Marcos 12
Nek Bible (NIF_WBT) vs NAA
1 Tɨmbi Yesulɨ kusei kɨmɨpi, eyout mandalɨ manda enguk. Eñɨpi, ñɨndɨñ enguk, “Ama nolɨ kwet nolok wain kap tɨpimbi, dɨm kwambɨñ tɨñguk. Tɨmbi wain tul wɨsɨ-dottok kwet no kɨndipi, kawattɨ it ombap kloñ no kena ka-dɨkñelok kɨndilɨm ikuk. Tɨmbi endɨ wain bien dɨwɨn gama indaum epeplok nandɨñɨpi, ama dɨwɨn enbɨ taleumbi, kena gɨtɨk kɨsɨ plon kɨmɨkuk. Kɨmɨpi, ama en il kusei bimbi, kwet mayañgan sɨnɨk ñañguk.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Ña-kuñɨlɨmbi, wain bien indaumbi, mepmeptok nain indañguk. Indaumbi, kena molomdɨ kena gwañgwa no wain bien dɨwɨn ep bɨ-ñɨmektok nɨ-mulɨm ñambi, kena ka-dɨkñe amaloñ ñañguk.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Ña-tombɨmbi, ka-dɨkñe ama endɨ bien nɨm mɨmbi, endɨ gwañgwa wɨn tɨkem wɨpi, molomloñ sɨlak nɨ-mulɨmbi ñañguk.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Undane-ñaumbi, molomdɨ kena gwañgwa no bɨndambo nɨ-mulɨmbi ñañguk. Ñaumbi, kumbam wɨlɨ tawaumbi, kundit mayetan tɨ-ñɨmɨumbi, molomloñ undane-ñañguk. Ñaumbi,
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 molomdɨ kena gwañgwa no bɨndambo nɨ-mulɨmbi, ka-dɨkñe endok kandañ ña-tombɨmbi wɨlɨ kɨmguk. Gan molomdɨ wandiñgan embi, kena gwañgwa asup bɨndambo enɨ-mulɨm ñañgɨlɨñ. Ñaumbi, endok plon wɨndɨñgangot ka-dɨkñelɨ kanjɨk tɨ-sembi, dɨwɨn sɨlak yandɨpbi, dɨwɨn yandɨp kɨmgɨlɨñ.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Tɨmbi molom enlok ama noñgan ku-ñɨmɨñguk, wɨn enlok nɨñañ noñgan sɨnɨk en wakan gɨnañlɨ nandɨ-koñgom tɨ-ñɨmlɨñguk. Gan enda ñɨndɨñ kɨmɨt-nandɨ-ñɨmbi eñguk, ‘Ka-dɨkñe amalɨ natnalok nɨñana sɨnɨk en kañbi, nandum loloñ tɨmbɨm wain bien mɨmbi, nɨm wɨlɨ kolaukak.’ Wɨndɨñ nandɨmbi, siñgi sɨnɨk nɨñañ engan ka-dɨkñe amaloñ nɨ-mulɨmbi ñañguk.
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Gan ka-dɨkñe kolasɨ endɨ nɨñañ wɨn kañbi, nɨsɨñgan ñɨndɨñ e-nandɨnandɨ tɨmbi eñgɨlɨñ, ‘Yakñesii, endɨ wakan kukapi, kena ñɨn kasɨleukak, wala tɨmbi wɨtnam kɨmbɨmbi, kena ñɨn nɨndok gɨñgɨt tɨmbekak.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Wɨndɨñ eñɨpi tɨke-wɨlɨ kɨmbɨmbi, kena pawañ joñgo kolɨm pɨñguk.”
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Yesulɨ eyout manda wɨndɨñ tɨ-sem-talembi enɨ-nandɨm eñguk, “Sɨndɨ nɨtek nandañ? Kena molom endɨ gɨñgɨt wɨn nandɨmbi, nɨtek tɨmbekak? Endɨ bɨ-tombi, ka-dɨkñe kolan yandɨp kɨmbi, ka-dɨkñe komblin bɨndambo ep indambi, wain kenañ endok kɨsɨ plon kɨmɨlekak.”
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Yesulɨ wɨndɨñ embi, yousɨm enla manda ñɨndɨñ embi enɨ-nandɨñguk, “Yambattok manda youyoulɨn patak ñɨn sɨndɨ gama nɨm pinat-nandɨñgɨlɨñ bek?
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 — ausente —
11 Isto procede do Senhor
12 Yesulɨ wɨndɨñ eumbi, ama biesɨlɨ “Eyout manda wɨn nɨnla elak” nandɨ-daklembi, tɨkenelɨñdok nandɨñgɨlɨñ, gan amatam kɨmɨn wopum endɨ mik tɨ-semnelɨñ wala mɨsɨmbi, kak, kañbimbi ñañgɨlɨñ.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Tɨmbi Juda ama biesɨlɨ Falisi ama dɨwɨn gɨta Elottok nolii dɨwɨn Yesu mandalɨ sɨsoñ tɨ-ñɨmnelɨñdok enɨ-mukɨlɨñ.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Enɨ-mulɨmbi, Yesuloñ bɨm nɨmbi eñgɨlɨñ, “Endaut. Nɨndɨ dɨkok kusaka nandamɨñ: dɨk manda juluñɨt nɨm pa elañ. Dɨk loloñ ba pɨmbɨñ gɨtɨkkan sɨnɨk Yambattok telak dɨndɨm nɨnɨ-daut tɨ-nɨmbi, amalɨ nɨtek nandɨ-gamnelɨñ wala nɨm mɨsɨlañ. Ñala eumbi nandɨna: nɨndɨ Sisa, Roma kwettok ama wapmañ mayañgan sɨnɨk patak, enda takis mɨnem mɨnambi walɨ tuop tɨlak ba nɨm?
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Wɨn mɨlok ba nɨm mɨlok?” Wɨndɨñ eumbi, Yesulɨ juluñɨtsɨlok kusei nandɨ-daklembi enguk, “Sɨndɨ neta mandalɨ sɨsoñ tɨ-namañ? Sɨndɨ mɨnem kwandai satnin no tɨmbɨ indaumbi, daut namumbi kawa.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Eumbi, mɨnem tɨke-bɨm mɨum kañbi enɨ-nandɨmbi eñguk, “Ama walan ba kot kundit wɨn nindoñ?” Eumbi, endɨ “Sisaloñ” nɨñgɨlɨñ. Wɨndɨñ nɨmbɨmbi
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 enguk, “Sisalok gɨñgɨt wɨn Sisa enla tambon mɨnekalɨñ, ba Yambattok gɨñgɨt wɨn Yambat enla tambon mɨnekalɨñ.” Wɨndɨñ eñɨpi, ama biesɨlok sɨsoñ makleumbi, ka-piasat tɨ-ñɨmgɨlɨñ.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Tɨmbi Sadusi ama dɨwɨndɨ Yesuloñ bɨñgɨlɨñ. Endɨ kɨmnan nanin mɨlamɨlat wɨn nɨm patak eñɨpi enɨ-daut tɨ-sem-ta-kuañ. Endɨ Yesuloñ bɨmbi nɨ-nandɨm eñgɨlɨñ,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Endaut. Moselɨ Juda amatam nɨnda manda ñɨndɨñ yout-nɨmguk, ‘Ama nolɨ tam tɨkembi, yamɨn pap sembekta, kwayañlɨ dallok kanjalɨ tɨkembi, dallok gwañgwa bɨsat ep tɨmbɨ indanekalɨñ.’”
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Sadusi amalɨ wɨndɨñ embi yousɨm nɨñgɨlɨñ, “Damañgan dakwaya kɨt tambon tɨpet kuñgɨlɨñ. Endoñnan nanin tua endɨ dama tam tɨmbi, komblin nɨmnat, yamɨn papi sembɨñguk.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Sembumbi, monalɨ dallok kanjalɨ tɨkembi, wɨndɨñgangot yamɨn papi sembɨñguk. Sembumbi, gwik endok plon wɨndɨñgangot inda-ñɨmɨñguk.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Dakwaya kɨt tambon tɨpet endɨ tam wakangot tɨkembi, yamɨn gɨtɨk papi sembɨ-taleñgɨlɨñ. Tɨmbi siñgi sɨnɨk kanjaksɨ walɨ wɨndɨñgot sembɨñguk.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ama kɨt tambon tɨpet gɨtɨkkandɨ tam wakangot tɨkeñgɨlɨñda. Tɨkap, mɨlamɨlat nain indaukak, nain wolonda tam wɨn nindok sɨnɨk tɨmbekak?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Sadusi amalɨ wɨndɨñ eumbi, Yesulɨ enguk, “Sɨndɨ Yambattok manda wolok kusei ba Yambattok gembɨn nɨm nandɨ-kɨliñ eañ bek, wala tɨmbi kɨmnan nanin mɨlamɨlata nandumbi kelam dalak?
24 Jesus respondeu:
25 Amatamdɨ kɨmnan nanin mɨlapi, wapatam nɨm indanekalɨñ. Endɨ kunumdok añelo nomɨk sɨlak kunekalɨñ.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Tɨmbi Yambattɨ amatam kɨmnan nanin ep mɨm mɨlatnekalɨñ ba nɨm, wolok sɨndɨ Moselɨ kasat ñɨn youkuk wɨn nɨm pinat-nandañ ba? Mose endɨ komba tip no wolok plon komba manben indaum kañbi ñañguk. Ñaumbi, Yambattɨ ama ikan sembɨñgɨlɨñ endok plon ñɨndɨñ nɨñguk, ‘Nak Ablaamdok Yambat, Isakalok Yambat, Yakobolok Yambat, nak endok Yambatsɨ patet.’ Yambattɨ wɨndɨñ eñɨpi,
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 ñɨndɨñ eu dakleñguk: endɨ sembɨsembɨndok Yambat nɨm a, endɨ kaik kuañ endok Yambat. Nekta, ama sembɨ-taleñgɨlɨñ endɨ bo Yambattok dainan kaik kuañda tɨmbi. Wɨndɨñda sɨndɨ mɨlamɨlat nɨm patak eañda, biañgan nandum kamalalak.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Tɨmbi Yesu gɨt Sadusi ama endɨ manda e-kle-kot-tɨ-palɨñɨlɨmbi, endɨkñe manda nandɨ-tale ama no wolok bɨm yambɨñguk. Yambɨmbi, Yesulɨ manda tambon kɨndemgot tambane-enbɨm nandɨñgukta nɨ-kañbi eñguk, “Yambattɨ endɨkñe manda gɨtɨk kɨmɨt-nɨmɨñguk, tɨmbi nek ñalɨ dama tɨ-sembi, dɨwɨn gɨtɨk yapma kle-talelak?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Eumbi tambane-nɨñguk, “Endɨkñe manda ñalɨ dama sɨnɨk tɨlak, ‘Islael amatam sɨndɨ manda ñɨn nandɨmbi tɨke-kɨliñ enekalɨñ: Molom en noñgan. Endɨ nɨndok Yambatnɨ, dɨwɨn no nɨm pakañ.
29 Jesus respondeu:
30 Wala tɨmbi dɨk gɨnañga gɨt waleñga tip gɨt nanandɨñga gɨt gembɨñga gɨtɨk Yambat Molomga endokgot bi-ñɨmekañ.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Tɨmbi endɨkñe manda wandiñgan no ñɨndɨñ patak, ‘Dɨk dɨtnala tɨ-gamlañ, wɨndɨñgangot nokala tɨ-ñɨmekañ.’ Endɨkñe manda tɨpet walɨ endɨkñe manda dɨwɨn gɨtɨk yapma klembi pakamɨk.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Yesulɨ wɨndɨñ eumbi, endɨkñe manda nandɨ-tale amalɨ “Waak!” embi nɨñguk, “Endaut, dɨk manda biañgan sɨnɨk elañ. Yambat en noñgangot, dɨwɨn no nɨm pakañ.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Tɨñɨpi, nɨndɨ endok gaut tapma sina dɨumbi, nepek dɨwɨn wɨndɨñgot tapma tɨ-ñɨmneñ wɨn kɨndem. Gan tɨkap nɨndɨ gɨnañnɨ gɨt nanandɨnɨ gɨt gembɨnɨ gɨtɨk endokgot bi-ñɨmneñ, ba nɨnla tɨ-nɨmamɨñ tuop wɨndɨñgangot notniila tɨ-semneñ, wɨn tapma kusei kusei yapma klembi, endok dainan kɨndem bien sɨnɨk.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ama endɨ manda tambon wɨndɨñ eumbi, Yesulɨ endok nanandɨn kɨndem kañbi nɨñguk, “Dɨk Yambattok gɨñgɨt kɨndem indawɨñ.” Wɨndɨñ nɨmbɨmbi, Juda ama biesɨlɨ en mandalɨ sɨsoñ tɨ-ñɨmnepi mɨsɨmbi, nepek nola bɨndambo nɨm nɨ-kañgɨlɨñ.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Tɨmbi Yesulɨ tapma it sañ simba gɨnañ papi, amatam enɨ-daut tɨ-sem-tɨñɨpi enɨ-kañbi eñguk, “Nɨtekta tɨmbi, endɨkñe manda nandɨ-tale ama endɨ Mesia en Devittok komblingot eañ?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Dɨndɨm Yallɨ Devittok gɨnañ tɨmbɨ tɨkɨleumbi, Devit en Mesiala ñɨndɨñ eñguk, ‘Yambat Wopumdɨ nokok Wopumnala ñɨndɨñ nɨñguk: Dɨk bɨmbi, kɨtna sɨnɨk kandañ pipapi, nakɨta amatam yambɨ-dɨkñe-kundekamɨk. Kuñɨpi, kanjɨtgai ep pɨ-yaliwambi, dɨkok kapmainan patnekalɨñ.’
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Wɨndɨñda Devit en Mesiala ‘Wopumna’ kɨtɨñguk, wala tɨmbi Mesia endɨ Devittok komblin sɨlaningot ba? Nɨm a. Endɨ Devittok Wopum.” Tɨmbi ama kɨmɨn wopum Yesulok manda nandɨmbi nandɨ-koñgom tɨñgɨlɨñ.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Tɨmbi Yesulɨ enɨ-daut tɨ-sem-tɨñɨpi enguk, “Sɨndɨ endɨkñe manda nandɨ-tale ama endok nandɨnandɨnjɨ ba ep tɨndɨnjɨ ka-kɨliñ enekalɨñ! Dɨwɨn endɨ amatamdɨ yambum loloñ tɨmbektok nandañ, wala tɨmbi endɨ ama loloñ endok dasindasinjɨ pat-dasimbi, ‘tɨna nɨmbɨt’ tañ. Tɨmbi endɨ amatamdɨ kɨmɨn kwelan we semñɨpi, kosɨ tɨke-lonelɨñda nandañ.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Tɨñɨpi, it kiyau gɨnañ ba nana sina wopum gɨnañ endɨ ama loloñjɨlok pipapat plon patnepi nandañ.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Endɨ tam kanjak juluñɨt tɨ-sembi, isɨ nepenepeksɨ yapma tɨkeañ, tɨmbi amatamdok dausɨnan tɨ-kelakelamjɨ kot-taplinelɨñdok nɨmolo ombap tañ. Endɨ ep tɨndɨnjɨ dɨndɨm walan tañ, wala tɨmbi Yambattɨ tuan mɨlap sɨnɨk ombɨ-semekak.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Tɨmbi Yesulɨ tapma it gɨnañ papi, mɨnem Yambattok kɨmɨkɨlɨñ wolok tambon kandañ pipakuk. Pipapi kañɨlɨmbi amatamdɨ bɨ, mɨnem tapɨkot kawat dɨñgwinda gɨnañ dasiu pɨñguk. Amatam kwɨlɨkwɨlɨnjɨ wopum asuptɨ bɨmbi, mɨnem wopumgan kɨmɨlɨmbi pɨñguk.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Tɨñɨlɨmbi, tam kanjak pɨmbɨñen nolɨ bɨmbi, mɨnem kwandai gɨmɨn tɨpet kɨmɨlɨmbi pɨñguk.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Tɨmbi Yesulɨ wɨn kañbi, gwañgwañii kɨtɨ-semum bɨumbi enguk, “Nak biañgan sanba: amatam dɨwɨn endɨ mɨnem wopumgan kolɨmbi, wopum gama nɨsɨlok pat-semlak. Gan tam kanjak pɨmbɨñen ñalɨ mɨnem nana tualok palɨmɨk wɨn gɨtɨk kolɨ taleumbi, ñam nɨmnat, sɨlanin sɨnɨk patak, wala tɨmbi mɨnem kɨmɨlak wɨn dɨwɨn gɨtɨkkandɨ kɨmɨlalɨñ wɨn yapma kle-talelak.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 — ausente —
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.