Apocalipse 14
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs ARA
1 Ingga i kye ni hi Uvuvurr Inkru wa a kri ni Igbigbu i Zayo na anishirr ukrɨ ayirryirr ni iso ne̱ na ne̱ (144,000) ba nggo a charr isa ima yi, ni isa i Aki yi na achichi ambarr wa.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Ingga wo ukorr zhi nu unkplassu u yi zzu amasirr nggo a so gu na angbinta, ni zzu nâ ta si inge̱ inggi inggurr kakami. Ukorr ku nggo ingga i wo ku, u zzu nâ ta si abi nggurr intinti ngga a so nggurr.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Na so da usarr uhe̱he̱ unuma nggo na age̱ ka imburr ittu yi tuku na ashishi ka aninkindirr atsitsirr ane̱ ba na akikre anishirr ba. Anishirr ukrɨ ayirryirr ni iso ne̱ na ne̱ (144,000) ba nggo a ttu ba ssuzzu ni ingbingbru yi, nggo a tsarr ba usarr ku aba yo a hi ku. Anishirr abanu ba wemi a si hi ku hen.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Anishirr abama yo a si marr ango ambarr ka na ankizhi da aba a kurr na amba ba hen. A vu ukpa gri zizi. Uvuvurr Inkru wa a ti ka ba nu momo mi aba yo a so di ga ma. Abachi à re ba zhi nu umi ku anishirr ku na na ba ki anishirr abi ime̱me̱ azizi ama ba. Aba yo a si nâ ta si ikiri ime̱me̱ yi nggo uni do à di tsu to nggo.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Undurr a nise wo ba da ure ku imu na angu ambarr wa. A sama na abla.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Mre ingga hi unitu unuma a so bwa nu ussu gbagbamu. Na hru Ure ku wre ku iso sese ku ingbingbru anishirr yi we, iga, irrirri, na anishirr.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Uwa à du hantu di, “Kru isisu i Abachi ni nu ma inkpinkpye. Ivi yi ma ba nggo a ta ni bre amu ku ingbingbru yi. Kuttu ni gbyarr asa ku uwanggo nggo a na unkplassu, na na imimi na amasirr wa tuku amasirr wa nggo a di ssuzzu ni imimi.”
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Unitu a Abachi unu uha wa à ga uni ime̱me̱ wa na so da di, “A jaku! Babilo unkpi wa a jaku.” A nu anishirr wemi ahi ama wa, na du ba a so ahi a ila abubo ama wa, unfu u ki Abachi ziza nggo.
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Unitu a Abachi unu utarr wa, a ga aha ba. Unitu wa a so du nu ukorr unkpi da di, “Undurr wa nggo a ti kuttu na gbyarr asa ku ininazzu wanggo wa tuku ankpunkpru wa nggo a si wa zzu ininazzu wa nggo, na ti kpa angba abre wa ni ichi ima,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 undurr uwama a ta so ukpakpa ahi a unfu ku Abachi wa. Ukpakpa ahi a unfu ku Abachi wa nggo a ka wa a surr nu umplango ku unfu umaku. A ta tsutsarr ma nu uru tuku imbimbru solfa, na ashishi ka abitu abi wre ba tuku Uvuvurr Inkru wa.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Intsi iru yi nggo a so tsutsarr ba nggo i gru so hun ase na ase. Na ambre ni ibittu isha so su i sama ku abangga ba nggo a kuttu na gbyarr asa ku ininazzu wa tuku ankpunkpru wa nggo a na wa zzu ininazzu wa nggo. A sa aba yo nggo a yo ba angba a isa ama wa.”
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Meme nggo, anishirr bi wre ba Abachi ba a bu vu isisurr, nggo aba yo a di na inkindirr yi nggo Abachi à da di a bu na yi nggo, na kri ngbangba ni iga Yesu imbarr yi.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Mre ingga i wo ukorr zhi nu unkplassu u da di, “Charr wanggo wa: Bazhi ziza, Abachi à ta yo angu azizi ku abangga ba nggo a kɨ ni iga Atiko wa.”
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Ingga kye ni hi ukpahru ukukla, unushirr à sha so na ku “à zzu nâ ta si Uvuvurr a Unushirr” à so na akpa ka. Na à turr anzɨ a ittu nggo na wa ni izinarriya. Na gri uruje nggo a ri kakami nu ungo umaku.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Unitu unuma à ssuzzu nu Uki Unkpi ku Ibarr Abachi ku na nggarr angu a yi ku undurr uni so na akpa wa di, “Ki uruje amuwa wa han ikiri, ivi yi ima ba. Ikiri i ingbingbru yi i wri ma ihan ba.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Uni so na akpa wa à na uruje wa kuma ni ingbingbru yi. Na sarr ingbingbru yi.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Unitu unuma à zhi nu Uki ku Ibarr ku unkplassu ku. Uwama mi a se nu uruje ni ri kakami.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Mre unitu unuma zizo, nggo uwa yo so di kye uru ku, à nga zhi na akikre ka. A hantu kakami nu unitu wanggo nggo a hru uruje ni ri kakami wa nggo da di, “Ki uruje amuwa wa ni shirr ahwa ka ugbyarr unkunkurr ku nggo ri grepu ku zhi ni imimi nggurr bi, nu nggo grepu uwama à wri ba.”
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 Unitu wa à na uruje ama wa nga ni ingbingbru yi na sarr ugbyarr ku grepu ku na anggunggurr wa, na ka ugbyarr ku a tu surr nu uji unkpi ku nggo a di hin àmà grepu a unfu a Abachi wa.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Aba a hlo grepu wa nu uji ku nu ugo ku ìgbù ku. Ayiyi gu ssuzzu zhi nu uji ku, na gu ma kilomita ayiyirr tarr (300) zhi ni imimi.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.