Marcos 6
Nek Bible (NIF_WBT) vs ARA
1 Tɨmbi Yesulɨ kwet walinin ñambi, gwañgwañii gɨta il kuseinan ñam pakuk.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Pakap, Sabat patnandɨ nain indaumbi, it kiyau gɨnañ lombi, kusei kɨmɨpi, amatam enɨ-daut tɨ-semumbi nandɨñgɨlɨñ. Tɨmbi asuptɨ nandɨ-gɨtɨp gɨtɨp tɨmbi eñgɨlɨñ, “Ama sɨlanin ñalɨ manda gɨtɨk ñɨn denanin inda-ñɨmɨñguk? Nanandɨ wopuwopum ñɨn inda-ñɨmɨñguk wɨn netepein sɨnɨk? Ba kundit tɨndɨn walan wɨn engano sɨnɨk!
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Endɨ it tɨndɨ ama sɨlanin wɨn! Malialok nɨñañ, ba Yakobo, Jose, Juda gɨta Simon, endok dasɨ. Tɨmbi wiwii endɨ nɨn gɨta kuañ.” Wɨndɨñ embi nandɨ-ñɨmum pɨ-sɨnɨk tañguk.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Tɨmbi Yesulɨ enguk, “It kwet dɨwɨn endɨ plofet ama nola nandum loloñ tɨlak, gan ilnan nasɨ ba nolii ba wekal kusipñii endɨ ka-mɨsɨ-tɨ-ñɨmañ.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Wɨndɨñ tɨñgɨlɨñda tɨmbi, kundit engano tɨmbepi nandum mɨlataumbi, sɨlak ama jɨmbasat tɨpet sɨnɨk kiilɨ ep kaumbi, kɨndem dañgɨlɨñ.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tɨñɨpi nandɨñguk, “Nekta sɨnɨk tɨmbi, kenanala nandum tlal tɨlak?” Wɨndɨñ nandɨñɨpi, enɨ-daut tɨ-semektok it kwet kle-gɨmbut-ñañguk.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Tɨmbi Yesulɨ gwañgwañii 12 enɨ-tiañeum bɨumbi, kena tɨnelɨñdok ama tɨpet tɨpet enɨ-mupi, yal kolan ep kle-semnelɨñdok gembɨ emguk.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Tɨmbi enguk, “Sɨndɨ ñanepi, nepek no nɨm tɨke-ñanekalɨñ, toñanjɨñgot. Nana ba lɨk wɨn nɨm tɨke-ñanekalɨñ, ba mɨnem kwandai gɨmɨn no dasindasinjɨ gɨnañ nɨm dasinekalɨñ.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Kesɨsɨlok gwɨlap wɨnda tɨkenekalɨñ, dasindasi tɨpet wɨ nɨm, noñgangot dasinekalɨñ.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Wɨndɨñ embi enguk, “It kwet nolok tombɨmbi, ama nolɨ sanɨ-tiañeumbi, endok il gɨnañ londekamɨk, it kwet wolok patekamɨk tuop endok ilnangot dou-mɨlat-tɨ-patekamɨk.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Tɨkap it kwet nolok tombɨmbi, wɨnasɨlɨ not nɨm tɨ-sambi, mandanjɨ nɨm nandɨnekalɨñda, yambimbi ñanekalɨñ. Ñanepi, kesɨsɨ plon kwɨlɨñ sapak wɨt-sapleum pɨukak. Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, kundit kolan tɨñgɨlɨñ wɨn ka-nandɨ-tomnekalɨñ.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Yesulɨ wɨndɨñ eumbi, gwañgwañiilɨ ñambi, amatam gɨnanjɨ tambanenelɨñdok gɨñgɨt manda engɨlɨñ.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Tɨñɨpi, yal kolan asup ep kle-kot-semgɨlɨñ, ba jɨmbasat asup gwasap tullɨ saple-sembi, ep tɨmbɨ kɨndem dañgɨlɨñ.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Tɨmbi Yesulok koi gɨñgɨt pɨndɨ dañgukta tɨmbi, ama wapmañ Elot endɨ bo wɨn nandɨñguk. Ama dɨwɨsɨlɨ Yesula ñɨndɨñ eañgɨlɨñ, “Yoane, tuk i-sem-i-sem ama en wakan bɨndambo kɨmnan nanin mɨlakuk, wala tɨmbi endɨ kena gembɨnat tɨmbi kulak.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Ba dɨwɨndɨ Yesula “En Elia” eañgɨlɨñ, ba dɨwɨndɨ “Endɨ plofet ama no, plofet ama damanin wandiñ nomɨk” eañgɨlɨñ.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Wɨndɨñ eumbi, Elottɨ wɨn nandɨmbi pa eñguk, “Yoane, ama wɨn damañgan natna ewa bim dombum kɨmguk, en wakan mɨlapi kulak.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Elot endɨ kusei ñɨndɨñda wɨndɨñ eñguk: endɨ bo enlok kwayañ Filip endok tamɨn koi Elodia apma tɨkeumbi, Yoanelɨ gɨñgɨt wɨn nandɨmbi nɨñguk, “Dɨk kwayañgalok tam matɨke-patañ wɨn kɨmɨsip manda maklelañ.” Endɨ wɨndɨñ nɨlɨñgukta, Elottɨ bo tamɨn nandɨ-ñɨmbi, kena gwañgwañii enɨ-mulɨmbi ñambi, Yoane tɨkembi, it kwambɨñ gɨnañ im kɨmɨlɨmbi pakuk.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Tɨmbi Elodialɨ Yoanela gimbɨt gɨnan gɨnañ tɨke-papi, wɨlektok nandɨñguk. Gan endɨ tuop nɨm,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 neta Elottɨ Yoane tɨke-kamaiñguk. Endɨ Yoanela nandum ama dɨndɨm sɨnɨk, Yambattok kena tɨndɨlok ama no tɨmbɨmbi, enda ka-mɨsɨmɨsɨ e-tɨ-ñɨmguk. Tɨmbi endɨ Yoane nɨ-tiañembi, mandan nandɨlɨñguk. Nandɨñɨpi, “Nɨtek tɨmbet?” embi, gɨnañ tɨpet tɨmbi nandɨ-bendɨ-tɨlɨñguk. Gan endɨ Yoanelok mandan nandɨ-koñgom tɨlɨñguk.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Tɨmbi Yoane wɨlɨ kɨmbektok telak no Elodiala ñɨndɨñ inda-ñɨmɨñguk. Elottɨ indaindan nain indaumbi, amañii loloñ ba ama sañanjɨlok telak dama ba Galili kwettok ama biesɨ ep kɨmɨn tɨ-talembi, nana sina wopum tɨ-semguk. Tɨmbi endɨ kɨmɨn tɨmbi nana na-palɨmbi,
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Elodia enlok wemban endɨ amaloñ ña tombi, dausɨnan kap tiñguk. Kap tiumbi, Elot gɨt yokñii endɨ kañbi nandɨ-kɨndem dañgɨlɨñ. Tɨmbi Elottɨ wembe sim nɨñguk, “Dɨk nepek wala ba wala eumbi gametet.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Embi e-kwambɨñ dambi nɨñguk, “Nepek wala ba wala eumbi, kɨndem gametet. Nak kwet ñɨn ka-dɨkñelet wala bo eumbi, kɨndem tambɨpi, tambon gametet.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Wɨndɨñ eumbi, wembelɨ meñloñ ñambi nɨ-nandɨmbi nɨñguk, “Nak nektok sɨnɨk eutet?” Eumbi, meñlɨ nɨñguk, “Yoane miti tuk i-sem-i-sem tɨñguk endok kumbamla e!”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Eumbi, wolongan platik sɨnɨk ñambi, Elottoñ tombi nɨñguk, “Dɨk ñɨndɨñgɨtañgan Yoanelok kumbam jawañ plon kɨmɨpi namɨñ!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Eumbi, Elottɨ nandum kola-sɨnɨk tañguk. Gan endɨ yokñiilok dausɨnan manda e-kwambɨñ da-ñɨmɨñgukta tɨmbi, mandan wɨn pi-pɨwɨktok tuop nɨm nandɨñguk.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Nɨm nandɨ-ñɨmlok, gan joñgo nandɨ-ñɨmbi, wolongan enlok kamaikamai ama no Yoanelok kumbam tɨke-bɨuptok nɨ-mukuk. Nɨ-mulɨmbi, it kwambɨñ gɨnañ ñambi, Yoanelok bim dombɨmbi,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 kumbam jawañ gɨnañ kɨmɨpi tɨke-bɨ wembe mɨumbi, meñɨnlɨ kauptok tɨke-ñam mɨñguk.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Tɨmbi Yoane gwañgwañiilɨ gɨñgɨt wɨn nandɨmbi, it kwambɨñnan ñambi, Yoanelok dalandan tɨke-ñambi kɨndikɨlɨñ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Tɨmbi Yesulɨ gwañgwañii 12 wɨn kenala enɨ-mukuk endɨ undane-bɨmbi, enloñ kɨmɨn tɨmbi, kena tɨñgɨlɨñ ba gɨñgɨt manda enɨ-daut tɨ-semgɨlɨñ wolok kasat gɨtɨk tɨ-ñɨmgɨlɨñ.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Tɨmbi amatam asup sɨnɨk walɨ yousɨyousɨ ñañambɨt tɨ-palɨmbi, Yesu gɨta gwañgwañii endɨ nana tuk nanelɨñdok nandɨñgɨlɨñ, gan nain no nɨm inda-semguk, wala tɨmbi Yesulɨ enguk, “Bɨumbi, nɨnɨñgan kwet ama nɨmnatnan ñana! Nain duman wandɨñ ña-kunambi, siñginjɨ busukñanewɨn.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Wɨndɨñ eumbi, endɨ kɨkeñ plon lombi, nɨsɨñgan tuk guañ dɨkñembi, kwet ama nɨmnat tɨmbɨ dumalanelɨñdok ñañgɨlɨñ.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Ñañɨlɨmbi, amatam asuptɨ yambɨmbi yambɨ-nandɨ-tomgɨlɨñ. Tɨmbi amatam it kwet tuop nanin bɨñgɨlɨñ endɨ bo kesɨtɨ woñep ñambi, Yesulɨ ñanepi nandɨñguknan dama ña-tomgɨlɨñ.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Tɨmbi Yesulɨ wolok ña-tombi, kɨkeñ plon nanin pɨñɨpi, amatam kɨmɨn wopum yambɨmbi, gɨnañlɨ ñɨndɨñ nandɨñguk, “Sipsip yambɨ-dɨkñenjɨ nɨmnat nomɨk tañ”. Wɨndɨñ yambɨ-nandɨmbi, blan tɨ-sembi, kusei kɨmɨpi, nepek asup enɨ-daut tɨ-semguk.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Enɨ-daut tɨ-semumbi, maim daut ip pɨ-sembepi tɨñgukta tɨmbi, gwañgwañiilɨ endoñ bɨmbi nɨñgɨlɨñ, “Ñɨn kwet ama nɨmnatnan patnambi, maim daut ip pɨupi tɨlak.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Wala dɨk amatam enɨ-mulɨmbi, it kwet ba it jala ñasɨñgan pakañnan wolok ñambi, nananjɨ tua nambɨt.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Eumbi tambane-enguk, “Sɨngan nana ep towiut!” Eumbi nandɨ-piasat tɨmbi nɨñgɨlɨñ, “Dɨk nek elañ? Nɨndɨ ñambi, mɨnem nek ñalɨ nana tuam bɨmbi emneñ? Mɨnem 200 wolok tuop nɨm!”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Eumbi enguk, “Sɨnlok nana nɨtek pat-samlak ña kawɨt!” Eumbi ña kañbi undane-bɨmbi nɨñgɨlɨñ, “Plaua kɨt tambongot tɨm tuk gaut tɨpetgot pat-nɨmlak.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Eumbi, Yesulɨ amatam kli kɨndem plon samba sambat pipatnelɨñdok enbɨmbi, dɨwɨndɨ 100, dɨwɨndɨ 50 wɨndɨñ pipakɨlɨñ. Pipalɨmbi,
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 — ausente —
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Yesulɨ plaua kɨt tambon gɨta tuk gaut tɨpet wɨn epmbi, kunum plon dei loumbi, Yambat we ñɨmguk. We ñɨm-talembi, plaua ombɨmbi, gwañgwañii em-ta-ñaumbi, endɨ bo tɨke-papusenembi, amatam emgɨlɨñ. Tɨmbi Yesulɨ tuk gaut tɨpet wɨn wɨndɨñgot ep danbɨmbi, amatam gɨtɨkkan emumbi,
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 gɨtɨkkandɨ nañbi na-tokñeñgɨlɨñ.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, plaua ba gaut wɨn na-tlatlap tɨm biñgɨlɨñ wɨn ep dasiumbi, sandɨñ lɨk 12 tokñeñguk.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Amatam nana nañgɨlɨñ endoñnan nanin amalok kunakunasɨ wɨn 5000.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Tɨmbi wolongan Yesulɨ gwañgwañii enɨ-gɨñgɨnembi, kɨkeñ plon lombi, tuk guañ dɨkñembi, Betsaida it kwelan damandama ñanelɨñdok enɨ-mukuk. Enɨ-mulɨm ñañɨlɨmbi, Yesu en amatam isɨnan enɨ-mulepi pakuk.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Papi enɨ-mut-talembi, nɨmolo tɨmbektok kwet jañgɨnnan loñguk.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Tɨmbi kwet kɨlɨm eumbi, gwañgwañiilok kɨkeñdɨ tuk guañ boñgɨpnan ñañɨlɨmbi, Yesu en engan kwambɨñnan papi,
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 yambɨñguk wɨn: sasalelɨ ñañgɨlɨñ kandañ bɨñgukta, kɨkeñ plon papi tuk kɨndit-tlalɨmbi yambɨñguk. Kwet gama nɨm salañɨlɨmbi, Yesulɨ tuk guañ plon kesɨtɨ ñambi ep tɨmbɨ dumalambi, yapma kle-ñaupi nandɨñguk.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Tɨmbi gwañgwañiilɨ Yesu tuk guañ plon bɨumbi kañbi, “Walen tip no kamɨñ” wɨndɨñ kɨmɨt-nandɨñgɨlɨñ. Endɨ gɨtɨkkandɨ en kañbi mɨsɨmbi, gembɨnjɨ pɨumbi, kwawa tɨñgɨlɨñ. Gan Yesulɨ manda embi enguk, “Ñɨn natna ya, sɨmbasɨ busukñaneumbi nɨm mɨsɨnelɨñ.”
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Wɨndɨñ embi, kɨkeñ plon loumbi, sasalelɨ kɨlp eumbi, ka-sɨlɨkñembi nanandɨnjɨ nɨm nandɨ-dakleñgɨlɨñ.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Gɨnañ kwambɨñ kuñgɨlɨñda tɨmbi endɨ Yesulɨ plaualɨ kundit engano tɨñguk wolok kusei nɨm nandɨ-tomgɨlɨñ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Tuk guañ dɨkñe-talembi, Genesalet kwelan tombi, kɨkeñ tɨke-kwambɨnda-kolɨ pɨñguk.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Tɨmbi kɨkeñ plon nanin pɨumbi, wolongan amatam Yesu ka-dakleñgɨlɨñ endɨ
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 it kwet tuop woñep ñambi, kusei kɨmɨpi, jɨmbasat tañgo plon ep kɨmɨpi, Yesulɨ wandɨñ ba wandɨñ ñañguk tuop nandɨmbi, endoñ ep bɨñgɨlɨñ.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Endɨ it kwet tip ba wopum ba it jala nolok ba nolok ñaumbi, amatamdɨ jɨmbasat endoñ ep bɨmbi, ini plon yapɨkɨlɨñ. Yapɨpi nɨ-nandɨ-tɨmbi, dasindasin kusipgot tɨke-kanelɨñdok nandɨmbi nɨ-nandɨñgɨlɨñ. Tɨmbi nandɨ-semum tɨke-kañgɨlɨñ tuop kɨndem dañgɨlɨñ.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.