Marcos 6

Nek Bible (NIF_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tɨmbi Yesulɨ kwet walinin ñambi, gwañgwañii gɨta il kuseinan ñam pakuk.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Pakap, Sabat patnandɨ nain indaumbi, it kiyau gɨnañ lombi, kusei kɨmɨpi, amatam enɨ-daut tɨ-semumbi nandɨñgɨlɨñ. Tɨmbi asuptɨ nandɨ-gɨtɨp gɨtɨp tɨmbi eñgɨlɨñ, “Ama sɨlanin ñalɨ manda gɨtɨk ñɨn denanin inda-ñɨmɨñguk? Nanandɨ wopuwopum ñɨn inda-ñɨmɨñguk wɨn netepein sɨnɨk? Ba kundit tɨndɨn walan wɨn engano sɨnɨk!
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Endɨ it tɨndɨ ama sɨlanin wɨn! Malialok nɨñañ, ba Yakobo, Jose, Juda gɨta Simon, endok dasɨ. Tɨmbi wiwii endɨ nɨn gɨta kuañ.” Wɨndɨñ embi nandɨ-ñɨmum pɨ-sɨnɨk tañguk.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Tɨmbi Yesulɨ enguk, “It kwet dɨwɨn endɨ plofet ama nola nandum loloñ tɨlak, gan ilnan nasɨ ba nolii ba wekal kusipñii endɨ ka-mɨsɨ-tɨ-ñɨmañ.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Wɨndɨñ tɨñgɨlɨñda tɨmbi, kundit engano tɨmbepi nandum mɨlataumbi, sɨlak ama jɨmbasat tɨpet sɨnɨk kiilɨ ep kaumbi, kɨndem dañgɨlɨñ.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tɨñɨpi nandɨñguk, “Nekta sɨnɨk tɨmbi, kenanala nandum tlal tɨlak?” Wɨndɨñ nandɨñɨpi, enɨ-daut tɨ-semektok it kwet kle-gɨmbut-ñañguk.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Tɨmbi Yesulɨ gwañgwañii 12 enɨ-tiañeum bɨumbi, kena tɨnelɨñdok ama tɨpet tɨpet enɨ-mupi, yal kolan ep kle-semnelɨñdok gembɨ emguk.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Tɨmbi enguk, “Sɨndɨ ñanepi, nepek no nɨm tɨke-ñanekalɨñ, toñanjɨñgot. Nana ba lɨk wɨn nɨm tɨke-ñanekalɨñ, ba mɨnem kwandai gɨmɨn no dasindasinjɨ gɨnañ nɨm dasinekalɨñ.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Kesɨsɨlok gwɨlap wɨnda tɨkenekalɨñ, dasindasi tɨpet wɨ nɨm, noñgangot dasinekalɨñ.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Wɨndɨñ embi enguk, “It kwet nolok tombɨmbi, ama nolɨ sanɨ-tiañeumbi, endok il gɨnañ londekamɨk, it kwet wolok patekamɨk tuop endok ilnangot dou-mɨlat-tɨ-patekamɨk.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Tɨkap it kwet nolok tombɨmbi, wɨnasɨlɨ not nɨm tɨ-sambi, mandanjɨ nɨm nandɨnekalɨñda, yambimbi ñanekalɨñ. Ñanepi, kesɨsɨ plon kwɨlɨñ sapak wɨt-sapleum pɨukak. Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, kundit kolan tɨñgɨlɨñ wɨn ka-nandɨ-tomnekalɨñ.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Yesulɨ wɨndɨñ eumbi, gwañgwañiilɨ ñambi, amatam gɨnanjɨ tambanenelɨñdok gɨñgɨt manda engɨlɨñ.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Tɨñɨpi, yal kolan asup ep kle-kot-semgɨlɨñ, ba jɨmbasat asup gwasap tullɨ saple-sembi, ep tɨmbɨ kɨndem dañgɨlɨñ.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Tɨmbi Yesulok koi gɨñgɨt pɨndɨ dañgukta tɨmbi, ama wapmañ Elot endɨ bo wɨn nandɨñguk. Ama dɨwɨsɨlɨ Yesula ñɨndɨñ eañgɨlɨñ, “Yoane, tuk i-sem-i-sem ama en wakan bɨndambo kɨmnan nanin mɨlakuk, wala tɨmbi endɨ kena gembɨnat tɨmbi kulak.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ba dɨwɨndɨ Yesula “En Elia” eañgɨlɨñ, ba dɨwɨndɨ “Endɨ plofet ama no, plofet ama damanin wandiñ nomɨk” eañgɨlɨñ.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Wɨndɨñ eumbi, Elottɨ wɨn nandɨmbi pa eñguk, “Yoane, ama wɨn damañgan natna ewa bim dombum kɨmguk, en wakan mɨlapi kulak.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Elot endɨ kusei ñɨndɨñda wɨndɨñ eñguk: endɨ bo enlok kwayañ Filip endok tamɨn koi Elodia apma tɨkeumbi, Yoanelɨ gɨñgɨt wɨn nandɨmbi nɨñguk, “Dɨk kwayañgalok tam matɨke-patañ wɨn kɨmɨsip manda maklelañ.” Endɨ wɨndɨñ nɨlɨñgukta, Elottɨ bo tamɨn nandɨ-ñɨmbi, kena gwañgwañii enɨ-mulɨmbi ñambi, Yoane tɨkembi, it kwambɨñ gɨnañ im kɨmɨlɨmbi pakuk.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Tɨmbi Elodialɨ Yoanela gimbɨt gɨnan gɨnañ tɨke-papi, wɨlektok nandɨñguk. Gan endɨ tuop nɨm,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 neta Elottɨ Yoane tɨke-kamaiñguk. Endɨ Yoanela nandum ama dɨndɨm sɨnɨk, Yambattok kena tɨndɨlok ama no tɨmbɨmbi, enda ka-mɨsɨmɨsɨ e-tɨ-ñɨmguk. Tɨmbi endɨ Yoane nɨ-tiañembi, mandan nandɨlɨñguk. Nandɨñɨpi, “Nɨtek tɨmbet?” embi, gɨnañ tɨpet tɨmbi nandɨ-bendɨ-tɨlɨñguk. Gan endɨ Yoanelok mandan nandɨ-koñgom tɨlɨñguk.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Tɨmbi Yoane wɨlɨ kɨmbektok telak no Elodiala ñɨndɨñ inda-ñɨmɨñguk. Elottɨ indaindan nain indaumbi, amañii loloñ ba ama sañanjɨlok telak dama ba Galili kwettok ama biesɨ ep kɨmɨn tɨ-talembi, nana sina wopum tɨ-semguk. Tɨmbi endɨ kɨmɨn tɨmbi nana na-palɨmbi,
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Elodia enlok wemban endɨ amaloñ ña tombi, dausɨnan kap tiñguk. Kap tiumbi, Elot gɨt yokñii endɨ kañbi nandɨ-kɨndem dañgɨlɨñ. Tɨmbi Elottɨ wembe sim nɨñguk, “Dɨk nepek wala ba wala eumbi gametet.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Embi e-kwambɨñ dambi nɨñguk, “Nepek wala ba wala eumbi, kɨndem gametet. Nak kwet ñɨn ka-dɨkñelet wala bo eumbi, kɨndem tambɨpi, tambon gametet.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Wɨndɨñ eumbi, wembelɨ meñloñ ñambi nɨ-nandɨmbi nɨñguk, “Nak nektok sɨnɨk eutet?” Eumbi, meñlɨ nɨñguk, “Yoane miti tuk i-sem-i-sem tɨñguk endok kumbamla e!”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Eumbi, wolongan platik sɨnɨk ñambi, Elottoñ tombi nɨñguk, “Dɨk ñɨndɨñgɨtañgan Yoanelok kumbam jawañ plon kɨmɨpi namɨñ!”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Eumbi, Elottɨ nandum kola-sɨnɨk tañguk. Gan endɨ yokñiilok dausɨnan manda e-kwambɨñ da-ñɨmɨñgukta tɨmbi, mandan wɨn pi-pɨwɨktok tuop nɨm nandɨñguk.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Nɨm nandɨ-ñɨmlok, gan joñgo nandɨ-ñɨmbi, wolongan enlok kamaikamai ama no Yoanelok kumbam tɨke-bɨuptok nɨ-mukuk. Nɨ-mulɨmbi, it kwambɨñ gɨnañ ñambi, Yoanelok bim dombɨmbi,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 kumbam jawañ gɨnañ kɨmɨpi tɨke-bɨ wembe mɨumbi, meñɨnlɨ kauptok tɨke-ñam mɨñguk.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Tɨmbi Yoane gwañgwañiilɨ gɨñgɨt wɨn nandɨmbi, it kwambɨñnan ñambi, Yoanelok dalandan tɨke-ñambi kɨndikɨlɨñ.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Tɨmbi Yesulɨ gwañgwañii 12 wɨn kenala enɨ-mukuk endɨ undane-bɨmbi, enloñ kɨmɨn tɨmbi, kena tɨñgɨlɨñ ba gɨñgɨt manda enɨ-daut tɨ-semgɨlɨñ wolok kasat gɨtɨk tɨ-ñɨmgɨlɨñ.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Tɨmbi amatam asup sɨnɨk walɨ yousɨyousɨ ñañambɨt tɨ-palɨmbi, Yesu gɨta gwañgwañii endɨ nana tuk nanelɨñdok nandɨñgɨlɨñ, gan nain no nɨm inda-semguk, wala tɨmbi Yesulɨ enguk, “Bɨumbi, nɨnɨñgan kwet ama nɨmnatnan ñana! Nain duman wandɨñ ña-kunambi, siñginjɨ busukñanewɨn.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Wɨndɨñ eumbi, endɨ kɨkeñ plon lombi, nɨsɨñgan tuk guañ dɨkñembi, kwet ama nɨmnat tɨmbɨ dumalanelɨñdok ñañgɨlɨñ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ñañɨlɨmbi, amatam asuptɨ yambɨmbi yambɨ-nandɨ-tomgɨlɨñ. Tɨmbi amatam it kwet tuop nanin bɨñgɨlɨñ endɨ bo kesɨtɨ woñep ñambi, Yesulɨ ñanepi nandɨñguknan dama ña-tomgɨlɨñ.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Tɨmbi Yesulɨ wolok ña-tombi, kɨkeñ plon nanin pɨñɨpi, amatam kɨmɨn wopum yambɨmbi, gɨnañlɨ ñɨndɨñ nandɨñguk, “Sipsip yambɨ-dɨkñenjɨ nɨmnat nomɨk tañ”. Wɨndɨñ yambɨ-nandɨmbi, blan tɨ-sembi, kusei kɨmɨpi, nepek asup enɨ-daut tɨ-semguk.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Enɨ-daut tɨ-semumbi, maim daut ip pɨ-sembepi tɨñgukta tɨmbi, gwañgwañiilɨ endoñ bɨmbi nɨñgɨlɨñ, “Ñɨn kwet ama nɨmnatnan patnambi, maim daut ip pɨupi tɨlak.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Wala dɨk amatam enɨ-mulɨmbi, it kwet ba it jala ñasɨñgan pakañnan wolok ñambi, nananjɨ tua nambɨt.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Eumbi tambane-enguk, “Sɨngan nana ep towiut!” Eumbi nandɨ-piasat tɨmbi nɨñgɨlɨñ, “Dɨk nek elañ? Nɨndɨ ñambi, mɨnem nek ñalɨ nana tuam bɨmbi emneñ? Mɨnem 200 wolok tuop nɨm!”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Eumbi enguk, “Sɨnlok nana nɨtek pat-samlak ña kawɨt!” Eumbi ña kañbi undane-bɨmbi nɨñgɨlɨñ, “Plaua kɨt tambongot tɨm tuk gaut tɨpetgot pat-nɨmlak.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Eumbi, Yesulɨ amatam kli kɨndem plon samba sambat pipatnelɨñdok enbɨmbi, dɨwɨndɨ 100, dɨwɨndɨ 50 wɨndɨñ pipakɨlɨñ. Pipalɨmbi,
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 — ausente —
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yesulɨ plaua kɨt tambon gɨta tuk gaut tɨpet wɨn epmbi, kunum plon dei loumbi, Yambat we ñɨmguk. We ñɨm-talembi, plaua ombɨmbi, gwañgwañii em-ta-ñaumbi, endɨ bo tɨke-papusenembi, amatam emgɨlɨñ. Tɨmbi Yesulɨ tuk gaut tɨpet wɨn wɨndɨñgot ep danbɨmbi, amatam gɨtɨkkan emumbi,
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 gɨtɨkkandɨ nañbi na-tokñeñgɨlɨñ.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, plaua ba gaut wɨn na-tlatlap tɨm biñgɨlɨñ wɨn ep dasiumbi, sandɨñ lɨk 12 tokñeñguk.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Amatam nana nañgɨlɨñ endoñnan nanin amalok kunakunasɨ wɨn 5000.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Tɨmbi wolongan Yesulɨ gwañgwañii enɨ-gɨñgɨnembi, kɨkeñ plon lombi, tuk guañ dɨkñembi, Betsaida it kwelan damandama ñanelɨñdok enɨ-mukuk. Enɨ-mulɨm ñañɨlɨmbi, Yesu en amatam isɨnan enɨ-mulepi pakuk.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Papi enɨ-mut-talembi, nɨmolo tɨmbektok kwet jañgɨnnan loñguk.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Tɨmbi kwet kɨlɨm eumbi, gwañgwañiilok kɨkeñdɨ tuk guañ boñgɨpnan ñañɨlɨmbi, Yesu en engan kwambɨñnan papi,
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 yambɨñguk wɨn: sasalelɨ ñañgɨlɨñ kandañ bɨñgukta, kɨkeñ plon papi tuk kɨndit-tlalɨmbi yambɨñguk. Kwet gama nɨm salañɨlɨmbi, Yesulɨ tuk guañ plon kesɨtɨ ñambi ep tɨmbɨ dumalambi, yapma kle-ñaupi nandɨñguk.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Tɨmbi gwañgwañiilɨ Yesu tuk guañ plon bɨumbi kañbi, “Walen tip no kamɨñ” wɨndɨñ kɨmɨt-nandɨñgɨlɨñ. Endɨ gɨtɨkkandɨ en kañbi mɨsɨmbi, gembɨnjɨ pɨumbi, kwawa tɨñgɨlɨñ. Gan Yesulɨ manda embi enguk, “Ñɨn natna ya, sɨmbasɨ busukñaneumbi nɨm mɨsɨnelɨñ.”
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Wɨndɨñ embi, kɨkeñ plon loumbi, sasalelɨ kɨlp eumbi, ka-sɨlɨkñembi nanandɨnjɨ nɨm nandɨ-dakleñgɨlɨñ.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Gɨnañ kwambɨñ kuñgɨlɨñda tɨmbi endɨ Yesulɨ plaualɨ kundit engano tɨñguk wolok kusei nɨm nandɨ-tomgɨlɨñ.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Tuk guañ dɨkñe-talembi, Genesalet kwelan tombi, kɨkeñ tɨke-kwambɨnda-kolɨ pɨñguk.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Tɨmbi kɨkeñ plon nanin pɨumbi, wolongan amatam Yesu ka-dakleñgɨlɨñ endɨ
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 it kwet tuop woñep ñambi, kusei kɨmɨpi, jɨmbasat tañgo plon ep kɨmɨpi, Yesulɨ wandɨñ ba wandɨñ ñañguk tuop nandɨmbi, endoñ ep bɨñgɨlɨñ.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Endɨ it kwet tip ba wopum ba it jala nolok ba nolok ñaumbi, amatamdɨ jɨmbasat endoñ ep bɨmbi, ini plon yapɨkɨlɨñ. Yapɨpi nɨ-nandɨ-tɨmbi, dasindasin kusipgot tɨke-kanelɨñdok nandɨmbi nɨ-nandɨñgɨlɨñ. Tɨmbi nandɨ-semum tɨke-kañgɨlɨñ tuop kɨndem dañgɨlɨñ.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.