. Iko ima yi i si nu unddu ku inyi ku.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Nggo unitu wa à kakuma, Konelu à yo amirr iko ama aha tuku uni ta iku wa nggo à su Unushirr a Abachi na à di zi Konelu undu.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Na bre ba inkindirr yi nggo ì la na tu ba kuma nu Jopa ku.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Na azhibarr a uha wa na azhi na atsutsu, abitu ba a ki ywhiywhirr nu Jopa, i Biturr à hun ko barr Abachi na atu ka iko issu yi.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Iyo so ki ma uwa du ba ko zzu ku ila. A ni ko zzu ila yi uwa à so tsitsirr ula ù gru ki ma.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Uwa hi unkplassu ù bwu nu la ku. Inkindirr ì so ji zhi nu ussu ku ji nga ni imimi nâ ta si upri inkru nggo à vu ku gri na anga ka ne̱ mi.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Nu umi ku upri inkru ku a gri ininazzu i akpre tankpami, abi nga ngi nga, na aminche abi ijiji.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Uwa à wo ukorr ù da di, “Biturr gru, ngɨ ni ta.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Biturr à da di, “Atiko, ingga ka si na meme kpa hen. Ingga i nise ri inkindirr ndanda i ankizhi yi nggo amunta a si di ri yi hen.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ukorr ku u ddu ma ankpu aha wa di, “Inkindirr inggi yi nggo Abachi à na yo ki izizi, ùwà bu si yo yi ki i ankizhi hen.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Inkindirr inggi yi i na meme ki ankpu tarr, mre à ba gba upri inkru ku na hun kuma nu unkplassu.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Nggo Biturr à ko ta amarr ni itu i ula ku, anishirr abangga ba nggo Konelu à tu ba nggo, a zha iko i Sima yi hi na kukri na angu ankonki ka.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 A nggarr angu a yo, na zhi di, “Biturr, uwanggo nggo à yo ma di Sima à so ni inggya yo?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Biturr à ni so bɨ kye ni isisurr di ula ku ù so da ku uwa sa angginggi. Mre Izhi Iwre yi ì ddu ma di, “Wo! Biturr gru kye anishirr atarr ngga a so zha ùwà.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Gru ji ga ba, ni si kru inkindirr hen. Ingga yo tu ba.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Biturr à ji ku ddu anishirr ba di, “À si ingga yo nggo imba i so zha nggo. Imba i nye na si angginggi?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Anishirr ba a ddu ma di, “Inta zhi nu Konelu ankpye abi ta iku wa ku. Uwa yo à tu inta. A si Unushirr uzizi na di kru isisu i Abachi. Ani Yahuda wemi a di nu ma inkpinkpye kakami. Unitu Abachi nggo à ddu ma di a bu du ba yo uwa, na bu wo inkindirr yi nggo uwa i ta da ku.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Mre Biturr à yo ba mirri na kpa ba ki abichirr ama.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 A zzu nu uha wa na rri nu Kayisarriya. Meme nggo u Konelu so ko kye ba anko. Na yo amuyirr na akpukpama gbangba.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nggo Biturr à ta ko mirri, i Konelu à gru nga ni ma na ku na anko, na ku ttu ku aza na chi ma.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Biturr à ka, na du ma gru. Na ddu ma di, “Gru ki tsa, ingga mi i si unushirr nâ ta si ùwà.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Biturr à so re nu Konelu ku na rri kuma ni iko yi na ku hi anishirr shishemi.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Na ddu ba di, “Imba mi i hi di a di han ani Yahuda ni na inkindirr bi nu undurr wanggo nggo à si si ani Yahuda hen. Na bu si kuma ni ichirr na ku hen. Uwa à si Abachi mu à tsarr di ingga bu si da du undurr à si uni hlo iki ka uni zɨ iki hen.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Ima yo du ba a ni yo ingga nggo ingga gru ni si ri anta hen. Di ingga i zhi ùwà, ùwà i tu ba yo ingga na angginggi?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Konelu à sa ko di, “A su une̱ nggo ari, ingga so barr Abachi ni iko mungga. Nggo azhi wa à kasarr ba, mre unushirr à surr iki i la nzirrnzirr a kukri ki ingga na ashishi.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Na yo ingga na ddu ingga di, ‘Konelu, Abachi à wo ibarr imuwa yi. Aseki ka ngga ùwà di nu abi iha ba nggo a so ku ni isisurr.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Tu anishirr abanu kuma nu Jopa du ba ku yo ku uwa Sima nggo à ri Biturr. A se ni iko i Sima uni na anggakpa wa, nggo iko yi ì si nu unddu ku inyi wa nggo.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Si ima yo ingga i gru tu ba korrmi, iwre nggo ùwà i nga nggo. Ziza nggo inta i si na age̱ ka Abachi ni ta wo pempe inkindirr yi nggo Abachi à di ùwà bu ni da ki inta nggo.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Mre Biturr à gru bwu angu ddu ba di, “Ziza nggo yo ingga i hi di Abachi à si kpanye na abanu mri abanu hen.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 A ti si anabata mi, na ti di kru isisu ima yi na na wre ku, uwa à ta kpa ma.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Imba i hi ure ku nggo Abachi à nu ba gri ku ani Israila ba nggo. Ure ukuma yo ù si Ure ku wre ku di Yesu Kristi Atiko a anishirr ba wemi, uwa yo à gri iso isu.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Imba i ka hi inkindirr yi nggo i la kago Yahudiya ba. Bazhi nu Galili, nu ugo ku nggo Yohana uni zzu na amasirr wa à bre ku anishirr di a bu nga du ba ni zzu ba na amasirr.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Abachi à nu Yesu anu Nazareti Izhi Iwre yi tuku ukyekye. Abachi à se ni Yesu ku, nu nggo Yesu à zirr di na aseki azizi kago na du anishirr abangga ba nggo Isheta à de ba zu a wre.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Inta mi i hi inkindirr yi nggo a na ni ìgbù nu Urushalima tuku igbu inuma ni Yahuda yi. A klo ma nu unkunkurr uwa a ttu.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Unu utarr wa Abachi à ta ma ka si ni ibe yi, na du anishirr a hi ma.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 A si si anishirr wemi mu a hi ma hen. A si inta nggo Abachi à hla di inta bu kuma ku da ku anishirr Ure ku wre ku nggo. Inta yo hi ma, ni ri, ni so na ku, nu ugo ku nggo a tasi nggo.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 À ttu ki inta ukorr di inta bu da are kago ku anishirr ba, ni bu da ba di uwa yo à si uwanggo nggo Abachi à ttu ma ki uni bre amu ku abi so tsitsirr na abi kɨ.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Abi kpa are ka Abachi ba wemi a da ni itu ima yi di undurr wanggo ti kpanye na ku aba ta nggurr ila ure ima yi zhi ku nu ukyekye ku isa ima yi.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Biturr à so bre are angga ka mre Izhi Iwre i rri ku abi kri so wo are ka ni isisurr.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ani Yahuda, abiga ba nggo a ga Biturr zhi nu Jopa a ku ayisurr di abangga ba nggo a si si ani Yahuda mi hen, Abachi à nu ba Izhi Iwre yi.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Uwa a si nggo a hi anishirr abama a ko re ni irrirri inuma na nkanka nggo aba si hi hen, na so gbyarr ku Abachi asa ku ukyekye umaku.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Abangga ba a kpa Izhi Iwre yi na ti inta i kpa nggo, angginggi ta han ni zzu ba na amasirr?”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Na ddu ba di a bu zzu ba na amasirr ni isa i Yesu Kristi. Aba barr Biturr di a bu sha so ivi ntsɨ na ba bari.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.