Apocalipse 14
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs VC
1 Ingga i kye ni hi Uvuvurr Inkru wa a kri ni Igbigbu i Zayo na anishirr ukrɨ ayirryirr ni iso ne̱ na ne̱ (144,000) ba nggo a charr isa ima yi, ni isa i Aki yi na achichi ambarr wa.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ingga wo ukorr zhi nu unkplassu u yi zzu amasirr nggo a so gu na angbinta, ni zzu nâ ta si inge̱ inggi inggurr kakami. Ukorr ku nggo ingga i wo ku, u zzu nâ ta si abi nggurr intinti ngga a so nggurr.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Na so da usarr uhe̱he̱ unuma nggo na age̱ ka imburr ittu yi tuku na ashishi ka aninkindirr atsitsirr ane̱ ba na akikre anishirr ba. Anishirr ukrɨ ayirryirr ni iso ne̱ na ne̱ (144,000) ba nggo a ttu ba ssuzzu ni ingbingbru yi, nggo a tsarr ba usarr ku aba yo a hi ku. Anishirr abanu ba wemi a si hi ku hen.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Anishirr abama yo a si marr ango ambarr ka na ankizhi da aba a kurr na amba ba hen. A vu ukpa gri zizi. Uvuvurr Inkru wa a ti ka ba nu momo mi aba yo a so di ga ma. Abachi à re ba zhi nu umi ku anishirr ku na na ba ki anishirr abi ime̱me̱ azizi ama ba. Aba yo a si nâ ta si ikiri ime̱me̱ yi nggo uni do à di tsu to nggo.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Undurr a nise wo ba da ure ku imu na angu ambarr wa. A sama na abla.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Mre ingga hi unitu unuma a so bwa nu ussu gbagbamu. Na hru Ure ku wre ku iso sese ku ingbingbru anishirr yi we, iga, irrirri, na anishirr.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Uwa à du hantu di, “Kru isisu i Abachi ni nu ma inkpinkpye. Ivi yi ma ba nggo a ta ni bre amu ku ingbingbru yi. Kuttu ni gbyarr asa ku uwanggo nggo a na unkplassu, na na imimi na amasirr wa tuku amasirr wa nggo a di ssuzzu ni imimi.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Unitu a Abachi unu uha wa à ga uni ime̱me̱ wa na so da di, “A jaku! Babilo unkpi wa a jaku.” A nu anishirr wemi ahi ama wa, na du ba a so ahi a ila abubo ama wa, unfu u ki Abachi ziza nggo.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Unitu a Abachi unu utarr wa, a ga aha ba. Unitu wa a so du nu ukorr unkpi da di, “Undurr wa nggo a ti kuttu na gbyarr asa ku ininazzu wanggo wa tuku ankpunkpru wa nggo a si wa zzu ininazzu wa nggo, na ti kpa angba abre wa ni ichi ima,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 undurr uwama a ta so ukpakpa ahi a unfu ku Abachi wa. Ukpakpa ahi a unfu ku Abachi wa nggo a ka wa a surr nu umplango ku unfu umaku. A ta tsutsarr ma nu uru tuku imbimbru solfa, na ashishi ka abitu abi wre ba tuku Uvuvurr Inkru wa.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Intsi iru yi nggo a so tsutsarr ba nggo i gru so hun ase na ase. Na ambre ni ibittu isha so su i sama ku abangga ba nggo a kuttu na gbyarr asa ku ininazzu wa tuku ankpunkpru wa nggo a na wa zzu ininazzu wa nggo. A sa aba yo nggo a yo ba angba a isa ama wa.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Meme nggo, anishirr bi wre ba Abachi ba a bu vu isisurr, nggo aba yo a di na inkindirr yi nggo Abachi à da di a bu na yi nggo, na kri ngbangba ni iga Yesu imbarr yi.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Mre ingga i wo ukorr zhi nu unkplassu u da di, “Charr wanggo wa: Bazhi ziza, Abachi à ta yo angu azizi ku abangga ba nggo a kɨ ni iga Atiko wa.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ingga kye ni hi ukpahru ukukla, unushirr à sha so na ku “à zzu nâ ta si Uvuvurr a Unushirr” à so na akpa ka. Na à turr anzɨ a ittu nggo na wa ni izinarriya. Na gri uruje nggo a ri kakami nu ungo umaku.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Unitu unuma à ssuzzu nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku na nggarr angu a yi ku undurr uni so na akpa wa di, “Ki uruje amuwa wa han ikiri, ivi yi ima ba. Ikiri i ingbingbru yi i wri ma ihan ba.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Uni so na akpa wa à na uruje wa kuma ni ingbingbru yi. Na sarr ingbingbru yi.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Unitu unuma à zhi nu Uki ku Ibarr ku unkplassu ku. Uwama mi a se nu uruje ni ri kakami.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Mre unitu unuma zizo, nggo uwa yo so di kye uru ku, à nga zhi na akikre ka. A hantu kakami nu unitu wanggo nggo a hru uruje ni ri kakami wa nggo da di, “Ki uruje amuwa wa ni shirr ahwa ka ugbyarr unkunkurr ku nggo ri grepu ku zhi ni imimi nggurr bi, nu nggo grepu uwama à wri ba.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Unitu wa à na uruje ama wa nga ni ingbingbru yi na sarr ugbyarr ku grepu ku na anggunggurr wa, na ka ugbyarr ku a tu surr nu uji unkpi ku nggo a di hin àmà grepu a unfu a Abachi wa.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Aba a hlo grepu wa nu uji ku nu ugo ku ìgbù ku. Ayiyi gu ssuzzu zhi nu uji ku, na gu ma kilomita ayiyirr tarr (300) zhi ni imimi.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.