Atos 10

Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ugo numa à se nu Kayisarriya a yo ma di Konelu. À si ankpye a inkirr i abi ta iku abu Roma ba nggo a yo ba di “Inkirr i Italiya.”
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 À su unushirr Abachi. Uwa na abi iko ma ba wemi a di kru isisu i Abachi. À di zi ani Yahuda abi iha ba. Na so di barr Abachi ttuttumi.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Azhibarr numa nggo, azhi wa a ka kasarr ba, u Konelu à so tsitsirr a Abachi à tsarr ma nu ula uwa a hi krizhizhi mi unitu a Abachi a mirri na so yo ma ni isa di, “Konelu!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Uwa kye unitu wa ni isisu, na ddu ma di, “A sa angginggi, Atiko?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Tu ba ko nu Jopa, ni du ba yo ku ùwà ugo numa nggo à ri Sima Biturr.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 A su unichirr ni iko uni hu anggakpa numa a yo ma di Sima. Iko ima yi i si nu unddu ku inyi ku.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Nggo unitu wa à kakuma, Konelu à yo amirr iko ama aha tuku uni ta iku wa nggo à su Unushirr a Abachi na à di zi Konelu undu.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Na bre ba inkindirr yi nggo ì la na tu ba kuma nu Jopa ku.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Na azhibarr a uha wa na azhi na atsutsu, abitu ba a ki ywhiywhirr nu Jopa, i Biturr à hun ko barr Abachi na atu ka iko issu yi.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Iyo so ki ma uwa du ba ko zzu ku ila. A ni ko zzu ila yi uwa à so tsitsirr ula ù gru ki ma.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Uwa hi unkplassu ù bwu nu la ku. Inkindirr ì so ji zhi nu ussu ku ji nga ni imimi nâ ta si upri inkru nggo à vu ku gri na anga ka ne̱ mi.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Nu umi ku upri inkru ku a gri ininazzu i akpre tankpami, abi nga ngi nga, na aminche abi ijiji.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Uwa à wo ukorr ù da di, “Biturr gru, ngɨ ni ta.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Biturr à da di, “Atiko, ingga ka si na meme kpa hen. Ingga i nise ri inkindirr ndanda i ankizhi yi nggo amunta a si di ri yi hen.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ukorr ku u ddu ma ankpu aha wa di, “Inkindirr inggi yi nggo Abachi à na yo ki izizi, ùwà bu si yo yi ki i ankizhi hen.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Inkindirr inggi yi i na meme ki ankpu tarr, mre à ba gba upri inkru ku na hun kuma nu unkplassu.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Nggo Biturr à ko ta amarr ni itu i ula ku, anishirr abangga ba nggo Konelu à tu ba nggo, a zha iko i Sima yi hi na kukri na angu ankonki ka.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 A nggarr angu a yo, na zhi di, “Biturr, uwanggo nggo à yo ma di Sima à so ni inggya yo?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Biturr à ni so bɨ kye ni isisurr di ula ku ù so da ku uwa sa angginggi. Mre Izhi Iwre yi ì ddu ma di, “Wo! Biturr gru kye anishirr atarr ngga a so zha ùwà.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Gru ji ga ba, ni si kru inkindirr hen. Ingga yo tu ba.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Biturr à ji ku ddu anishirr ba di, “À si ingga yo nggo imba i so zha nggo. Imba i nye na si angginggi?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Anishirr ba a ddu ma di, “Inta zhi nu Konelu ankpye abi ta iku wa ku. Uwa yo à tu inta. A si Unushirr uzizi na di kru isisu i Abachi. Ani Yahuda wemi a di nu ma inkpinkpye kakami. Unitu Abachi nggo à ddu ma di a bu du ba yo uwa, na bu wo inkindirr yi nggo uwa i ta da ku.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Mre Biturr à yo ba mirri na kpa ba ki abichirr ama.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 A zzu nu uha wa na rri nu Kayisarriya. Meme nggo u Konelu so ko kye ba anko. Na yo amuyirr na akpukpama gbangba.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Nggo Biturr à ta ko mirri, i Konelu à gru nga ni ma na ku na anko, na ku ttu ku aza na chi ma.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Biturr à ka, na du ma gru. Na ddu ma di, “Gru ki tsa, ingga mi i si unushirr nâ ta si ùwà.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Biturr à so re nu Konelu ku na rri kuma ni iko yi na ku hi anishirr shishemi.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Na ddu ba di, “Imba mi i hi di a di han ani Yahuda ni na inkindirr bi nu undurr wanggo nggo à si si ani Yahuda hen. Na bu si kuma ni ichirr na ku hen. Uwa à si Abachi mu à tsarr di ingga bu si da du undurr à si uni hlo iki ka uni zɨ iki hen.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Ima yo du ba a ni yo ingga nggo ingga gru ni si ri anta hen. Di ingga i zhi ùwà, ùwà i tu ba yo ingga na angginggi?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Konelu à sa ko di, “A su une̱ nggo ari, ingga so barr Abachi ni iko mungga. Nggo azhi wa à kasarr ba, mre unushirr à surr iki i la nzirrnzirr a kukri ki ingga na ashishi.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Na yo ingga na ddu ingga di, ‘Konelu, Abachi à wo ibarr imuwa yi. Aseki ka ngga ùwà di nu abi iha ba nggo a so ku ni isisurr.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Tu anishirr abanu kuma nu Jopa du ba ku yo ku uwa Sima nggo à ri Biturr. A se ni iko i Sima uni na anggakpa wa, nggo iko yi ì si nu unddu ku inyi wa nggo.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Si ima yo ingga i gru tu ba korrmi, iwre nggo ùwà i nga nggo. Ziza nggo inta i si na age̱ ka Abachi ni ta wo pempe inkindirr yi nggo Abachi à di ùwà bu ni da ki inta nggo.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Mre Biturr à gru bwu angu ddu ba di, “Ziza nggo yo ingga i hi di Abachi à si kpanye na abanu mri abanu hen.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 A ti si anabata mi, na ti di kru isisu ima yi na na wre ku, uwa à ta kpa ma.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Imba i hi ure ku nggo Abachi à nu ba gri ku ani Israila ba nggo. Ure ukuma yo ù si Ure ku wre ku di Yesu Kristi Atiko a anishirr ba wemi, uwa yo à gri iso isu.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Imba i ka hi inkindirr yi nggo i la kago Yahudiya ba. Bazhi nu Galili, nu ugo ku nggo Yohana uni zzu na amasirr wa à bre ku anishirr di a bu nga du ba ni zzu ba na amasirr.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Abachi à nu Yesu anu Nazareti Izhi Iwre yi tuku ukyekye. Abachi à se ni Yesu ku, nu nggo Yesu à zirr di na aseki azizi kago na du anishirr abangga ba nggo Isheta à de ba zu a wre.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Inta mi i hi inkindirr yi nggo a na ni ìgbù nu Urushalima tuku igbu inuma ni Yahuda yi. A klo ma nu unkunkurr uwa a ttu.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Unu utarr wa Abachi à ta ma ka si ni ibe yi, na du anishirr a hi ma.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 A si si anishirr wemi mu a hi ma hen. A si inta nggo Abachi à hla di inta bu kuma ku da ku anishirr Ure ku wre ku nggo. Inta yo hi ma, ni ri, ni so na ku, nu ugo ku nggo a tasi nggo.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 À ttu ki inta ukorr di inta bu da are kago ku anishirr ba, ni bu da ba di uwa yo à si uwanggo nggo Abachi à ttu ma ki uni bre amu ku abi so tsitsirr na abi kɨ.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Abi kpa are ka Abachi ba wemi a da ni itu ima yi di undurr wanggo ti kpanye na ku aba ta nggurr ila ure ima yi zhi ku nu ukyekye ku isa ima yi.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Biturr à so bre are angga ka mre Izhi Iwre i rri ku abi kri so wo are ka ni isisurr.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ani Yahuda, abiga ba nggo a ga Biturr zhi nu Jopa a ku ayisurr di abangga ba nggo a si si ani Yahuda mi hen, Abachi à nu ba Izhi Iwre yi.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Uwa a si nggo a hi anishirr abama a ko re ni irrirri inuma na nkanka nggo aba si hi hen, na so gbyarr ku Abachi asa ku ukyekye umaku.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Abangga ba a kpa Izhi Iwre yi na ti inta i kpa nggo, angginggi ta han ni zzu ba na amasirr?”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Na ddu ba di a bu zzu ba na amasirr ni isa i Yesu Kristi. Aba barr Biturr di a bu sha so ivi ntsɨ na ba bari.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.